Atos 16

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pol Sailas ñɨŋ nöbö hogwa yönmɨd yönmɨd nɨgön, Debi duön, Listra uröpɨnmä. Mögörɨb piaku Jisas nugw pöŋ nöbö i mɨdöŋa, ib nuŋwa Timoti. Nöbö aku nuöm nuŋwa Juda yöbö mö i, jɨ nuŋ Jisas nugw pöŋa. Nuö nuŋwa Grik yöbö nöböm.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Listra nöbö mö Jisas nugw pɨmä akuyöbö aipam, Aikoniam nöbö mö Jisas nugw pɨmä akuyöbö aipam, Timoti nöbö wä, me rɨmä.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pol piöŋö, Timoti nɨ pɨsaŋ Jisas mönö aku yad nöl yönmɨdɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöŋ aku, jɨ Juda nöbö mö akuyöbö yajöña, “Timoti nuö nuŋwa Grik nöbö i makwam, ha nuŋwa uñ ödörölöŋ aku, mönö nuŋwa pöiñɨŋö,” cöñɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwön, Pol nuŋ Timoti pön duön uñ ödöröŋa.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Pol Sailas Timoti ñɨŋ taun taun piaku rɨp yön gɨrön, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla aipam, Jisas nöbö mö nuŋ bla nugwidɨx mɨdim nöbö bla aipam, Jerusalem piaku mögum rön mönö bɨl kai yadmä aku, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö yad nölön, al aliö cɨne, rɨmä.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Aliö piaku piaku rɨp yön gɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku, ñɨgö Jisas mönö wä aku yad nöl ri abmɨn, ñɨŋ mönö aku nugw pön, kwockwoc palön, Jisas nuŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨ mɨdmä. Wop paŋ paŋ öim öim nöbö mö bli aipam Jisas mönö wä aku nugwön, Jisas nugw pɨmä.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pol nöbö nuŋ bla pɨsaŋ, Esia Propins mɨdöi nöbö mö bla ñɨgö Krais mönö wä yad nölɨŋö, rön, duba rɨmɨdmä, jɨ Inöm Leia nuŋ, duba wöhö, röŋa. Inöm Leia aliö rɨmɨn, mögörɨb Prijia mibɨl piaku yönön, Galesia Propins mibɨl piaku yönön, rɨmä.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ñɨŋ dumɨd dumɨd, mögörɨb Misia igöp igöp u gɨrön, Bitinia Propins duŋö rɨmɨdmä aku, jɨ Jisas Inöm nuŋwa ñɨgö, duba wöhö, röŋa.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Jisas Inöm nuŋwa aliö rɨmɨn, ñɨŋ Bitinia Propins duölim; mögörɨb Misia mibɨl yöra duön taun dib Troas dumä.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Troas duön, pɨxmag yuö mibɨl bö Pol rɨb nugwöŋa, Masedonia Propins yöbö nöbö i öbɨl gɨ mɨdön, nugwo mönö yad gögö rön yadöŋa, “Nagö röbö möx pö kɨ Masedonia hön, an ösös rɨ nölö,” röŋa.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pol aliö rɨba nugumɨdmɨn, an yadmɨŋa, “Aku God nuŋwör, ‘Masedonia nöbö mö ñɨgö Jisas mönö wä aku du yad nöine,’ rö,” rön, wop akwör Masedonia duba rön ap pɨ pɨdɨlumɨŋa.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Du bɨyöja pön, Troas röböxön, röbö wödoböŋ mögörɨb Samotres dumɨŋa. Löum yöbö Samotres röböxön, Niapolis tauna uröpɨnmɨŋa.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Bɨyöja pön, taun dib Pilipai, Masedonia Propins yuadö uröpɨnmɨŋa. Rom gapman nöbö mö mɨga akwör du Pilipai mɨdön nugwidɨx mɨdmɨdmä. Makwam, mögörɨb mibɨl yöra Pilipai taun dib ödöriö mɨdöŋa. An wop mɨdöy Pilipai yöraku mɨdmɨŋa.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Juda God höjöpalɨb wop aku, God höjöpalɨb kau i mɨjönɨŋö, rön, taun ubalɨja röböxön röbö pöpö bö dumɨŋa. Duön nugumɨn mö bli hö mɨdmä. Yöraku römɨdön ñɨgö mönö yad nölmɨŋa.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Mö mönö an audiöx nugumɨdim piaku, mö i taun dib Taiataira yöbö, ib nuŋwa Lidia. Nuŋ wölɨj mɨ paskwolö bla rɨ nɨgmɨn, wob mɨdöia. Nuŋ God höjöpal mɨdmɨda. Nöbö Diba nuŋ mö aku nugwo rɨb wä nölmɨn, Pol mönö wä yadöŋ aku, mi yadmɨdö, rön, nugw pöŋa.