Atos 15

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Makwam nöbö bli mögörɨb Judia yöbö Adiok hön, Juda nöbö yöi Jisas nugw pim piaku ñɨgö yad nölmä, “Mosɨs maduar ör an Juda nöbö mö yadöŋa, ‘Ha kiai yöudöŋdöŋ yöx pön hö gɨrön, rɨl uña ödöcɨnö,’ röŋa. Aku, ñɨŋ algör ör uñ ödöreñ aku, God ñɨgö kömö penɨŋö,” rɨmä.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Aliö rɨmɨdmɨn, Pol Banabas yöŋö mönö aku ödöriö yadmɨdölöiŋö, rön, ñɨgö pɨsaŋ mönö nuö nuö yadmɨn duöŋa. Almɨdmɨn, Adiok nöbö mö Jisas nugw pim piaku, nöbö mö ñɨŋ keir bli aipam, Pol Banabas nöbö hogwa aipam yad nɨgön yadmä, “Ñɨŋ Jerusalem duön, mönö kɨ pön du, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla aipam, Jisas nöbö mö nuŋ bla nugwidɨx mɨdöi nöbö bla aipam ñɨgö yad nölɨŋ, ñɨŋ piöŋö yadɨp duön rɨb kai yöx nugwöñ aku, ñɨŋ nugwön höuöil hö yadɨŋ nuguŋö,” rɨmä.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Aliö rön, ñɨgö yad abɨŋ, ñɨŋ du mögörɨb Pönisia mibɨl yöra du gɨrön, Juda nöbö mö yöi akuyöbö Jisas nugw pim mönö aku yad nölmɨn nugugɨrön, haul nöbö mölöu nöbö piaku nugwön magalɨg wahax pɨmä. Mögörɨb Pönisia aku röböxön, ñɨŋ duön mögörɨb Sameria mibɨl yöra du gɨrön, mönö algör yad nölmɨn nugugɨrön, haul nöbö mölöu nöbö piaku algör ör nugwön wahax pɨmä.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Makwam ñɨŋ mögörɨb Sameria röböxön, duön Jerusalem uröpɨnmɨn, nöbö mö Jisas nugw pim bla aipam, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla aipam, Jisas nöbö mö nuŋ piaku nugwidɨx mɨdim nöbö piaku aipam, ñɨgö yad wahax pön, wä höiŋö, rɨmä. Aliö rɨmɨn, Pol Banabas yöŋö, God nuŋ rɨmɨn ap agap bɨlɨm rɨmä akuyöbö magalɨg ñɨgö yad nöl ri abmä.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Aliö rɨmɨdmɨn, Perisi nöbö Jisas nugw pim bla bli öbɨlön yadmä, “Juda nöbö mö yöi bla Jisas nugw pɨmɨjöñ aku, uñ ödörön, Mosɨs lo rɨg yadöŋ yadöŋ mag akwör rɨŋ,” me rɨmä.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Aliö rɨmɨdɨm, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla aipam, Jisas nöbö mö nuŋwa nugwidɨx mɨdmɨdim nöbö piaku aipam, mönö aku yad ri abɨŋö, rön, hö mögum rɨmä.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Hö mögum rön, mönö aku yadɨp dumɨdmɨn nugugɨrön, Pita öbɨlön yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Ñɨŋ nugwöia, höd God an nuöm nɨgön, Juda nöbö mö yöi piaku Jisas mönö wä aku nugw pɨŋ, me rön, nɨ yad nɨgmɨn, nɨ du ñɨgö Krais mönö wä aku yad nöl yönmɨdla.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 God yuörɨb madmag ana magalɨg nugumɨd aku, Inöm Leia anɨŋ nölöŋ aku, Juda nöbö mö yöi akuyöbö ñɨgö kwo algör ör nölöŋa. Alöŋ mag aku an nugumɨn, nuŋ ñɨgö aipam pɨ ri aba.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Anɨŋ Juda ada mönö i hör yadön, Juda nöbö mö yöi akuyöbö ñɨgö mönö i hör yadön röl. Ñɨgö kwo algör Krais mönö wä aku nugw pim makwam, God nuŋ ap kib mag gwogwo röi pɨxa yuörɨb madmag ñɨgö kwo mɨd aku örɨx aböŋa.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 God Juda nöbö mö yöi akuyöbö aŋadö pöŋ aliar, ñɨŋ pödpöd rɨmɨn, inakmönö hörön yadmɨdöi, ‘Mosɨs lo mönö kai kɨtön rɨg yadöŋ yadöŋ aliar lo ulmɨdö i rɨmɨjeñ aku, God ñɨgö kömö penɨŋö,’ rɨmɨdöi? Hölul rɨ ri abne, rɨmɨdöi aku, nöso auso cɨnɨŋö, rön, hör rɨp duiö duön nɨg dumä. An kwo algör ör cɨnɨŋö, rön, hör rɨp duiö duön nɨg duöl aku, jɨ wopik Juda nöbö mö yöi Jisas nugw pim bla ñɨgö, ömörö aku pɨŋ, me rön, yadmɨdöi ä?