Atos 10
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARA
1 Makwam ami nöbö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨdmɨd nöbö dib i taun dib Sisaria mɨdmɨda. Ib nuŋwa Konilias. Ami nöbö nuŋ nugwidɨx mɨdmɨdöŋ piaku ñɨgö “Itali Ami Nöbö” me rɨmɨdmä.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Nöbö dib Konilias aku pɨsaŋ, nöbö mö ram nuŋ piaku pɨsaŋ, God nugw pɨmä. Juda nöbö mö ap ñɨŋ bli mɨdmɨdöl aku, Konilias nuŋ rɨg ap bla amnɨmab nölmɨdöŋa. Makwam nuŋ God nugwo öim höjöpalmɨdöŋa.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Wop i naiö pikwo röŋ mag aku, Konilias nuŋ rɨba nugwöŋa, God ejol i hön yadöŋa, “Konilias!” röŋa.
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Aliö rɨmɨn, Konilias ipöxön nugwo riö nugugu mɨdön yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ agamö rɨmɨdlaŋö?” röŋa.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nagö nöbö bli yadaŋ, ñɨŋ du taun dib Jopa duön, nöbö Saimon Pita me röi aku nugwo yadɨŋ haŋ.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nuŋ Saimon, nöbö hön kau uñ mabö rɨ aku pɨsaŋ mɨd ban yuö dib pö yöraku,” me röŋa.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ejol mönö aku yadön dumɨn nugugɨrön, Konilias mabö nugwo rɨ nölmɨdim nöbö hogwa aipam, God nugw pöŋ ami nöbö i aipam yadmɨn hömɨn,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 ñɨgö ejol aku mönö agap apɨm yadöŋ aku yad nöl ri abön yad abmɨn, Jopa duba dumä.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Ñɨŋ dumɨd dumɨd ödöi mibɨl yöra hölɨmɨmä. Löumɨn dumɨd dumɨd, naiö mibɨl yörkisö mag aku, Jopa igöp igöp rɨmä. Mag aku Pita nuŋ God höjöpalɨba wölu mɨdöŋa ram cölöbö sö.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 God höjöpal gɨr mɨdmɨn nugugɨrön, nugwo kiö dib ödöriö pɨlöŋa. Makwam nöbö mö bla ap maga urmɨdɨm nugugɨrön, Pita nuŋ rɨba nugwöŋa.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Pita nuŋ rɨba nugwön nugumɨn, adöx yöd röul adö kau sö möla rödɨm, yogw dib i ñöxɨb mɨxɨl mös mös kwol adöi adöi wabɨl gɨ mɨdöŋ mibɨl yöraku pisö pɨn pɨn mɨgrö il bö pɨnöŋa. Pita nuŋ rɨba nugwön nugumɨn, adöx yöd röul adö kau sö möla rödɨm, yogw dib i ñöxɨb mɨxɨl mös mös kwol adöi adöi wabɨl gɨ mɨdöŋ mibɨl yöraku pisö pɨn pɨn mɨgrö il bö pɨnöŋa.|alt="Peter’s vision of animals" src="cn01945B.tif" size="col" ref="10:11"
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Yogw möl bö, hön, urap, döuyö, kas, yöur ap hörɨrör piaku magalɨg mɨdöŋa.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Mönö i piöŋö nugwo yadöŋa, “Pita, naŋ öbɨlön ap nɨmɨb piabö pal nɨmö,” röŋa.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Aliö rɨmɨn, Pita paiŋö yadöŋa, “Nöbö Dib. Mɨ wöhö! Pödpöd rɨmɨn nɨmanö, rön yadlö? An Juda nöbö mö ap mödön röl piaku ap bli mɨ nɨmmɨdöiö,” röŋa.
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Aliö rɨmɨn, mönö aku iswob yadöŋa, “Ap agap apɨm God ap nɨmɨb, me rɨ piaku, ap mödɨb me rön yadmɨjɨnö,” röŋa.
