Atos 10

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Makwam ami nöbö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨdmɨd nöbö dib i taun dib Sisaria mɨdmɨda. Ib nuŋwa Konilias. Ami nöbö nuŋ nugwidɨx mɨdmɨdöŋ piaku ñɨgö “Itali Ami Nöbö” me rɨmɨdmä.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Nöbö dib Konilias aku pɨsaŋ, nöbö mö ram nuŋ piaku pɨsaŋ, God nugw pɨmä. Juda nöbö mö ap ñɨŋ bli mɨdmɨdöl aku, Konilias nuŋ rɨg ap bla amnɨmab nölmɨdöŋa. Makwam nuŋ God nugwo öim höjöpalmɨdöŋa.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Wop i naiö pikwo röŋ mag aku, Konilias nuŋ rɨba nugwöŋa, God ejol i hön yadöŋa, “Konilias!” röŋa.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Aliö rɨmɨn, Konilias ipöxön nugwo riö nugugu mɨdön yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ agamö rɨmɨdlaŋö?” röŋa.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Nagö nöbö bli yadaŋ, ñɨŋ du taun dib Jopa duön, nöbö Saimon Pita me röi aku nugwo yadɨŋ haŋ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nuŋ Saimon, nöbö hön kau uñ mabö rɨ aku pɨsaŋ mɨd ban yuö dib pö yöraku,” me röŋa.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ejol mönö aku yadön dumɨn nugugɨrön, Konilias mabö nugwo rɨ nölmɨdim nöbö hogwa aipam, God nugw pöŋ ami nöbö i aipam yadmɨn hömɨn,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 ñɨgö ejol aku mönö agap apɨm yadöŋ aku yad nöl ri abön yad abmɨn, Jopa duba dumä.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ñɨŋ dumɨd dumɨd ödöi mibɨl yöra hölɨmɨmä. Löumɨn dumɨd dumɨd, naiö mibɨl yörkisö mag aku, Jopa igöp igöp rɨmä. Mag aku Pita nuŋ God höjöpalɨba wölu mɨdöŋa ram cölöbö sö.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 God höjöpal gɨr mɨdmɨn nugugɨrön, nugwo kiö dib ödöriö pɨlöŋa. Makwam nöbö mö bla ap maga urmɨdɨm nugugɨrön, Pita nuŋ rɨba nugwöŋa.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Pita nuŋ rɨba nugwön nugumɨn, adöx yöd röul adö kau sö möla rödɨm, yogw dib i ñöxɨb mɨxɨl mös mös kwol adöi adöi wabɨl gɨ mɨdöŋ mibɨl yöraku pisö pɨn pɨn mɨgrö il bö pɨnöŋa. Pita nuŋ rɨba nugwön nugumɨn, adöx yöd röul adö kau sö möla rödɨm, yogw dib i ñöxɨb mɨxɨl mös mös kwol adöi adöi wabɨl gɨ mɨdöŋ mibɨl yöraku pisö pɨn pɨn mɨgrö il bö pɨnöŋa.|alt="Peter’s vision of animals" src="cn01945B.tif" size="col" ref="10:11"
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Yogw möl bö, hön, urap, döuyö, kas, yöur ap hörɨrör piaku magalɨg mɨdöŋa.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Mönö i piöŋö nugwo yadöŋa, “Pita, naŋ öbɨlön ap nɨmɨb piabö pal nɨmö,” röŋa.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Aliö rɨmɨn, Pita paiŋö yadöŋa, “Nöbö Dib. Mɨ wöhö! Pödpöd rɨmɨn nɨmanö, rön yadlö? An Juda nöbö mö ap mödön röl piaku ap bli mɨ nɨmmɨdöiö,” röŋa.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Aliö rɨmɨn, mönö aku iswob yadöŋa, “Ap agap apɨm God ap nɨmɨb, me rɨ piaku, ap mödɨb me rön yadmɨjɨnö,” röŋa.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Alöŋ aku, wop mös paŋ röŋa. Mai ap yogw dib aku höuöil adöx yöd röul adö kau sö duöŋa.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Almɨn, Pita rɨba nugul aku pödpöd cönɨŋö, rön, rɨb mɨga yöx nugugu mɨdmɨn nugugɨrön, Konilias nöbö yad abmɨn nugwo yadɨba hem nöbö rogw aku ödöi il yöra höröpɨnmä.