Atos 12

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wop mibɨl yöraku, gapman nöbö dib Herod, nöbö mö Jisas nugw pim akuyöbö bli ñɨgö rɨ gwogwam rɨ gɨrön, pön du nag nɨgöŋa.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Herod nuŋ ami nöbö nuŋwa bli yadmɨn, Jon hödnɨŋ nuŋwa Jems nugwo yu mɨxɨl ölɨsö pön aŋadö pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋa.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod yadmɨn aliö almɨn, Juda nöbö mö bla nugwön wahax pɨmä. Ñɨñɨ nɨgmä aku, Herod nugwön ami nöbö nuŋwa bli yadmɨn, Pita aipam nag nɨgɨba dumä. Alim aku, Juda nöbö mö Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop mibɨl yöraku rɨmä.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Herod Pita nugwo aliö pön du nag nɨgön, ami nöbö akuyöbö padokwo adokwebö amñaxɨb bö (16) ñɨgö nuöm nɨg, igwö wölö igwö wölö nɨgön, yadöŋa, “Mil pɨxmag yuö bö nöbö mös mös nugwidɨx mɨd ri abmɨjne,” röŋa. Herod rɨb nuŋwa keir nugwön yadöŋa, “Pasopa wop aku hö dumɨjön aku, mai Pita nugwo pön du nöbö mö mɨjöñ mibɨl yöra duön mönö diba yajnɨŋö,” rön nugwöŋa.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Pita nuŋ aliö nag mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku Pita nugwo rɨbyöx nugwön, ususör rön God höjöpal gör mɨdmä.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Makwam gapman nöbö dib Herod Pita nugwo mönö diba yajɨnö, rön, nugwöŋ wop akwör pɨxmag yuö kwo, Pita nugwo sen mös wabɨlön, ami nöbö hogwa adöi adöi nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Pita mibɨl bö hölɨmmɨdöŋa. Ami nöbö bli ubalɨja nugugu mɨdmä. Pita nugwo sen mös wabɨlön, ami nöbö hogwa adöi adöi nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Pita mibɨl bö hölɨmmɨdöŋa. Ami nöbö bli ubalɨja nugugu mɨdmä.|alt="Peter in prison" src="LB00335B.TIF" size="col" ref="12:6"
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Makwam rɨb pia Nöbö Diba ejol nuŋ i öbɨl gɨ mɨdmɨn nugugɨrön, rɨn pin röxgɨb apa du kɨlabɨs rama ram möl yuadö mil aböŋa. Ejol aku du Pita nugwo höglöma pal nugwön yadöŋa, “Rɨmɨg öbɨlö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pita öbɨlmɨn nugugɨrön, sen nugwo wabɨlim aku yauöŋa.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ejola Pita nugwo yadöŋa, “Amanö nagö pɨx nɨgön, yam uñ nagö röbö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pita ejol rɨg yadöŋ mag akwör rɨmɨn, ejol aku yadöŋa, “Wölɨj mɨxɨl dib nagö aku yöman, nɨ pɨsaŋ duŋö,” röŋa.
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Aliö rɨmɨn, wölɨj mɨxɨl dib nuŋwa yömön, ram möl mɨdöŋ aku röböxön, ejol aku pɨsaŋ dumä. Ejol rɨg röŋ aku, Pita nuŋ yad nugwöŋa, wa, aku rɨb nugumɨdɨlönö, rön nugwöŋa.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Makwam ami nöbö ubalɨj mös mɨdim bla i höl rön, i aipam höl rön, ubalɨj ölɨsö ödöriö ain pön rim ubalɨj rɨŋebö bö aku keir rödmɨn nugugɨrön, röpɨn rɨŋadö dumä. Duön, ödöi mibɨl piaku du gɨrön Pita nugumɨn, ejol aku mɨdölöŋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Alöŋ aku nugwön Pita yadöŋa, “Wopik nugw ri abla. Aku Nöbö Dib akwör, ejol nuŋwa yad abmɨn, hö gapman nöbö dib Herod nɨ nag ölɨsö nɨg aku yau aba. Gapman nöbö dib Herod aipam, Juda nöbö mö bla aipam, ap gwogwo nɨ rɨba röi aku, weik nɨ rɨb maga mɨdölö,” röŋa.
