Atos 16
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Paulo na Silaasi baatodha baaghenda mu tau̱ni̱ ya Delubbe. Baalu̱ghamu baaghenda mu ya Lesitula hambali baasangi̱ye mweghesebuwa li̱i̱na liye Ti̱mi̱seewa, mutabani̱ wa mu̱hi̱ki̱li̱ja Mu̱yu̱daayakali̱, bhaatu ese wee akaba ali Mu̱gi̱li̱ki̱.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ti̱ bahi̱ki̱li̱ja boona aabaagha mu tau̱ni̱ ya Lesitula na ya I̱koni̱yo, baasindagha Ti̱mi̱seewa oghu.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paulo aabbala ati baghende na Ti̱mi̱seewa, bhaatu batakaghendi̱ye, aadu̱bha aamusali̱i̱si̱ya. Nanga bahi̱ki̱li̱ja Bayu̱daaya bʼomu maatau̱ni̱ hambali baaghendagha, bakaba bamani̱ye ngoku ese wee aabaagha Mu̱gi̱li̱ki̱.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ti̱ mu bu̱li̱ tau̱ni̱ eghi baaki̱dhaghamu, baaghambilagha bahi̱ki̱li̱ja ebi bakwenda na beebembeli̱ baa Yelusaalemu baacuuyemu bati bahi̱ki̱li̱ja babhonganuuwe kukwata.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nahabweki bi̱bbu̱la bya bahi̱ki̱li̱ja beeyongela kugumila mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo. Ti̱ muhendo ghwabo ghweyongelagha kukana bu̱li̱ kilo.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Obu Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aatangi̱ye Paulo na baanakiye kughenda mu kyalo kya Asi̱ya kutebejayo butumuwa bwa Luhanga, baakwamila mu maatau̱ni̱ aghali haa mutaano ghwa di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Fi̱li̱gi̱ya na ya Galati̱ya.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Baaki̱dha Mi̱si̱ya haa mwalo, baalengʼo kughenda mu kyalo kya Bbi̱ti̱ni̱ya. Bhaatu Mwoyo wa Yesu aabatanga dhee.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nahabweki baakwamila mu kyalo kya Mi̱si̱ya, baahona baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Tulowa haa mwalo.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Kilo eki kyonini mukilo, Paulo aabonekeluwa. Aabona musaasa alu̱ghi̱ye mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Makedoni̱ya, naamwesengeleli̱ya ati, “Wiise ewaatu Makedoni̱ya, otukoonele!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Haanu̱ma ya Paulo kumala kubonekeluwa, du̱mbi̱ tweteekani̱ja kughenda Makedoni̱ya, nanga tukamanya ngoku Luhanga aaniiye aatwoleki̱ye ngoku tubhonganuuwe kughenda Makedoni̱ya kutebeja bantu baayʼo Makulu Ghasemeeye ghaa Luhanga.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twalu̱gha e Tulowa, twabhasuka, twaki̱dha Semateluke haa mwalo. Ti̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, twabhasuka twaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Ni̱yapooli̱ haa mwalo.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Twalu̱ghʼo, twaghenda, twamala bilo bikee Fi̱li̱pi̱ mu tau̱ni̱ eghi Balooma baabaagha balemi̱ye kandi baakaayemu bakani̱ye, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Makedoni̱ya.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Kandi obu kilo kya Sabhato kyahi̱ki̱ye, twalu̱ghamu twaghenda haai-haai na nanja hambali tweli̱li̱kanagha kusanga ki̱i̱kalo hambali Bayu̱daaya bakulami̱li̱yagha. Obu twaki̱dhi̱yʼo, twasangʼo bakali̱ beekumaani̱li̱i̱yʼo, du̱mbi̱ twasitama, twatandika kubatebeja.