Gênesis 24
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Ebbulahi̱mu̱ akaba amali̱ye kukaakulila kimui kandi Mukama amali̱ye kumuha mu̱gi̱sa mu bu̱li̱ kintu kyona.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 Kilo kimui, Ebbulahi̱mu̱, aaghambila mu̱heeleli̱ya wee, mukulu wa baheeleli̱ya be, oghu akaba alemi̱ye bu̱li̱ kintu kyona eki baabaagha nakiyo ati, “Ote ngalo yaawe hansi ya kibelo kyanje.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 Kandi nkubbala olahile mu maaso ghaa Mukama Luhanga wʼomu eghulu na munsi oti, tooliswelela mutabani̱ wanje mukali̱ ku̱lu̱gha mu bahala baa Banakanaani̱.
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Bhaatu olighenda mu nsi yʼewaatu kandi mu nganda syanje, haaliiyo waahila mutabani̱ wanje I̱saka mukali̱.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Mu̱heeleli̱ya oghu aabu̱u̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ ati, “Ti̱ ninaabooneyo mukali̱ oghu atabbali̱ye kwisa mu kyalo eki tulimu kini, buuye du̱mbi̱ ntwale mutabani̱ waawe I̱saka aghende aakale mu nganda syawe na hambali waalu̱ghi̱ye?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Bbaa! Kandi weelinde, otalitwala eghi mutabani̱ wanje.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Nanga Mukama Luhanga wʼomu eghulu, oghu akanjiya ewaa tita kandi munsi yʼewaatu, akandaghi̱i̱sani̱ya kandi aalahila naaghila ati aliha nsi eni yoona baasukulu banje. Aatodha aaghila ati, alituma malai̱ka ewaawe, niikuwo oswelele mutabani̱ wanje mukali̱ ku̱lu̱gha mu nganda syanje.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Mukali̱ oghu obu alikabhenga kwisa naawe, oliba otahendi̱ye ndaghaano yaatu eni. Bhaatu hatalibʼo nsonga yoona eghi elileka otwale mutabani̱ wanje hambali naalu̱ghi̱ye.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya oghu aalahila anataaye ngalo yee hansi ya kibelo kya Ebbulahi̱mu̱, nʼelaghi̱i̱sani̱ya na ngoku akukola byona ebi Ebbulahi̱mu̱ aamulaghiiye.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya oghu aaheeki̱ya ngamila eku̱mi̱ sya mukama wee Ebbulahi̱mu̱ bisembo bikaniiye kandi ebitembeeye kimui ebi mukama wee oghu aamuhaaye kuha mukali̱ wa mutabani̱ wee. Aamu̱ki̱ya kughenda mu kyalo li̱i̱na lyakiyo Alaamu Nahalahi̱mu̱ ekimanu̱u̱we nga kibugha Mesopotami̱ya, hambali Naholi̱ waani̱na Ebbulahi̱mu̱ aakalagha.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Aaki̱dhayo mbwabaaye lwagholo. Aalaghila ngamila kulangaala hansi haakpengbu̱ ya kyambu, hanja ya kibugha eki. Bwile obu niibuwo bakali̱ baaghi̱i̱laghamu maasi haa kyambu eki.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Mu̱heeleli̱ya oghu aatandika kusaba naaghila ati, “Mukama Luhanga wa mukama wanje Ebbulahi̱mu̱, gutu, onsi̱ngu̱li̱i̱si̱ye obwalo buni, onjoleke kukunda kwawe hali mukama wanje Ebbulahi̱mu̱.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Olole neemiliiye haakpengbu̱ ya kyambu hambali bahala baa bantu baa mu tau̱ni̱ eni baku̱ghi̱i̱lagha maasi.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Ti̱ mwana wabukali̱ weena oghu ndakaghila nti ampe haa maasi ghe ninuwʼo, naasi̱i̱ma kandi naaseeselela ngamila syanje, oleke aliiye waaba okomeeye mu̱heeleli̱ya waawe I̱saka. Ti̱ eki nkyanabayʼo, nkughila nti waaghiliiye mukama wanje Ebbulahi̱mu̱ ngughuma syawe.