Hebreus 11
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Ti̱ ku̱hi̱ki̱li̱ja ni kuukala onanukiiye kwonini ngoku olitunga ebi okunihilagha kandi kumanya ngoku olitunga ebi otaboone endindi.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ku̱hi̱ki̱li̱ja niikuwo kwaleki̱ye Luhanga aasi̱i̱ma bantu baa hambele.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Ku̱hi̱ki̱li̱ja niikuwo kukulekagha tumanya ngu nsi eliyʼo haabwa Luhanga kulaghila ati ebʼo kandi ngu akahanga ebi tuboone ku̱lu̱gha mu kantu bbaa.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Ku̱hi̱ki̱li̱ja niikuwo kwaleki̱ye Abbeli̱ aahongela Luhanga kihonguwa ekisaahi̱ye ekya Kai̱ni̱. Ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe niikuwo kwaleki̱ye Luhanga aamubala kuba ahi̱ki̱li̱i̱ye, obu Luhanga aasi̱i̱mi̱ye bihonguwa biye. Ti̱ ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe niikuwo kwaleki̱ye nankabha Abbeli̱ naaku̱u̱ye bantu baakala mbanamu̱ku̱mi̱ya.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Enoka, kikaleka Luhanga aamuuya mu bwomi̱i̱li̱ bwa munsi muni, eye taaku̱u̱ye bhaatu aabulangana nanga Luhanga akamutwala mu eghulu anaakaaye. Ti̱ Luhanga atakamutwete aasi̱i̱ma haabwa kuba muntu oghu akwete kukola ebi̱dheedhi̱ye Luhanga.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Kandi hambali atali ku̱hi̱ki̱li̱ja takikugubhukana kukola ebi̱dheedhi̱ye Luhanga, nanga weena oghu eesi̱ghi̱ye Luhanga abhonganuuwe ku̱hi̱ki̱li̱ja ngu Luhanga aliyo kandi ngu akuhaagha mi̱gi̱sa abakumubbalagha kwonini.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Nuha, obu Luhanga aamughambiiye haa bintu ebitakabaayʼo, aaghu̱wa ebi Luhanga aamughambiiye, aakola bwati̱ buunamu̱li̱to kujuna ka yee. Ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe oku kwaleka Luhanga aatwi̱la musango bantu baa munsi, eye aatunga ku̱hi̱ki̱i̱li̱la oku̱ku̱lu̱ghagha mu ku̱hi̱ki̱li̱ja.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, obu Luhanga aamubilikiiye kughenda mu ki̱i̱kalo eki amuteekani̱li̱i̱je kumuha, aasi̱i̱ma, aaghenda nankabha naabaagha atamani̱ye hambali akughenda.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, aasi̱i̱ma kuukala nga munamahanga mu kyalo eki Luhanga aamulaghi̱i̱sani̱i̱ye, aakwelamu weema sya kughoonamu, ngoku mutabani̱ wee I̱saka na muusukulu wee Yakobbo baakoli̱ye nabo aba Luhanga aalaaghani̱i̱je dhee kuha kyalo eki.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ebbulahi̱mu̱ aakola eki nanga hakaba anihiiye kutunga kibugha ekikuukalʼo bilo nʼebilo, eki Luhanga eenini aakoli̱ye ntegheka yakiyo kandi akwela.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, nankabha naabaagha akaakuuye kandi mukali̱ wee Saala ali ngumba, baabyala mwana, haabwa Ebbulahi̱mu̱ kwesigha Luhanga oghu akabalaghi̱i̱sani̱ya ku̱byala mwana.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ti̱ ku̱lu̱gha mu muntu omui Ebbulahi̱mu̱ oghu, nankabha naabaagha nga muntu aku̱u̱ye haabwa kukaakula, aafooka taata wa bantu bakaniiye kimui abali nga nsooli̱ya syʼomu mwanya kandi nga musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja oghu muntu ataakugubha kubala.