Atos 16

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pol Sailas ñɨŋ nöbö hogwa yönmɨd yönmɨd nɨgön, Debi duön, Listra uröpɨnmä. Mögörɨb piaku Jisas nugw pöŋ nöbö i mɨdöŋa, ib nuŋwa Timoti. Nöbö aku nuöm nuŋwa Juda yöbö mö i, jɨ nuŋ Jisas nugw pöŋa. Nuö nuŋwa Grik yöbö nöböm.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra nöbö mö Jisas nugw pɨmä akuyöbö aipam, Aikoniam nöbö mö Jisas nugw pɨmä akuyöbö aipam, Timoti nöbö wä, me rɨmä.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol piöŋö, Timoti nɨ pɨsaŋ Jisas mönö aku yad nöl yönmɨdɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöŋ aku, jɨ Juda nöbö mö akuyöbö yajöña, “Timoti nuö nuŋwa Grik nöbö i makwam, ha nuŋwa uñ ödörölöŋ aku, mönö nuŋwa pöiñɨŋö,” cöñɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwön, Pol nuŋ Timoti pön duön uñ ödöröŋa.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Pol Sailas Timoti ñɨŋ taun taun piaku rɨp yön gɨrön, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla aipam, Jisas nöbö mö nuŋ bla nugwidɨx mɨdim nöbö bla aipam, Jerusalem piaku mögum rön mönö bɨl kai yadmä aku, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö yad nölön, al aliö cɨne, rɨmä.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Aliö piaku piaku rɨp yön gɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku, ñɨgö Jisas mönö wä aku yad nöl ri abmɨn, ñɨŋ mönö aku nugw pön, kwockwoc palön, Jisas nuŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨ mɨdmä. Wop paŋ paŋ öim öim nöbö mö bli aipam Jisas mönö wä aku nugwön, Jisas nugw pɨmä.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pol nöbö nuŋ bla pɨsaŋ, Esia Propins mɨdöi nöbö mö bla ñɨgö Krais mönö wä yad nölɨŋö, rön, duba rɨmɨdmä, jɨ Inöm Leia nuŋ, duba wöhö, röŋa. Inöm Leia aliö rɨmɨn, mögörɨb Prijia mibɨl piaku yönön, Galesia Propins mibɨl piaku yönön, rɨmä.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ñɨŋ dumɨd dumɨd, mögörɨb Misia igöp igöp u gɨrön, Bitinia Propins duŋö rɨmɨdmä aku, jɨ Jisas Inöm nuŋwa ñɨgö, duba wöhö, röŋa.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Jisas Inöm nuŋwa aliö rɨmɨn, ñɨŋ Bitinia Propins duölim; mögörɨb Misia mibɨl yöra duön taun dib Troas dumä.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Troas duön, pɨxmag yuö mibɨl bö Pol rɨb nugwöŋa, Masedonia Propins yöbö nöbö i öbɨl gɨ mɨdön, nugwo mönö yad gögö rön yadöŋa, “Nagö röbö möx pö kɨ Masedonia hön, an ösös rɨ nölö,” röŋa.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol aliö rɨba nugumɨdmɨn, an yadmɨŋa, “Aku God nuŋwör, ‘Masedonia nöbö mö ñɨgö Jisas mönö wä aku du yad nöine,’ rö,” rön, wop akwör Masedonia duba rön ap pɨ pɨdɨlumɨŋa.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Du bɨyöja pön, Troas röböxön, röbö wödoböŋ mögörɨb Samotres dumɨŋa. Löum yöbö Samotres röböxön, Niapolis tauna uröpɨnmɨŋa.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Bɨyöja pön, taun dib Pilipai, Masedonia Propins yuadö uröpɨnmɨŋa. Rom gapman nöbö mö mɨga akwör du Pilipai mɨdön nugwidɨx mɨdmɨdmä. Makwam, mögörɨb mibɨl yöra Pilipai taun dib ödöriö mɨdöŋa. An wop mɨdöy Pilipai yöraku mɨdmɨŋa.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Juda God höjöpalɨb wop aku, God höjöpalɨb kau i mɨjönɨŋö, rön, taun ubalɨja röböxön röbö pöpö bö dumɨŋa. Duön nugumɨn mö bli hö mɨdmä. Yöraku römɨdön ñɨgö mönö yad nölmɨŋa.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Mö mönö an audiöx nugumɨdim piaku, mö i taun dib Taiataira yöbö, ib nuŋwa Lidia. Nuŋ wölɨj mɨ paskwolö bla rɨ nɨgmɨn, wob mɨdöia. Nuŋ God höjöpal mɨdmɨda. Nöbö Diba nuŋ mö aku nugwo rɨb wä nölmɨn, Pol mönö wä yadöŋ aku, mi yadmɨdö, rön, nugw pöŋa.