Apocalipse 6
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC
1 Makwam nɨ nugugu mɨdmön nugugɨrön, Sipsip Ha aku, köp wobön nag nɨg gö nɨgöŋ pɨ gɨ mɨdöŋ aku, nag rɨb agñɨŋ yöbö aku pɨ rɨba rödön yaumɨn nugugɨrön, ap kömö mös mös piaku paŋyöbö i mönö diba gunɨm röxg palmɨd mag akuyöbö palön yadöŋa, “Hane!” röŋa.
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Aliö rɨmɨn nugumön, hön hos age i höröpɨnöŋa. Hos rol aku nöbö i ömdö pɨ gɨba römɨd gɨ mɨdöŋa. God rɨmɨn kwolmal nöbö mö piakuyöbö pɨl pal nɨgɨbä mag akwör nɨgmɨd aku mɨ, God nugwo usaŋ mea kwockwoc palön pɨmɨdöi mei nɨg nölmɨn, mögörɨb adöx yöd röul adö kau sö röböxön, nöbö mö mögörɨb mɨgrö kɨ pɨsaŋ nuö nuö pɨlön, pɨl rɨbɨx abɨba duöŋa.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Makwam Sipsip Ha aku, nag rɨb agñɨŋ rɨbyöbö aku pɨ rɨba rödön yaumɨn nugugɨrön, ap kömö mös mös piaku, ap agñɨŋ rɨbyöbö aku yadöŋa, “Hane!” röŋa.
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Aliö rɨmɨn nugumön, hön hos paskwolö ödöriö i höröpɨnöŋa. Nöbö i hos aku rola römɨd gɨ mɨdöŋa. God raŋ nöbö aku ölɨsö nuŋwa pön, mögörɨb mɨgrö kɨ hön raŋ, nöbö mö mögörɨb adadö magalɨg tar mɨdmä aku röböxön, nuö nuö pɨl pal nɨgɨŋ diöna. Makwam God nugwo yu mɨxɨl ölɨsö mei nölöŋa.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Makwam Sipsip Ha aku, nag rɨb igwö wölö aku pɨ rɨba rödön yaumɨn nugugɨrön, ap kömö mös mös piaku, ap igwö wölö aku yadöŋa, “Hane!” röŋa. Aliö rɨmɨn nugumön, hön hos pɨx i höröpɨnöŋa. Nöbö hön hos aku rola römɨd gɨ mɨdöŋ aku, ap mag ömörö nɨg nugumɨdöi ap aku röxgɨb i pɨ gɨ mɨdöŋa.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Mönö i, ap kömö mös mös mɨdim mibɨl yöraku yadön, nöbö hön hos pɨx rola römɨd gɨ mɨdöŋ aku nugwo yadöŋa, “Kiö diba hön aku, rɨg pɨlö paŋyöbö pön duön, ap mɨga wobmɨdöi akuyöbö wobeñ. Wit mag yöj paŋyöbö i wobɨba, rɨg pe wop paŋyöbö i pɨmɨdöi aliö akuyöbö woböña; bali mag yöj mös paŋ wobɨba, algör rɨg pe wop paŋyöbö i pɨmɨdöi aliö akuyöbö woböña. Olip wel röbö aku aipam, röbö wain aku aipam öim rɨg wobmɨdöi aliö akwör woböñɨŋö!” me röŋa.
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Makwam Sipsip Ha aku, nag rɨb igwö aku pɨ rɨba rödön yaumɨn nugugɨrön, ap kömö mös mös piaku, ap igwö aku yadöŋa, “Hane!” röŋa.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Aliö rɨmɨn nugumön, hön hos haui bɨröŋ i höröpɨnöŋa. Nöbö hön hos rol aku römɨd gɨ mɨdöŋ aku, ib nuŋwa Wöröxɨb; nöbö nuŋ pɨsaŋ mai hömɨdöŋ aku, ib nuŋwa Rönau Rama. God rɨmɨn mɨ, nöbö hogw aku adadö maga hörɨrör rɨm, nöbö mö mɨga wöröxɨb maga ra. Bli nuö nuö pɨlön wöröxöña, bli kiö diba pɨlaŋ wöröxöña, bli ñɨpñɨp diba haŋ ap akuyöbö raŋ wöröxöña, bli wöñö höpebö ap u akuyöbö öbɨx nɨgɨŋ wöröxöña. Aliö wöröxɨp duŋ mönö, nöbö mö mɨga mögörɨb mɨgrö kɨ mɨdöi akuyöbö mɨga wöröxöña, jɨ mɨ mɨg mɨŋa mɨjöña.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Makwam Sipsip Ha aku, nag rɨb mömɨd aku pɨ rɨba rödön yaumɨn nugumön, God ap höjöpalɨb rɨgpɨd mo aku, nöbö mö God Mönö nugw pön, ipöxölim, nöbö mö akuyöbö ñɨgö yad nölön, Krais nöbö mö nuŋwa mɨdölɨŋö, rön, wöxnö yadmɨn, ñɨgö pɨl pal nɨgɨm, inöm ñɨŋ akuyöbö mɨdmä.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ñɨŋ wö diba rön yadmä, “God Nöbö Dib ölɨsö ödöriö, naŋ Nöbö Lei. Naŋ mag mɨ ödöriö akwör rɨmɨdlö! Makwam wop pödiöm mɨdön, nöbö mö mögörɨb il bö anɨŋ pɨl pal nɨgim akuyöbö ñɨgö mönö diba yadön, ölɨŋ höba pɨ nöinö?” rɨmä.
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Aliö rɨmɨn nugugɨrön, ejol bla ñɨgö paŋ paŋ wölɨj lei mɨxɨla nöl gɨrön yadmä, “Womiöx mɨda; pöx mɨjöña. Haul nöbö mölöu nöbö ñɨgö pɨsaŋ God mabö nuŋwa rɨ nölmɨdöi akuyöbö bli kwo pɨl pal nɨgöñ aku, God iŋ wödöŋ naba aku duaŋ, yadmɨdöi mag akuyöbö cönɨŋö,” rɨmä.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Makwam Sipsip Ha aku, nag rɨb iŋösu sö aku pɨ rɨba rödön yaumɨn nugumön, mɨ mɨmön diba pɨmɨn nugugɨrön, naiö aku, yogw lɨd rɨn yönön pɨx pɨl mag akuyöbö rɨmɨn, mɨlmeja aŋadö paskwolö mi mɨŋa mɨdöŋa.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Gupö bla, hödal diba hömɨn kiau mag kömö rɨg kɨtu pɨn mag aliö akuyöbö tatal kɨtu pɨnöŋa.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Makwam adöx sö, basuö wob nɨgmɨdöi mag akuyöbö röŋa. Önöŋ ajmag bla aipam, röbö wödoböŋ mögörɨb bla aipam, mɨdmɨdöi kau aku röböxön, lɨl rɨ yau pia pia dumä.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Almɨn nugugɨrön, kiŋ mögörɨb adadö piaku piaku hörɨrör akuyöbö, kiŋ ha ñɨŋ akuyöbö, nöbö dib ami nöbö nugwidɨx mɨdim akuyöbö, nöbö mö rɨb ödöriö akuyöbö, nöbö mö ib mɨdöŋ akuyöbö, nöbö mö wob pön hön nɨgɨm nag mabö rɨmɨdim akuyöbö, nöbö mö rɨb ñɨŋa keir yöx nugwön mabö rɨmɨdim akuyöbö, magalɨg bör duön, rɨg möl, mögö möl akuyöbö umad gɨ mɨdmä.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 — ausente —
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 — ausente —
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.