João 4
GOD IMI WENG (TLF) vs ARA
1 Kale Falosi iyo tinangkulipta, “Unang tinum kwiin tagang iyo Yesus imi finang tal-nilipta, ‘Kapmi okumop man kelum o,’ agelip kale, Yesus imi ok sam uga-e-be uyo uta uta ke-buluta minte, Jon imi ok uta daak so kebu o,” agan-bilip kalaa agelip ko.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Kuta Yesus yaga ba kale, imi okumop man ita kup unang tinum iyo ok sam uga-e-bilip ko.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Kale Yesus iyo utamata e, Falosi iyo weng bo tinangkubip kalaa age-nalata, Provins Yuudiya uyo kupkaa asok Provins Galili unon o agela kale,
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 ilep boyo Samaria ilep ku-tele Galili unon o agela ko.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Kale Yesus iyo tal Provins Samaria ku-tele tal abiip Sika tala kale, abiip Sika boyo Jekop imi man Josep kafin kobesa mep so kugol kale, Yesus iyo ilep tal-bala daal tebebelu kale,
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jekop imi kafin tem ok fogosa uyo tal-nala e, kafin tem ok umi tuum magaang diim kugol ton-bom kun fingkama kale, boyo atanim dubim e tala ko.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 uyo bogobe-nulu e, “Umbae. Kabo Juda tinum e minte, niyo Samaria unang no. Koyo intaben o ageta ok uyo ilu kop-kami unelan-temap o?” agelu ko. Kale Juda kasel iyo Samaria kasel so bigit bigit ok dagaap iman dagaap unan-kalin binim ko.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Kale Yesus iyo bogobe-nala e, “Kubo God imi, kop-kaman o agan-be boyo utam-nalap e minte, kubo nitamta, niyo waanta ok sang bo daga, “Ilupnelap unelan o,” agan-bii kalaa age no kelap umdii, niyo dagalapta, suun nin umi ok uyo kop-kaman-temi kuba,” agela e,
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 unang usiik bogobe-nulu e, “Nugum kabo ok ilamin uyo maak albaalu binim e minte, ok tem uyo simanim kalagal no kale, koyo kabo dogap-tele suun nin umi ok boyo ilulan-temap a?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ok kafin koyo numi afalik Jekop ita fogobelata, imi man min, kong min, imi mulup tan iyo unan-bii kupka-nilipta, kwaalip mek numi diim abeluta, ok tambal koyo unan-nuubup kuta, kapmi aget uyo, ‘Bega ba kale, nita nita kesi kale, suun nin umi ok kopkelan-temi o,’ nagan-balap tap o,” agelu e,
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Yesus isiik umi weng mobe-nala e, “Kale waantap ita tal ok koyo unan-kalon-temip iyo asok ok tep tebebelan-temu kale minte,
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 tinum iyo dok ita nimi suun nin umi ok kopmi unelan-tema uyo, asok ok tep uyo tebepman-temaalu binim kale, nimi suun nin umi ok kopman-temi boyo tuum tem ok ulutap kale, tinum bemi aget tem ku-tele suun kup fakam daga-buluta, un-bomta suun kup nan-tema o,” agela e,
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 unang usiik bogobe-nulu e, “Num kabo kanupmin suun nin umi ok bo maak kopnelap une-nilita, nimi ok tep bo binim kepneluta, suun simanim kup tal ok ilamin koyo kupkalan o,” agelu e,
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yesus iyo bogobela, “Kubo no kupmi timak iyo olabelap tala dep talapta o,” agela e,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 unang usiik imi weng uyo mobe-nulu e, “Umbae. Niyo imak binim kuba,” agelu e, Yesus iyo bogobela, “Kupmi weng bogolap uyo aafen. Kubo timak binim kuta,
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 siin uyo tinum ogal maak dulu-salap kale minte, kaa tinum du-bom albap beyo kupmi timak ba kale, kapkumal imi imak kale, aafen bogolap kuba,” agela e,
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 unang usiik bogobelu, “Num kabo kota katamita, kabo profet ko age God imi weng kem baga-emin tinum kalaa age-nilita, weng maak dagalan o ageta kale,
