Marcos 5

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu na beeghesebuwa be baabhasuka nanja, baaki̱dha mu kyalo kya Bagadala.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Makalu̱gha ati mu bwati̱, musaasa oghu ki̱li̱mu̱ kikwete aamwisʼo naalu̱gha mu ki̱i̱kalo eki baajiikaghamu bantu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Musaasa oghu aakalagha mu bi̱i̱kalo hambali baajiikagha bantu kandi taaliyo muntu nʼomui oghu aagubhagha kuukala amu̱bohi̱ye, nankabha na lujeghele.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Bunji nʼobunji baamubohagha mpi̱ngo na njeghele, bhaatu njeghele aasi̱tu̱wagha, mpi̱ngo aasihenanga. Taaliyo muntu nʼomui oghu aagubhagha kumulinda.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Eesalagha kandi aalaalagha mu bi̱i̱kalo bya bituulo na mu myena, naatakangana kandi neejombakaka na mabaale.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Obu aaboone Yesu, aasa naali̱gi̱ta, aateeli̱ya mu maghulu ghaa Yesu.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Aatakanganilana kimui ati, “Yesu, Mwana wa Luhanga wa Eghulu Munu, oku̱mbu̱ni̱ya ki? Nkwesengeleei̱ye mu li̱i̱na lya Luhanga, gutu otambona-boni̱ya!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Aabu̱gha atiyo nanga Yesu akaba naaghambiiye ki̱li̱mu̱ eki ati, “Uwe ki̱li̱mu̱, omu̱lu̱ghʼo!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Yesu aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Li̱i̱na lyawe nuuwe ani̱?” Aakuukamu ati, “Ni̱i̱si̱ye Kiigambi̱; nanga tukani̱ye.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Niibuwo eesengeleei̱ye Yesu kutabhinga bi̱li̱mu̱ ebi mu kyalo eki.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Haa mwena haai-haai, mpunu sikani̱ye sikaba siliyo nsiliya.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Bi̱li̱mu̱ ebi byesengeleli̱ya Yesu biti, “Otu̱si̱i̱mi̱lani̱ye tughende mu mpunu esi, oleke haaliisiyo twataahamu.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Aabi̱si̱i̱mi̱lani̱ya, byalu̱ghʼo musaasa oghu, byaghenda byataaha mu mpunu esi. Mpunu esi syona, haai nga nku̱mi̱ ebili, syali̱gi̱ti̱la kimui, syakota mu nanja, syatwi̱ki̱lamu.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Niibuwo bali̱i̱si̱ya baa mpunu esi baali̱gi̱ti̱ye mu tau̱ni̱ na mu mi̱bhi̱li̱, mbanaghambila bantu makulu agha. Du̱mbi̱ bantu baasa kulola ekyabaayʼo eki.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Obu baaki̱dhi̱ye mu ki̱i̱kalo eki, baasanga Yesu na musaasa oghu bi̱li̱mu̱ byali bikwete. Obu bantu aba baaboone musaasa oghu asitami̱ye, alu̱wete kandi ateekaane, boobahila kimui.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Boona abaaboone ebyabaayʼo musaasa oghu bi̱li̱mu̱ byabaagha bikwete kandi nʼebyabaayʼo mpunu esi, baaghambila bantu abaasi̱yʼo.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Du̱mbi̱ bantu aba beesengeleli̱ya Yesu bati alu̱ghe mu kyalo kyabo.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Yesu naanani̱i̱na mu bwati̱ kughenda, musaasa oghu ki̱li̱mu̱ kyali kikwete aamwesengeleli̱ya ati, “Onsi̱i̱mi̱lani̱ye ngende niikalaghe naawe.”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Bhaatu Yesu aabhenga, aamughila ati, “Oghende ewaanu, obaghambile ebi Mukama aakukoleeye kandi ngoku aakughiliiye kisa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Niibuwo musaasa oghu aaghendi̱ye mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Tau̱ni̱ Eku̱mi̱ naanaghambila bantu ebi Yesu aamukoleeye. Abaaghu̱u̱ye boona baaswekela kimui.