Mateus 13

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kilo eki kyonini, Yesu aatuwa mu numba omu, aaghenda aasitama haa ki̱si̱yo kya nanja ya Galilaaya kwegheesi̱ya.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Biigambi̱ bikaniiye kimui bya bantu byasa byamweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya, eye du̱mbi̱ aani̱i̱na mu bwati̱, aabusitamamu mu nanja bantu bo baati̱ghala baamiliiye haa ki̱si̱yo.Yesu neegheesi̱ya ali mu bwati̱|alt="Jesus teaches from a boat" src="WA03840b.tif" size="span" ref="Matayo 13:1-2"
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Aabeegheesi̱ya bintu bikani̱ye naakoleesi̱ya nsi̱mo, aaghila ati, “Mu̱li̱mi̱ akaghenda kumisa nsigho yee.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Obu aanamisangagha nsigho yee eghi, bumui haa nsigho yee bwalaghala mu kihandakati, noni̱ syasa syabuliya.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Bumui haa nsigho yee bwalaghala hʼetaka lya mabaale. Bwatuwa bwangu nanga etaka kutakanʼo.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ti̱ obu musana ghwatooye, ghwabwoki̱ya, bwahotoka haabwa mi̱li̱ kutatobheela bhyani mu etaka nanga liyo kutakanʼo.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Bumui haa nsigho yee bwalaghala mu mahuwa ghaakula, ghaasoosookeli̱ya ndimo eghi.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Bumui haa nsigho yee bwalaghala hʼetaka lisemeeye, bwana. Kasigho kamui kaalu̱ghamu ki̱ku̱mi̱, kanji nkaagha, kanji maku̱mi̱ asatu.”
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Yesu aaghila ati, “Oghu ali na matui, aaghu̱we!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Niibuwo beeghesebuwa be baamwi̱si̱yʼo, baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Oku̱bu̱ghi̱lagha bantu mu nsi̱mo nangaaki?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Aabakuukamu ati, “Enu̱we mukaheebuwa kumanya nsi̱ta sya bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu, bhaatu ebo bbaa.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Nanga oghu ali na kantu, niiye akwongeluwʼo na bisaayʼo, bhaatu oghu atali na kantu, nʼaka ali nako kakumuuhibuwʼo.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Eki niikiyo kikulekagha ebo mbabu̱ghi̱la mu nsi̱mo, nanga bakulolagha, batabona; baaghu̱wa, bataaghu̱wa kedha kwetegheeleli̱ya.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Ebi byasu̱li̱i̱si̱ya ebi mulangi̱ I̱saaya aabu̱ghi̱ye ati,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Bantu aba mitima yabo yaaceki̱ye;
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Aaghila beeghesebuwa be ati, “Enu̱we muli na mu̱gi̱sa nanga muli na maaso aghakugubha kubona kandi matui aghakugubha ku̱u̱ghu̱wa.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Mbaghambiiye majima, balangi̱ bakani̱ye na bantu bahi̱ki̱li̱i̱ye bakabbala kubona ebi muboone, bhaatu bataabibona kandi ku̱u̱ghu̱wa ebi mu̱u̱ghu̱u̱ye, bhaatu bataabi̱i̱ghu̱wa.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Mu̱tegheeleli̱ye eki lu̱si̱mo lwa mu̱mi̱si̱ lukumani̱i̱si̱ya:
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Nsigho eghi ekalaghala mu kihandakati, ni muntu oghu aku̱u̱ghu̱wagha butumuwa haa bu̱lemi̱ bwa Luhanga, bhaatu atabwetegheeleli̱ya. Du̱mbi̱ Si̱taani̱ aasa aaya butumuwa obu mu mutima ghuwe.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Na nsigho eghi ekalaghala hʼetaka lya mabaale, ni muntu oghu aku̱du̱bhagha adheedhuwa naaghu̱wa kighambo kya Luhanga.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Bhaatu ngoku bilimuwa bitaakugubha kulebba bitali na mi̱li̱ etobheeye bhyani mu etaka, niikiyo kimui na muntu oghu, aku̱du̱bhagha ooleka kuguma, bhaatu bijibu kedha kuhighani̱ji̱buwa haabwa kighambo kya Luhanga mbyasa, du̱mbi̱ alu̱gha bwangu haa ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Nsigho eghi ekalaghala mu mahuwa, kikumani̱i̱si̱ya muntu oghu aku̱u̱ghu̱wagha kighambo kya Luhanga, bhaatu kwelalikiilila bwomi̱i̱li̱ bwa nsi eni, kudimaaguwa kutwalilijibuwa buguudha kandi kweghomba bintu binji bileka kighambo kya Luhanga kitamu̱lu̱ghi̱lamu mughaso.