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Bantu aba boona baakala banali bahi̱ki̱li̱ja ku̱hi̱ki̱ya baku̱u̱ye, tabatu̱ngi̱ye ebi Luhanga aabalaghi̱i̱sani̱i̱ye, bhaatu baabibonela hambali haseli̱ye kwonkaha kandi baabi̱si̱i̱ma. Bakimanya ngoku bali baghenu̱ kandi basaali̱ munsi.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Bantu abaku̱bu̱ghagha batiyo bakubaagha mbooleka ngoku bakwete kubbala kughenda mu ehanga lyabo lyonini.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Nguli baabaagha mbeeli̱li̱kanʼo ehanga eli baalu̱ghi̱yemu, bangubaaye mbabbala mulingo ghwa kulikuukamu.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Bhaatu niibuwo beekumbula kughenda mu ki̱i̱kalo kisemeeye kyʼomu eghulu, nahabweki ebo kughila Luhanga bati ni Luhanga wabo takimuhemuuye bbaa, nanga abateekani̱li̱i̱je kibugha kya kuukalamu.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Ebbulahi̱mu̱, obu Luhanga aamu̱lengeeseei̱ye ati aheyo I̱saka nga kihonguwa, Ebbulahi̱mu̱ oghu akaba amali̱ye kutunga ebi Luhanga aalaghi̱i̱sani̱i̱ye, aasi̱i̱ma kuhaayo mutabani̱ wee omui enkaha I̱saka oghu nga kihonguwa,
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 nankabha Luhanga naabaagha aghi̱li̱ye Ebbulahi̱mu̱ oghu ati, “Baana baa I̱saka bonkaha niibo nkubala kuba baasukulu baawe.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ebbulahi̱mu̱ aamanya ngoku Luhanga akugubha ku̱hu̱mbu̱u̱la bantu nankabha baba baku̱u̱ye, niikiyo majima Luhanga aku̱u̱ki̱li̱i̱ye Ebbulahi̱mu̱ I̱saka oghu, ali nga muntu ahu̱mbu̱u̱ye mu baku̱u̱ye.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa I̱saka, aaha mi̱gi̱sa batabani̱ be Yakobbo na Esau, haa bikubabʼo mu maaso.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Yakobbo, obu aabaagha ali haai ku̱ku̱wa, aaha mu̱gi̱sa bu̱li̱ omui haa batabani̱ baa Yojeefu̱ kandi aalami̱ya Luhanga agombi̱ye haa mwi̱gho ghuwe.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Yojeefu̱, obu aabaagha ali haai ku̱ku̱wa, aabu̱ghʼo Luhanga kuuya Banai̱saaleeli̱ mu ehanga lya Mi̱si̱li̱ kandi aaha ndaghikiililo haa ngoku babhonganuuwe kukola maku̱wa ghe.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa babyaye baa Musa, kikaleka obu baamu̱byaye, baamu̱bi̱sa kumala meeli̱ asatu, nanga bakabona ngoku ali mwana wa mbaghani̱ja mu baana banji kandi eki mukama wa Mi̱si̱li̱ angukola tabakyobahi̱ye bbaa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Musa, kikaleka obu aaku̱li̱ye, aabhenga ati batamumanya ngoku ali mutabani̱ wa muhala wa Falaaho.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Aatu̱wamu kumubona-boni̱ya hamui na bantu baa Luhanga Banai̱saaleeli̱, mu ki̱i̱kalo kya kweghonjela mu bintu ebi̱lu̱ghi̱ye mu kibhi haabwa bwile bukee.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Aasi̱i̱ma kumughaya haabwa Ki̱li̱si̱to eki aatwete kuba kintu kya mughaso munu kusaali̱ya buguudha obwabaagha mu ehanga lya Mi̱si̱li̱, nanga akaba ataaye mutima ghuwe haa kutunga mi̱gi̱sa ya Luhanga.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Musa, akalu̱gha Mi̱si̱li̱, atoobahi̱ye ki̱i̱ni̱gha kya mukama wayo; aagu̱mi̱si̱li̱ja kubona-bona nanga akaba ataaye mutima ghuwe ewaa Luhanga oghu bantu bataakubonagha.