Rute 2
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA
1 Nawomi̱ akaba ali na lughanda lwa eba wee, oghu baaghilaghamu Bbowaaji̱. Akaba ali musaasa muguudha kandi amanuuwe. Ali wʼomu ntu̱la ya mubule bali̱i̱ wee Eli̱meleeki̱.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Kilo kimui Lu̱u̱si̱ aaghila Nawomi̱ ati, “Oleke ngende mu musili, nangubona muntu oghu angungilila kisa. Ansi̱i̱mi̱lani̱ya kukoma-koma bbaale eghi ekwete kulaghalika bakoli̱ be.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Lu̱u̱si̱ aaghenda mu musili, aatandika kukoma-koma eghi ekwete kulaghalika bakoli̱. Kyajooka ngu niibuwo aakola mu musili ghwa Bbowaaji̱ wʼomu ntu̱la ya Eli̱meleeki̱.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Haanu̱ma ya bwile, Bbowaaji̱ aaki̱dha mu musili ku̱lu̱gha Bbeteleheemu. Aalamu̱ki̱ya abaamukeselagha ati, “Mukama abe naanu!”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Bbowaaji̱ aabu̱u̱li̱ya mukulu wa abaamukeselagha ati, “Manaabukali̱ oghu ni muhala wa ani̱?” Bbowaaji̱ naabona Lu̱u̱si̱|alt="Ruth gleaning; Boaz watches and talks with servant" src="co00964.jpg" size="col" loc="Ruth 2:5-7" copy="© 1996 David C. Cook." ref="2:5-7"
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Musaasa oghu aamukuukamu ati, “Ni manaabukali̱ oghu alu̱ghi̱ye Mowaabu akaasa na Nawomi̱.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Aasi̱ye ansaba kukoma-koma eghi yaalaghalikagha hambali abakwete kukesa, baakesi̱ye. Aatandi̱ki̱ye kukola ku̱lu̱gha nkyambisi ku̱hi̱ki̱ya endindi kandi niibuwo aahuumulʼo kati̱i̱ mu kajalaja.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Bbowaaji̱ aaghenda hambali Lu̱u̱si̱ ali. Aamughila ati, “Manaabukali̱ uwe, ontegheeleli̱ye, otalu̱gha mu musili ghuni kughenda kukoma-koma mu musili ghunji. Ookale hamui na baana baabukali̱ abakwete kukola mu musili ghuni.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Ololaghe musili oghu bakwete kukesamu, naawe oghendaghe obakweme enu̱ma, noonakoma-koma eghi yaalaghali̱ki̱ye. Naaghambiiye batabhana banje aba nti batakutalibani̱ja. Kaakuba eliyo likukwata, oghende onuwe haa maasi agha baasu̱u̱hi̱ye mu minagha.”
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Obu Lu̱u̱si̱ aaghu̱u̱ye ebi, aateeli̱ya Bbowaaji̱ mu maghulu, haali̱i̱so yee aaku̱ma hansi, aaghila ati, “Wanfu̱u̱yʼo nangaaki? Waaghiliiye kisa si̱ye munamahanga nangaaki?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Bbowaaji̱ aamukuukamu ati, “Bangambiiye byona ebi waakoleeye njoko byala waawe, ku̱lu̱gha bali̱i̱ waawe aaku̱u̱ye. Nkimani̱ye ngoku waati̱ghi̱ye so waawe kandi njoko waawe. Waalu̱gha mu ehanga lyanu, waasa kuukala na bantu aba otamani̱ye.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Mukama akusasule haabwa ebi waakoli̱ye. Mukama Luhanga wa I̱saaleeli̱, oghu weebi̱ngi̱ye mu mapapa ghe kuba buulukilo bwawe, akuhe mpeela ekani̱ye.”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Lu̱u̱si̱ aamukuukamu ati, “Wai̱tu̱, wangiliiye kisa. Waaleki̱ye neehi̱ghu̱wa kulungi haabwa ku̱bu̱gha nanje kusemeeye, nankabha ntali omui haa baheeleli̱ya baawe.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Obu bwile bwa kuliya bwahi̱ki̱ye, Bbowaaji̱ aaghila Lu̱u̱si̱ ati, “Wiise oliye, okwate mugaati̱ kandi oghu̱koli̱ye mu vi̱i̱ni̱ esaaliiye.” Lu̱u̱si̱ aasa aasitama haai naabaakesagha. Bbowaaji̱ aamuha byokuliya, aaliya aakuta kandi binji byati̱ghalʼo.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Obu Lu̱u̱si̱ aatodhi̱ye kukuuka haa musili kukoma-koma eghi yaalaghali̱ki̱ye, Bbowaaji̱ aaghila bakoli̱ be ati, “Mumuleke akoma-kome nankabha hambali mutaaye eghi mwakesi̱ye, mutamutanga.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Muuye dhee haa eghi mu̱bohi̱ye mu bibha, mu̱mu̱ti̱ghi̱leyo aghikoma-kome kandi mutamutanuka.”
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Lu̱u̱si̱ eeyongela kukoma-koma bbaale mu musili oghu ku̱hi̱ki̱ya lwagholo. Obu aaghihuuye, aahi̱ki̱ya haai nga ki̱lo eku̱mi̱.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Aaghiheeka aaghenda mu tau̱ni̱, ooleka bbaale eghi ni̱nabyala wee. Aayayo byokuliya ebyamusaaghi̱ye, aamuha biyo.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Nawomi̱ aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Eni yoona waaghi̱i̱hi̱ye haa? Waakolagha mu musili ghwa ani̱? Musaasa oghu aakughiliiye kisa aheebuwe mu̱gi̱sa!”
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Nawomi̱ aaghila mugholi wee ati, “Mukama oghu akughililagha kisa abaakaaye kandi abaaku̱u̱ye, ahe musaasa oghu mu̱gi̱sa.” Aatodha aaghila mugholi wee ati, “Musaasa oghu ni lughanda lwa mubule bali̱i̱ wanje Eli̱meleeki̱, ni omui haa ababhonganuuwe kutuloleelela.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Lu̱u̱si̱ aaghila ati, “Aatodhi̱ye angambila kuukala niinakola na bakoli̱ be, ku̱hi̱ki̱ya kukesa kuhooye.”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Nawomi̱ aaghila mugholi wee Lu̱u̱si̱ ati, “Muhala wanje, nkilungi kughenda kukola na baana baabukali̱ aba mu musili oghu. Otaghenda mu musili ghwa muntu onji, nanga bangukutwalikani̱ya yo kubhi.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Lu̱u̱si̱ aakala naanakola enu̱ma sya baana baabukali̱ aba. Aakoma-koma bbaale mu musili ghwa Bbowaaji̱ ku̱hi̱ki̱ya obu bwile bwa kukesa bwahooyʼo. Eeyongela kuukala hamui na ni̱nabyala wee.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.