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Makwam an Lidia aipam, nöbö mö ram nuŋwa pɨsaŋ hölɨmmɨdim akuyöbö aipam, ñɨgö röbö pal nölmɨn, Lidia yadöŋa, “Nɨ Nöbö Diba mɨ ödöriö nugw pö, rɨ rɨbyöx nugwöi aku, ñɨŋ hö ram na hölɨmmɨjɨnö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, an mönö nuŋwa yöxön du ram nuŋwa hölɨmmɨdmɨŋa.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 An wop i God höjöpalɨb kau aku duön, nag mabö rɨb halöu i nugwo möigw palmɨŋa. Halöu aku nugwo ragwo as öim nɨgɨm, ap agap apɨm mai cön aku, nöbö mö bla ñɨgö yad nölmɨn, nugwo rɨg nölmɨdmä. Nuŋ aliö almɨn, nöbö nugwo wob pön hem, nag mabö ñɨŋa rɨmɨdöŋ piaku, rɨg diba pɨmɨdmä.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 An dumɨn nugugɨrön, halöu aku an mai rɨ gɨrön yadöŋa, “Nöbö kɨyöbö ñɨŋ God adöx mɨ bɨl sö mɨd Nöbö aku mabö nuŋwa röia. God pödpöd rön ñɨgö kömö pön, mönö mag akwör ñɨgö yad nölmɨdöiŋö,” röŋa.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Makwam halöu aku mönö akuyöbö öim öim yadmɨdɨm, wop i Pol nugwo mɨ ipɨtmɨn, höuöiliö halöu öim nɨgöŋ ragwo as aku yadöŋa, “Jisas Krais ib nuŋwa nugwön, halöu kɨ nugwo röböx röu duö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, rɨb pia ragwo as nugwo öim nɨgöŋ aku röpɨn duöŋa.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Makwam halöu aku nugwo rɨg wobmɨn, ñɨgö nag mabö rɨmɨd nöbö bla, Pol ragwo as yad aböŋ mönö aku nugwön, rɨg diba pɨmɨdöl aku mai pöinɨŋö, rön, Pol Sailas yöŋö nöbö hogwa pɨ cɨcɨ nɨgön pön, Rom nöbö dib mɨdim yöraku mönö diba yajnɨŋö, rön, pön pɨxɨp du mönö diba yadɨb yöra dumä.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Rom mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla ñɨgö mönö diba yadön yadmä, “Nöbö ram kɨ Juda nöbö. Taun dib an kɨ hön rɨmɨn, an mögörɨb mɨnöbö nugumɨn, ölɨsö wölmɨn, pön höla.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 An Rom nöbö mö mönö hödyöbö adaku keir mɨda, jɨ ñɨŋ mönö yoŋyöbö mönö an nugwölöl aku nugwön cɨnö, rön, yad nölɨp yönmɨdöiŋö,” rɨmä.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Nöbö mö nugugu mɨdim piaku algör ör, mönö adakwör yadön, Pol Sailas yöŋö nöbö hogwa mönö diba yadmɨn, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla yadmä, “Wölɨj ñɨŋ bla röd abön kaiö pön pali,” rɨmä.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Aliö rɨmɨn, kaiö pɨ pal höuöilmel rön, pön du kɨlabɨs rama ram möl yuadö abön, kɨlabɨs rama nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku yadmä, “Naŋ nöbö hogwa nugw ri ab gɨ mɨdane,” rɨmä.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Aliö rɨmɨn, kɨlabɨs rama nugwidɨx mɨdmɨd nöbö aku, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋ pön du kɨlabɨs rama ram möl yuö kwo nɨgön, yödpɨlö wab ñɨgö hogwa pɨ bɨ dib möla abɨm dumɨn, pal cɨr gö nɨgöŋa.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Makwam pɨxmag yuö mibɨl dib bö, Pol Sailas ñɨŋ nöbö hogwa God höjöpal gɨrön, wopal bli yadmɨdɨm nugugɨrön, kɨlabɨs nöbö bli ñɨŋ audiöx nugumɨdmä.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Almɨdɨm nugugɨrön, rɨb pia mɨmön diba hön, kɨlabɨs ram aku alɨg pɨ pikwo pik rön, uba bla keir rödɨm, kɨlabɨs nöbö bla ñɨgö sen wabɨlim bla magalɨg yauöŋa.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Almɨn, kɨlabɨs nöbö bla ñɨgö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku öbɨlön nugumɨn, ubalɨj bla magalɨg röd gɨ mɨdöŋa. Nuŋ aku nugwön, “Kɨlabɨs nöbö bla, uba rödmɨn, bör du pöröi aku, nöbö dib na aku nɨ pɨl pal nɨgönɨŋö,” rön, yu ölɨsö mɨxɨl nuŋ me pugul pön, nuŋ keir nugwo pɨlɨba rɨmɨdöŋa.