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Haanu̱ma Yesu aani̱i̱na mu bwati̱, aabhasuka nanja ya Galilaaya. Obu aaki̱dhi̱ye ebhi̱mba, ki̱bbu̱la kya bantu kiinamu̱li̱to kyekumaani̱ya, kyamweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Niibuwo Yai̱lo, mwebembeli̱ wʼelami̱li̱yo lya Bayu̱daaya mu mu̱bhi̱li̱ oghu, obu aaboone Yesu, aasa aamwebinga, aateeli̱ya Yesu mu maghulu,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 naamwesengeleli̱ya ati, “Muhala wanje wʼobuto alimaku̱wa! Gutu wiise omu̱ku̱mʼo niikuwo akile, abe mwomi̱i̱li̱.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nahabweki Yesu aasi̱i̱ma, aaghenda na Yai̱lo.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mu kiigambi̱ eki hakaba halimu mukali̱ oghu akaba alwaye bulwaye bwa bakali̱. Alebbi̱ye na buwo kumala myaka eku̱mi̱ nʼebili.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Akaba naabona-boneeye kimui bwile bwona kuukala naaghenda mu batambi̱li̱ bakani̱ye. Aabaha sente siye syona kumutambila, bhaatu tabaagu̱bhi̱ye kumukoonela na kati̱i̱ konkaha. Kuuyʼo bulwaye buwe obu bwakalagha mbuneeyongela.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Makalu̱ku̱mʼo ati, du̱mbi̱ aakililʼo kandi eehi̱ghu̱wa ngoku aaki̱li̱ye.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Haala hoonini Yesu eehi̱ghu̱wa maani̱ ghaa ku̱ki̱li̱ya ghamu̱lu̱ghi̱yemu, eegaali̱ya mu kiigambi̱ kya bantu eki aabu̱u̱li̱ya ati “Ni ani̱ anku̱mi̱ye haa lughoye?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Beeghesebuwa be baamukuukamu bati, “Oboone ngoku bantu bakani̱ye baku̱mi̱ghi̱li̱i̱ye, otodha obu̱u̱li̱ya oti, ‘Ni ani̱ anku̱mi̱yʼo?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Bhaatu Yesu aakala naanalolakaka mu bantu niikuwo abone oghu aamu̱ku̱mi̱yʼo.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Obu mukali̱ oghu aamani̱ye ekyamubaayʼo, aasa naatukumila, oobahi̱ye, aateeli̱ya Yesu mu maghulu; aamughambila majima ghoonini.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu aaghila mukali̱ oghu ati, “Muhala wanje, ku̱hi̱ki̱li̱ja kwawe kwaku̱ki̱li̱i̱ye. Oghende mpempa; kubona-bona kwawe kwahooyʼo.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Naanabu̱gha, basaasa baalu̱gha mu ka ya Yai̱lo mwebembeli̱ wʼelami̱li̱yo eli, baaghila Yai̱lo oghu bati, “Oleke ku̱lu̱hi̱li̱ya busa Mwegheesi̱ya, muhala waawe aaku̱u̱ye!”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu aaghu̱wa, bhaatu aaghaya ebi basaasa aba bakwete ku̱bu̱gha, aaghila mwebembeli̱ oghu ati, “Oleke kwobaha. Weesighe Luhanga enkaha.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Taasi̱i̱mi̱lani̱i̱ye bantu banji kughenda naye kuuyʼo Peetelo hamui na banaani̱na emui Yakobbo na Yohaana.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Obu baaki̱dhi̱ye mu ka ya mwebembeli̱ Yai̱lo, baasanga bantu mbalila kandi mbatakanganilana kimui.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesu aataaha mu numba, aaghila bantu aba ati, “Mukwete kulila, nimukolekana mutiyo nangaaki? Mwana oni taaku̱u̱ye bbaa, aaghwesaghiiye kwonkaha.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Bantu aba baamusekeelela. Bhaatu aabaghila ati boona batuwe mu numba eghi. Baatuwa, aati̱ghalamu na ese na ni̱na manaabukali̱ oghu, na beeghesebuwa be basatu. Du̱mbi̱ baataaha mu kisiika eki balangaai̱yemu mu̱ku̱ ghwa manaabukali̱ oghu.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yesu aamukwata haa mukono, aamughila ati, “Tali̱i̱ta ku̱mu̱!” Ekikumani̱i̱si̱ya, “Manaabukali̱, oomuke!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Du̱mbi̱ aamuka, aatandika kulubhatanga. (Manaabukali̱ oghu akaba ali na myaka eku̱mi̱ nʼebili.) Babyaye be na beeghesebuwa baa Yesu, abaabaagha mu kisiika eki baaswekela kimui.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Bhaatu aabeekonkomeelela ati bataghambila muntu nʼomui ebyabaayʼo. Du̱mbi̱ aaghila babyaye baa manaabukali̱ oghu ati baahe manaabukali̱ oghu byokuliya.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.