Hebreus 11
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Ti̱ ku̱hi̱ki̱li̱ja ni kuukala onanukiiye kwonini ngoku olitunga ebi okunihilagha kandi kumanya ngoku olitunga ebi otaboone endindi.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ku̱hi̱ki̱li̱ja niikuwo kwaleki̱ye Luhanga aasi̱i̱ma bantu baa hambele.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Ku̱hi̱ki̱li̱ja niikuwo kukulekagha tumanya ngu nsi eliyʼo haabwa Luhanga kulaghila ati ebʼo kandi ngu akahanga ebi tuboone ku̱lu̱gha mu kantu bbaa.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ku̱hi̱ki̱li̱ja niikuwo kwaleki̱ye Abbeli̱ aahongela Luhanga kihonguwa ekisaahi̱ye ekya Kai̱ni̱. Ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe niikuwo kwaleki̱ye Luhanga aamubala kuba ahi̱ki̱li̱i̱ye, obu Luhanga aasi̱i̱mi̱ye bihonguwa biye. Ti̱ ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe niikuwo kwaleki̱ye nankabha Abbeli̱ naaku̱u̱ye bantu baakala mbanamu̱ku̱mi̱ya.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Enoka, kikaleka Luhanga aamuuya mu bwomi̱i̱li̱ bwa munsi muni, eye taaku̱u̱ye bhaatu aabulangana nanga Luhanga akamutwala mu eghulu anaakaaye. Ti̱ Luhanga atakamutwete aasi̱i̱ma haabwa kuba muntu oghu akwete kukola ebi̱dheedhi̱ye Luhanga.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Kandi hambali atali ku̱hi̱ki̱li̱ja takikugubhukana kukola ebi̱dheedhi̱ye Luhanga, nanga weena oghu eesi̱ghi̱ye Luhanga abhonganuuwe ku̱hi̱ki̱li̱ja ngu Luhanga aliyo kandi ngu akuhaagha mi̱gi̱sa abakumubbalagha kwonini.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Nuha, obu Luhanga aamughambiiye haa bintu ebitakabaayʼo, aaghu̱wa ebi Luhanga aamughambiiye, aakola bwati̱ buunamu̱li̱to kujuna ka yee. Ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe oku kwaleka Luhanga aatwi̱la musango bantu baa munsi, eye aatunga ku̱hi̱ki̱i̱li̱la oku̱ku̱lu̱ghagha mu ku̱hi̱ki̱li̱ja.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, obu Luhanga aamubilikiiye kughenda mu ki̱i̱kalo eki amuteekani̱li̱i̱je kumuha, aasi̱i̱ma, aaghenda nankabha naabaagha atamani̱ye hambali akughenda.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, aasi̱i̱ma kuukala nga munamahanga mu kyalo eki Luhanga aamulaghi̱i̱sani̱i̱ye, aakwelamu weema sya kughoonamu, ngoku mutabani̱ wee I̱saka na muusukulu wee Yakobbo baakoli̱ye nabo aba Luhanga aalaaghani̱i̱je dhee kuha kyalo eki.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ebbulahi̱mu̱ aakola eki nanga hakaba anihiiye kutunga kibugha ekikuukalʼo bilo nʼebilo, eki Luhanga eenini aakoli̱ye ntegheka yakiyo kandi akwela.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, nankabha naabaagha akaakuuye kandi mukali̱ wee Saala ali ngumba, baabyala mwana, haabwa Ebbulahi̱mu̱ kwesigha Luhanga oghu akabalaghi̱i̱sani̱ya ku̱byala mwana.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ti̱ ku̱lu̱gha mu muntu omui Ebbulahi̱mu̱ oghu, nankabha naabaagha nga muntu aku̱u̱ye haabwa kukaakula, aafooka taata wa bantu bakaniiye kimui abali nga nsooli̱ya syʼomu mwanya kandi nga musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja oghu muntu ataakugubha kubala.