Gênesis 18

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kilo kimui Ebbulahi̱mu̱ akaba asitami̱ye haa mulyango ghwa weema yee, musana ghutweleeye kimui. Mukama aatodha aamubonekela, haai na biti bi̱i̱looku̱ bya musaasa li̱i̱na liye Mami̱le.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 Obu Ebbulahi̱mu̱ aaloli̱ye, aabona basaasa basatu baamiliiye nga haala haai-haai naye. Obu Ebbulahi̱mu̱ aababoone, aaghenda bwangu-bwangu, aabeebinga. Obu aahi̱ki̱ye hambali bali, aahi̱ka aateeli̱ya aagomba, haali̱i̱so yee haaku̱ma hansi.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 Aabaghila ati, “Bakama banje, munkwatiluwe ngughuma, mutansaala.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Muhumule mu ki̱i̱ku̱dhu̱ kya nti̱na ya kiti kiinamu̱li̱to kini, muleke hakili baheeleli̱ya banje baleete maasi babanaabi̱ye mu maghulu.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Ngoku mwasi̱i̱mi̱ye kundolʼo, muleke mbahe kaakuliya niikuwo mugubhe kutunga maani̱ ghaa kweyongela mu lughendo lwanu.”
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aataaha bwangu mu weema, aaghila mukali̱ wee Saala ati, “Opi̱i̱me bwangu biikopo bisatu bya ngano, obikande, oteekemu migaati̱.”
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 Aaghenda bwangu mu kigho kiye kya nte, aayamu nte eghi enoni̱ye, aaghiha mu̱koli̱ aaghitwala baaghisala bwangu-bwangu.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Obu byokuliya byahiiye, Ebbulahi̱mu̱ aaleetela basaasa bani magita ghaa nte, mata, hamui na nyama syokeei̱ye.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Niibuwo basaasa aba baabu̱u̱i̱ye Ebbulahi̱mu̱ bati, “Mukali̱ waawe Saala ali haa?”
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Mukama aaghila Ebbulahi̱mu̱ ati, “Mwaka oghukwisa nkutodha kukuuka hani bwile nga buni bwonini, ti̱ bwile obu mukali̱ waawe Saala akuba abyaye mwana wabusaasa.”
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 Ebbulahi̱mu̱ na Saala bombi bakaba bamali̱ye kukaakulila kimui kandi Saala naasaaye haa myaka ya ku̱byala.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Du̱mbi̱ Saala aatandika kusekela haa mutima ghuwe naaneeli̱li̱kana ati, “Si̱ye naamali̱ye kukaakula kandi na mukama wanje naye akaakuuye, ti̱ tukugubha tu̱ti̱ya kutodha kweghonja haa bulili?”
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Mukama aabu̱u̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ ati, “Nkiki kikuleka Saala naaseka kandi naaghila ati eye akaakuuye taakugubha ku̱byala mwana?
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Haliyo kyona ekikusaagha si̱ye Mukama? Nkukuuka hani mwaka ghukwisa bwile nga buni bwonini kandi mukali̱ waawe Saala akuba abyaye mwana wabusaasa.”
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Saala oobaha, du̱mbi̱ aabu̱gha naaha bisubha ati, “Tanaaseki̱ye bbaa.”
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Obu basaasa aba baanamu̱ki̱yagha kughenda, Ebbulahi̱mu̱ anabahelekeleei̱ye, baaloleei̱ye mu kibugha kya Sodomu.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Mukama aaghila ati, “Tambbali̱ye ku̱bi̱sa Ebbulahi̱mu̱ eki ndi haai kukola.
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Majima baasukulu baa Ebbulahi̱mu̱ bakuba baamaani̱ kandi ehanga lyamaani̱ kandi mahanga ghoona ghaa munsi ghakutunga mu̱gi̱sa haabuwe.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Naakomi̱yemu Ebbulahi̱mu̱ oghu, niikuwo agubhe kwegheesi̱ya baana be na maka ghaabo haanu̱ma yee ku̱hu̱ti̱ya Mukama kandi kukolagha ebi̱hi̱ki̱ye kandi ebi mbbali̱ye bilo nʼebilo. Eki kikuleka ngubhe kuha Ebbulahi̱mu̱ baasukulu bakani̱ye ngoku naamulaghi̱i̱sani̱i̱ye.”