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Atakamali̱ye kusaba, Lebbeeka aasa aheeki̱ye munagha. Lebbeeka oghu akaba ali muhala wa Bbesweli̱, mutabani̱ wa Naholi̱ na mukali̱ wee Milika. Naholi̱ oghu akaba ali waani̱na Ebbulahi̱mu̱.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Mwana wabukali̱ oghu akaba asemeleeye kimui kandi atamani̱ye basaasa. Aaghenda aataha maasi, aasu̱li̱ya munagha ghuwe, du̱mbi̱ aakuuka.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Mu̱heeleli̱ya oni du̱mbi̱ anguwa bwangu-bwangu, aamwebinga, aamughila ati, “Gutu ompe haa maasi agha oheeki̱ye mu munagha ghwawe.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Mwana wabukali̱ oghu aamukuukamu ati, “Mukama wanje maasi ngani, onuwʼo.” Du̱mbi̱ Lebbeeka aasu̱ndi̱ya munagha ghwa maasi, aamuha aanuwa.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Obu aamali̱ye kunuwa, aatodha aamughila ati, “Oleke ntahile na ngamila syawe maasi nasiyo sinuwe.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Maasi obu ghaahooye mu munagha, mwana wabukali̱ oghu aali̱gi̱ta bwangu-bwangu haa kyambu, aataha maasi ghanji, aaghaseeselela ngamila esi, syanuwela kimui, syona syakuta.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Mu̱heeleli̱ya oghu aakala analoleleeye mwana wabukali̱ oghu, anaholeei̱ye, naaneeli̱li̱kana Mukama alakaba naamughiliiye ngughuma kusighikila haa kusaba kuwe.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Obu ngamila syamali̱ye kunuwa, du̱mbi̱ akwata mpete ya feeja ya ku̱lu̱wala mu muhuli na bikomo bibili bya feeja bya bbei̱ byaku̱lu̱wala haa mikono, aamuha biyo.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Uwe oli muhala waani̱? Gutu ongambile. Buuye so waawe angututungila kisiika kya kulaalamu obwalo?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Mwana wabukali̱ oghu aamukuukamu ati, “Si̱ye ndi muhala wa Bbesweli̱, muusukulu wa Naholi̱ na Milika.”
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Aatodha aamughila ati, “Tuli na bi̱si̱ngo hamui na biliyo bikani̱ye bya ngamila syawe kandi twaba na kisiika kya baghenu̱.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Musaasa oni du̱mbi̱ aagomba hansi, aalami̱ya Mukama
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 naanaghila ati, “Asi̱i̱mu̱we Mukama Luhanga wa mukama wanje Ebbulahi̱mu̱. Anjoleki̱ye bulungi na bwesighibuwa bwamaani̱ kandi ampi̱ki̱ya mu nganda siye syonini.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Mwana wabukali̱ oni aali̱gi̱ta ewaabo e ka, du̱mbi̱ aaghambila bʼewaabo ebyalehukaane byona.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Lebbeeka akaba ali na mwani̱na wee li̱i̱na liye Labbaani̱. Labbaani̱ du̱mbi̱ aali̱gi̱ta kusangaana musaasa oni haa kyambu.
29 — ausente —
30 Kusighikila ngoku aali naamali̱ye kubona mpete yʼomu muhuli hamui na bikomo bya haa mikono ya mwani̱na wee kandi naaghu̱u̱ye bighambo Lebbeeka aali naabu̱ghi̱ye, aaghenda hambali musaasa oghu aabaagha. Aasanga anaamiliiye na ngamila siye haai na kyambu eki.