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Höröpɨn gɨrön yadmä, “Nöbö Saimon Pita yöraku mɨdönö ö?” rɨmä.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pita rɨba nugwa aku rɨbyöx nugu gɨr mɨdmɨn nugugɨrön, God Inöma nugwo yadöŋa, “Nagö nugwö! Nöbö mös paŋ nagö hölu nugup hömɨdöia.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Makwam, naŋ öbɨlön yöraku pibö pɨn duö. Nɨ keir ñɨŋ yad abmön hömɨdöia. Makwam, haŋ pɨsaŋ duŋö, rɨmɨdɨŋ mönö, rɨb mɨga yöx nugumɨjɨnö, pɨsaŋ duö,” röŋa.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 God Inöma aliö rɨmɨn, Pita yör bö pɨn duön nöbö piaku ñɨgö yadöŋa, “Hölup hömɨdöi nöbö aku nɨ mɨk pal. Nɨ mönö i yadɨba höiŋönö?” röŋa.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Aliö rɨmɨn, yadmä, “Nöbö dib Konilias, ami nöbö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨd nöbö dib aku anɨŋ yad abmɨn höla. Konilias nuŋ God nugw pön, God Mönö rɨg yad mag akuyöbö ra; Juda ada nugwo nugumɨn ñɨgö magalɨg wä ra. Makwam nuŋ rɨb nugwöŋa, God ejol i hön nugwo yadöŋa, ‘Nagö nöbö bli yad abaŋ, du Saimon Pita nugwo yölɨŋ pön höŋ, mönö yadmɨjön aku nugwanö,’ rö,” rɨmä.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Aliö rɨmɨdmɨn, Pita ñɨgö yadmɨn ram möl yuadö du hölɨmɨmä.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Löumɨn, Sisaria uröpɨnön, Konilias rama uröpɨnmä. Konilias nuŋ Pita hömɨdö, rön, nöbö mö nuŋ piaku aipam, haul hödpɨg nuŋ piaku aipam, ñɨgö wö rɨm hö mögum rön mɨdmä.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita nuŋ duön ram möl yuadö duba rɨmɨn nugugɨrön, Konilias nugwo möigw palön, nugwo nöbö dib, me rön, du yödpɨlö il nuŋwa yöra höxmax yuöŋa.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Konilias almɨn nugugɨrön, Pita nugwo pɨ pabɨl nölön yadöŋa, “Nagö öbɨlö! Nɨ kwo algör ör nöbö i mɨk,” me röŋa.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Pita aliö rɨmɨn, Konilias öbɨlmɨn nugugɨrön, mönö yad gɨrön, ram möl yuadö dumä. Duön Pita nugumɨn, nöbö mö mɨga akwör hö mögum rön mɨdmä.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Pita ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ keir nugwöia, an Juda nöbö mö hölul rɨ ri aböla. Juda nöbö mö yöi akuyöbö pɨsaŋ yönölöl; ram ñɨŋa duölöl. Makwam nɨ rɨb nugumön, God nɨ mönö i yadöŋa. Nuŋ mönö yadöŋ aku, nɨ nöbö mö bli hölul mɨdöiŋö, rön, ñɨgö hölul rɨbä maga mɨdöl.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Makwam nɨ rɨb aku yöx nugwön, Konilias mönö yad aböŋ aku nugwön röböxöi; rɨg yad aböŋ akwör nugwön höla. Makwam, nɨ pödpöd rön yadmɨn höl?” röŋa.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Pita aliö rɨmɨn, Konilias yadöŋa, “Nɨ idöm döŋö ör, weik naiö pikwo rɨ mag akuyöbö, ram möl yuadö bö God höjöpal gɨr mɨd nugumön, nöbö wölɨj lei ödöriö yömöŋ i hön, mɨdɨm il yöra öbɨl gɨ mɨdöŋa.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Nuŋ nɨ yadöŋa, ‘Konilias, nagö God höjöpalön, rɨg ap bla nöbö mö ap mɨdöl piaku ñɨgö amnɨmab nölön rɨlö aku, God nugwa.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Makwam, nöbö bli yad abmɨn, taun dib Jopa duön, Saimon ib nuŋwa i Pita röi nöbö aku, nugwo yölɨŋ pön höŋ. Nuŋ Saimon hön kau uñ mabö rɨ nöbö aku pɨsaŋ mɨdöi ban yuö diba pö yöraku,’ me röŋa.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ejol aku nɨ aliö rɨmɨn, nɨ rɨmgör nöbö nɨ bli yad abmön, u nagö yölɨŋ pön höi aku, nɨ wä ra. An nöbö mö yörɨk God pɨsaŋ mɨdöl aku, Nöbö Dib mönö ñɨgö yad nölö, rön, nagö yad abmɨn hölö aku, wopik anɨŋ yad nölan nuguŋö,” röŋa.