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pol piöŋö nugwo wö diba rön yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn nagö keir nugwo pɨlɨba rɨmɨdlö? An bör duölöl. Magalɨg mɨdöl mɨk,” me röŋa.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Pol aliö rɨmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku wö rön yadöŋa, “Hötɨkö rɨmɨg rag höi,” röŋa. Aliö rɨmɨn, hötɨkö pön höm, nuŋ pön ipalɨp ram möl yuadö bö duön, ölölö rɨmɨn, gɨl gɨl rɨ gɨrön, du Pol Sailas yöŋö mɨdim il yöra höxmax yuöŋa.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Makwam aliö höxmax yuön, öbɨlön, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋön rɨŋadö bö duön yadöŋa, “Nöbö dib wä nɨ hogw kɨ, nɨ pödpöd rɨmön, God nɨ kömö pön?” röŋa.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Aliö rɨmɨn, nugwo yadmä, “Nöbö Dib Jisas nugw pɨnö aku, naŋ keir aipam, nöbö mö nagö pɨsaŋ hölɨmmɨdöi piaku aipam, ñɨgö kömö pönɨŋö,” rɨmä.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Aliö rön, nöbö aku nugwo nɨgön, nöbö mö nuŋ pɨsaŋ hölɨmmɨdim akuyöbö magalɨg nɨgön, ñɨgö Nöbö Dib mönö wä aku yad nölmä.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Aliö yad nölmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa pɨxmag yuö mibɨl kwo pön duön, mɨxɨñ palmä akuyöbö röbö äbäd aböŋa. Almɨn, wop akwör nuŋ keir aipam, nöbö mö nuŋ piaku aipam, ñɨgö magalɨg röbö pal nölmä.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ñɨgö magalɨg röbö pal nölmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋ pön ram nuŋwa duön, ap mag nölmɨn, nɨmɨmä. Nöbö aku nuŋ keir aipam, mönɨŋ halöu ha nuŋ bla aipam, weik an God nugw pölɨŋö, rön, mɨ ödöriö wahax pɨ gɨrön mɨdöŋa.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Löumɨn, Rom nöbö dib piaku ömdö nöbö bla ñɨgö yadmä, “Nöbö nag mɨdöi hogwa ñɨgö yau abɨŋ, duŋ,” me rɨmä.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Aliö rɨmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku, mönö aku pön du Pol Sailas mɨdim yöraku duön yadöŋa, “Mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla yadöia, ‘Nöbö nag mɨdöi hogwa yau abɨŋ duŋ,’ me röia. Makwam, ñɨŋ nöbö hogwa di. Nöbö Diba ñɨŋa nugwidɨx mɨd ri abön raŋ, tar mɨd ri ab gɨ mɨjɨnö!” röŋa.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “An nöbö hogwa algör ör Rom yöbö nöbö hogwa, jɨ mönö diba nugwölmɨŋ wöhö, nöbö mö mibɨl yöra anɨŋ nöbö hogwa kaiö pɨ pal höuöilmel rön, pön du nag nɨgöi aku, wä röl. Makwam, anɨŋ nöbö hogwa tar umadiö yad abnɨŋö, rön, yadmɨdöi ä? Nöbö dib bla ñɨŋ keir kɨlabɨs ram kɨ hön, anɨŋ nöbö hogwa yölɨŋ pön paŋör rɨŋö bö duŋö,” röŋa.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Pol aliö rɨmɨn, ömdö nöbö bla mönö aku nugwön, höbkal du mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla ñɨgö yad nölmɨn, Pol Sailas ñɨŋ Rom yöbö nöbö hogwa mönö aku nugwön, ipöxmä.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ipöxön, ñɨŋ du Pol Sailas ñɨgö nöbö rama yölɨŋ pön paŋör rɨŋö bö duön, mönö höimöliö mɨda yadmä, “Ñɨgö nöbö hogwa wä rɨmɨjön aku, taun dib kɨ röböx dinö,” rɨmä.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pol Sailas kɨlabɨs ram aku röböxön, mö Lidia rama du mɨdön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku pɨsaŋ mögum rön, Nöbö Diba mönö wä ñɨgö yad nölmɨn, ñɨŋ nugwön mönö wä aku pön, wahax pön rɨb wä yöx nugu gɨrön mɨdmä. Pol Banabas yöŋö mönö yad nöl pörön ñɨŋ röböxön mödö dumä.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.