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Alöŋ aku, wop mös paŋ röŋa. Mai ap yogw dib aku höuöil adöx yöd röul adö kau sö duöŋa.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Almɨn, Pita rɨba nugul aku pödpöd cönɨŋö, rön, rɨb mɨga yöx nugugu mɨdmɨn nugugɨrön, Konilias nöbö yad abmɨn nugwo yadɨba hem nöbö rogw aku ödöi il yöra höröpɨnmä.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Höröpɨn gɨrön yadmä, “Nöbö Saimon Pita yöraku mɨdönö ö?” rɨmä.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pita rɨba nugwa aku rɨbyöx nugu gɨr mɨdmɨn nugugɨrön, God Inöma nugwo yadöŋa, “Nagö nugwö! Nöbö mös paŋ nagö hölu nugup hömɨdöia.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Makwam, naŋ öbɨlön yöraku pibö pɨn duö. Nɨ keir ñɨŋ yad abmön hömɨdöia. Makwam, haŋ pɨsaŋ duŋö, rɨmɨdɨŋ mönö, rɨb mɨga yöx nugumɨjɨnö, pɨsaŋ duö,” röŋa.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 God Inöma aliö rɨmɨn, Pita yör bö pɨn duön nöbö piaku ñɨgö yadöŋa, “Hölup hömɨdöi nöbö aku nɨ mɨk pal. Nɨ mönö i yadɨba höiŋönö?” röŋa.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Aliö rɨmɨn, yadmä, “Nöbö dib Konilias, ami nöbö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨd nöbö dib aku anɨŋ yad abmɨn höla. Konilias nuŋ God nugw pön, God Mönö rɨg yad mag akuyöbö ra; Juda ada nugwo nugumɨn ñɨgö magalɨg wä ra. Makwam nuŋ rɨb nugwöŋa, God ejol i hön nugwo yadöŋa, ‘Nagö nöbö bli yad abaŋ, du Saimon Pita nugwo yölɨŋ pön höŋ, mönö yadmɨjön aku nugwanö,’ rö,” rɨmä.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Aliö rɨmɨdmɨn, Pita ñɨgö yadmɨn ram möl yuadö du hölɨmɨmä.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Löumɨn, Sisaria uröpɨnön, Konilias rama uröpɨnmä. Konilias nuŋ Pita hömɨdö, rön, nöbö mö nuŋ piaku aipam, haul hödpɨg nuŋ piaku aipam, ñɨgö wö rɨm hö mögum rön mɨdmä.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pita nuŋ duön ram möl yuadö duba rɨmɨn nugugɨrön, Konilias nugwo möigw palön, nugwo nöbö dib, me rön, du yödpɨlö il nuŋwa yöra höxmax yuöŋa.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Konilias almɨn nugugɨrön, Pita nugwo pɨ pabɨl nölön yadöŋa, “Nagö öbɨlö! Nɨ kwo algör ör nöbö i mɨk,” me röŋa.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Pita aliö rɨmɨn, Konilias öbɨlmɨn nugugɨrön, mönö yad gɨrön, ram möl yuadö dumä. Duön Pita nugumɨn, nöbö mö mɨga akwör hö mögum rön mɨdmä.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Pita ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ keir nugwöia, an Juda nöbö mö hölul rɨ ri aböla. Juda nöbö mö yöi akuyöbö pɨsaŋ yönölöl; ram ñɨŋa duölöl. Makwam nɨ rɨb nugumön, God nɨ mönö i yadöŋa. Nuŋ mönö yadöŋ aku, nɨ nöbö mö bli hölul mɨdöiŋö, rön, ñɨgö hölul rɨbä maga mɨdöl.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Makwam nɨ rɨb aku yöx nugwön, Konilias mönö yad aböŋ aku nugwön röböxöi; rɨg yad aböŋ akwör nugwön höla. Makwam, nɨ pödpöd rön yadmɨn höl?” röŋa.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Pita aliö rɨmɨn, Konilias yadöŋa, “Nɨ idöm döŋö ör, weik naiö pikwo rɨ mag akuyöbö, ram möl yuadö bö God höjöpal gɨr mɨd nugumön, nöbö wölɨj lei ödöriö yömöŋ i hön, mɨdɨm il yöra öbɨl gɨ mɨdöŋa.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Nuŋ nɨ yadöŋa, ‘Konilias, nagö God höjöpalön, rɨg ap bla nöbö mö ap mɨdöl piaku ñɨgö amnɨmab nölön rɨlö aku, God nugwa.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Makwam, nöbö bli yad abmɨn, taun dib Jopa duön, Saimon ib nuŋwa i Pita röi nöbö aku, nugwo yölɨŋ pön höŋ. Nuŋ Saimon hön kau uñ mabö rɨ nöbö aku pɨsaŋ mɨdöi ban yuö diba pö yöraku,’ me röŋa.