Atos 14
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT
1 Pol Banabas yöŋö du taun dib Aikoniam mɨdön, Juda mögum rɨb ram aku duön, mönö yad nöl ri abɨm nugugɨrön, Juda nöbö mö bla nɨgön, Juda nöbö mö yöi akuyöbö nɨgön, nöbö mö mɨga akwör Jisas nugw pɨmä.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Makwam Juda nöbö mö bli, Jisas mönö yadmɨdöi aku nugw pöinɨŋö, rön, duön Juda nöbö mö yöi akuyöbö ñɨgö mönö nugub nugwölɨbä inakmönö hörmɨdɨm nugwön, ñɨŋ Jisas nugw pim nöbö mö akuyöbö ñɨgö nugumɨn ölɨsö diba wölöŋa.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Jɨ Pol Banabas yöŋö mönö aku nugwön, mögörɨb aku röböx duölim. Ñɨŋ yöraku ör mɨdön, Nöbö Diba mönö aku ususör rön wöxnö akwör yad nölmɨdmä. Nöbö Dib nuŋ ñɨgö nöbö hogwa pɨsaŋ nugwidɨx mɨdmɨn nugugɨrön, ap rölɨbä akuyöbö bli, ap nugub nugwölɨbä akuyöbö bli rɨmɨdmɨn, nöbö mö bli nugwön yadmä, “Makwam, mönö yadmɨdöi kɨ mör yadmɨdöiŋö,” rön nugumä.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Makwam Aikoniam nöbö mö piaku asɨx hörɨrör nɨgön, yam adöi Juda nöbö mö piaku mönö rɨg yadim akuyöbö nugumɨn, yam adöi Jisas mönö wä pön dub nöbö bla rɨg yadim akuyöbö nugumä.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Makwam Juda nöbö mö bli nɨgön, Juda nöbö mö yöi akuyöbö bli nɨgön, nöbö dib ñɨŋ bla aipam, Pol Banabas yöŋö ñɨgö rɨ gwogwam rön, rɨg röd pal nɨgnɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugumä.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Makwam nöbö hogwa ñɨŋör mönö aku nugwön, bör du taun dib hogwa Listra Debi, mögörɨb dib Likonia yuadö dumä.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Duön, piaku rɨp yön gɨrön, Krais mönö wä aku yad nölmɨdmä.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Makwam taun dib Listra aku, nuöm nugwo yöx pön höŋ wop akwör yödpɨlö gwogwo rɨmɨn ödöi yönmɨdöl nöbö i mɨdmɨda.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Nöbö aku nuŋ hö römɨd mɨdön, Pol mönö yadmɨdöŋ aku nugw mɨdöŋa. Pol nöbö aku nugwo cɨx nugugu mɨdön rɨbyöx nugwöŋa, nöbö kɨ, God nɨ raŋ kömö nɨgɨb maga rö, rɨ rɨbyöx nugumɨdö, rɨ rɨbyöx nugwöŋa.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Makwam, Pol nugwo nugwön, ajmöla aj halön yadöŋa, “Öbɨlö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, nöbö aku rɨmgör öbɨlön, yöda röbön duöŋa.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Pol almɨn, nöbö mö nugugu mɨdim bla mönö yöbö ñɨŋa Likonia mönö aku yadön yadmä, “Nöbö adöx yöd röul adö kau sebö piaku, god mös nöbial röxg nɨgön hö yadmɨdöi kɨ,” me rɨmä.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Aliö rön, Banabas nugwo god Sus, me rɨmä. Jɨ Pol nuŋ mönö mɨga akwör yadmɨdöŋ aku, nugwo god Hemis, me rɨmä.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 God inakmönö Sus höjöpalmɨdim aku, höjöpalɨb rama ur nɨgim taun kwol yöra makwam, god inakmönö Sus höjöpal ur nölɨb nöbö dib aku aipam, nöbö mö yöraku mɨdim bla aipam, god Sus öim höjöpalmɨdöl aku weik hö mɨk, me rön, hön kau nöbönɨŋ bli pön, bɨ pɨpɨl wä wä wab bli pɨragön, mɨ nöbö mö mɨga hömä.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Makwam Pol Banabas, rɨmɨdim aku nugwön, wölɨj ñɨŋ bla pɨ waglöxön, nöbö mö mɨga akwör mɨdim mibɨl yöra duön yadmä,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Ñɨŋ pödpöd rɨmɨn almɨdöi? An nöbö hogwa god yöi! Ñɨŋ nöbö mö yöbö mɨdöi mag akuyöbö, an kwo algön nör alɨg mɨdöla. An Jisas Krais mönö wä nuŋ aku ñɨgö yad nölɨba höla. God nuŋ adöx sö rɨ nɨgön, mögörɨb il kɨ rɨ nɨgön, ban yuö dib aku rɨ nɨgön, ap agap apɨm mɨd akuyöbö magalɨg rɨ nɨgön, röŋa. An ñɨgö Krais mönö wä aku yad nölɨŋ, hör ap inakmönö hörön höjöpalmɨdöi piaku röböxön, God kömö mɨd Nöbö akwör höjöpal gɨr mɨjɨnö, rön, ñɨgö yadmɨdöla.