Atos 12

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wop mibɨl yöraku, gapman nöbö dib Herod, nöbö mö Jisas nugw pim akuyöbö bli ñɨgö rɨ gwogwam rɨ gɨrön, pön du nag nɨgöŋa.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Herod nuŋ ami nöbö nuŋwa bli yadmɨn, Jon hödnɨŋ nuŋwa Jems nugwo yu mɨxɨl ölɨsö pön aŋadö pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋa.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod yadmɨn aliö almɨn, Juda nöbö mö bla nugwön wahax pɨmä. Ñɨñɨ nɨgmä aku, Herod nugwön ami nöbö nuŋwa bli yadmɨn, Pita aipam nag nɨgɨba dumä. Alim aku, Juda nöbö mö Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop mibɨl yöraku rɨmä.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Herod Pita nugwo aliö pön du nag nɨgön, ami nöbö akuyöbö padokwo adokwebö amñaxɨb bö (16) ñɨgö nuöm nɨg, igwö wölö igwö wölö nɨgön, yadöŋa, “Mil pɨxmag yuö bö nöbö mös mös nugwidɨx mɨd ri abmɨjne,” röŋa. Herod rɨb nuŋwa keir nugwön yadöŋa, “Pasopa wop aku hö dumɨjön aku, mai Pita nugwo pön du nöbö mö mɨjöñ mibɨl yöra duön mönö diba yajnɨŋö,” rön nugwöŋa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pita nuŋ aliö nag mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku Pita nugwo rɨbyöx nugwön, ususör rön God höjöpal gör mɨdmä.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Makwam gapman nöbö dib Herod Pita nugwo mönö diba yajɨnö, rön, nugwöŋ wop akwör pɨxmag yuö kwo, Pita nugwo sen mös wabɨlön, ami nöbö hogwa adöi adöi nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Pita mibɨl bö hölɨmmɨdöŋa. Ami nöbö bli ubalɨja nugugu mɨdmä. Pita nugwo sen mös wabɨlön, ami nöbö hogwa adöi adöi nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Pita mibɨl bö hölɨmmɨdöŋa. Ami nöbö bli ubalɨja nugugu mɨdmä.|alt="Peter in prison" src="LB00335B.TIF" size="col" ref="12:6"
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Makwam rɨb pia Nöbö Diba ejol nuŋ i öbɨl gɨ mɨdmɨn nugugɨrön, rɨn pin röxgɨb apa du kɨlabɨs rama ram möl yuadö mil aböŋa. Ejol aku du Pita nugwo höglöma pal nugwön yadöŋa, “Rɨmɨg öbɨlö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pita öbɨlmɨn nugugɨrön, sen nugwo wabɨlim aku yauöŋa.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ejola Pita nugwo yadöŋa, “Amanö nagö pɨx nɨgön, yam uñ nagö röbö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pita ejol rɨg yadöŋ mag akwör rɨmɨn, ejol aku yadöŋa, “Wölɨj mɨxɨl dib nagö aku yöman, nɨ pɨsaŋ duŋö,” röŋa.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Aliö rɨmɨn, wölɨj mɨxɨl dib nuŋwa yömön, ram möl mɨdöŋ aku röböxön, ejol aku pɨsaŋ dumä. Ejol rɨg röŋ aku, Pita nuŋ yad nugwöŋa, wa, aku rɨb nugumɨdɨlönö, rön nugwöŋa.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Makwam ami nöbö ubalɨj mös mɨdim bla i höl rön, i aipam höl rön, ubalɨj ölɨsö ödöriö ain pön rim ubalɨj rɨŋebö bö aku keir rödmɨn nugugɨrön, röpɨn rɨŋadö dumä. Duön, ödöi mibɨl piaku du gɨrön Pita nugumɨn, ejol aku mɨdölöŋ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Alöŋ aku nugwön Pita yadöŋa, “Wopik nugw ri abla. Aku Nöbö Dib akwör, ejol nuŋwa yad abmɨn, hö gapman nöbö dib Herod nɨ nag ölɨsö nɨg aku yau aba. Gapman nöbö dib Herod aipam, Juda nöbö mö bla aipam, ap gwogwo nɨ rɨba röi aku, weik nɨ rɨb maga mɨdölö,” röŋa.