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Bantu aba boona baakala banali bahi̱ki̱li̱ja ku̱hi̱ki̱ya baku̱u̱ye, tabatu̱ngi̱ye ebi Luhanga aabalaghi̱i̱sani̱i̱ye, bhaatu baabibonela hambali haseli̱ye kwonkaha kandi baabi̱si̱i̱ma. Bakimanya ngoku bali baghenu̱ kandi basaali̱ munsi.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Bantu abaku̱bu̱ghagha batiyo bakubaagha mbooleka ngoku bakwete kubbala kughenda mu ehanga lyabo lyonini.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Nguli baabaagha mbeeli̱li̱kanʼo ehanga eli baalu̱ghi̱yemu, bangubaaye mbabbala mulingo ghwa kulikuukamu.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Bhaatu niibuwo beekumbula kughenda mu ki̱i̱kalo kisemeeye kyʼomu eghulu, nahabweki ebo kughila Luhanga bati ni Luhanga wabo takimuhemuuye bbaa, nanga abateekani̱li̱i̱je kibugha kya kuukalamu.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, obu Luhanga aamu̱lengeeseei̱ye ati aheyo I̱saka nga kihonguwa, Ebbulahi̱mu̱ oghu akaba amali̱ye kutunga ebi Luhanga aalaghi̱i̱sani̱i̱ye, aasi̱i̱ma kuhaayo mutabani̱ wee omui enkaha I̱saka oghu nga kihonguwa,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 nankabha Luhanga naabaagha aghi̱li̱ye Ebbulahi̱mu̱ oghu ati, “Baana baa I̱saka bonkaha niibo nkubala kuba baasukulu baawe.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ebbulahi̱mu̱ aamanya ngoku Luhanga akugubha ku̱hu̱mbu̱u̱la bantu nankabha baba baku̱u̱ye, niikiyo majima Luhanga aku̱u̱ki̱li̱i̱ye Ebbulahi̱mu̱ I̱saka oghu, ali nga muntu ahu̱mbu̱u̱ye mu baku̱u̱ye.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa I̱saka, aaha mi̱gi̱sa batabani̱ be Yakobbo na Esau, haa bikubabʼo mu maaso.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Yakobbo, obu aabaagha ali haai ku̱ku̱wa, aaha mu̱gi̱sa bu̱li̱ omui haa batabani̱ baa Yojeefu̱ kandi aalami̱ya Luhanga agombi̱ye haa mwi̱gho ghuwe.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Yojeefu̱, obu aabaagha ali haai ku̱ku̱wa, aabu̱ghʼo Luhanga kuuya Banai̱saaleeli̱ mu ehanga lya Mi̱si̱li̱ kandi aaha ndaghikiililo haa ngoku babhonganuuwe kukola maku̱wa ghe.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa babyaye baa Musa, kikaleka obu baamu̱byaye, baamu̱bi̱sa kumala meeli̱ asatu, nanga bakabona ngoku ali mwana wa mbaghani̱ja mu baana banji kandi eki mukama wa Mi̱si̱li̱ angukola tabakyobahi̱ye bbaa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Musa, kikaleka obu aaku̱li̱ye, aabhenga ati batamumanya ngoku ali mutabani̱ wa muhala wa Falaaho.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Aatu̱wamu kumubona-boni̱ya hamui na bantu baa Luhanga Banai̱saaleeli̱, mu ki̱i̱kalo kya kweghonjela mu bintu ebi̱lu̱ghi̱ye mu kibhi haabwa bwile bukee.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Aasi̱i̱ma kumughaya haabwa Ki̱li̱si̱to eki aatwete kuba kintu kya mughaso munu kusaali̱ya buguudha obwabaagha mu ehanga lya Mi̱si̱li̱, nanga akaba ataaye mutima ghuwe haa kutunga mi̱gi̱sa ya Luhanga.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Musa, akalu̱gha Mi̱si̱li̱, atoobahi̱ye ki̱i̱ni̱gha kya mukama wayo; aagu̱mi̱si̱li̱ja kubona-bona nanga akaba ataaye mutima ghuwe ewaa Luhanga oghu bantu bataakubonagha.