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Makwam höd nöbö mö mögörɨb hörɨrör piaku mɨdön, rɨb ñɨŋ keir nugwön ap hör höjöpalmɨdim piaku, God nugwön ñɨgö rɨ gwogwam rölöŋ.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Makwam ñɨŋ hör mɨdölöi; nugwo nugunöb, nugwöña. Nuŋ öim öim ñɨgö pɨ ösös rɨ ri aba. Nuŋwör rɨmɨn, ruö pɨlmɨn, ap mag mɨga akwör mɨdmɨn nugugɨrön, wahax pɨ gɨrön ap nɨmmɨdöia. Makwam, nuŋ aliö rɨmɨd mag aku nugwön, mör God ana mɨdö, rön, mödö nugwöyɨx,” me rɨmä.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Aliö rɨmɨn mönö, jɨ nöbö mö piaku ususör rön, nöbö hogw kɨ adöx yöd röul adö kau sebö höiŋö, rön, hön kau nöbönɨŋ bli pal höjöpal ur nölɨba rɨmɨdim aku nugwön Pol Banabas yöŋö hör wöhö rɨ öliöxmä.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Makwam ñɨŋ nöbö hogwa taun dib Listra akwör mɨdɨm nugugɨrön, Juda ada taun dib Adiok mögörɨb dib Pisidia yuadö mɨdmɨdim nöbö mö bli aipam, taun dib Aikoniam mɨdmɨdim nöbö mö bli aipam hön, nöbö mö piaku ñɨgö inakmönö hörön yadmä, “Nöbö hogwa mönö wä yadmɨdölöi; inakmönö hörön yadmɨdöiŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨdmɨn, nöbö mö piaku nugwön, Pol nugwo rɨg röd pal nɨgön, nuŋ aŋadö wöröxö, rön, pön pɨxɨp du rɨg kul wob gwogwäbö rim aku rɨŋadö bö abmä.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Almɨdɨm nugwön nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨŋ hö Pol wob yuö abɨm nugugɨrön, nuŋ öbɨlön taun dib aku höuöil duön duöŋa. Makwam löum Pol Banabas yöŋö Listra röböxön Debi dumä.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 — ausente —
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 — ausente —
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Aliö rön, cöc hörɨrör piaku, nöbö mö Jisas nugw pim bla nöbö bli nöbö diba mɨdɨŋ, me rön, mabö aku yad nɨgmä. Aliö alön, ñɨŋ nöbö hogwa ap mag nɨmölön, God höjöpal gɨrön yadmä, “Nöbö Diba, nöbö kɨyöbö naŋ nugw pöi aku, ñɨgö nugwidɨx mɨdane,” rɨmä.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Pol Banabas yöŋö mögörɨb Pisidia piaku yönmɨdön mögörɨb Pampilia dumä.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Pampilia duön, Jisas mönö wä aku nöbö mö Pega taun piaku ñɨgö yad nölön, taun dib Atalia dumä.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Atalia duön, bɨyöja pön, taun dib Adiok, Siria Propins yuadö, höd mɨdön hem yöra höuöil dumä. Ñɨŋ höd duba rɨmɨdim wop aku, Adiok nöbö mö Jisas nugw pim bla God höjöpalön yadmä, “Pol Banabas yöŋö mönö wä nagö aku nöbö mö bla ñɨgö yad nölɨba dumɨdöi aku, ñɨŋ nöbö hogwa nugwidɨx mɨd ri abane,” rön, ñɨgö nöbö hogwa yad abɨm, duön Jisas mönö wä aku yad nöl yönmɨdmä.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Makwam, höbkal Adiok hön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö wö rɨmɨn hömɨn, God nuŋ rɨmɨn ñɨŋ agap apɨm rim akuyöbö magalɨg yad nöl ri abmä. Juda nöbö mö yöi akuyöbö mɨga akwör Jisas mönö wä aku nugw pim haiwo aku aipam yad nölmä.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ñɨgö aliö yad nölön, ñɨgö pɨsaŋ wop mɨdöy uplöb mɨdmä.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.