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Konilias aliö rɨmɨdmɨn, Pita yadöŋa, “Nɨ wopik nugula, God nuŋ, nöbö il yörɨk yöbö akwör nöbö waiö, nöbö pad piakuyöbö nöbö gwogwo, me rön, nugwöl.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Mögörɨb hörɨrör piakuyöbö, ila hörɨrör piakuyöbö, nöbö mö kai kai God nugwo nugwön anau pön, mönö nuŋwa nugwön rɨg yad akuyöbö rɨmɨjöñ piaku, ñɨgö magalɨg pöna.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Makwam God nuŋ anɨŋ Isrel nöbö mö mönö wä yad aböŋ aku mödö nugwöia. Nɨ keir pɨsaŋ nɨgiö nɨgön mɨdɨŋ, me rön, God nuŋ Jisas Krais nugwo yad aböŋa. Jisas Krais nuŋwör nöbö mö piaku magalɨg Nöbö Dib ñɨŋa mɨda.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ñɨŋ keir mödö nugwöia, röbö pal nölɨb nöbö Jon aku, röbö pal nöl gɨrön, mönö wä aku ila nɨgön, mögörɨb Galili yad nölöŋa. Aliö rɨmɨn, yadɨp duön, yadɨp duön, nöbö mö mögörɨb Isrel mɨdöi bla magalɨg nugumä.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Makwam ñɨŋ mödö nugwöia, Jisas Nasaret yöbö nöbö aku, God nuŋ nugwo pɨsaŋ mɨdön, Inöm Leia nugwo nölön, nugwidɨx mɨdmɨn nugugɨrön, ölɨsö nuŋ akwör pön, mögörɨb hörɨrör akuyöbö magalɨg yön gɨrön, nöbö mö piaku rɨ ri ab gɨrön, nöbö mö kɨjaki ñɨgö rɨmɨn öliöxön mɨdim piaku ñɨgö rɨmɨn, kömö nɨgmɨda.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Makwam Jisas Juda nöbö mö mögörɨb ñɨŋ akuyöbö rɨp yön gɨrön, Jerusalem rɨp yön gɨrön, rɨg röŋ röŋ akuyöbö an mämäg ana keir nugumɨŋ aku yadmɨdla. Makwam mai nugwo bɨ höñ sö pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋa.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Wöröxöŋ aku, jɨ wop mös mɨdön, God rɨmɨn, wop paŋ aku höbkal öbɨlön, du wöxnö nɨgmɨn mämäga ana keir nugumɨŋa.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Nöbö mö magalɨg nugwo mämäga nugwölim. God anɨŋ nöbö mö yad nɨgöŋ bla akwör mämäga ana Jisas nugumɨŋa. Nuŋ wöröxön öbɨlmɨn nugugɨrön, pɨsaŋ mɨdön nɨgiö nɨgön ap nɨmön röbö nɨmɨmɨŋa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Jisas anɨŋ yadöŋa, ‘Mönö wä na aku nöbö mö piaku yad nölön yajöña, “God rɨg yadöŋ mag akuyöbö, mai Jisas nöbö mö kömö mɨjöñ bla aipam, nöbö mö wöröxöñ bla aipam, ñɨgö magalɨg mönö diba yajönɨŋö,” cɨne,’ röŋa.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Makwam adaku, God mönö yadɨb nöbö bla magalɨg Jisas Krais nugwo yadön yadmä, ‘Nöbö mö bɨl kai Krais ib ölɨsö nuŋwa pɨmɨjöñ akuyöbö, ap kib mag gwogwo röi aku God nugwön röböxönɨŋö,’ röiŋö,” röŋa.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Makwam Pita aliö mönö yadmɨdmɨn nugugɨrön, Inöm Leia nuŋ nöbö mö nugugu mɨdim akuyöbö ñɨgö magalɨg höŋa.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “God nuŋ Inöm Leia anɨŋ nölöŋ aku, weik nöbö mö kɨyöbö ñɨgö kwo algör nöla. Makwam, ñɨŋ röbö yaxnɨŋö, rɨŋ, nöbö mö bli ñɨgö wöhö rɨb maga mɨdölö,” röŋa.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Pita aliö rön nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nöbö mö kɨyöbö ñɨgö Jisas Krais iba urön röbö pal nöine,” röŋa. Röbö pal nölmɨn nugugɨrön, ñɨŋ yadmä, “Pita, nagö an pɨsaŋ wop ulul mag mɨŋi yörɨk mɨdane,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, wop ul mag mɨŋi ñɨgö pɨsaŋ mɨdöŋa.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.