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Bhaatu eghi ekalaghala hʼetaka lisemeeye, kikumani̱i̱si̱ya muntu oghu aku̱u̱ghu̱wagha kighambo kya Luhanga kandi akyetegheeleli̱ya. Ki̱mu̱lu̱ghi̱lamu mughaso milundi ki̱ku̱mi̱, nkaagha kedha maku̱mi̱ asatu.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yesu aabaha lu̱si̱mo lunji ati, “Bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu buli nga mu̱li̱mi̱ oghu akahela nsigho yee esemeeye mu musili.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Bhaatu obu bu̱li̱ muntu weena aabaagha aghwesaghiiye, ngi̱ghu̱ yee aasa, aahela nsigho ya bi̱si̱ngo bi̱bhi̱i̱hi̱ye mu musili ghwa mucele oghu, du̱mbi̱ aaghenda.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Obu mucele oghu ghwatooye kandi ngwana, bi̱si̱ngo nabiyo byabonekamu dhee.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Niibuwo baheeleli̱ya baa musaasa oghu baasi̱ye hambali ali, baamughila bati, ‘Wai̱tu̱, tawaaheli̱ye nsigho esemeeye mu musili ghwawe? Ti̱ bi̱si̱ngo binji byalu̱ghi̱ye haa?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Aabakuukamu ati, ‘Ngi̱ghu̱ yanje niiyo yaakoli̱ye eki.’ Baheeleli̱ya be aba baamughila bati, ‘Buuye okubbala tughende tumeenemu bi̱si̱ngo bi̱bhi̱i̱hi̱ye ebi?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Aabakuukamu ati, ‘Bbaa, nanga nimwabaaye nimunameenamu bi̱si̱ngo ebi, mukugubha kumeenelani̱yamu na mucele.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Muleke byombi bikulile hamui ku̱hi̱ki̱ya haa kukesa. Bwile obu niibuwo nkughambila bakoli̱ banje nti, “Mu̱du̱bhe mukumaani̱ye bi̱si̱ngo mubibohe bibha-bibha ku̱byoki̱ya; du̱mbi̱ mukumaani̱ye mucele mughuleete mughute mu nguli yanje.” ’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yesu aabaha lu̱si̱mo lunji ati, “Bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu buli nga kasigho kaa kalatu̱u̱si̱, aka musaasa aatwete, aahela mu musili ghuwe.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Nankabha kali kaanabwana kusaali̱ya busigho bunji bwona, bhaatu kakaakukulagha kakufookagha kiti kiinamu̱li̱to kusaali̱ya biti binji mu musili. Kiti eki kiba na bitai biinamu̱li̱to, ti̱ noni̱ sikwelamu bisui.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Aabaha lu̱si̱mo lunji ati, “Bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu buli nga katu̱mbi̱so kati̱i̱ aka mukali̱ aataaye mu ki̱tu̱mbe kya kigaati̱ kiinamu̱li̱to kandi kaki̱bhi̱mbi̱li̱ya kimui.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu aabu̱ghi̱la ki̱bbu̱la kya bantu eki atiyo naakoleesi̱ya nsi̱mo. Taaliyo kintu kyona eki aabu̱ghi̱ye etali mu lu̱si̱mo.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Eki kyasu̱li̱i̱si̱ya eki mulangi̱ aabu̱ghi̱ye ati,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Niibuwo Yesu aalu̱ghi̱ye mu ki̱bbu̱la kya bantu eki, aaghenda aataaha mu numba. Beeghesebuwa be baamwisʼo, baamughila bati, “Otusoboolole eki lu̱si̱mo lwa bi̱si̱ngo mu musili waahaaye olu lukumani̱i̱si̱ya.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Aabakuukamu ati, “Oghu akahela nsigho esemeeye ni Mwana wa Muntu.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Musili niiyo nsi eni kandi na nsigho esemeeye ni bantu abali mu bu̱lemi̱ bwa Luhanga. Bi̱si̱ngo ni bantu aba Mubhi alemi̱ye.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Kandi ngi̱ghu̱ eghi ekahela bi̱si̱ngo mu musili oghu ni Si̱taani̱. Bwile bwa kukesa kikumani̱i̱si̱ya kilo kya mpelo kandi bakoli̱ abakukesa ni baamalai̱ka.