Atos 10
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB
1 Makwam ami nöbö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨdmɨd nöbö dib i taun dib Sisaria mɨdmɨda. Ib nuŋwa Konilias. Ami nöbö nuŋ nugwidɨx mɨdmɨdöŋ piaku ñɨgö “Itali Ami Nöbö” me rɨmɨdmä.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Nöbö dib Konilias aku pɨsaŋ, nöbö mö ram nuŋ piaku pɨsaŋ, God nugw pɨmä. Juda nöbö mö ap ñɨŋ bli mɨdmɨdöl aku, Konilias nuŋ rɨg ap bla amnɨmab nölmɨdöŋa. Makwam nuŋ God nugwo öim höjöpalmɨdöŋa.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Wop i naiö pikwo röŋ mag aku, Konilias nuŋ rɨba nugwöŋa, God ejol i hön yadöŋa, “Konilias!” röŋa.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Aliö rɨmɨn, Konilias ipöxön nugwo riö nugugu mɨdön yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ agamö rɨmɨdlaŋö?” röŋa.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nagö nöbö bli yadaŋ, ñɨŋ du taun dib Jopa duön, nöbö Saimon Pita me röi aku nugwo yadɨŋ haŋ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Nuŋ Saimon, nöbö hön kau uñ mabö rɨ aku pɨsaŋ mɨd ban yuö dib pö yöraku,” me röŋa.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ejol mönö aku yadön dumɨn nugugɨrön, Konilias mabö nugwo rɨ nölmɨdim nöbö hogwa aipam, God nugw pöŋ ami nöbö i aipam yadmɨn hömɨn,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 ñɨgö ejol aku mönö agap apɨm yadöŋ aku yad nöl ri abön yad abmɨn, Jopa duba dumä.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ñɨŋ dumɨd dumɨd ödöi mibɨl yöra hölɨmɨmä. Löumɨn dumɨd dumɨd, naiö mibɨl yörkisö mag aku, Jopa igöp igöp rɨmä. Mag aku Pita nuŋ God höjöpalɨba wölu mɨdöŋa ram cölöbö sö.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 God höjöpal gɨr mɨdmɨn nugugɨrön, nugwo kiö dib ödöriö pɨlöŋa. Makwam nöbö mö bla ap maga urmɨdɨm nugugɨrön, Pita nuŋ rɨba nugwöŋa.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Pita nuŋ rɨba nugwön nugumɨn, adöx yöd röul adö kau sö möla rödɨm, yogw dib i ñöxɨb mɨxɨl mös mös kwol adöi adöi wabɨl gɨ mɨdöŋ mibɨl yöraku pisö pɨn pɨn mɨgrö il bö pɨnöŋa. Pita nuŋ rɨba nugwön nugumɨn, adöx yöd röul adö kau sö möla rödɨm, yogw dib i ñöxɨb mɨxɨl mös mös kwol adöi adöi wabɨl gɨ mɨdöŋ mibɨl yöraku pisö pɨn pɨn mɨgrö il bö pɨnöŋa.|alt="Peter’s vision of animals" src="cn01945B.tif" size="col" ref="10:11"
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Yogw möl bö, hön, urap, döuyö, kas, yöur ap hörɨrör piaku magalɨg mɨdöŋa.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Mönö i piöŋö nugwo yadöŋa, “Pita, naŋ öbɨlön ap nɨmɨb piabö pal nɨmö,” röŋa.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Aliö rɨmɨn, Pita paiŋö yadöŋa, “Nöbö Dib. Mɨ wöhö! Pödpöd rɨmɨn nɨmanö, rön yadlö? An Juda nöbö mö ap mödön röl piaku ap bli mɨ nɨmmɨdöiö,” röŋa.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Aliö rɨmɨn, mönö aku iswob yadöŋa, “Ap agap apɨm God ap nɨmɨb, me rɨ piaku, ap mödɨb me rön yadmɨjɨnö,” röŋa.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Alöŋ aku, wop mös paŋ röŋa. Mai ap yogw dib aku höuöil adöx yöd röul adö kau sö duöŋa.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Almɨn, Pita rɨba nugul aku pödpöd cönɨŋö, rön, rɨb mɨga yöx nugugu mɨdmɨn nugugɨrön, Konilias nöbö yad abmɨn nugwo yadɨba hem nöbö rogw aku ödöi il yöra höröpɨnmä.