30 — ausente —
31 Du̱mbi̱ aamughila ati, “Wiise olaale ewaatu, uwe oghu okaheebuwa mu̱gi̱sa ku̱lu̱gha ewaa Mukama.” Aatodha aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Eki̱leki̱ye oomiliiye hanja nkiki? Naamali̱ye kukughomolela ki̱i̱kalo kya ngamila syawe hamui naawe weenini.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Du̱mbi̱ musaasa oni aaghenda e ka na Labbaani̱, Labbaani̱ aayʼo ngamila nku̱mba esi syali si̱heeki̱ye, aamwoleka hambali sikulaala kandi aasiha na byokuliya. Du̱mbi̱ baaleetela baheeleli̱ya baa Ebbulahi̱mu̱ aba maasi ghaa kunaaba mu maghulu,
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 baabaleetela na byokuliya. Bhaatu mu̱heeleli̱ya oghu aaghila ati, “Tankuliya ntakabaghambiiye ebi nkubbala ku̱bu̱gha.” Du̱mbi̱ Labbaani̱ aaghila ati, “Otughambile.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Du̱mbi̱ aaghila ati, “Si̱ye ndi mu̱heeleli̱ya wa Ebbulahi̱mu̱.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Mukama akaha mukama wanje Ebbulahi̱mu̱ mu̱gi̱sa kandi aatungila kimui. Aamuha ntaama, nte, siliva na feeja, baheeleli̱ya baabusaasa na baabukali̱, ngamila na ndogooi̱.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 “Ti̱ Saala mukali̱ wa mukama wanje Ebbulahi̱mu̱ aabyala mwana wabusaasa amali̱ye kukaakulila kimui kandi mwana oghu niiye aahaaye bu̱li̱ kintu kiye kyona.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Mukama wanje oghu akandahi̱li̱ya nangila ati ntaliswelela mutabani̱ wee mukali̱ ku̱lu̱gha mu ntu̱la ya Banakanaani̱, mu etaka hambali niikaaye.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 “Aatodha angila ati, ‘Oghende mu ka ya tita kandi mu katu̱la kaatu haaliiyo waaswelela mutabani̱ wanje mukali̱.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 “Du̱mbi̱ nanje naabu̱u̱li̱ya mukama wanje oghu nti, ‘Buuye manaabukali̱ oghu ataasi̱i̱mi̱ye kwisa nanje?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Ankuukamu ati, ‘Mukama, oghu naakalagha mu maaso ghe, akukusindikila malai̱ka wee ku̱semeli̱ya lughendo lwawe, niikuwo ogubhe kutungila mutabani̱ wanje mukali̱ ku̱lu̱gha mu katu̱la kaatu kandi mu ka ya tita.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Du̱mbi̱ okaakughenda mu katu̱la kaatu, okuba otali na musango haa ebi waalahiiye. Noobu babhenga kukuha mukali̱ oghu, uwe okuba oosu̱li̱i̱si̱i̱ye ebi waalahiiye.’ ”
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Mu̱heeleli̱ya oghu aatodha aaghila ati, “Obwalo obu naahi̱ki̱ye haa kyambu haala, naaghila nti, ‘Ai̱, Mukama Luhanga wa mukama wanje Ebbulahi̱mu̱, okaakuba obbali̱ye, gutu ompe mu̱gi̱sa mu lughendo luni olu naasi̱yemu.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Olole neemiliiye haakpengbu̱ ya kyambu kini, ti̱ kaakuba manaabukali̱ weena aasa kutaha maasi, du̱mbi̱ mbu̱gha naye nti ampe haa maasi ghe ninuwʼo,
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 kaakuba angila ati, “Onuwʼo kandi nkutodha ntahile na ngamila syawe nasiyo sinuwe,” oleke aaliiye waaba okomeeye mutabani̱ wa mukama wanje.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 “Ntakamali̱ye kusaba haa mutima ghwanje, Lebbeeka aasa aheeki̱ye munagha ghuwe. Aaghenda haa kyambu kutaha maasi, du̱mbi̱ nanje naamughila nti ampe haa maasi haala ninuwʼo.