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ejol aku nɨ aliö rɨmɨn, nɨ rɨmgör nöbö nɨ bli yad abmön, u nagö yölɨŋ pön höi aku, nɨ wä ra. An nöbö mö yörɨk God pɨsaŋ mɨdöl aku, Nöbö Dib mönö ñɨgö yad nölö, rön, nagö yad abmɨn hölö aku, wopik anɨŋ yad nölan nuguŋö,” röŋa.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Konilias aliö rɨmɨdmɨn, Pita yadöŋa, “Nɨ wopik nugula, God nuŋ, nöbö il yörɨk yöbö akwör nöbö waiö, nöbö pad piakuyöbö nöbö gwogwo, me rön, nugwöl.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mögörɨb hörɨrör piakuyöbö, ila hörɨrör piakuyöbö, nöbö mö kai kai God nugwo nugwön anau pön, mönö nuŋwa nugwön rɨg yad akuyöbö rɨmɨjöñ piaku, ñɨgö magalɨg pöna.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Makwam God nuŋ anɨŋ Isrel nöbö mö mönö wä yad aböŋ aku mödö nugwöia. Nɨ keir pɨsaŋ nɨgiö nɨgön mɨdɨŋ, me rön, God nuŋ Jisas Krais nugwo yad aböŋa. Jisas Krais nuŋwör nöbö mö piaku magalɨg Nöbö Dib ñɨŋa mɨda.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ñɨŋ keir mödö nugwöia, röbö pal nölɨb nöbö Jon aku, röbö pal nöl gɨrön, mönö wä aku ila nɨgön, mögörɨb Galili yad nölöŋa. Aliö rɨmɨn, yadɨp duön, yadɨp duön, nöbö mö mögörɨb Isrel mɨdöi bla magalɨg nugumä.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Makwam ñɨŋ mödö nugwöia, Jisas Nasaret yöbö nöbö aku, God nuŋ nugwo pɨsaŋ mɨdön, Inöm Leia nugwo nölön, nugwidɨx mɨdmɨn nugugɨrön, ölɨsö nuŋ akwör pön, mögörɨb hörɨrör akuyöbö magalɨg yön gɨrön, nöbö mö piaku rɨ ri ab gɨrön, nöbö mö kɨjaki ñɨgö rɨmɨn öliöxön mɨdim piaku ñɨgö rɨmɨn, kömö nɨgmɨda.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Makwam Jisas Juda nöbö mö mögörɨb ñɨŋ akuyöbö rɨp yön gɨrön, Jerusalem rɨp yön gɨrön, rɨg röŋ röŋ akuyöbö an mämäg ana keir nugumɨŋ aku yadmɨdla. Makwam mai nugwo bɨ höñ sö pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋa.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Wöröxöŋ aku, jɨ wop mös mɨdön, God rɨmɨn, wop paŋ aku höbkal öbɨlön, du wöxnö nɨgmɨn mämäga ana keir nugumɨŋa.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Nöbö mö magalɨg nugwo mämäga nugwölim. God anɨŋ nöbö mö yad nɨgöŋ bla akwör mämäga ana Jisas nugumɨŋa. Nuŋ wöröxön öbɨlmɨn nugugɨrön, pɨsaŋ mɨdön nɨgiö nɨgön ap nɨmön röbö nɨmɨmɨŋa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Jisas anɨŋ yadöŋa, ‘Mönö wä na aku nöbö mö piaku yad nölön yajöña, “God rɨg yadöŋ mag akuyöbö, mai Jisas nöbö mö kömö mɨjöñ bla aipam, nöbö mö wöröxöñ bla aipam, ñɨgö magalɨg mönö diba yajönɨŋö,” cɨne,’ röŋa.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Makwam adaku, God mönö yadɨb nöbö bla magalɨg Jisas Krais nugwo yadön yadmä, ‘Nöbö mö bɨl kai Krais ib ölɨsö nuŋwa pɨmɨjöñ akuyöbö, ap kib mag gwogwo röi aku God nugwön röböxönɨŋö,’ röiŋö,” röŋa.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Makwam Pita aliö mönö yadmɨdmɨn nugugɨrön, Inöm Leia nuŋ nöbö mö nugugu mɨdim akuyöbö ñɨgö magalɨg höŋa.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “God nuŋ Inöm Leia anɨŋ nölöŋ aku, weik nöbö mö kɨyöbö ñɨgö kwo algör nöla. Makwam, ñɨŋ röbö yaxnɨŋö, rɨŋ, nöbö mö bli ñɨgö wöhö rɨb maga mɨdölö,” röŋa.
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pita aliö rön nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nöbö mö kɨyöbö ñɨgö Jisas Krais iba urön röbö pal nöine,” röŋa. Röbö pal nölmɨn nugugɨrön, ñɨŋ yadmä, “Pita, nagö an pɨsaŋ wop ulul mag mɨŋi yörɨk mɨdane,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, wop ul mag mɨŋi ñɨgö pɨsaŋ mɨdöŋa.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.