Lucas 14
Takwane do Novo Testamento (TKE) vs BKJ
1 Nlabo nimohi na Sabuddu, Yesu ahidhowaga vade va mpogo mmohi a maFarizi wi aje mukaathe, athu yaaligi vevale yegi omusugwesesa.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Vahikalaga mulobwana mmohi annaga eredda yoodhibelana mwiili wateene.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesu ahaakohaga maFarizi ni ale yatapulela malamulo, eeraga: “Dhinorumedheya naari kadhinarumeedheya oyiliha Sabuddu?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Aliwa kayawogilege yego. Vano, ahimwihiddaga, omuyiliha, ompaganya.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Voharela ahaakohaga: “Baani mwa nyo oni mwaanaye, naari ng'ombe yaaye, egamorele vaceelani, ahitavulavo mudhidhi oyene nlabo na Sabuddu?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Mwa ela kayandilege waakula.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Vano Oliye egi waasugwa aliba wiithaniwa yasakulaga dhittengu dhosogolo, ahawogelaga musibe ola:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Muthu eethaneliwa mathanga a matelo, ahikaratelege ettengu yosogolo, vowi dhinodha dhipadduwe ogakaratile, adhe owiithaniwa mmohi othithimiheya oohiyana ni we.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Adhe ole owiithanile, eerege: ‘We, venya veethenguniva wi akarativo ola.’ Onavenyavo ni manyazo, odhowaga ettengu yoogomihedha.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Mohiyaniha weethaniwa, okaraatigi ettengu yoogomihedha; adha ole owiithanile, eera: ‘Mukwaaga, venya okaraati osogolo wuno.’ Onothithimiheya vameentoni vaaliba wiithaniwa ateene.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Vowi ole oneegweliha, onokitihiwa; oneekitiha, onogwelihiwa.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Teto Yesu ahiwogaga ni muliba amwiithanile: “Wafunaga ovaha yooja, naari wiirihedha mathanga, kawawiithanege akwaawo, naari addibilo, naari anaamudhi, naari amwaaddamani oreela, wi dhinadhe dhipadduwe ni aliweene yuwiithane, yuwelihedhe.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Mbwenye we wafunaga wiirihedha mathanga, wawiithanege oorabula, ootopinya, ooragala, ni ohoona.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Weeraga ndo oneere oreelihiwa, vowi kinaakalena yowuwelihedha; yowelihedhiwa yaawo onaakele omavenyelo wa athu oharihamo”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Mmohi aaligi vevale ni Oliye vameeza, ageewile nda, ahiiraga: “Oreelihiwa duule onaje mathanga muOmweneni wa Mulugu.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu ahaakulaga, wiira: “Mulobwana mmohi ahisasanyedha mathanga malubale, wawiithana athu ajinjeene.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Mudhidhi ogafiyile ahimuruma mwiimeleli aaye wi awaaddele yawiithaniliye: ‘Dhaani vowi dhatedhene dhihaakwanela.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Mbwenye aliwa yahambeelaga owoga mmohi-mmohi. Owambeela ahiiraga: ‘Gihigula mudda, ginafuna gidhowe goone. Ginaloba wi mugilevelele.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Mmohiya ahiiraga: ‘Gihigula ng'ombe paara tanu. Ginafuna gaxixe olimana. Ginaloba wi mugilevelele.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Mmohiya ahiiraga: ‘Gihitela dhiinoveva, kaginayawo.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Mwiimeleli agawelilewo, ahimwaaddelaga nabwiye. Vano, muliba nyuba ahitakaleliwaga, omwaaddela mwiimeleli: ‘Venya mowaaguva, waahare arampa alubale, ni dila dha nluwa, waadhena wuno oorabula, ooragala, ohoona ni ootopinya.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Mwiimeleli ahiiraga: ‘Nabwiyani, gihiirana dhatedhene woona mwawogelinyu. Mbwenye mburo ohukalawove.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Vano, nabwiye ahimwaakulaga, wiira: ‘Venya wahare arampa, ni dila dha mmavade, waawaddihedhe evolowe athu ateene wi nyuba yaaga edhaale.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ginowuwaaddelani wi ateene alene yeethaniwe vowambeela, kaavo naari mmohi oneere alawihe mathanga aaga.’” |alt="Man ploughing with a yoke of oxen" src="hk00019c.tif" size="col" copy="United Bible Society" ref="Luka 14:19"
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nuwindo, anamwinji yegi omuhara Yesu; ahaarugunuwelaga, wiira:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Akala muthu onofuna odha wa miyo, aadhivela ababe, amaaye, mwihiyanaaye, addibilaaye arogoriye naari egumi yaaye vajinji ogihiya miyo, kanakala namasuuza aaga.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ole ohunathukule muraddi waaye wi agiharege, kanaakale namasuuza aaga.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Baani mwa nyo, oni afunaga omaga nyuba yulubale, vowambeela ahikarati eelengela korowa dhinafuneyege wi oone akala oneere omariha?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Dhinampadduwele agambelile adhe ahimarihe, mwaha wi keelengele korowadha mowakwanela, ateene enamoonege embeddege,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 yiirege: ‘Mulobwana ole ahambeela omaga mbwenye kamarihile.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Naari mwene baani, oni adhowaga owana koddo ni mwene mmohiya, vowambeela ahikarati oobuwelela akala ni anyakoddo aaye macikwi kumi onowaakwaniha owanana mwene ole onadha ni anyakoddo macikwi makumi meenddi?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Akala kanaakwaniha, onomuruma omwiimelela alobe mukalelo wa murenddele, mwene mmohiya agali woolapelawene.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mowindo mwateene mwa nyo ohunahiye dhinniyena, kanaakale namasuuza aaga.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Mwiinyu bwapama; ki wakumuwa, ninawelihedhena ddi?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Kunahiddiwana yego, naari okala manyowa, naari vadhuguni; mbwenye onothathiliwa.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.