Apocalipse 14
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Obu naaloli̱ye, naabona Kyana kya Ntaama, aamiliiye haa mwena ghwa Sayu̱u̱ni̱, bantu mitwalo eku̱mi̱ nʼenaa na nku̱mi̱ enaa bakaba beemiliiye hamui naye. Bantu aba ni abaabaagha bahandi̱i̱ku̱u̱wʼo li̱i̱na liye na lya Ese wee haa bhu̱u̱su̱ syabo.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kandi naaghu̱wa elaka lyamaani̱ ndi̱lu̱gha mu eghulu ndigola nga kiijulumba kedha nga lya nkubha yamaani̱. Likaba lili nga lya bantu bakuteela du̱ngu̱ syabo.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Baalimbagha kilimbo kihyaka bali mu maaso ghaa ntebe ya bukama, na mu maaso ghaa bihanguwa bbinaa byomi̱i̱li̱ hamui na bakulu. Ti̱ taaliyo muntu nʼomui oghu akagubha kukwata kilimbo, kuuyʼo bantu mitwalo eku̱mi̱ nʼenaa na nku̱mi̱ enaa aba Luhanga aacunguuye munsi bonkaha.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Bantu aba ni abateebhi̱hi̱i̱ye ewaa Luhanga ku̱syana na bakali̱, baakala beeli̱ndi̱ye bali bahi̱ki̱li̱i̱ye. Bakughendagha na Kyana kya Ntaama hambali akaakughendagha. Niibo bantu bʼoku̱du̱bha kucunguluwa mu bantu boona baa Luhanga na Kyana kya Ntaama.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ni abatahaaye kisubha na kimui kandi abataakoli̱ye kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye na kimui.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Naabona malai̱ka onji naaghendela mu mwanya nga noni̱. Aaghendagha kulangilila Makulu Ghasemeeye ghaa Luhanga ghatahuwʼo mu bantu abali munsi, mu bu̱li̱ ehanga, ntu̱la, mu̱bu̱ghe kandi bantu.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Aabu̱gha nʼelaka lyamaani̱ ati, “Mu̱hu̱ti̱ye Luhanga kandi mumuhe ki̱ti̱i̱ni̱sa, nanga bwile buwe bwa ku̱twi̱la bantu musango bwahi̱ki̱ye. Mumulami̱ye oghu akahanga eghulu kandi nsi, nanja na nsulo sya maasi syona.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Naabona malai̱ka onji waakabili amulabhi̱ye, aaghila ati, “Kyegengi̱ye, kyegengi̱ye, kibugha kikulu Bbabbu̱looni̱! Ekyatami̱i̱ye mahanga ghoona na bubhi bwa bu̱syani̱ bwakiyo buhingulaane.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Naabona malai̱ka onji waakasatu abalabhi̱ye, aabu̱gha nʼelaka lyamaani̱ ati, “Weena oghu akulami̱yagha kisolo kandi alami̱ya kisasani̱ kiye kandi na weena oghu ali na kabonelo kaa kisolo eki haa bhu̱u̱su̱ yee kedha haa mikono ghuwe,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 naye alinwela kimui haa vi̱i̱ni̱ ya ki̱i̱ni̱gha kya Luhanga, eghi eesuuye mu kiikopo kiye kya ki̱i̱ni̱gha. Luhanga akubabona-boneli̱ya kimui mu mulilo ghwa bughanga bwamaani̱, baamalai̱ka be bahi̱ki̱li̱i̱ye banaloli̱ye kandi na mu maaso ghaa Kyana kya Ntaama.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ti̱ mwi̱ka ghwa mulilo oghu̱kubooki̱ya ni ghwa bilo nʼebilo. Boona abakulami̱yagha kisolo eki kandi balami̱ya kisasani̱ kyakiyo, ti̱ babatʼo kabonelo kaa li̱i̱na lyakiyo, ebe mukilo kedha ntangaali̱, tabalitunga kasi̱nge bbaa.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Nahabweki kini kikumani̱i̱si̱ya ngu bantu baa Luhanga abakwete bilaghilo biye kandi abahi̱ki̱li̱i̱je Yesu babhonganuuwe ku̱gu̱mi̱si̱li̱ja.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Niibuwo naaghu̱u̱ye elaka ndi̱lu̱gha mu eghulu, ndighila liti, “Ohandiike oti: Ku̱lu̱gha endindi bali na mu̱gi̱sa abaku̱ku̱wa banahi̱ki̱li̱i̱je Mukama.” Kandi Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aku̱ki̱gu̱mi̱yagha ati, “Majima kuwo bali na mu̱gi̱sa, nanga bakuhuumula milimo yamaani̱ baakoli̱ye kandi batunge mpeela haabwa ebi baakoli̱ye!”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Obu naaloli̱ye, naabona kicu kyeleeye kimui dhiyo. Oghu asu̱si̱ye mwana wa muntu akaba asitami̱ye haa kicu haala. Akaba alu̱wete sipeewa ya bukama ya feeja mu mutuwe kandi akwete mu ngalo muholo ghwoghiiliiye kimui.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Naabona malai̱ka onji naatuwa mu Numba ya Luhanga, aabilikila nʼelaka lyamaani̱ oghu akaba asitami̱ye haa kicu ati, “Okwate muholo ghwawe, otandike kukesa, nanga bwile bwa kukesa bwahi̱ki̱ye, bya kukesa munsi byeleeye kimui.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Oghu akaba asitami̱ye haa kicu oghu aahu̱ngi̱ya muholo ghuwe, aatandika kukesa nsi.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Malai̱ka onji aatuwa mu Numba ya Luhanga mu eghulu, naye dhee akaba akwete muholo ghwoghiiliiye kimui.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Malai̱ka onji oghu akaba ali na bu̱toki̱ bwa ku̱tu̱mi̱ka mulilo mu Numba ya Luhanga, aatuwa naalu̱gha haai nʼeki bakuhongelaghʼo bihonguwa, aabilikila nʼelaka lyamaani̱ onji oghu akaba akwete muholo ghwoghiiye oghu, aamughila ati, “Okwate muholo ghwawe kandi okese bi̱ghu̱ma bya mi̱jaabbi̱i̱bbu̱ ya munsi, nanga byeli̱ye.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aahu̱ngi̱ya muholo ghuwe munsi, aakumaani̱ya bi̱ghu̱ma bya mi̱jaabbi̱i̱bbu̱ ya munsi, aabita mu ndeeba namu̱li̱to ya ki̱i̱ni̱gha kya Luhanga.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Bi̱ghu̱ma ebi baabikpeetaagila hanja ya kibugha eki, byalu̱ghamu saghama ekaniiye kimui, kutungeela kwa saghama eghi kwaba mi̱ta emui nʼeki̱twi̱ke kandi yaasenda kusaala haa ki̱lomi̱ta bi̱ku̱mi̱ bisatu.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.