Atos 23
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB
1 Pol nuŋ Juda Kansol dib nöbö piaku ñɨgö cɨx nugugu mɨdön yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nɨ God rɨg yad mag akuyöbö öim rɨl makwam, rɨb mɨxɨla yöx gɨrön mɨdöiö,” röŋa.
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Pol aliö rɨmɨdmɨn, Ananaias, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku, nöbö il yöra mɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ajmöl cuep nugwo painö,” röŋa.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Aliö rɨmɨn, Pol Ananaias nugwo yadöŋa, “Nagö haŋaj sɨgi nɨg gör mɨdlö. Nöbö mö piaku nagö nugum, nöbö wä röxg mɨdlö aku, jɨ rɨb mag nagö yöx nugulö aku mɨ gwogwo ra. Aliö yadɨl aku, God nuŋ paiŋö nagö yajöna. An Juda röl akuyöbö nugwön nɨ mönö diba yadlö aku, jɨ Juda röl adaku röböxön, ‘Nugwo amɨn pali,’ rɨmɨdlaŋö,” röŋa.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Pol aliö rɨmɨn, nöbö il yöra mɨdim piaku yadmä, “God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku nugwo yad höimöumɨdle ä?” rɨmä.
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Aliö rɨmɨn, Pol paiŋö yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö yadö, rön, nugwöi. God Mönö aku kai kɨtön yadmä, ‘Nöbö dib ñɨŋ piaku ñɨgö yad höimöumɨjeñ, wöhö,’ röiŋö,” röŋa.
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 — ausente —
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 — ausente —
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Mönö nuö nuö yadön, mönö bölölö rön, mönö diba nɨgmä. Aliö rɨmɨn, Perisi ada lo yad nölɨb nöbö ñɨŋ bli öbɨlön, mönö nuö nuö yadön yadmä, “Nöbö kɨ ap gwogwo i rö, rön, rɨmɨdölöl. Nuŋ Damaskas dumɨdöŋ wop aku, inöm i mönö ejol i nugwo yadɨm nugwöŋ akuyöbö röxga; an nugwölölɨŋö,” rɨmä.
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ñɨŋ aliö rön, nuö nuö yad pön dumɨdɨm nugwön, ami nöbö dib ödöriö aku nugwön, mɨdmɨn mɨdmɨn aliö yadɨp duön Pol nugwo pɨ döbdö rɨ umaumö nɨgɨb maga rö, rön, ami nöbö nuŋ bla ñɨgö yadmɨn, Pol nugwo yölɨŋ pön du ram dib ram möl ñɨŋa pön hö nɨgmä.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Makwam wop aku pɨxmag yuö mibɨl bö Nöbö Dib hön Pol mɨdöŋ il yöra öbɨl gɨ mɨdön yadöŋa, “Wahax pön rɨb wä yöx nugu gör mɨdö. Mönö wä na aku Jerusalem kɨ rɨg yadlö mag akuyöbö, taun dib Rom duön algör ör yadanö,” röŋa.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 — ausente —
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Aliö rön, du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib akuyöbö aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö akuyöbö aipam, ñɨgö yadmä, “An mönö ölɨsö mönö mɨ ma God nugwo yadöla. Ap maga nɨmöinɨŋö; Pol nugwo aŋadö pɨl pal nɨgön mönö, mai ap nɨmnɨŋa.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Makwam, ñɨŋ aipam Juda Kansol dib nöbö bla aipam, Rom ami nöbö dib ödöriö aku nugwo mönö abön, mönö inakmönö hörön yajöña, ‘Pol nugwo yölɨŋ kɨ pön höŋ, nugwo mönö bli kwo yad nugw ri abnɨŋö!’ cöña. Ñɨŋ mönö inakmönö aliö yajöñ aku, an lɨgɨna nɨg gɨ mɨdɨŋ, nuŋ kɨ haŋ, aŋadö pɨl pal nɨgnɨŋö,” rɨmä.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Makwam Pol imalnɨŋ nuŋ aku, Pol nugwo pɨlɨba rim mönö aku nugwön, nɨpap Pol nugwo pön du nɨgɨm mɨdöŋ ram aku duön, nɨpap yad nölöŋa.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Yad nölmɨn, Pol nugwön, ami nöbö ñɨgö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö i wö rɨm, hömɨn, nugwo yadöŋa, “Ha nöbö kɨ nuŋ mönö i mɨda. Nugwo yölɨŋön ami nöbö dib ödöriö mɨd yöra duaŋ, mönö aku yadaŋ,” me röŋa.
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Pol aliö rɨmɨn, ami nöbö aku imalnɨŋ nuŋ aku yölɨŋön, ami nöbö dib ödöriö mɨdöŋ yöra duön yadöŋa, “Kɨlabɨs nöbö Pol aku yada, ‘Ha nöbö kɨ mönö i mɨda nugwön nugwo yölɨŋ pön du ami nöbö dib ödöriö mɨd yöra duaŋ, mönö aku yadaŋ,’ me rɨmɨn, nugwo yölɨŋ pön höl mɨk,” me röŋa.
