Atos 12

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wop mibɨl yöraku, gapman nöbö dib Herod, nöbö mö Jisas nugw pim akuyöbö bli ñɨgö rɨ gwogwam rɨ gɨrön, pön du nag nɨgöŋa.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Herod nuŋ ami nöbö nuŋwa bli yadmɨn, Jon hödnɨŋ nuŋwa Jems nugwo yu mɨxɨl ölɨsö pön aŋadö pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋa.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod yadmɨn aliö almɨn, Juda nöbö mö bla nugwön wahax pɨmä. Ñɨñɨ nɨgmä aku, Herod nugwön ami nöbö nuŋwa bli yadmɨn, Pita aipam nag nɨgɨba dumä. Alim aku, Juda nöbö mö Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop mibɨl yöraku rɨmä.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Herod Pita nugwo aliö pön du nag nɨgön, ami nöbö akuyöbö padokwo adokwebö amñaxɨb bö (16) ñɨgö nuöm nɨg, igwö wölö igwö wölö nɨgön, yadöŋa, “Mil pɨxmag yuö bö nöbö mös mös nugwidɨx mɨd ri abmɨjne,” röŋa. Herod rɨb nuŋwa keir nugwön yadöŋa, “Pasopa wop aku hö dumɨjön aku, mai Pita nugwo pön du nöbö mö mɨjöñ mibɨl yöra duön mönö diba yajnɨŋö,” rön nugwöŋa.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pita nuŋ aliö nag mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku Pita nugwo rɨbyöx nugwön, ususör rön God höjöpal gör mɨdmä.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Makwam gapman nöbö dib Herod Pita nugwo mönö diba yajɨnö, rön, nugwöŋ wop akwör pɨxmag yuö kwo, Pita nugwo sen mös wabɨlön, ami nöbö hogwa adöi adöi nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Pita mibɨl bö hölɨmmɨdöŋa. Ami nöbö bli ubalɨja nugugu mɨdmä. Pita nugwo sen mös wabɨlön, ami nöbö hogwa adöi adöi nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Pita mibɨl bö hölɨmmɨdöŋa. Ami nöbö bli ubalɨja nugugu mɨdmä.|alt="Peter in prison" src="LB00335B.TIF" size="col" ref="12:6"
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Makwam rɨb pia Nöbö Diba ejol nuŋ i öbɨl gɨ mɨdmɨn nugugɨrön, rɨn pin röxgɨb apa du kɨlabɨs rama ram möl yuadö mil aböŋa. Ejol aku du Pita nugwo höglöma pal nugwön yadöŋa, “Rɨmɨg öbɨlö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pita öbɨlmɨn nugugɨrön, sen nugwo wabɨlim aku yauöŋa.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ejola Pita nugwo yadöŋa, “Amanö nagö pɨx nɨgön, yam uñ nagö röbö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pita ejol rɨg yadöŋ mag akwör rɨmɨn, ejol aku yadöŋa, “Wölɨj mɨxɨl dib nagö aku yöman, nɨ pɨsaŋ duŋö,” röŋa.
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Aliö rɨmɨn, wölɨj mɨxɨl dib nuŋwa yömön, ram möl mɨdöŋ aku röböxön, ejol aku pɨsaŋ dumä. Ejol rɨg röŋ aku, Pita nuŋ yad nugwöŋa, wa, aku rɨb nugumɨdɨlönö, rön nugwöŋa.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Makwam ami nöbö ubalɨj mös mɨdim bla i höl rön, i aipam höl rön, ubalɨj ölɨsö ödöriö ain pön rim ubalɨj rɨŋebö bö aku keir rödmɨn nugugɨrön, röpɨn rɨŋadö dumä. Duön, ödöi mibɨl piaku du gɨrön Pita nugumɨn, ejol aku mɨdölöŋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Alöŋ aku nugwön Pita yadöŋa, “Wopik nugw ri abla. Aku Nöbö Dib akwör, ejol nuŋwa yad abmɨn, hö gapman nöbö dib Herod nɨ nag ölɨsö nɨg aku yau aba. Gapman nöbö dib Herod aipam, Juda nöbö mö bla aipam, ap gwogwo nɨ rɨba röi aku, weik nɨ rɨb maga mɨdölö,” röŋa.