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Omui mu bakali̱ abaabaagha batu̱tegheleei̱ye baamughilaghamu Li̱di̱ya, aalami̱yagha Luhanga kandi akaba alu̱ghi̱ye mu tau̱ni̱ ya Ti̱yati̱la. Aaghu̱li̱yagha ngoye sya bbei̱ yamaani̱. Obu aaghu̱u̱ye ebi Paulo akwete ku̱bu̱gha, Mukama aaghula mutima ghuwe, aahi̱ki̱li̱ja.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Obu eye aamali̱ye kubati̱i̱ji̱buwa hamui nʼaba ka yee, aatwesengeleli̱ya ati, “Mulakaba mumani̱ye kwonini ngu naahi̱ki̱li̱i̱je Mukama, mwise mughoone ewanje.” Ti̱ aaleka twasi̱i̱ma kughoonayo.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Kilo kinji obu twatodhagha kukuuka mu ki̱i̱kalo eki Bayu̱daaya baalami̱li̱yaghamu, twasangaana manaabukali̱ mu̱syana oghu ki̱li̱mu̱ kikwete. Ti̱ kyalekagha alaghula kandi akolela bakama be sente sikani̱ye.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Akaba makatubona ntusaala du̱mbi̱ aaghenda atulabhi̱ye naanagugangana ati, “Basaasa aba baku̱heeleli̱yagha Luhanga wa Eghulu Munu. Ti̱ bakwete kubalangilila ngoku mukujunuwa.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Aamala bilo bikani̱ye naanakolekana atiyo. Kilo kimui Paulo aatamuwa, eegaali̱ya, aaghila ki̱li̱mu̱ ekikwete manaabukali̱ oghu ati, “Nkulaghiiye endindi mu li̱i̱na lya Yesu Ki̱li̱si̱to, olu̱ghʼo manaabukali̱ oghu.” Du̱mbi̱ ki̱li̱mu̱ eki kyamu̱lu̱ghʼo.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ti̱ obu bakama be baaboone kahanda kaabo kaakutungilamu sente kahooyʼo, baaghwilikiilila Paulo na Silaasi, baabakwata, baabatwala mu kooti̱ yʼabalemi̱ye tau̱ni̱ eghi.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Baabeemi̱li̱li̱ya mu maaso ghaa balemi̱ Balooma aba, baabanyegheelela bati, “Basaasa aba ni Bayu̱daaya kandi mbabhi munu nanga niibuwo baaleeteleja bantu bʼomu tau̱ni̱ yaatu eni kijibu kyamaani̱.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Bakwete ku̱twegheesi̱ya bati tukole ebi bilaghilo byatu bya bu̱lemi̱ bwa Looma bitutangi̱ye kukola.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ti̱ ki̱bbu̱la kya bantu abaabaaghʼo baasemba abanyegheelelagha Paulo na Silaasi. Du̱mbi̱ balemi̱ aba baalaghila baasilikale baabo kuuyamu Paulo na Silaasi bimui haa bi̱lu̱walo byabo kandi baabahuulila kimui bibbooko.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Haanu̱ma ya baasilikale aba kuhuulila kimui Paulo na Silaasi, baabata mu nkomo. Balemi̱ aba baalaghila muusilikale oghu akaba ali̱ndi̱ye nkomo kulindila kimui Paulo na Silaasi.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nahabweki muusilikale oghu aabatwala mu kadhu̱ku̱lu̱ kaa nkomo eghi, aababoha mpi̱ngo mu maghulu.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Obu bwahi̱ki̱ye saaha mukaagha sya mukilo, Paulo na Silaasi baatandika kusaba kandi kulimba bilimbo bya kusinda Luhanga. Banyankomo baanakyabo banabategheleei̱ye.Paulo na Silaasi bali mu nkomo|alt="Paul & Silas singing in prison" src="WA03976b.tif" size="span" ref="Bikoluwa 16:23-25"