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Makwam an Lidia aipam, nöbö mö ram nuŋwa pɨsaŋ hölɨmmɨdim akuyöbö aipam, ñɨgö röbö pal nölmɨn, Lidia yadöŋa, “Nɨ Nöbö Diba mɨ ödöriö nugw pö, rɨ rɨbyöx nugwöi aku, ñɨŋ hö ram na hölɨmmɨjɨnö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, an mönö nuŋwa yöxön du ram nuŋwa hölɨmmɨdmɨŋa.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 An wop i God höjöpalɨb kau aku duön, nag mabö rɨb halöu i nugwo möigw palmɨŋa. Halöu aku nugwo ragwo as öim nɨgɨm, ap agap apɨm mai cön aku, nöbö mö bla ñɨgö yad nölmɨn, nugwo rɨg nölmɨdmä. Nuŋ aliö almɨn, nöbö nugwo wob pön hem, nag mabö ñɨŋa rɨmɨdöŋ piaku, rɨg diba pɨmɨdmä.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 An dumɨn nugugɨrön, halöu aku an mai rɨ gɨrön yadöŋa, “Nöbö kɨyöbö ñɨŋ God adöx mɨ bɨl sö mɨd Nöbö aku mabö nuŋwa röia. God pödpöd rön ñɨgö kömö pön, mönö mag akwör ñɨgö yad nölmɨdöiŋö,” röŋa.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Makwam halöu aku mönö akuyöbö öim öim yadmɨdɨm, wop i Pol nugwo mɨ ipɨtmɨn, höuöiliö halöu öim nɨgöŋ ragwo as aku yadöŋa, “Jisas Krais ib nuŋwa nugwön, halöu kɨ nugwo röböx röu duö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, rɨb pia ragwo as nugwo öim nɨgöŋ aku röpɨn duöŋa.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Makwam halöu aku nugwo rɨg wobmɨn, ñɨgö nag mabö rɨmɨd nöbö bla, Pol ragwo as yad aböŋ mönö aku nugwön, rɨg diba pɨmɨdöl aku mai pöinɨŋö, rön, Pol Sailas yöŋö nöbö hogwa pɨ cɨcɨ nɨgön pön, Rom nöbö dib mɨdim yöraku mönö diba yajnɨŋö, rön, pön pɨxɨp du mönö diba yadɨb yöra dumä.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Rom mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla ñɨgö mönö diba yadön yadmä, “Nöbö ram kɨ Juda nöbö. Taun dib an kɨ hön rɨmɨn, an mögörɨb mɨnöbö nugumɨn, ölɨsö wölmɨn, pön höla.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 An Rom nöbö mö mönö hödyöbö adaku keir mɨda, jɨ ñɨŋ mönö yoŋyöbö mönö an nugwölöl aku nugwön cɨnö, rön, yad nölɨp yönmɨdöiŋö,” rɨmä.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Nöbö mö nugugu mɨdim piaku algör ör, mönö adakwör yadön, Pol Sailas yöŋö nöbö hogwa mönö diba yadmɨn, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla yadmä, “Wölɨj ñɨŋ bla röd abön kaiö pön pali,” rɨmä.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Aliö rɨmɨn, kaiö pɨ pal höuöilmel rön, pön du kɨlabɨs rama ram möl yuadö abön, kɨlabɨs rama nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku yadmä, “Naŋ nöbö hogwa nugw ri ab gɨ mɨdane,” rɨmä.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Aliö rɨmɨn, kɨlabɨs rama nugwidɨx mɨdmɨd nöbö aku, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋ pön du kɨlabɨs rama ram möl yuö kwo nɨgön, yödpɨlö wab ñɨgö hogwa pɨ bɨ dib möla abɨm dumɨn, pal cɨr gö nɨgöŋa.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Makwam pɨxmag yuö mibɨl dib bö, Pol Sailas ñɨŋ nöbö hogwa God höjöpal gɨrön, wopal bli yadmɨdɨm nugugɨrön, kɨlabɨs nöbö bli ñɨŋ audiöx nugumɨdmä.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Almɨdɨm nugugɨrön, rɨb pia mɨmön diba hön, kɨlabɨs ram aku alɨg pɨ pikwo pik rön, uba bla keir rödɨm, kɨlabɨs nöbö bla ñɨgö sen wabɨlim bla magalɨg yauöŋa.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Almɨn, kɨlabɨs nöbö bla ñɨgö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku öbɨlön nugumɨn, ubalɨj bla magalɨg röd gɨ mɨdöŋa. Nuŋ aku nugwön, “Kɨlabɨs nöbö bla, uba rödmɨn, bör du pöröi aku, nöbö dib na aku nɨ pɨl pal nɨgönɨŋö,” rön, yu ölɨsö mɨxɨl nuŋ me pugul pön, nuŋ keir nugwo pɨlɨba rɨmɨdöŋa.