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Pita aliö rön, rɨbyöx nugw ri abön, nöbö nagö Jon Mak nuöm Maria rama duöŋa. Ram aku nöbö mö mɨga akwör hön, God höjöpal gɨr mɨdmä.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Pita hön, ubalɨja pal gigu rɨmɨn, halöu Roda, ram aku mabö rɨmɨd halöu aku uba rödɨba höŋa.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Halöu aku ubalɨja hön nugumɨn, Pita ajmöla akwör yadmɨdöŋa. Nuŋ aliö nugwön, wahax pön, uplöb uba rödölöŋ; du nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Pita hö mɨd rɨŋö bö,” me röŋa.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nagö u pɨlön yadmɨdlanö,” rɨmä. Aliö rɨmɨdɨm, nuŋ ususör rön yadöŋa, “Inakmönö höröi; mɨ ödöriö yadmɨdla. Pita mɨd rɨŋö bö,” me röŋa. Aliö rɨmɨn yadmä, “Aku inöm nuŋwa hö mɨdö,” rɨmä.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Jɨ Pita nuŋ ubalɨja iswob pal gigu rɨm rɨm rɨm, du uba rödön nugumɨn, Pita ör mɨdöŋa nugwön aiö waiö rɨmä.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Aiö rɨm nugugɨrön, Pita ñɨgö iŋ cɨcɨmu nölön yadöŋa, “Mönö pɨmɨjeñ!” röŋa. Aliö rön, kɨlabɨs rama mɨdmɨn nugugɨrön, God ejol i yad abmɨn hön, nugwo agap apɨm rɨg rön pön höŋ mönö aku ñɨgö yad nöl gɨrön yadöŋa, “Mönö kɨ Jems aipam, nöbö mö Jisas nugw pöi piaku aipam, ñɨgö yad nöine,” rön, hör möl i duöŋa.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Löum yöbö ruö löumɨn nugugɨrön, ami nöbö bla Pita mɨdölöŋ aku nugwön, pödpöd rɨ, rön, yadön yadɨp uhömɨdmä. Ipöxön, “Mɨkai,” me rön, hölumä aku jɨ nugwölim.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Herod ami nöbö piaku ñɨgö, Pita nugwo rɨmgör hölu nugwön pön höŋ, me rɨmɨn, hölu yualöbön nugumɨn, ñɨgö mönö diba yadön mönö yadmɨn, ami nöbö nuŋwa bli ami nöbö piaku aŋadö pɨl pal nɨgmä.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herod du Sisaria mɨdön, taun dib mös Taia Saidon nöbö mö piaku ñɨgö nugumɨn ölɨsö wölöŋa. Makwam Taia Saidon nöbö mö hön, nöbö Herod ram nuŋwa nugwidɨx mɨdöŋ nöbö Blastas nugwo im nölön yadmä, “Anɨŋ kiö pɨlɨm, öim hö Herod mögörɨb nuŋ kɨ ap mag wob rag dumɨdöla aipam. Makwam, ölɨsö rödmɨjeñ; an tar nɨgiö nɨgön mɨjnɨŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, Blastas nuŋ paiŋö yadöŋa, “Aku mi yadmɨdöiŋö,” röŋa.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Makwam Herod mönö aku nugwön, wop i mönö yajɨnö, rön, yad nɨgöŋa. Mai yad nɨgöŋ wop aku höm, nuŋ kiŋ adö yömöi akuyöbö wölɨj wä wä ödöriö bla yömön, kiŋ hogw rol nuŋwa rol aku römɨdön, nöbö mö piaku ñɨgö mönö yad nölöŋa.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Herod mönö aku yad nölmɨn nugugɨrön yadmä, “Nöbö i aliö yadmɨdöl; god i röxg yadmɨdö,” rɨmä.
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Makwam Herod mönö aku nugwön, “Nɨ mönö akuyöbö yadmɨjeñ; God ib nuŋ akwör yadɨŋ bɨl sö duaŋ,” me rölöŋ. Makwam, Nöbö Dib ejol nuŋwa i yad abmɨn, hön Herod nugwo rɨmɨn, wöj diba nɨgön, mej yaxmɨn aŋadö wöröxöŋa.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Makwam God Mönö aku yad nölmɨn dumɨn nugugɨrön, mögörɨb akuyöbö hörɨrör duöŋa.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabas Sol yöŋö Jerusalem mɨdön, agap rɨba höl aku mödö rölɨŋö, rön, Jon Mak nugwo yölɨŋön höuöil Adiok dumä.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.