Atos 16
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARC
1 Pol Sailas ñɨŋ nöbö hogwa yönmɨd yönmɨd nɨgön, Debi duön, Listra uröpɨnmä. Mögörɨb piaku Jisas nugw pöŋ nöbö i mɨdöŋa, ib nuŋwa Timoti. Nöbö aku nuöm nuŋwa Juda yöbö mö i, jɨ nuŋ Jisas nugw pöŋa. Nuö nuŋwa Grik yöbö nöböm.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Listra nöbö mö Jisas nugw pɨmä akuyöbö aipam, Aikoniam nöbö mö Jisas nugw pɨmä akuyöbö aipam, Timoti nöbö wä, me rɨmä.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pol piöŋö, Timoti nɨ pɨsaŋ Jisas mönö aku yad nöl yönmɨdɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöŋ aku, jɨ Juda nöbö mö akuyöbö yajöña, “Timoti nuö nuŋwa Grik nöbö i makwam, ha nuŋwa uñ ödörölöŋ aku, mönö nuŋwa pöiñɨŋö,” cöñɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwön, Pol nuŋ Timoti pön duön uñ ödöröŋa.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pol Sailas Timoti ñɨŋ taun taun piaku rɨp yön gɨrön, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla aipam, Jisas nöbö mö nuŋ bla nugwidɨx mɨdim nöbö bla aipam, Jerusalem piaku mögum rön mönö bɨl kai yadmä aku, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö yad nölön, al aliö cɨne, rɨmä.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Aliö piaku piaku rɨp yön gɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku, ñɨgö Jisas mönö wä aku yad nöl ri abmɨn, ñɨŋ mönö aku nugw pön, kwockwoc palön, Jisas nuŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨ mɨdmä. Wop paŋ paŋ öim öim nöbö mö bli aipam Jisas mönö wä aku nugwön, Jisas nugw pɨmä.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Pol nöbö nuŋ bla pɨsaŋ, Esia Propins mɨdöi nöbö mö bla ñɨgö Krais mönö wä yad nölɨŋö, rön, duba rɨmɨdmä, jɨ Inöm Leia nuŋ, duba wöhö, röŋa. Inöm Leia aliö rɨmɨn, mögörɨb Prijia mibɨl piaku yönön, Galesia Propins mibɨl piaku yönön, rɨmä.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Ñɨŋ dumɨd dumɨd, mögörɨb Misia igöp igöp u gɨrön, Bitinia Propins duŋö rɨmɨdmä aku, jɨ Jisas Inöm nuŋwa ñɨgö, duba wöhö, röŋa.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Jisas Inöm nuŋwa aliö rɨmɨn, ñɨŋ Bitinia Propins duölim; mögörɨb Misia mibɨl yöra duön taun dib Troas dumä.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Troas duön, pɨxmag yuö mibɨl bö Pol rɨb nugwöŋa, Masedonia Propins yöbö nöbö i öbɨl gɨ mɨdön, nugwo mönö yad gögö rön yadöŋa, “Nagö röbö möx pö kɨ Masedonia hön, an ösös rɨ nölö,” röŋa.
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Pol aliö rɨba nugumɨdmɨn, an yadmɨŋa, “Aku God nuŋwör, ‘Masedonia nöbö mö ñɨgö Jisas mönö wä aku du yad nöine,’ rö,” rön, wop akwör Masedonia duba rön ap pɨ pɨdɨlumɨŋa.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Du bɨyöja pön, Troas röböxön, röbö wödoböŋ mögörɨb Samotres dumɨŋa. Löum yöbö Samotres röböxön, Niapolis tauna uröpɨnmɨŋa.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Bɨyöja pön, taun dib Pilipai, Masedonia Propins yuadö uröpɨnmɨŋa. Rom gapman nöbö mö mɨga akwör du Pilipai mɨdön nugwidɨx mɨdmɨdmä. Makwam, mögörɨb mibɨl yöra Pilipai taun dib ödöriö mɨdöŋa. An wop mɨdöy Pilipai yöraku mɨdmɨŋa.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Juda God höjöpalɨb wop aku, God höjöpalɨb kau i mɨjönɨŋö, rön, taun ubalɨja röböxön röbö pöpö bö dumɨŋa. Duön nugumɨn mö bli hö mɨdmä. Yöraku römɨdön ñɨgö mönö yad nölmɨŋa.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Mö mönö an audiöx nugumɨdim piaku, mö i taun dib Taiataira yöbö, ib nuŋwa Lidia. Nuŋ wölɨj mɨ paskwolö bla rɨ nɨgmɨn, wob mɨdöia. Nuŋ God höjöpal mɨdmɨda. Nöbö Diba nuŋ mö aku nugwo rɨb wä nölmɨn, Pol mönö wä yadöŋ aku, mi yadmɨdö, rön, nugw pöŋa.