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Pita aliö rön, rɨbyöx nugw ri abön, nöbö nagö Jon Mak nuöm Maria rama duöŋa. Ram aku nöbö mö mɨga akwör hön, God höjöpal gɨr mɨdmä.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Pita hön, ubalɨja pal gigu rɨmɨn, halöu Roda, ram aku mabö rɨmɨd halöu aku uba rödɨba höŋa.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Halöu aku ubalɨja hön nugumɨn, Pita ajmöla akwör yadmɨdöŋa. Nuŋ aliö nugwön, wahax pön, uplöb uba rödölöŋ; du nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Pita hö mɨd rɨŋö bö,” me röŋa.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nagö u pɨlön yadmɨdlanö,” rɨmä. Aliö rɨmɨdɨm, nuŋ ususör rön yadöŋa, “Inakmönö höröi; mɨ ödöriö yadmɨdla. Pita mɨd rɨŋö bö,” me röŋa. Aliö rɨmɨn yadmä, “Aku inöm nuŋwa hö mɨdö,” rɨmä.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Jɨ Pita nuŋ ubalɨja iswob pal gigu rɨm rɨm rɨm, du uba rödön nugumɨn, Pita ör mɨdöŋa nugwön aiö waiö rɨmä.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Aiö rɨm nugugɨrön, Pita ñɨgö iŋ cɨcɨmu nölön yadöŋa, “Mönö pɨmɨjeñ!” röŋa. Aliö rön, kɨlabɨs rama mɨdmɨn nugugɨrön, God ejol i yad abmɨn hön, nugwo agap apɨm rɨg rön pön höŋ mönö aku ñɨgö yad nöl gɨrön yadöŋa, “Mönö kɨ Jems aipam, nöbö mö Jisas nugw pöi piaku aipam, ñɨgö yad nöine,” rön, hör möl i duöŋa.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Löum yöbö ruö löumɨn nugugɨrön, ami nöbö bla Pita mɨdölöŋ aku nugwön, pödpöd rɨ, rön, yadön yadɨp uhömɨdmä. Ipöxön, “Mɨkai,” me rön, hölumä aku jɨ nugwölim.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Herod ami nöbö piaku ñɨgö, Pita nugwo rɨmgör hölu nugwön pön höŋ, me rɨmɨn, hölu yualöbön nugumɨn, ñɨgö mönö diba yadön mönö yadmɨn, ami nöbö nuŋwa bli ami nöbö piaku aŋadö pɨl pal nɨgmä.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herod du Sisaria mɨdön, taun dib mös Taia Saidon nöbö mö piaku ñɨgö nugumɨn ölɨsö wölöŋa. Makwam Taia Saidon nöbö mö hön, nöbö Herod ram nuŋwa nugwidɨx mɨdöŋ nöbö Blastas nugwo im nölön yadmä, “Anɨŋ kiö pɨlɨm, öim hö Herod mögörɨb nuŋ kɨ ap mag wob rag dumɨdöla aipam. Makwam, ölɨsö rödmɨjeñ; an tar nɨgiö nɨgön mɨjnɨŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, Blastas nuŋ paiŋö yadöŋa, “Aku mi yadmɨdöiŋö,” röŋa.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Makwam Herod mönö aku nugwön, wop i mönö yajɨnö, rön, yad nɨgöŋa. Mai yad nɨgöŋ wop aku höm, nuŋ kiŋ adö yömöi akuyöbö wölɨj wä wä ödöriö bla yömön, kiŋ hogw rol nuŋwa rol aku römɨdön, nöbö mö piaku ñɨgö mönö yad nölöŋa.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Herod mönö aku yad nölmɨn nugugɨrön yadmä, “Nöbö i aliö yadmɨdöl; god i röxg yadmɨdö,” rɨmä.
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Makwam Herod mönö aku nugwön, “Nɨ mönö akuyöbö yadmɨjeñ; God ib nuŋ akwör yadɨŋ bɨl sö duaŋ,” me rölöŋ. Makwam, Nöbö Dib ejol nuŋwa i yad abmɨn, hön Herod nugwo rɨmɨn, wöj diba nɨgön, mej yaxmɨn aŋadö wöröxöŋa.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Makwam God Mönö aku yad nölmɨn dumɨn nugugɨrön, mögörɨb akuyöbö hörɨrör duöŋa.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabas Sol yöŋö Jerusalem mɨdön, agap rɨba höl aku mödö rölɨŋö, rön, Jon Mak nugwo yölɨŋön höuöil Adiok dumä.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.