Atos 22
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARC
1 Pol nuŋ Juda nöbö mö yadmɨdöi mönö aku nɨgön yadöŋa, “Acö nöböhöd nöbö. Mönö ñɨgö yadɨba rɨmɨdɨl aku nugugu mɨjne,” röŋa.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Aliö rɨmɨn, nuŋ Juda nöbö mö yadmɨdöi mönö yöbö yadöŋ aku nugwön, mönö mönö pölim; tar mɨda akwör mɨdmä.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 Ñɨŋ tar mɨdɨm nugugɨrön, Pol ñɨgö yadöŋa, “Nɨ Juda yöbö aku, jɨ nɨ yöx pön hem taun dib Tasas, Silisia Propins yöraku. Makwam nɨ hö Jerusalem kɨ, mönö yad nölɨb nöbö Gameliel pɨsaŋ mɨdön dib röxɨm makwam, nöso auso nöbö lo mönö kai kai yadim aku magalɨg nɨ yad nölmɨn, nugula. Makwam, ñɨŋ God nugwo pɨ ösös cɨnɨŋö, rön, mag wä mɨda akwör röi aku, nɨ kwo algör ör rɨmɨdla.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nöbö mö Jisas Ödöi aku duim piaku ñɨgö mɨ ödöriö rɨ gwogwam rɨ mɨdla. Ñɨgö pɨl pal nɨgɨnö, rön, nöbö aipam mö aipam nag nɨgön pön du nag nɨgmɨdla. Makwam bli rɨ gwogwam rɨ pön du pal nɨgmön, aŋadö wöröxmɨdmä.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Almɨdɨl aku, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö Kansol mɨdöi nöbö dib bla aipam, ñɨŋ ñɨgö yad nugwɨŋ, Pol inakmönö hörö, rön, yadeñɨm; mi yadö, cöña. Wop i nɨ Damaskas duba rɨmön, nöbö dib piaku nɨ köp bli kai kɨtön, Damaskas mɨdim nöbö piaku kai kɨtmä. Köp piaku kai kɨtön yadmä, ‘Pol nugwo nugwidɨx mɨjöña. Damaskas nöbö mö Jisas nugw pöi piaku ñɨgö nag nɨgön, pön Jerusalem kɨ haŋ,’ me rɨmä. Nɨ köp piaku pön, ñɨgö nag nɨg Jerusalem pön hömön, ölɨŋ höb pöñɨŋö, rön, Damaskas duma.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Makwam nɨ köp piaku pön, nöbö bli pɨsaŋ dumɨd dumɨd naiö mibɨl yörkisö mag aku, Damaskas igöp igöp rɨmön nugugɨrön, rɨb pia mil mag dib keiryöbö adöx yöd röul adö kau sebö i pɨnön nɨ palöŋa.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Almɨn, nɨ bokwɨr pɨm pɨn mɨgrö bö bɨrmɨn nugugɨrön, mönö i nɨ yadöŋa, “Sol, Sol, nɨ pödpöd rɨmɨn öim rɨ gwogwam rɨmɨdlö?” röŋa.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Aliö rɨmɨn, nɨ yadma, ‘Nöbö Dib! Nagö yönɨm?’ rɨma.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Nöbö nɨ pɨsaŋ dumɨdmɨŋ bla, mil dib aku nugumä, jɨ mönö mag nɨ yadöŋ aku audiöx nugwölim.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Nɨ piöŋö yadma, ‘Nöbö Dib. Nɨ pödpöd cɨnö owa?’ rɨma.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Mil aku mil mag dib abɨm, mämäg nɨ aku aŋadö we wölöŋa. Almɨn, nöbö nɨ pɨsaŋ dumɨdmɨŋ piaku, iŋpɨlö na pön, iŋröb Damaskas dumɨŋa.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Makwam taun dib aku nöbö i mɨdöŋa, ib nuŋwa Ananaias. Nuŋ lo ana nugw ri abön, rɨg yadöŋ yadöŋ akwör rɨmɨdöŋa. Nöbö akwör, Juda nöbö mö Damaskas mɨdim piaku magalɨg yadmä, ‘Aku nöbö wä mɨdö,’ me rɨmä.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nuŋ nɨ mɨdɨm il yöra hön nɨ yadöŋa, ‘Nöböhöd Sol. Mämäg naŋa iswob ix nugwö,’ röŋa. Aliö rɨmɨn nugugɨrön, rɨb pia mämäg na we wölöŋ aku aŋadö wä rɨmɨn, ix nugwön nugwo nuguma.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Almɨn, Ananaias nɨ yadöŋa, ‘God nöso auso nöbö an höjöpalmɨdim God akwör naŋ pöŋa. Pön, nuŋ ap agap apɨm cɨnö, rön, rɨbyöx nugw aku, mag akwör nagö yabuaŋ nugunö. Nuŋ rɨbyöx nugwa, nagö Nöbö Kömö Wä nuŋ aku wöxnö nugwön, mönö ajmöl nuŋwa keir yadmɨjön mönö aku naŋ keir wöxnö nugunö.