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Makwam an Lidia aipam, nöbö mö ram nuŋwa pɨsaŋ hölɨmmɨdim akuyöbö aipam, ñɨgö röbö pal nölmɨn, Lidia yadöŋa, “Nɨ Nöbö Diba mɨ ödöriö nugw pö, rɨ rɨbyöx nugwöi aku, ñɨŋ hö ram na hölɨmmɨjɨnö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, an mönö nuŋwa yöxön du ram nuŋwa hölɨmmɨdmɨŋa.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 An wop i God höjöpalɨb kau aku duön, nag mabö rɨb halöu i nugwo möigw palmɨŋa. Halöu aku nugwo ragwo as öim nɨgɨm, ap agap apɨm mai cön aku, nöbö mö bla ñɨgö yad nölmɨn, nugwo rɨg nölmɨdmä. Nuŋ aliö almɨn, nöbö nugwo wob pön hem, nag mabö ñɨŋa rɨmɨdöŋ piaku, rɨg diba pɨmɨdmä.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 An dumɨn nugugɨrön, halöu aku an mai rɨ gɨrön yadöŋa, “Nöbö kɨyöbö ñɨŋ God adöx mɨ bɨl sö mɨd Nöbö aku mabö nuŋwa röia. God pödpöd rön ñɨgö kömö pön, mönö mag akwör ñɨgö yad nölmɨdöiŋö,” röŋa.
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Makwam halöu aku mönö akuyöbö öim öim yadmɨdɨm, wop i Pol nugwo mɨ ipɨtmɨn, höuöiliö halöu öim nɨgöŋ ragwo as aku yadöŋa, “Jisas Krais ib nuŋwa nugwön, halöu kɨ nugwo röböx röu duö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, rɨb pia ragwo as nugwo öim nɨgöŋ aku röpɨn duöŋa.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Makwam halöu aku nugwo rɨg wobmɨn, ñɨgö nag mabö rɨmɨd nöbö bla, Pol ragwo as yad aböŋ mönö aku nugwön, rɨg diba pɨmɨdöl aku mai pöinɨŋö, rön, Pol Sailas yöŋö nöbö hogwa pɨ cɨcɨ nɨgön pön, Rom nöbö dib mɨdim yöraku mönö diba yajnɨŋö, rön, pön pɨxɨp du mönö diba yadɨb yöra dumä.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Rom mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla ñɨgö mönö diba yadön yadmä, “Nöbö ram kɨ Juda nöbö. Taun dib an kɨ hön rɨmɨn, an mögörɨb mɨnöbö nugumɨn, ölɨsö wölmɨn, pön höla.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 An Rom nöbö mö mönö hödyöbö adaku keir mɨda, jɨ ñɨŋ mönö yoŋyöbö mönö an nugwölöl aku nugwön cɨnö, rön, yad nölɨp yönmɨdöiŋö,” rɨmä.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Nöbö mö nugugu mɨdim piaku algör ör, mönö adakwör yadön, Pol Sailas yöŋö nöbö hogwa mönö diba yadmɨn, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla yadmä, “Wölɨj ñɨŋ bla röd abön kaiö pön pali,” rɨmä.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Aliö rɨmɨn, kaiö pɨ pal höuöilmel rön, pön du kɨlabɨs rama ram möl yuadö abön, kɨlabɨs rama nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku yadmä, “Naŋ nöbö hogwa nugw ri ab gɨ mɨdane,” rɨmä.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Aliö rɨmɨn, kɨlabɨs rama nugwidɨx mɨdmɨd nöbö aku, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋ pön du kɨlabɨs rama ram möl yuö kwo nɨgön, yödpɨlö wab ñɨgö hogwa pɨ bɨ dib möla abɨm dumɨn, pal cɨr gö nɨgöŋa.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Makwam pɨxmag yuö mibɨl dib bö, Pol Sailas ñɨŋ nöbö hogwa God höjöpal gɨrön, wopal bli yadmɨdɨm nugugɨrön, kɨlabɨs nöbö bli ñɨŋ audiöx nugumɨdmä.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Almɨdɨm nugugɨrön, rɨb pia mɨmön diba hön, kɨlabɨs ram aku alɨg pɨ pikwo pik rön, uba bla keir rödɨm, kɨlabɨs nöbö bla ñɨgö sen wabɨlim bla magalɨg yauöŋa.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Almɨn, kɨlabɨs nöbö bla ñɨgö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku öbɨlön nugumɨn, ubalɨj bla magalɨg röd gɨ mɨdöŋa. Nuŋ aku nugwön, “Kɨlabɨs nöbö bla, uba rödmɨn, bör du pöröi aku, nöbö dib na aku nɨ pɨl pal nɨgönɨŋö,” rön, yu ölɨsö mɨxɨl nuŋ me pugul pön, nuŋ keir nugwo pɨlɨba rɨmɨdöŋa.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Pol piöŋö nugwo wö diba rön yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn nagö keir nugwo pɨlɨba rɨmɨdlö? An bör duölöl. Magalɨg mɨdöl mɨk,” me röŋa.