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Samaria kasel numi afaligal imi kuguup uyo mep tam amdu tigiin boyo God imi aman duga-emin umi baan diim kale minte, Juda kasel ipta bogo-nilip, ‘Jerusalam kutam uta alugum numi God imi aman duga-emin baan diim o,’ agan-nuubip kale, waami baan diim uyo tambaliim o agan-balap o,” agelu e,
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Am ko daanan-temu uyo, ko mitam tulu kale, kanube unang tinum iyo Aatum iyo fen aman duga-eman-temip uyo, bilip iyo aman duga-emin baan diim umi aget fuguno-nilipta ba kale, imi bubul so aget fugunin so uyo alugum atin Aatum imi kobelipta, ilami Sinik iyo tebe dong daga-e-bala aman duga-eman-temip kale, Aatum iyo, kanupmin unang tinum bilip iyo aman duganemin o age-nalata, bilip imi fen-be ko.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 God iyo aman duga-emin baan diim umi miit kayaak ba kale, tinum numi sinik miit kayaak kale, waantap ita, God iyo aman duga-emum o agelip umdii, imi bubul so aget fugunin so uyo alugum atin God imi kobelipta, God imi Sinik iyo tebe dong daga-e-bala aman duga-emin o,” agela e,
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 unang usiik bogolu, “Niyo utamita, God imi ulaa dula kamok kesa tinum Krais imi tolon-tema kota, yagal mufekmufek sang uyo alugum baga-e-bom kafaleman-tema o,” agelu e,
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesus iyo bogobe-nala e, “Aa, nita kaa kupsino weng bagan-bii nita kuba,” agela ko.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kale kam age baga-ema e, imi okumop man iyo tal atamipta e, unang so weng bagan-be kalaa age-nilipta, kumang mo aget afalik fugunip kuta, tinum iyo maak unang umi dagata, “Unang kubo intaben finang tal albap o?” agomip binim e minte, iyo maak Yesus imi daga, “Kabo intaben o ageta unang so weng bagan-balap o?” agomip binim no kelip ko.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Kale kota unang umi oget uyo kupka-nulu e, asok no abiip no unang tinum bogobe-nulu e,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ibaa. Te nota atamin. Tinum beyo nitamsaala kuta, nimi alugum mufekmufek kanum-nuubi umi sang uyo kupkem daapnela kale, beyo God imi ulaa dula kamok kesa tinum ita maak tap o?” agelu e,
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 unang tinum iyo abiip uyo kupka-nilip e, Yesus finang tal-bilipta ko.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Kale kanum tal-bilip e, okumop man iyo Yesus bogobe-nilip e, “Numi kafalemin kabaa. Kabo iman umaak une kaang agelapta o,” agelip e,
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 isiik bogobe-nala e, “Ibo nimi iman unan-bii boyo ibo utamsaalip o,” agela e,
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 okumop man ninggil igil daga una daga una ke-bom-nilip e, “Tinum iyo maak iman umaak kwep tal daabela une-nalata, kam agan-be bele a?” agan-kalip e,
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesus iyo bogobela, “Ibo iman unelan-temip uyo, deng tebeman-temip kale, nagal mungkup, God nimdala ti-sii ilami aget fugun-be uta waafuu som, ogok kopne-se boyo binimanu kupkalan o age no ke-bom-nilita, deng taban-bii ko.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 — ausente —
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 — ausente —
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 “Kale amalap imi weng maak uyo bogo-nilip, ‘Tinum maak ita san umin e minte, maak ita damanu fagamin tinum no o,’ agan-nuubip uyo tuluun weng kale,