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pol piöŋö nugwo wö diba rön yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn nagö keir nugwo pɨlɨba rɨmɨdlö? An bör duölöl. Magalɨg mɨdöl mɨk,” me röŋa.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Pol aliö rɨmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku wö rön yadöŋa, “Hötɨkö rɨmɨg rag höi,” röŋa. Aliö rɨmɨn, hötɨkö pön höm, nuŋ pön ipalɨp ram möl yuadö bö duön, ölölö rɨmɨn, gɨl gɨl rɨ gɨrön, du Pol Sailas yöŋö mɨdim il yöra höxmax yuöŋa.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Makwam aliö höxmax yuön, öbɨlön, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋön rɨŋadö bö duön yadöŋa, “Nöbö dib wä nɨ hogw kɨ, nɨ pödpöd rɨmön, God nɨ kömö pön?” röŋa.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Aliö rɨmɨn, nugwo yadmä, “Nöbö Dib Jisas nugw pɨnö aku, naŋ keir aipam, nöbö mö nagö pɨsaŋ hölɨmmɨdöi piaku aipam, ñɨgö kömö pönɨŋö,” rɨmä.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Aliö rön, nöbö aku nugwo nɨgön, nöbö mö nuŋ pɨsaŋ hölɨmmɨdim akuyöbö magalɨg nɨgön, ñɨgö Nöbö Dib mönö wä aku yad nölmä.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Aliö yad nölmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa pɨxmag yuö mibɨl kwo pön duön, mɨxɨñ palmä akuyöbö röbö äbäd aböŋa. Almɨn, wop akwör nuŋ keir aipam, nöbö mö nuŋ piaku aipam, ñɨgö magalɨg röbö pal nölmä.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ñɨgö magalɨg röbö pal nölmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋ pön ram nuŋwa duön, ap mag nölmɨn, nɨmɨmä. Nöbö aku nuŋ keir aipam, mönɨŋ halöu ha nuŋ bla aipam, weik an God nugw pölɨŋö, rön, mɨ ödöriö wahax pɨ gɨrön mɨdöŋa.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Löumɨn, Rom nöbö dib piaku ömdö nöbö bla ñɨgö yadmä, “Nöbö nag mɨdöi hogwa ñɨgö yau abɨŋ, duŋ,” me rɨmä.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Aliö rɨmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku, mönö aku pön du Pol Sailas mɨdim yöraku duön yadöŋa, “Mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla yadöia, ‘Nöbö nag mɨdöi hogwa yau abɨŋ duŋ,’ me röia. Makwam, ñɨŋ nöbö hogwa di. Nöbö Diba ñɨŋa nugwidɨx mɨd ri abön raŋ, tar mɨd ri ab gɨ mɨjɨnö!” röŋa.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “An nöbö hogwa algör ör Rom yöbö nöbö hogwa, jɨ mönö diba nugwölmɨŋ wöhö, nöbö mö mibɨl yöra anɨŋ nöbö hogwa kaiö pɨ pal höuöilmel rön, pön du nag nɨgöi aku, wä röl. Makwam, anɨŋ nöbö hogwa tar umadiö yad abnɨŋö, rön, yadmɨdöi ä? Nöbö dib bla ñɨŋ keir kɨlabɨs ram kɨ hön, anɨŋ nöbö hogwa yölɨŋ pön paŋör rɨŋö bö duŋö,” röŋa.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Pol aliö rɨmɨn, ömdö nöbö bla mönö aku nugwön, höbkal du mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla ñɨgö yad nölmɨn, Pol Sailas ñɨŋ Rom yöbö nöbö hogwa mönö aku nugwön, ipöxmä.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ipöxön, ñɨŋ du Pol Sailas ñɨgö nöbö rama yölɨŋ pön paŋör rɨŋö bö duön, mönö höimöliö mɨda yadmä, “Ñɨgö nöbö hogwa wä rɨmɨjön aku, taun dib kɨ röböx dinö,” rɨmä.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pol Sailas kɨlabɨs ram aku röböxön, mö Lidia rama du mɨdön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku pɨsaŋ mögum rön, Nöbö Diba mönö wä ñɨgö yad nölmɨn, ñɨŋ nugwön mönö wä aku pön, wahax pön rɨb wä yöx nugu gɨrön mɨdmä. Pol Banabas yöŋö mönö yad nöl pörön ñɨŋ röböxön mödö dumä.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.