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 “Du̱mbi̱ aaya munagha haa mabegha ghe aasu̱ndi̱ya, aaghila ati, ‘Onuwe kandi nkuha na ngamila syawe nasiyo sinuwe dhee.’ Du̱mbi̱ naanuwa kandi aaha na ngamila syanje.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 “Du̱mbi̱ naamu̱bu̱u̱li̱ya nti, ‘Oli muhala wa ani̱?’ Ankuukamu ati, ‘Ni muhala wa Bbesweli̱ kandi taata wanje niiye Naholi̱ na mamba niiye Milika.’ Du̱mbi̱ naamu̱lu̱wi̱ka mpete haa muhuli hamui na bikomo haa mikono.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Du̱mbi̱ naagomba hansi, naalami̱ya Mukama. Naasinda Mukama Luhanga wa mukama wanje Ebbulahi̱mu̱ oghu akandinda mu kihanda kandi aaleka naabonayo muusukulu wa mu̱ghenji̱ wee, oghu akasi̱i̱ma kusweluwa mutabani̱ wa mukama wanje oghu.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Ti̱ mulakaba nimughilila mukama wanje ngughuma na bwesighibuwa, kedha mutaakumughilila siyo, mungambile, niikuwo ndole kintu kinji kya kukola.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Du̱mbi̱ Labbaani̱ na Bbesweli̱ baakuukamu bati, “Etu̱we tatuli na kya kukola kyona, nanga eki ki̱lu̱ghi̱ye ewaa Mukama.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Olole, Lebbeeka ngughu, omutwale, aghende aabe mukali̱ wa mutabani̱ wa mukama waawe ngoku Mukama aakwoleki̱ye.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Obu mu̱heeleli̱ya wa Ebbulahi̱mu̱ aaghu̱u̱ye baku̱u̱ki̱yemu batiyo, aagomba hansi, aalami̱ya Mukama.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya oghu aaleeta bintu bya bbei̱ bi̱koleeu̱we mu siliva na feeja, hamui na byaku̱lu̱waala, aabiha Lebbeeka. Kandi aaha ni̱na wee hamui na mu̱ghenji̱ wee bintu bikani̱ye bya bbei̱.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya oghu na bantu aba aabaagha ali nabo baaliya kandi baanuwa, du̱mbi̱ baalangaala ku̱hi̱ki̱ya bwile obu bwakeeye. Obu bwile bwakeeye, mu̱heeleli̱ya oghu aaghila ati, “Muleke nkuukeyo ewaa mukama wanje.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Du̱mbi̱ mwani̱na Lebbeeka na ni̱na wee baamukuukamu bati, “Tu̱ku̱du̱bha kuukala na Lebbeeka kumala bilo eku̱mi̱, niikuwo mughende.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Bhaatu musaasa oghu aabaghila ati, “Mutankeesekeleja. Mukama aamali̱ye kungilila ngughuma mu lughendo lwanje. Nahabweki muleke nkuukeyo ewaa mukama wanje.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Du̱mbi̱ baaghila bati, “Oleke tu̱du̱bhe tubilikile Lebbeeka, tu̱mu̱bu̱u̱li̱ye eki akwete kweli̱li̱kana.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Baabilikila Lebbeeka, baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Buuye oku̱si̱i̱ma kughenda na musaasa oni?” Aabakuukamu ati, “Naasi̱i̱mi̱ye, nkughenda naye.”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Du̱mbi̱ baalagha Lebbeeka, baamuleka aaghenda na mu̱heeleli̱ya wa Ebbulahi̱mu̱ na bantu aba aali aasi̱ye nabo.Lebbeeka naaghenda kusweluwa I̱saka.|alt="Figure" src="CO00670B.TIF" size="col" ref="24:59" Mukali̱ oghu akalela Lebbeeka ku̱lu̱gha mu bwana buwe, naye aaghenda amuhelekeeye.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Baamuha mu̱gi̱sa ghuwe obu baamulaghagha mbaghila bati,
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Du̱mbi̱ Lebbeeka na baheeleli̱ya be baabukali̱ baani̱na ngamila, baaghenda na musaasa oghu. Nahabweki mu̱heeleli̱ya oghu aaghenda na Lebbeeka.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Bwile obu maka ghaa I̱saka ghakaba ghali Negeebbu haanu̱ma ya ku̱lu̱gha Bbeeli-lahai̱-looyi̱.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Lwagholo lumui, I̱saka aalubhatangagha mu musili naateekeleja, aabona ngamila nsiisa.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Obu Lebbeeka aaloli̱ye elughulu naabona I̱saka, du̱mbi̱ aasu̱ndu̱ka bwangu-bwangu haa ngamila.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Aabu̱u̱li̱ya ati, “Oghu ni musaasa ki oghu akwete kulubhatangila mu musili kwisa kutusangaana?” Mu̱heeleli̱ya oghu aamukuukamu ati, “Ni mukama wanje.” Du̱mbi̱ eeswi̱ki̱li̱la haa li̱i̱so na kaaleeso ke nga mugholi.
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Mu̱heeleli̱ya wa Ebbulahi̱mu̱ oghu aatandika kughambila I̱saka byona ebi aakoli̱yeyo.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 I̱saka aasi̱i̱ma kuswela Lebbeeka, aamutaahi̱ya mu weema ya ni̱na wee Saala. Du̱mbi̱ aaba mukali̱ wee kandi aamukundila kimui. Nankabha ni̱na wee Saala aaku̱u̱ye, Lebbeeka aafooka mu̱hu̱u̱mu̱li̱ya wa I̱saka haabwa ku̱ku̱wa kwa ni̱na wee.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.