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Niibuwo Mukama aaghi̱li̱ye ati, “Naaghu̱u̱ye ngoku bantu baa Sodomu na Gomola bakwete kukola bikoluwa bibhiihiiye kimui kandi bibhi byabo byahingulaane.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 Nahabweki nkughendayo kwelolela neenini niikuwo nimanye ghalakaba ghali majima kedha bbaa.”
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Basaasa babili ebo beegaali̱ya, baatandika kughenda baloleei̱ye Sodomu, bhaatu Mukama aati̱ghala na Ebbulahi̱mu̱.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 Ebbulahi̱mu̱ eebinga Mukama, aamughila ati, “Buuye obu oku̱hwelekeeleli̱ya bantu babhi abali mu kibugha eki, na bahi̱ki̱li̱i̱ye abalimu okubahwelekeeleli̱ya dhee?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Ti̱ buuye mu kibugha eki naabaaye halimu bantu maku̱mi̱ ataano abahi̱ki̱li̱i̱ye, buuye oku̱hwelekeeleli̱ya bantu boona abali mu kibugha eki?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Majima Mukama wanje, otakola otiyo ku̱hwelekeeleli̱ya bantu bahi̱ki̱li̱i̱ye mahwelekeeleli̱ya bantu babhi aba. Nuuwe oku̱twi̱lagha bantu boona abali munsi musango mu bwengani̱ja.”
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Mukama aamukuukamu ati, “Ninaasangi̱yemu bantu maku̱mi̱ ataano abahi̱ki̱li̱i̱ye, tanku̱hwelekeeleli̱ya abali mu kibugha eki bbaa.”
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Ebbulahi̱mu̱ aatodha aaghila ati, “Mukama wanje, onganile haabwa bighambo naabu̱ghi̱ye, nanga si̱ye tanibhonganuuwe ku̱bu̱gha bighambo bikani̱ye ngʼebi bbaa.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Ti̱ nuwasangi̱ye mu kibugha kya Sodomu eki bantu maku̱mi̱ anaa na bataano bonkaha abahi̱ki̱li̱i̱ye, nabuwo dhee oku̱hwelekeeleli̱ya kibugha eki haabwa bataano kubulʼo ku̱hi̱ka maku̱mi̱ ataano?”
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Ebbulahi̱mu̱ aatodha aaghila Mukama ati, “Ti̱ buuye mbanabaaye maku̱mi̱ anaa bonkaha abahi̱ki̱li̱i̱ye?”
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Niibuwo Ebbulahi̱mu̱ aaghi̱li̱ye ati, “Gutu Mukama wanje, otakwatuwa ki̱i̱ni̱gha haabwa ku̱ku̱bu̱u̱li̱ya nti, buuye nuwasangi̱yemu bantu maku̱mi̱ asatu abahi̱ki̱li̱i̱ye?”
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Ebbulahi̱mu̱ aatodha aaghila ati, “Mukama wanje, onganile, tandi na bu̱toki̱ bwa kuukala ni̱nku̱bu̱u̱li̱ya, bhaatu buuye okukola oti̱ya nuwaanasangi̱yemu bantu maku̱mi̱ abili bonkaha abahi̱ki̱li̱i̱ye?”
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Niibuwo Ebbulahi̱mu̱ aaghi̱li̱ye ati, “Mukama wanje, otankwatiluwa ki̱i̱ni̱gha kutodha ku̱ku̱bu̱u̱li̱ya mulundi ghumui ghwonkaha. Ti̱ buuye nuwasangi̱yemu bantu eku̱mi̱ bonkaha abahi̱ki̱li̱i̱ye?”
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Mukama obu aamali̱ye ku̱bu̱gha na Ebbulahi̱mu̱, aamu̱lu̱ghʼo, aaghenda. Ebbulahi̱mu̱ naye du̱mbi̱ aakuuka ewe e ka.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.