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Pita aliö rön, rɨbyöx nugw ri abön, nöbö nagö Jon Mak nuöm Maria rama duöŋa. Ram aku nöbö mö mɨga akwör hön, God höjöpal gɨr mɨdmä.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita hön, ubalɨja pal gigu rɨmɨn, halöu Roda, ram aku mabö rɨmɨd halöu aku uba rödɨba höŋa.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Halöu aku ubalɨja hön nugumɨn, Pita ajmöla akwör yadmɨdöŋa. Nuŋ aliö nugwön, wahax pön, uplöb uba rödölöŋ; du nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Pita hö mɨd rɨŋö bö,” me röŋa.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nagö u pɨlön yadmɨdlanö,” rɨmä. Aliö rɨmɨdɨm, nuŋ ususör rön yadöŋa, “Inakmönö höröi; mɨ ödöriö yadmɨdla. Pita mɨd rɨŋö bö,” me röŋa. Aliö rɨmɨn yadmä, “Aku inöm nuŋwa hö mɨdö,” rɨmä.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Jɨ Pita nuŋ ubalɨja iswob pal gigu rɨm rɨm rɨm, du uba rödön nugumɨn, Pita ör mɨdöŋa nugwön aiö waiö rɨmä.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Aiö rɨm nugugɨrön, Pita ñɨgö iŋ cɨcɨmu nölön yadöŋa, “Mönö pɨmɨjeñ!” röŋa. Aliö rön, kɨlabɨs rama mɨdmɨn nugugɨrön, God ejol i yad abmɨn hön, nugwo agap apɨm rɨg rön pön höŋ mönö aku ñɨgö yad nöl gɨrön yadöŋa, “Mönö kɨ Jems aipam, nöbö mö Jisas nugw pöi piaku aipam, ñɨgö yad nöine,” rön, hör möl i duöŋa.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Löum yöbö ruö löumɨn nugugɨrön, ami nöbö bla Pita mɨdölöŋ aku nugwön, pödpöd rɨ, rön, yadön yadɨp uhömɨdmä. Ipöxön, “Mɨkai,” me rön, hölumä aku jɨ nugwölim.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herod ami nöbö piaku ñɨgö, Pita nugwo rɨmgör hölu nugwön pön höŋ, me rɨmɨn, hölu yualöbön nugumɨn, ñɨgö mönö diba yadön mönö yadmɨn, ami nöbö nuŋwa bli ami nöbö piaku aŋadö pɨl pal nɨgmä.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herod du Sisaria mɨdön, taun dib mös Taia Saidon nöbö mö piaku ñɨgö nugumɨn ölɨsö wölöŋa. Makwam Taia Saidon nöbö mö hön, nöbö Herod ram nuŋwa nugwidɨx mɨdöŋ nöbö Blastas nugwo im nölön yadmä, “Anɨŋ kiö pɨlɨm, öim hö Herod mögörɨb nuŋ kɨ ap mag wob rag dumɨdöla aipam. Makwam, ölɨsö rödmɨjeñ; an tar nɨgiö nɨgön mɨjnɨŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, Blastas nuŋ paiŋö yadöŋa, “Aku mi yadmɨdöiŋö,” röŋa.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Makwam Herod mönö aku nugwön, wop i mönö yajɨnö, rön, yad nɨgöŋa. Mai yad nɨgöŋ wop aku höm, nuŋ kiŋ adö yömöi akuyöbö wölɨj wä wä ödöriö bla yömön, kiŋ hogw rol nuŋwa rol aku römɨdön, nöbö mö piaku ñɨgö mönö yad nölöŋa.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Herod mönö aku yad nölmɨn nugugɨrön yadmä, “Nöbö i aliö yadmɨdöl; god i röxg yadmɨdö,” rɨmä.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Makwam Herod mönö aku nugwön, “Nɨ mönö akuyöbö yadmɨjeñ; God ib nuŋ akwör yadɨŋ bɨl sö duaŋ,” me rölöŋ. Makwam, Nöbö Dib ejol nuŋwa i yad abmɨn, hön Herod nugwo rɨmɨn, wöj diba nɨgön, mej yaxmɨn aŋadö wöröxöŋa.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Makwam God Mönö aku yad nölmɨn dumɨn nugugɨrön, mögörɨb akuyöbö hörɨrör duöŋa.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banabas Sol yöŋö Jerusalem mɨdön, agap rɨba höl aku mödö rölɨŋö, rön, Jon Mak nugwo yölɨŋön höuöil Adiok dumä.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.