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ngoku bakukumaani̱yamu bi̱si̱ngo kandi babyoki̱ye mu mulilo, niikuwo kiliba kitiyo na babhi haa kilo kya mpelo.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Mwana wa Muntu alituma baamalai̱ka be kandi baaye mu bu̱lemi̱ buwe bu̱li̱ kintu kyona ekikuleeteleja ku̱si̱i̱sa kandi na boona abakukolagha bikoluwa bi̱bhi̱i̱hi̱ye.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Balibakuba mu mulilo ghwamaani̱, hambali balilila kwonini kandi beenene ngaga nanga busaali̱ji̱.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Niibuwo bahi̱ki̱li̱i̱ye bo baaliikala kubbyokelela nga musana mu bu̱lemi̱ bwa Esebo Luhanga. Oghu ali na matui, aaghu̱we.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Yesu aatodha aaghila ati, “Bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu buli nga feeja eghi muntu aaboone babi̱si̱ye mu musili. Haabwa eye kudheedhuwa kukani̱ye, aatodha aaghibisamu, du̱mbi̱ aaghenda, aaghu̱li̱ya byona ebi aabaagha nabiyo, aaghula musili oghu.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Yesu aatodha aaghila ati, “Bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu buli nga mabaale ghaa muhendo agha mu̱su̱u̱bu̱li̱ aabbalagha.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Obu aaboone ebaale lya muhendo munu kusaali̱ya ghoona, aaghenda, aaghu̱li̱ya byona ebi aabaagha nabiyo, aalighula.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Yesu aatodha aaghila ati, “Bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu buli nga kati̱mba aka baateghi̱ye mu nanja kandi kaakwata nsu̱i̱ sya bu̱li̱ mulingo.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Obu kaasuuye nsu̱i̱, bakomani̱ baakabhula mu nanja, baakata haa ki̱si̱yo. Du̱mbi̱ baasitama baakumaani̱yamu nsu̱i̱ sisemeeye, baasita mu bighegha, bhaatu esi̱bhi̱i̱hi̱ye baasikuba.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Niikuwo kiliba kitiyo haa kilo kya mpelo. Baamalai̱ka baliisa baaye babhi mu bahi̱ki̱li̱i̱ye,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 kandi bakube babhi aba mu mulilo ghwamaani̱, hambali baliikala mbalilila kimui kandi mbenena ngaga nanga busaali̱ji̱.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Aatodha aabaghila ati, “Ebi naabaghambiiye ebi byona, mwabyetegheleei̱ye?” Baamukuukamu bati, “Ee.”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Aabaghila ati, “Nahabweki bu̱li̱ mwegheesi̱ya wa bilaghilo oghu beegheeseei̱ye haa bu̱lemi̱ bwʼomu eghulu, ali nga mukama wa ka oghu akuuyagha mu sitoowa yee hambali akubiikilagha bintu bya mughaso, bikulu nʼebihyaka.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Obu Yesu aamali̱ye kusoboolola beeghesebuwa be nsi̱mo esi, aalu̱gha mu kyalo eki.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Aaghenda mu tau̱ni̱ yʼewaabo Najaaleeti̱, aatandika kwegheeseli̱ya bantu mu elami̱li̱yo lya Bayu̱daaya lyʼomu tau̱ni̱ eghi, ti̱ abaabi̱i̱ghu̱u̱ye aba boona baasweka. Baabu̱u̱lani̱ya bati, “Musaasa oni aahi̱ye haa magheji agha kandi bu̱toki̱ kukola byakuswekani̱ya bitiyo?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Oni taaniiye mutabani̱ wa mulandi̱ wa mbaau? Mali̱ya taniiye ni̱na wee kandi Yakobbo, Yojeefu̱, Si̱mooni̱ na Yu̱da taaniibo baana baani̱na wee?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ti̱ na baani̱na wee baabukali̱ tabakuukalagha naatu hani? Ti̱ aahi̱ye haa bu̱toki̱ kukola bintu ebi byona?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Du̱mbi̱ bantu aba baamubhenga. Bhaatu Yesu aabaghila ati, “Mulangi̱ baku̱mu̱hu̱ti̱yagha hanji hoona kuuyʼo mu tau̱ni̱ yʼewaabo na e ka ewaabo.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Ti̱ Yesu taakoli̱ye byakuswekani̱ya bikani̱ye mu tau̱ni̱ eghi haabwa kutahi̱ki̱li̱ja kwa bantu aba.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.