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Höröpɨn gɨrön yadmä, “Nöbö Saimon Pita yöraku mɨdönö ö?” rɨmä.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pita rɨba nugwa aku rɨbyöx nugu gɨr mɨdmɨn nugugɨrön, God Inöma nugwo yadöŋa, “Nagö nugwö! Nöbö mös paŋ nagö hölu nugup hömɨdöia.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Makwam, naŋ öbɨlön yöraku pibö pɨn duö. Nɨ keir ñɨŋ yad abmön hömɨdöia. Makwam, haŋ pɨsaŋ duŋö, rɨmɨdɨŋ mönö, rɨb mɨga yöx nugumɨjɨnö, pɨsaŋ duö,” röŋa.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 God Inöma aliö rɨmɨn, Pita yör bö pɨn duön nöbö piaku ñɨgö yadöŋa, “Hölup hömɨdöi nöbö aku nɨ mɨk pal. Nɨ mönö i yadɨba höiŋönö?” röŋa.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Aliö rɨmɨn, yadmä, “Nöbö dib Konilias, ami nöbö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨd nöbö dib aku anɨŋ yad abmɨn höla. Konilias nuŋ God nugw pön, God Mönö rɨg yad mag akuyöbö ra; Juda ada nugwo nugumɨn ñɨgö magalɨg wä ra. Makwam nuŋ rɨb nugwöŋa, God ejol i hön nugwo yadöŋa, ‘Nagö nöbö bli yad abaŋ, du Saimon Pita nugwo yölɨŋ pön höŋ, mönö yadmɨjön aku nugwanö,’ rö,” rɨmä.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Aliö rɨmɨdmɨn, Pita ñɨgö yadmɨn ram möl yuadö du hölɨmɨmä.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Löumɨn, Sisaria uröpɨnön, Konilias rama uröpɨnmä. Konilias nuŋ Pita hömɨdö, rön, nöbö mö nuŋ piaku aipam, haul hödpɨg nuŋ piaku aipam, ñɨgö wö rɨm hö mögum rön mɨdmä.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita nuŋ duön ram möl yuadö duba rɨmɨn nugugɨrön, Konilias nugwo möigw palön, nugwo nöbö dib, me rön, du yödpɨlö il nuŋwa yöra höxmax yuöŋa.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Konilias almɨn nugugɨrön, Pita nugwo pɨ pabɨl nölön yadöŋa, “Nagö öbɨlö! Nɨ kwo algör ör nöbö i mɨk,” me röŋa.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita aliö rɨmɨn, Konilias öbɨlmɨn nugugɨrön, mönö yad gɨrön, ram möl yuadö dumä. Duön Pita nugumɨn, nöbö mö mɨga akwör hö mögum rön mɨdmä.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Pita ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ keir nugwöia, an Juda nöbö mö hölul rɨ ri aböla. Juda nöbö mö yöi akuyöbö pɨsaŋ yönölöl; ram ñɨŋa duölöl. Makwam nɨ rɨb nugumön, God nɨ mönö i yadöŋa. Nuŋ mönö yadöŋ aku, nɨ nöbö mö bli hölul mɨdöiŋö, rön, ñɨgö hölul rɨbä maga mɨdöl.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Makwam nɨ rɨb aku yöx nugwön, Konilias mönö yad aböŋ aku nugwön röböxöi; rɨg yad aböŋ akwör nugwön höla. Makwam, nɨ pödpöd rön yadmɨn höl?” röŋa.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Pita aliö rɨmɨn, Konilias yadöŋa, “Nɨ idöm döŋö ör, weik naiö pikwo rɨ mag akuyöbö, ram möl yuadö bö God höjöpal gɨr mɨd nugumön, nöbö wölɨj lei ödöriö yömöŋ i hön, mɨdɨm il yöra öbɨl gɨ mɨdöŋa.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Nuŋ nɨ yadöŋa, ‘Konilias, nagö God höjöpalön, rɨg ap bla nöbö mö ap mɨdöl piaku ñɨgö amnɨmab nölön rɨlö aku, God nugwa.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Makwam, nöbö bli yad abmɨn, taun dib Jopa duön, Saimon ib nuŋwa i Pita röi nöbö aku, nugwo yölɨŋ pön höŋ. Nuŋ Saimon hön kau uñ mabö rɨ nöbö aku pɨsaŋ mɨdöi ban yuö diba pö yöraku,’ me röŋa.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ejol aku nɨ aliö rɨmɨn, nɨ rɨmgör nöbö nɨ bli yad abmön, u nagö yölɨŋ pön höi aku, nɨ wä ra. An nöbö mö yörɨk God pɨsaŋ mɨdöl aku, Nöbö Dib mönö ñɨgö yad nölö, rön, nagö yad abmɨn hölö aku, wopik anɨŋ yad nölan nuguŋö,” röŋa.