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Musa, kikaleka aakola Ki̱ghenu̱ kya Kuusuka Kusaaluwʼo kandi aalaghila bantu kumisanga saghama ya byana bya ntaama haa bi̱ji̱ngi̱li̱jo bya njighi, niikuwo malai̱ka oghu Luhanga aabaagha atu̱mi̱ye kwita baana mi̱li̱ghaaso mu Mi̱si̱li̱, ataata aba Banai̱saaleeli̱.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Banai̱saaleeli̱, baabhasuka Nanja Mutuku mbalubhatangila hʼetaka kwonkaha; bhaatu obu Banami̱si̱li̱ baalengi̱yʼo nabo kubhasuka maasi ghaabasendi̱ya.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Banai̱saaleeli̱, obu baalubhatangi̱ye mbeeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya kibugha kya Yeli̱ko kumala bilo musanju̱, bisiika ebyeli̱ghi̱li̱i̱ye kibugha eki byegenga.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Lahaabbu mu malaaya, obu eebali̱i̱ye muwe bambega baa Banai̱saaleeli̱, kikaleka bataamwita obu baatagha ntaaghu̱wa mu kibugha eki.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ti̱ buuye mbiki binji mbhonganuuwe kubaghambila? Tandi na bwile kubaghambila ebikwetʼo Gi̱di̱yooni̱, Bbalaka, Samu̱sooni̱, Yefuta, Dhau̱dhi̱, Samwi̱li̱ na balangi̱ banji,
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 aba haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo kyaleki̱ye baasi̱ngu̱la makama, baalema na bwengani̱ja kandi baatunga ebi Luhanga aabalaghi̱i̱sani̱i̱ye. Baaghala ntale mi̱nu̱wa,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 baali̱mi̱ya biigambi̱ bya mililo kandi baaluka bantu kubaati̱ya bihiyo. Luhanga aabaha maani̱ mu buceke bwabo, aabaha maani̱ mu bulemo kandi baabhinga baasilikale boona baa ngi̱ghu̱ syabo.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Bakali̱ baatunga abaabo abaaku̱u̱ye baatodha baahu̱mbu̱u̱ka, banji baababona-boni̱ya kandi baabhenga kubalekela, ebo baakala bali na kunihila ngoku bakutunga mu̱gi̱sa obu baku̱u̱ye bali̱hu̱mbu̱u̱ka.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Banji baabambulagha haagati ya bantu boona kandi baabahuula bibbooko bya minuwa, na banji bababoha na njeghele kandi babata mu nkomo.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Banji baabahuula mabaale kubaata, banji baabajombamu kabili, banji baabaata na bihiyo. Banji haabwa kutaba na kantu kyalekagha babunga balu̱wete mpu sya ntaama na banji sya mbu̱li̱, haabwa kubatu̱ntu̱li̱ya kandi kubabona-boni̱ya.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Bantu baa munsi muni baaghu̱wa batabbali̱ye bantu aba, baalalangila mu elungu na mu myena, baalaalagha mu bi̱i̱na bya mabaale mu myena na mu bi̱i̱na byʼomu etaka.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Bantu aba twabu̱ghi̱yʼo aba boona, Luhanga aabasi̱i̱ma haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, nankabha ataabaaghʼo nʼomui mu ebo oghu akaba naatu̱ngi̱ye eki Luhanga aamulaghi̱i̱sani̱i̱ye.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Eki kikaba haabwa ntegheka yee esemeeye ngu, taaku̱u̱su̱li̱i̱si̱ya ebi aabalaghi̱i̱sani̱i̱ye ku̱hi̱ki̱ya naatu tubaayemu, niikuwo etu̱we boona hamui atufoole abatali na kabhi mu maaso ghe.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.