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Bwile obu bwonini mu̱si̱ki̱ ghwatandika kudhinga-dhi̱ngi̱li̱ya kimui nkomo eghi yoona, njighi syayʼo syona syehighula, na njeghele esi baabaagha baboheei̱ye banyankomo syabalu̱gha haa mikono syalaghalika.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Obu muusilikale oghu akaba ali̱ndi̱ye nkomo eghi aasu̱su̱mu̱ki̱ye naabona njighi si̱i̱ghu̱li̱ki̱ye, eeli̱li̱kana ati banyankomo boona baalu̱ki̱ye. Ti̱ haabwa kwobaha kutunga kifubilo eki banyankomo aba bangu̱tu̱ngi̱ye, aabhulayo kihiyo kiye ati eetu̱bhi̱te aku̱we.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Bhaatu Paulo aamugugiilila ati, “Oteeita! Taaliyo muntu nʼomui oghu aalu̱ki̱ye bbaa! Etu̱we boona tuli hani!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Oghu akaba ali̱ndi̱ye nkomo oghu aabilikila muntu kumuleetela bwangu toci̱, du̱mbi̱ aataaha bwangu-bwangu mu nkomo oobahi̱ye kandi naatukumila, aateeli̱ya Paulo na Silaasi mu maghulu.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Aabatwesi̱ya mu nkomo, aabatwala ewe, aababu̱u̱li̱ya ati, “Bakama banje, nkole ki niikuwo njunuwe?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Baamukuukamu bati, “Ohi̱ki̱li̱je Mukama Yesu kandi okujunuwa, uwe hamui na baa ka yaawe.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Du̱mbi̱ Paulo na Silaasi baatandika kutebeja musaasa oghu na baa ka yee boona kighambo kya Mukama.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Mukilo eghi yoonini oghu akaba ali̱ndi̱ye nkomo oghu aatwala Paulo na Silaasi, aatandika kubanaabi̱ya hambali baabahutaahi̱ye. Ti̱ bwile obu bwonini Paulo na Silaasi baabati̱ja musaasa oghu nʼaba ka yee boona.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Niibuwo aabatwete mu numba yee, aabaha byokuliya. Ti̱ aadheedheluwa kimui na baa ka yee boona haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja Luhanga.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Obu bwakeeye balemi̱ Balooma baatuma baapooli̱i̱si̱ baabo kughambila oghu ali̱ndi̱ye nkomo oghu bati alekele Paulo na Silaasi. Obu baaki̱dhi̱ye baamughila bati, “Bakama baatu baatu̱tu̱mi̱ye bati olekele Paulo na Silaasi.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Niibuwo naye aaghambiiye Paulo na Silaasi ati, “Bakama banje baatu̱mi̱ye baapooli̱i̱si̱ bani kwisa kungambila bati mbalekele. Nahabweki mughende mpempa.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Paulo aabaghila ati, “Balemi̱ aba baalaghiiye baapooli̱i̱si̱ baabo baatuhuula bantu boona banaloli̱ye batadu̱bhi̱ye kututongani̱ya kandi baatuta mu nkomo kuni tuli Banalooma. Ti̱ niibuwo bakubbala kutulekela ki̱bi̱so? Bbaa! Mughende mubaghambile boonini baase batulekele.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Niibuwo baapooli̱i̱si̱ aba baaku̱u̱ki̱yeyo, baaghambila balemi̱ Balooma aba ebi Paulo na Silaasi baabu̱ghi̱ye. Obu balemi̱ aba baaghu̱u̱ye ngu Paulo na Silaasi ni Banalooma boobahila kimui.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Du̱mbi̱ baaghenda bwangu-bwangu mu nkomo beesengeleli̱ya Paulo na Silaasi bati babaghanile. Baabaaya mu nkomo baabalekela kandi baabeesengeleli̱ya bati balu̱ghe mu tau̱ni̱ yabo ya Fi̱li̱pi̱ eghi.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Obu Paulo na Silaasi baalu̱ghi̱ye mu nkomo, baaghenda ewaa Li̱di̱ya hambali bahi̱ki̱li̱ja baa Yesu baabaagha bagumbaane. Baabagu̱mi̱ya bati baakale baneesi̱ghi̱ye Luhanga kandi banagumiiye mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo. Du̱mbi̱ baalu̱gha mu tau̱ni̱ eghi, baaghenda.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.