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Naŋ God mabö rɨ nölɨb nöbö mɨdön, nagö agö magɨm rɨmɨdmɨn mämäga nugulö aku, mönö bɨl kai yadmɨdmɨn audiöx nugulö aku, nöbö mö bla magalɨg yad nölaŋ nugwöña.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Makwam, pöxölön, öbɨl God höjöpalön, röbö yaxaŋ, nuŋ ap kib mag gwogwo rɨlö pɨx aku örɨx abönɨŋö,’ röŋa.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Jisas aliö rɨmɨn, rɨg yadöŋ mag akwör rɨma. Mai Jerusalem kɨ hön, God höjöpalɨb ram aku duön, God höjöpal gɨr mɨdön, rɨb nuguma.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Rɨb nugwön, nɨ Nöbö Diba nugumön nugugɨrön, nuŋ nɨ yadöŋa, ‘Rɨmɨg Jerusalem röböxön, mögörɨb hör piaku duö. Nöbö mö kɨyöbö mönö wä na yadmɨjɨnö aku nugweñɨŋö,’ röŋa.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Aliö rɨmɨn, nɨ yadma, ‘Nöbö Dib. Ñɨŋ keir nɨ nugwöia, nɨ höd Juda mögum rɨb ram piaku yönön, nöbö mö nagö nugw pim bla ñɨgö nag nɨgön, mɨ göj göj palmɨdla.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Makwam wop i, mönö wä nagö yadɨb nöbö Stipen nugwo rɨg röd pal nɨgɨm nugugɨrön, nɨ nöbö nugwo pal nɨgmɨdim bla wölɨj ñɨŋa pɨ röd nɨgɨm piaku nugwidɨx mɨdön, päja yadmö,’ rɨma.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Aliö rɨmön, Nöbö Diba nɨ yadöŋa, ‘Nɨ nagö yad abmön, duön Juda nöbö mö yöi mögörɨb pad mɨdöi piaku dinaŋö,’ rö,” röŋa.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Juda nöbö mö Pol mönö yadöŋ aku nugugu mɨdɨp duön, Pol nuŋ Juda nöbö yöi mönö maga yadöŋ aku nugumɨn, ölɨsö wölɨm, ñɨŋ ajmöla aj halön mönö ölɨsö yadön yadmä, “Nugwo pɨ pɨl pal nɨgi! Nöbö aliö aku kömö mɨdenɨm,” rɨmä.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Mönö ölɨsö aliö yad gɨrön, wölɨj ñɨŋa bli pɨ pugul nɨgön, hauya pön bɨl sö abmɨn, muömua wöluöŋa.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Aliö almɨdɨm, ami nöbö dib ödöriö aku, nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nugwo pön ram möl yuadö duön palmɨdɨŋ, nöbö mö kɨyöbö pödpöd rɨmɨn nugwo mönö ölɨsö yadmɨdöi mönö il aku ñɨgö yad nöiönɨŋö,” röŋa.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Aliö rɨmɨn, nugwo palɨba pön duön, nag wabɨl nɨgmä. Jɨ Pol nuŋ ami nöbö dib il yöraku öbɨl gɨ mɨdöŋ aku nugwo yadöŋa, “An Rom nöbö mö lo i aliö mɨdöl. Nöbö Rom yöbö ödöriö piaku hör paleñ. Ñɨŋ höd mönö diba yadön, mönö pɨ nuöm nɨgön, paiöñɨŋö,” röŋa.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Pol aliö rɨmɨn, ami nöbö dib aku du nöbö dib ödöriö aku nugwo yadöŋa, “Nagö pödpöd rɨmɨn rɨmɨdlö? Nöbö aku nuŋ Rom yöbö nöbö i,” me röŋa.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku hön, Pol nugwo yadöŋa, “Nagö mɨ Rom yöbö nöbö me ä? Nɨ yadaŋ nugunöm,” röŋa.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku yadöŋa, “Nɨ rɨg dib ödöriö wobön Rom nöbö mɨdlö,” röŋa.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Pol aliö rɨmɨn, nöbö nugwo nag nɨgim bla ipöxmä. Ami nöbö dib ödöriö aku, “Nöbö kɨ Rom yöbö nöbö i kaim jɨ nugwo nag nɨglö,” rön, algör ör ipöxöŋa.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Löum yöbö ami nöbö dib ödöriö aku, Juda ada Pol nugwo mönö yadmɨdöi akuyöbö nugw ri abnö, rön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, Juda kansol nöbö piaku magalɨg aipam, hönö rɨm, hö mögum rɨm nugugɨrön, Pol nugwo du yau pön hön, mɨdim mibɨl yöra nɨgöŋa.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.