Atos 22

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pol nuŋ Juda nöbö mö yadmɨdöi mönö aku nɨgön yadöŋa, “Acö nöböhöd nöbö. Mönö ñɨgö yadɨba rɨmɨdɨl aku nugugu mɨjne,” röŋa.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Aliö rɨmɨn, nuŋ Juda nöbö mö yadmɨdöi mönö yöbö yadöŋ aku nugwön, mönö mönö pölim; tar mɨda akwör mɨdmä.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Ñɨŋ tar mɨdɨm nugugɨrön, Pol ñɨgö yadöŋa, “Nɨ Juda yöbö aku, jɨ nɨ yöx pön hem taun dib Tasas, Silisia Propins yöraku. Makwam nɨ hö Jerusalem kɨ, mönö yad nölɨb nöbö Gameliel pɨsaŋ mɨdön dib röxɨm makwam, nöso auso nöbö lo mönö kai kai yadim aku magalɨg nɨ yad nölmɨn, nugula. Makwam, ñɨŋ God nugwo pɨ ösös cɨnɨŋö, rön, mag wä mɨda akwör röi aku, nɨ kwo algör ör rɨmɨdla.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nöbö mö Jisas Ödöi aku duim piaku ñɨgö mɨ ödöriö rɨ gwogwam rɨ mɨdla. Ñɨgö pɨl pal nɨgɨnö, rön, nöbö aipam mö aipam nag nɨgön pön du nag nɨgmɨdla. Makwam bli rɨ gwogwam rɨ pön du pal nɨgmön, aŋadö wöröxmɨdmä.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Almɨdɨl aku, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö Kansol mɨdöi nöbö dib bla aipam, ñɨŋ ñɨgö yad nugwɨŋ, Pol inakmönö hörö, rön, yadeñɨm; mi yadö, cöña. Wop i nɨ Damaskas duba rɨmön, nöbö dib piaku nɨ köp bli kai kɨtön, Damaskas mɨdim nöbö piaku kai kɨtmä. Köp piaku kai kɨtön yadmä, ‘Pol nugwo nugwidɨx mɨjöña. Damaskas nöbö mö Jisas nugw pöi piaku ñɨgö nag nɨgön, pön Jerusalem kɨ haŋ,’ me rɨmä. Nɨ köp piaku pön, ñɨgö nag nɨg Jerusalem pön hömön, ölɨŋ höb pöñɨŋö, rön, Damaskas duma.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Makwam nɨ köp piaku pön, nöbö bli pɨsaŋ dumɨd dumɨd naiö mibɨl yörkisö mag aku, Damaskas igöp igöp rɨmön nugugɨrön, rɨb pia mil mag dib keiryöbö adöx yöd röul adö kau sebö i pɨnön nɨ palöŋa.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Almɨn, nɨ bokwɨr pɨm pɨn mɨgrö bö bɨrmɨn nugugɨrön, mönö i nɨ yadöŋa, “Sol, Sol, nɨ pödpöd rɨmɨn öim rɨ gwogwam rɨmɨdlö?” röŋa.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Aliö rɨmɨn, nɨ yadma, ‘Nöbö Dib! Nagö yönɨm?’ rɨma.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nöbö nɨ pɨsaŋ dumɨdmɨŋ bla, mil dib aku nugumä, jɨ mönö mag nɨ yadöŋ aku audiöx nugwölim.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Nɨ piöŋö yadma, ‘Nöbö Dib. Nɨ pödpöd cɨnö owa?’ rɨma.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Mil aku mil mag dib abɨm, mämäg nɨ aku aŋadö we wölöŋa. Almɨn, nöbö nɨ pɨsaŋ dumɨdmɨŋ piaku, iŋpɨlö na pön, iŋröb Damaskas dumɨŋa.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Makwam taun dib aku nöbö i mɨdöŋa, ib nuŋwa Ananaias. Nuŋ lo ana nugw ri abön, rɨg yadöŋ yadöŋ akwör rɨmɨdöŋa. Nöbö akwör, Juda nöbö mö Damaskas mɨdim piaku magalɨg yadmä, ‘Aku nöbö wä mɨdö,’ me rɨmä.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Nuŋ nɨ mɨdɨm il yöra hön nɨ yadöŋa, ‘Nöböhöd Sol. Mämäg naŋa iswob ix nugwö,’ röŋa. Aliö rɨmɨn nugugɨrön, rɨb pia mämäg na we wölöŋ aku aŋadö wä rɨmɨn, ix nugwön nugwo nuguma.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Almɨn, Ananaias nɨ yadöŋa, ‘God nöso auso nöbö an höjöpalmɨdim God akwör naŋ pöŋa. Pön, nuŋ ap agap apɨm cɨnö, rön, rɨbyöx nugw aku, mag akwör nagö yabuaŋ nugunö. Nuŋ rɨbyöx nugwa, nagö Nöbö Kömö Wä nuŋ aku wöxnö nugwön, mönö ajmöl nuŋwa keir yadmɨjön mönö aku naŋ keir wöxnö nugunö.