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku, nöbö mö bli nugwöñɨŋö, rön, ha aku iŋpɨlö pön, yölɨŋ hör hör rɨb piaku duön yadöŋa, “Nɨ mönö yadɨba rɨmɨdlö mönö aku yadö,” röŋa.
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Aliö rɨmɨn, ha nöbö aku yadöŋa, “Juda nöbö piaku idöm ör mönö abön, mönö inakmönö hörön yajöña, ‘Pol nugwo pön Juda Kansol dib mɨdöi aku pön hömɨdɨŋ, mönö bli kwo yad nugw ri abnɨŋö,’ cöña.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Makwam, mönö ñɨŋ yadmɨjöñ aku nugumɨjɨnö, wöhö. Nöbö ñɨŋ akuyöbö padokwo padök paŋyöbö i höuöiliö hö pɨn du adokwebö mɨj bö (40) Pol nugwo pɨl pal nɨgön mönö, yörbö ap mag nɨmön röbö nɨmön cɨnɨŋö, rön, mönö yad nɨgöia. Ñɨŋ mönö nagö nugwön akuyöbö cɨnɨŋö, rön, pöx mɨdöiŋö,” röŋa.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Ha nöbö aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku nugwön, nugwo yad ab gɨrön yadöŋa, “Nöbö mö bli ñɨgö nugwön, ‘Ami nöbö dib ödöriö aku nugwo al aliö rön hömɨdlö,’ rön, yadmɨjɨnö, mɨ wöhö,” rön rɨg nɨgöŋa.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ami nöbö dib ödöriö aku aliö rön, ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nuŋ hogwa yad wö rɨm, hömɨn, yadöŋa, “Ami nöbö akuyöbö tu hadred (200) pön, ami nöbö hön hos rola römɨdön nuö nuö röi piaku padokwo padök mös paŋ höuöiliö agñɨŋ bö (70) pön, ami nöbö ömdö nugwopö nuö nuö röi piaku tu hadred (200) pön, weik pɨxmag yuö mibɨl kwo Sisaria diöña.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Pol nugwo hön hos bli alɨg nölön, nugwo yölɨŋ pön du ri abön, gapman nöbö dib Piliks mɨd aku abön, hönö,” röŋa.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Aliö rön, nuŋ nöbö dib Piliks nugwo köp i kai kɨtöŋa:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Nɨ Klodias Lisias. Nagö gapman nöbö dib Piliks köp kɨ kai kɨtmɨdla.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Nagö yad abmɨdɨl nöbö kɨ, Juda nöbö mö nugwo pɨ cɨcɨ nɨgön, pɨl pal nɨgɨba rɨmɨdim aku, jɨ nɨ nugumön nuŋ nöbö Rom yöbö i röxg aku nugwön mönö, ami nöbö nɨ bli pɨsaŋ du nugwo yölɨŋ pön höma.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Pön hön, nugwo pɨl pal nɨgɨba rim mönö il aku nugunö, rön, nugwo pön du Juda Kansol dib mönö yadɨb yör ñɨŋa duön nugumön,
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Juda nöbö mö ñɨŋ rɨg röi lo mönö adö bli ör mɨdöŋa. Makwam nuŋ ap gwogwo bli rɨmɨn, nugwo aŋadö pɨl pal nɨgɨb mönö nag nɨgɨb mag i mɨdölöŋ.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Makwam mönö i yadmä, ‘Nöbö aku nugwo lɨgɨn nɨgön pɨl pal nɨgnɨŋö,’ rim mönö aku nugwön, nagö mɨdlö aku yad abmɨdla. Nöbö nugwo mönö yadöi piaku bli yad abmön, wön nagö mönö il aku yad nöiöña.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Ami nöbö dib ödöriö aku aliö rön, köp aku nölmɨn, ami nöbö bla Pol nugwo pɨxmag yuö bö yölɨŋ pön taun dib Adipatris dumä.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Löumɨn ami nöbö ila yönmɨdöi piaku magalɨg höbkal Jerusalem dumä. Ami nöbö hön hos rola römɨdön nuö nuö rɨmɨdöi piakwör Pol nugwo pön taun dib Sisaria dumä.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Sisaria uröpɨnön, du köp pön höi aku Gapna Piliks nugwo köp me nölön, Pol aipam iŋsö nuŋwa nɨgmä.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Gapna nuŋ köp aku mämäg nɨg nugwön, Pol nugwo yadöŋa, “Mögörɨb naŋ pik yöbö?” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “Nɨ Silisia Propins yöbö,” me röŋa.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Pol Silisia Propins yöbö nöbö mɨdöŋ mönö aku nugwön, nöbö diba nugwo yadöŋa, “Nöbö nagö pɨsaŋ mönö yajöñ akuyöbö hömɨjöñ aku, nɨ mönö naŋ aku nugunö,” röŋa. Aliö rön, nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nöbö kɨ pön du Herod ram diba ur nɨgöŋ aku nɨgön, nugwidɨx mɨd ri abne,” röŋa.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.