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Aku mag wä yöi. Nöbö Dib Jisas anɨŋ Juda ada uliöxön nugw aku, il paŋyöbö akwör makwam, Nöbö Dib Jisas nuŋ keir rɨmɨn, an nugwo nugw pɨŋ, anɨŋ kömö pöna. Mag akuyöbö aliar, Nöbö Dib Jisas Juda nöbö mö yöi piaku ñɨgö uliöxön nugw aku, il paŋyöbö akwör makwam, Nöbö Dib Jisas nuŋ keir rɨmɨn, ñɨŋ nugwo nugw pɨŋ, ñɨgö kwo algör ör kömö pönɨŋö,” röŋa.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Makwam nöbö mö hö mɨdim piaku magalɨg mönö i pölim wöhö, tar mɨdɨm nugugɨrön, Banabas Pol yöŋö ñɨgö haiwo pön, ñɨŋ nöbö hogwa mögörɨb hör piaku piaku du gɨrön, Juda nöbö mö yöi bla Jisas mönö wä aku yad nöl yönmɨdmɨn nugugɨrön, God nuŋ ap rölɨbä akuyöbö, ap nugub nugwölɨbä akuyöbö röŋ aku, haiwo piaku magalɨg ñɨgö yad nöl ri abmä.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Makwam nöbö hogwa mönö yad pörɨm nugugɨrön, Jems öbɨlön yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Mönö yadɨba rɨmɨdɨl kɨ nugwi!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 God nuŋ Juda nöbö mö yöi piaku ñɨgö uliöxön pɨ ri abön, nöbö mö na keir mɨjöñɨŋö, rön, mödö pöŋ aku, Saimon wopik ör mönö yad aku nugwöla.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 God röŋ aku, God mönö yadɨb nöbö piaku maduar ör yadön kai kɨtim mag akwör röŋa. Mönö aku kai kɨtön yadmä,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Nöbö Diba nuŋ yadmɨda,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Makwam, Juda nöbö mö yöi mögörɨb hör piaku piaku yöbö,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ap agap bɨlɨm mai cön aku, nɨ maduö ib hör i yad nɨgma.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Jems mönö aku yadön yadöŋa, “Rɨb na yöx nugul aku, Juda nöbö mö yöi Jisas nugw pöñ akuyöbö, ñɨgö ömörö bli nölöinɨŋ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Makwam ñɨgö köp kai kɨt abön yajnɨŋa, ‘Nöbö mö bli god inakmönö piaku nugwo ap höjöpal ur nöinöb, urap hön ap bla pön du palmɨdɨŋ, ñɨŋ nɨmmɨjeñ. Mö kib nöbö kib rɨmɨjeñ. Urap hön ap bla iröpa nag wabɨlön pɨxɨŋ wöröxöñ aku, nɨmmɨjeñ. Urap hön ap bla haña nɨmmɨjeñɨŋö,’ cɨnɨŋa. Mönö hör i alɨg yadöinɨŋ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Aku agapɨm: nöso nöbö maduar ör rɨg rim mag akuyöbö, weik kwo algör ör taun piaku piaku magalɨg, God höjöpalɨb wop aku Juda mögum rɨb rama du mögum rön, öim öim Mosɨs yadön kai kɨtöŋ mönö aku mämäg nɨg nugumɨdöiŋö,” röŋa.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Jems aliö rɨmɨn, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla nɨgön, Jisas nöbö mö nuŋ bla nugwidɨx mɨdim nöbö bla nɨgön, nöbö mö Jisas nugw pim bla magalɨg nɨgön, yadmä, “An nöbö an bli yad nɨgɨŋ, Pol Banabas nöbö hogwa pɨsaŋ Adiok duŋ,” me rɨmä. Aliö rɨmɨn, Jisas nöbö mö nuŋ bla nugwidɨx mɨdim nöbö hogwa Judas Basabas aipam, Sailas aipam yad nɨgmä.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Köp i kai kɨtön, Pol Banabas nöbö bla nölmä. Köp aliö kai kɨtmä:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Aku agapɨm: mönö i höm nugwöla, nöbö mö an kɨyöbö bli, anɨŋ yad nugwölöi wöhö, rɨb ñɨŋa keir akwör yöx nugwön, u ñɨgö mönö rɨb diba yöxbä mönö bli yad nölmä.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Makwam, an nöbö bli an keir yad nɨgɨŋ, nöbö madmag yöbö an wä ödöriö Pol Banabas nöbö hogwa mösör yöña.