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Pol aliö rɨmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku wö rön yadöŋa, “Hötɨkö rɨmɨg rag höi,” röŋa. Aliö rɨmɨn, hötɨkö pön höm, nuŋ pön ipalɨp ram möl yuadö bö duön, ölölö rɨmɨn, gɨl gɨl rɨ gɨrön, du Pol Sailas yöŋö mɨdim il yöra höxmax yuöŋa.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Makwam aliö höxmax yuön, öbɨlön, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋön rɨŋadö bö duön yadöŋa, “Nöbö dib wä nɨ hogw kɨ, nɨ pödpöd rɨmön, God nɨ kömö pön?” röŋa.
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Aliö rɨmɨn, nugwo yadmä, “Nöbö Dib Jisas nugw pɨnö aku, naŋ keir aipam, nöbö mö nagö pɨsaŋ hölɨmmɨdöi piaku aipam, ñɨgö kömö pönɨŋö,” rɨmä.
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Aliö rön, nöbö aku nugwo nɨgön, nöbö mö nuŋ pɨsaŋ hölɨmmɨdim akuyöbö magalɨg nɨgön, ñɨgö Nöbö Dib mönö wä aku yad nölmä.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Aliö yad nölmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa pɨxmag yuö mibɨl kwo pön duön, mɨxɨñ palmä akuyöbö röbö äbäd aböŋa. Almɨn, wop akwör nuŋ keir aipam, nöbö mö nuŋ piaku aipam, ñɨgö magalɨg röbö pal nölmä.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ñɨgö magalɨg röbö pal nölmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋ pön ram nuŋwa duön, ap mag nölmɨn, nɨmɨmä. Nöbö aku nuŋ keir aipam, mönɨŋ halöu ha nuŋ bla aipam, weik an God nugw pölɨŋö, rön, mɨ ödöriö wahax pɨ gɨrön mɨdöŋa.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Löumɨn, Rom nöbö dib piaku ömdö nöbö bla ñɨgö yadmä, “Nöbö nag mɨdöi hogwa ñɨgö yau abɨŋ, duŋ,” me rɨmä.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Aliö rɨmɨn, kɨlabɨs nöbö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö aku, mönö aku pön du Pol Sailas mɨdim yöraku duön yadöŋa, “Mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla yadöia, ‘Nöbö nag mɨdöi hogwa yau abɨŋ duŋ,’ me röia. Makwam, ñɨŋ nöbö hogwa di. Nöbö Diba ñɨŋa nugwidɨx mɨd ri abön raŋ, tar mɨd ri ab gɨ mɨjɨnö!” röŋa.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “An nöbö hogwa algör ör Rom yöbö nöbö hogwa, jɨ mönö diba nugwölmɨŋ wöhö, nöbö mö mibɨl yöra anɨŋ nöbö hogwa kaiö pɨ pal höuöilmel rön, pön du nag nɨgöi aku, wä röl. Makwam, anɨŋ nöbö hogwa tar umadiö yad abnɨŋö, rön, yadmɨdöi ä? Nöbö dib bla ñɨŋ keir kɨlabɨs ram kɨ hön, anɨŋ nöbö hogwa yölɨŋ pön paŋör rɨŋö bö duŋö,” röŋa.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Pol aliö rɨmɨn, ömdö nöbö bla mönö aku nugwön, höbkal du mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla ñɨgö yad nölmɨn, Pol Sailas ñɨŋ Rom yöbö nöbö hogwa mönö aku nugwön, ipöxmä.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Ipöxön, ñɨŋ du Pol Sailas ñɨgö nöbö rama yölɨŋ pön paŋör rɨŋö bö duön, mönö höimöliö mɨda yadmä, “Ñɨgö nöbö hogwa wä rɨmɨjön aku, taun dib kɨ röböx dinö,” rɨmä.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pol Sailas kɨlabɨs ram aku röböxön, mö Lidia rama du mɨdön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku pɨsaŋ mögum rön, Nöbö Diba mönö wä ñɨgö yad nölmɨn, ñɨŋ nugwön mönö wä aku pön, wahax pön rɨb wä yöx nugu gɨrön mɨdmä. Pol Banabas yöŋö mönö yad nöl pörön ñɨŋ röböxön mödö dumä.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.