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 ulutap kale, niyo ibo imdali no unang tinum iyo imdep mitam God imi daam tem daa imkaa talbip kuta, ibo siin uyo unang tinum iyo God imi sang uyo baga-e-bom kafalemsaalip kale, tinum migik ita bong fogo kafalemsip kale, ipta misiim no imdep mitam daa imkaa talbip o,” age Yesus iyo bogobela ko.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria unang tinum kwiin tagang abiip kutam nin iyo unang bomi weng bogobe-nulu, “Beyo nimi alugum mufekmufek kanum-nuubi umi sang uyo kupkem daapnela o,” agelu bota tinangku-nilipta, Yesus imi ilak uyo dolip kale,
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 iyo tal dagagamin kup ke-bom Yesus iyo bogobe-nilip e, “Kagal nuso bii-nalapta, unaal o,” agelipta, kugol bii, am alop kela ko.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Am alop ke-se kota, unang tinum kwiin tagang iyo fagaa tal tal ke-nilipta, imi weng uyo tinangku-nilipta, imi ilak uyo do-nilip e,
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 unang boyo bogobe-nilip e, “Kupmi weng numi bogobebap bota kup tinangku-nulupta, imi ilak dolaalup kale, nugol numi tiin alop uyo atam som, numi tolong alop uyo imi weng uyo tolong do no ke-nulupta, aafen kalaa age atamupta e, kafin diim kasel numi ilim bobelan-tema ita kalaa age-nulupta, imi ilak uyo dolup o,” agelip ko.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Kale siin uyo Galili kasel kwiin tagang iyo no Jerusalam no-nilipta, Pasova ifin am umi iman tigi-bilipta, Yesus imi ogok migik kwiin tagang uyo kanu-balata, utam talbip kale, Yesus iyo no Galili tama e, imi deng tebe-emip ko.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Kale Yesus iyo asok daage no Provins Galili umi abiip Kana una kale, siin umi abiip kugol ok maak fupkela kola sok dum ok kelu une-silip umi abiip uta ko. Kale king imi dong daga-emin tinum imi man tinum iyo abiip Kapeneam kugol mafak ilik umola e,
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 aalap beyo weng maak tolong dolata e, “Yesus iyo Provins Yuudiya uyo kupka-nala e, tal Galili talba o,” agelip kalaa age-nalata, iyo no Yesus iyo daga-nala e, “Nugum kabaa. Daak Kapeneam kugol nimi man beyo, mep so kaanan o agan-be kale, nugum kabo malaak dong dogobelapta, tambalanak o,” agela e,
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesus iyo bogobela, “Alugum ibo nitamipta, mirakel ko age kuguup ugulumi migik tambal umaak kanubelin-tem kalaa agelan-temip uyo, ibo, ‘Bemi ilak uyo dolan-temaalup o,’ agelan-temip o,” agela e,
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 king imi dong daga-emin tinum iyo bogobe-nala e, “Nugum kabaa. Nimi man bubul beyo kaan-nama kale, niso yuut daak-nalap dong dogobe o,” agela e,
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesus iyo bogobela, “Kapmi man beyo kaanan-temaala kale, kabo di unaal o,” agela e, tinum beyo, Yesus imi weng uyo aafen bogopnela kalaa age-nalata, una ko.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tinum beyo ilep kugol abe-bala e, imi ogok kemin tinum iyo tal ilep kugol abu daa bogobe-nilip e, “Kapmi man bubul beyo tambalanba o,” agelip e,
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 iyo daga-nala e, “Dogap kota iyo tambalanba o?” agela e, iyo bogolip, “Amsin komi atanim fupkel-bulu kota, kaal mimin uyo binimanebe-maansu o,” agelip e,
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 aalap iyo utamata e, amsin umi atanim fupkel-bulu kota, Yesus iyo bogopne-nala e, “Kapmi man iyo tambalana o,” nage-maansa kalaa age-nalata, no am no tamata, iso imi kalel so man isino ulimal iyo Yesus imi ilak dolip ko.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Kale Yesus imi Provins Yuudiya kupkaa no Provins Galili kugol bii-se uyo, mirakel ko age kuguup ugulumi migik alop maak kanube-se kale, kamaki maak uyo kanube-nala e minte, aaltam maak umdii ko kanube-nalata, man tinum beyo telela do no ke-se ko.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.