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Pol Banabas nöbö hogwa piaku yönɨŋ, anɨŋ pɨl pal nɨgöñɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugwölöi. Nöbö Dib Jisas Krais mönö wä nuŋ aku nöbö mö piaku ñɨgö yad nölɨŋö, rön, rɨb paŋyöbö akwör nugwön, amnör yad nöl ri ab gɨrön yönmɨdöia.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas Sailas nöbö hogwa agal abɨba rɨmɨdöla. Ñɨŋ wön köp kai kɨtmɨdöl kɨ mönö adakwör ñɨgö yad nöl ri aböña.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 An mögum rön, mönö aku yadɨp dumɨn nugugɨrön, Inöm Leia nuŋ an rɨb wä nölmɨn, köp kai kɨtön ömörö bli ñɨgö nölöinɨŋö, rön, yad nɨgöla. Hör mönö mösör yajnɨŋö, rön, yad nɨgöla.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Nöbö mö bli god inakmönö piaku nugwo ap höjöpal ur nöinöb, urap hön ap bla pön du palmɨdɨŋ, ñɨŋ nɨmmɨjeñ. Urap hön ap bla haña nɨmmɨjeñ. Urap hön ap bla iröpa nag wabɨlön pɨxɨŋ wöröxöñ aku, nɨmmɨjeñ. Mö kib nöbö kib rɨmɨjeñ. Ap yadmɨdöl kɨ röböxöñ aku, rɨ ri aböña.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Köp aku kai kɨtön nöbö piaku nölmɨn, ñɨŋ Jerusalem röböxön, taun dib Adiok, Siria Propins yuadö höbkal dumä. Uröpɨnmɨn, nöbö mö Jisas nugw pim piaku yadmɨn, magalɨg hö mögum rɨmɨn nugugɨrön, köp pön hem aku nölmä.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Köp nölmɨn, nöbö mö ñɨŋ mönö aku mämäg nɨg nugumɨn, ñɨgö mɨ wä rɨmɨn, ñɨŋ wahax pön rɨb wä yöx nugu gɨrön mɨdmä.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas Sailas yöŋö God mönö yadɨb nöbö rama mɨdmɨdim makwam, wop mɨdöy Adiok mɨdön, Jisas nöbö mö nuŋ bla ñɨgö mönö mɨga akwör yad nöl ri abmɨn nugugɨrön, ñɨŋ Jisas mönö wä nuŋwa nugw pɨ gö nɨgön, wahax pön rɨb wä yöx nugu gɨrön mɨdmä.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 — ausente —
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Makwam Pol Banabas yöŋö Adiok yöraku mɨdön, nöbö piakuyöbö bli pɨsaŋ, Nöbö Dib mönö wä aku nöbö mö bla ñɨgö yad nöl gɨrön mɨdmä.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Makwam mɨdɨp duön, Pol nuŋ Banabas nugwo yadöŋa, “An nöbö hogwa höd yönön Nöbö Dib mönö yad nölmɨn duöŋ mögörɨb piaku, nugw pɨ gö nɨgön mɨdöiŋönö wöhö, rön, du nugw yönɨŋö,” röŋa. |alt="Pauljr map2" src="Pauljr2.tif" size="col"
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Pol aliö rɨmɨn, Banabas yadöŋa, “Makwam, Jon Mak aipam yölɨŋ pön duŋö,” röŋa.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Banabas aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “Ha aku höd yölɨŋ pön dumɨŋa, jɨ nuŋ mabö rɨ pörön hölöŋ; nuŋ Pampilia ör duön röböx duöŋa. Makwam, weik nugwo yölɨŋ pön duöinɨŋö,” röŋa.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Pol aliö rɨmɨn, ñɨŋ nöbö hogwa keir nuö nuö yadön, Banabas nuŋ Jon Mak pɨsaŋ bɨyöja pön, röbö wödoböŋ mögörɨb Saipras dumä.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pol nuŋ piöŋö Sailas nugwo pöŋa. Nöbö mö Jisas nugw pim piaku höjöpalön, Nöbö Dib nuŋ Pol Sailas ñɨgö nöbö hogwa nugwidɨx mɨdaŋ, me rön, nöbö rama yad abmä.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Pol nuŋ Siria Propins piaku aipam, Silisia Propins piaku aipam rɨp yön gɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö God Mönö bli kwo yad nöl ri abmɨn, ñɨŋ nugwön nugw pɨ gö nɨgön mɨdmä.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.