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Naŋ God mabö rɨ nölɨb nöbö mɨdön, nagö agö magɨm rɨmɨdmɨn mämäga nugulö aku, mönö bɨl kai yadmɨdmɨn audiöx nugulö aku, nöbö mö bla magalɨg yad nölaŋ nugwöña.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Makwam, pöxölön, öbɨl God höjöpalön, röbö yaxaŋ, nuŋ ap kib mag gwogwo rɨlö pɨx aku örɨx abönɨŋö,’ röŋa.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Jisas aliö rɨmɨn, rɨg yadöŋ mag akwör rɨma. Mai Jerusalem kɨ hön, God höjöpalɨb ram aku duön, God höjöpal gɨr mɨdön, rɨb nuguma.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Rɨb nugwön, nɨ Nöbö Diba nugumön nugugɨrön, nuŋ nɨ yadöŋa, ‘Rɨmɨg Jerusalem röböxön, mögörɨb hör piaku duö. Nöbö mö kɨyöbö mönö wä na yadmɨjɨnö aku nugweñɨŋö,’ röŋa.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Aliö rɨmɨn, nɨ yadma, ‘Nöbö Dib. Ñɨŋ keir nɨ nugwöia, nɨ höd Juda mögum rɨb ram piaku yönön, nöbö mö nagö nugw pim bla ñɨgö nag nɨgön, mɨ göj göj palmɨdla.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Makwam wop i, mönö wä nagö yadɨb nöbö Stipen nugwo rɨg röd pal nɨgɨm nugugɨrön, nɨ nöbö nugwo pal nɨgmɨdim bla wölɨj ñɨŋa pɨ röd nɨgɨm piaku nugwidɨx mɨdön, päja yadmö,’ rɨma.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Aliö rɨmön, Nöbö Diba nɨ yadöŋa, ‘Nɨ nagö yad abmön, duön Juda nöbö mö yöi mögörɨb pad mɨdöi piaku dinaŋö,’ rö,” röŋa.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Juda nöbö mö Pol mönö yadöŋ aku nugugu mɨdɨp duön, Pol nuŋ Juda nöbö yöi mönö maga yadöŋ aku nugumɨn, ölɨsö wölɨm, ñɨŋ ajmöla aj halön mönö ölɨsö yadön yadmä, “Nugwo pɨ pɨl pal nɨgi! Nöbö aliö aku kömö mɨdenɨm,” rɨmä.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Mönö ölɨsö aliö yad gɨrön, wölɨj ñɨŋa bli pɨ pugul nɨgön, hauya pön bɨl sö abmɨn, muömua wöluöŋa.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Aliö almɨdɨm, ami nöbö dib ödöriö aku, nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nugwo pön ram möl yuadö duön palmɨdɨŋ, nöbö mö kɨyöbö pödpöd rɨmɨn nugwo mönö ölɨsö yadmɨdöi mönö il aku ñɨgö yad nöiönɨŋö,” röŋa.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Aliö rɨmɨn, nugwo palɨba pön duön, nag wabɨl nɨgmä. Jɨ Pol nuŋ ami nöbö dib il yöraku öbɨl gɨ mɨdöŋ aku nugwo yadöŋa, “An Rom nöbö mö lo i aliö mɨdöl. Nöbö Rom yöbö ödöriö piaku hör paleñ. Ñɨŋ höd mönö diba yadön, mönö pɨ nuöm nɨgön, paiöñɨŋö,” röŋa.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Pol aliö rɨmɨn, ami nöbö dib aku du nöbö dib ödöriö aku nugwo yadöŋa, “Nagö pödpöd rɨmɨn rɨmɨdlö? Nöbö aku nuŋ Rom yöbö nöbö i,” me röŋa.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku hön, Pol nugwo yadöŋa, “Nagö mɨ Rom yöbö nöbö me ä? Nɨ yadaŋ nugunöm,” röŋa.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku yadöŋa, “Nɨ rɨg dib ödöriö wobön Rom nöbö mɨdlö,” röŋa.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Pol aliö rɨmɨn, nöbö nugwo nag nɨgim bla ipöxmä. Ami nöbö dib ödöriö aku, “Nöbö kɨ Rom yöbö nöbö i kaim jɨ nugwo nag nɨglö,” rön, algör ör ipöxöŋa.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Löum yöbö ami nöbö dib ödöriö aku, Juda ada Pol nugwo mönö yadmɨdöi akuyöbö nugw ri abnö, rön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, Juda kansol nöbö piaku magalɨg aipam, hönö rɨm, hö mögum rɨm nugugɨrön, Pol nugwo du yau pön hön, mɨdim mibɨl yöra nɨgöŋa.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.