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Musa, kikaleka aakola Ki̱ghenu̱ kya Kuusuka Kusaaluwʼo kandi aalaghila bantu kumisanga saghama ya byana bya ntaama haa bi̱ji̱ngi̱li̱jo bya njighi, niikuwo malai̱ka oghu Luhanga aabaagha atu̱mi̱ye kwita baana mi̱li̱ghaaso mu Mi̱si̱li̱, ataata aba Banai̱saaleeli̱.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Banai̱saaleeli̱, baabhasuka Nanja Mutuku mbalubhatangila hʼetaka kwonkaha; bhaatu obu Banami̱si̱li̱ baalengi̱yʼo nabo kubhasuka maasi ghaabasendi̱ya.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Banai̱saaleeli̱, obu baalubhatangi̱ye mbeeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya kibugha kya Yeli̱ko kumala bilo musanju̱, bisiika ebyeli̱ghi̱li̱i̱ye kibugha eki byegenga.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwa Lahaabbu mu malaaya, obu eebali̱i̱ye muwe bambega baa Banai̱saaleeli̱, kikaleka bataamwita obu baatagha ntaaghu̱wa mu kibugha eki.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ti̱ buuye mbiki binji mbhonganuuwe kubaghambila? Tandi na bwile kubaghambila ebikwetʼo Gi̱di̱yooni̱, Bbalaka, Samu̱sooni̱, Yefuta, Dhau̱dhi̱, Samwi̱li̱ na balangi̱ banji,
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 aba haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo kyaleki̱ye baasi̱ngu̱la makama, baalema na bwengani̱ja kandi baatunga ebi Luhanga aabalaghi̱i̱sani̱i̱ye. Baaghala ntale mi̱nu̱wa,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 baali̱mi̱ya biigambi̱ bya mililo kandi baaluka bantu kubaati̱ya bihiyo. Luhanga aabaha maani̱ mu buceke bwabo, aabaha maani̱ mu bulemo kandi baabhinga baasilikale boona baa ngi̱ghu̱ syabo.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Bakali̱ baatunga abaabo abaaku̱u̱ye baatodha baahu̱mbu̱u̱ka, banji baababona-boni̱ya kandi baabhenga kubalekela, ebo baakala bali na kunihila ngoku bakutunga mu̱gi̱sa obu baku̱u̱ye bali̱hu̱mbu̱u̱ka.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Banji baabambulagha haagati ya bantu boona kandi baabahuula bibbooko bya minuwa, na banji bababoha na njeghele kandi babata mu nkomo.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Banji baabahuula mabaale kubaata, banji baabajombamu kabili, banji baabaata na bihiyo. Banji haabwa kutaba na kantu kyalekagha babunga balu̱wete mpu sya ntaama na banji sya mbu̱li̱, haabwa kubatu̱ntu̱li̱ya kandi kubabona-boni̱ya.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Bantu baa munsi muni baaghu̱wa batabbali̱ye bantu aba, baalalangila mu elungu na mu myena, baalaalagha mu bi̱i̱na bya mabaale mu myena na mu bi̱i̱na byʼomu etaka.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Bantu aba twabu̱ghi̱yʼo aba boona, Luhanga aabasi̱i̱ma haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, nankabha ataabaaghʼo nʼomui mu ebo oghu akaba naatu̱ngi̱ye eki Luhanga aamulaghi̱i̱sani̱i̱ye.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Eki kikaba haabwa ntegheka yee esemeeye ngu, taaku̱u̱su̱li̱i̱si̱ya ebi aabalaghi̱i̱sani̱i̱ye ku̱hi̱ki̱ya naatu tubaayemu, niikuwo etu̱we boona hamui atufoole abatali na kabhi mu maaso ghe.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.