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Konilias aliö rɨmɨdmɨn, Pita yadöŋa, “Nɨ wopik nugula, God nuŋ, nöbö il yörɨk yöbö akwör nöbö waiö, nöbö pad piakuyöbö nöbö gwogwo, me rön, nugwöl.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mögörɨb hörɨrör piakuyöbö, ila hörɨrör piakuyöbö, nöbö mö kai kai God nugwo nugwön anau pön, mönö nuŋwa nugwön rɨg yad akuyöbö rɨmɨjöñ piaku, ñɨgö magalɨg pöna.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Makwam God nuŋ anɨŋ Isrel nöbö mö mönö wä yad aböŋ aku mödö nugwöia. Nɨ keir pɨsaŋ nɨgiö nɨgön mɨdɨŋ, me rön, God nuŋ Jisas Krais nugwo yad aböŋa. Jisas Krais nuŋwör nöbö mö piaku magalɨg Nöbö Dib ñɨŋa mɨda.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ñɨŋ keir mödö nugwöia, röbö pal nölɨb nöbö Jon aku, röbö pal nöl gɨrön, mönö wä aku ila nɨgön, mögörɨb Galili yad nölöŋa. Aliö rɨmɨn, yadɨp duön, yadɨp duön, nöbö mö mögörɨb Isrel mɨdöi bla magalɨg nugumä.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Makwam ñɨŋ mödö nugwöia, Jisas Nasaret yöbö nöbö aku, God nuŋ nugwo pɨsaŋ mɨdön, Inöm Leia nugwo nölön, nugwidɨx mɨdmɨn nugugɨrön, ölɨsö nuŋ akwör pön, mögörɨb hörɨrör akuyöbö magalɨg yön gɨrön, nöbö mö piaku rɨ ri ab gɨrön, nöbö mö kɨjaki ñɨgö rɨmɨn öliöxön mɨdim piaku ñɨgö rɨmɨn, kömö nɨgmɨda.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Makwam Jisas Juda nöbö mö mögörɨb ñɨŋ akuyöbö rɨp yön gɨrön, Jerusalem rɨp yön gɨrön, rɨg röŋ röŋ akuyöbö an mämäg ana keir nugumɨŋ aku yadmɨdla. Makwam mai nugwo bɨ höñ sö pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋa.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Wöröxöŋ aku, jɨ wop mös mɨdön, God rɨmɨn, wop paŋ aku höbkal öbɨlön, du wöxnö nɨgmɨn mämäga ana keir nugumɨŋa.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Nöbö mö magalɨg nugwo mämäga nugwölim. God anɨŋ nöbö mö yad nɨgöŋ bla akwör mämäga ana Jisas nugumɨŋa. Nuŋ wöröxön öbɨlmɨn nugugɨrön, pɨsaŋ mɨdön nɨgiö nɨgön ap nɨmön röbö nɨmɨmɨŋa.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Jisas anɨŋ yadöŋa, ‘Mönö wä na aku nöbö mö piaku yad nölön yajöña, “God rɨg yadöŋ mag akuyöbö, mai Jisas nöbö mö kömö mɨjöñ bla aipam, nöbö mö wöröxöñ bla aipam, ñɨgö magalɨg mönö diba yajönɨŋö,” cɨne,’ röŋa.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Makwam adaku, God mönö yadɨb nöbö bla magalɨg Jisas Krais nugwo yadön yadmä, ‘Nöbö mö bɨl kai Krais ib ölɨsö nuŋwa pɨmɨjöñ akuyöbö, ap kib mag gwogwo röi aku God nugwön röböxönɨŋö,’ röiŋö,” röŋa.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Makwam Pita aliö mönö yadmɨdmɨn nugugɨrön, Inöm Leia nuŋ nöbö mö nugugu mɨdim akuyöbö ñɨgö magalɨg höŋa.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “God nuŋ Inöm Leia anɨŋ nölöŋ aku, weik nöbö mö kɨyöbö ñɨgö kwo algör nöla. Makwam, ñɨŋ röbö yaxnɨŋö, rɨŋ, nöbö mö bli ñɨgö wöhö rɨb maga mɨdölö,” röŋa.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pita aliö rön nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nöbö mö kɨyöbö ñɨgö Jisas Krais iba urön röbö pal nöine,” röŋa. Röbö pal nölmɨn nugugɨrön, ñɨŋ yadmä, “Pita, nagö an pɨsaŋ wop ulul mag mɨŋi yörɨk mɨdane,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, wop ul mag mɨŋi ñɨgö pɨsaŋ mɨdöŋa.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.