João 11

I Fiyowe Uret (TIY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wén i ségétéwe lagéy déméruun, i dawét ne Lasaro, diyo bati dob Betania. I Mariahe brab Martahe do tuwaréyén libun bati ro so dob no ingéd.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Been i niy Mariahe léménuka bé fégéféamute dob de sékéy i Kadnane Jesus brab kénayasén bé buk ne. Atin i Lasarowe lagéyén déméruun.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Mélaw i de libuno ménféuwit ro kébéréh mangéy dob Jesuse maro, “Kadnan, i toowe fo kégédawa mo dumo mo séloyuk, déméruun.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Amun énggélingoo Jesusey ni, ménbéréh mano, “Enda méléhu i Lasarowe bé nan déruun. Ménrigoy ni inok médayéw i Tuluse, atin tidéw so dob ni médayéw soy Begéne sani Nga i Tuluse.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Toow fo méimu i Jesuse bé de ni sétuwaréy ro Martah, Maria, brab Lasaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Endob fiyon fo ké énggélingoo Jesuse déméruun i Lasarowe, énda na ménagéwén tidéw dob gono nuwe bati taman énda féntibusén nay ruwowe gétérésangan.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tidéw béno, ménbéréh dob de kuyugén mano, “Séfule tom mangéy Judea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Endob bang i de kuyugén, “Maistéro, békén ba énda séna ménrugay i kétulamay de Judio diyo Beem méméléhu? Mélaw énda fatutén séfule gon man mangéy diyo.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Séménumbul i Jesuse mano, “Aw békén ba folo bra ruwo géuras i ségéfuwehe? Atin énda gébangkud i étéwe magéw ké fuweh non gito noy géfékayae dob duniyae.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Endob i étéwe magéw ké kélungonon gébangkud non délémon.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Nuret Jesusey binuwayae ni inok fégétiga no bé de kuyugén bé énda gésug-sugén diyo dob Judea non énda séna fénggilidén i galbék ne. Amun énggilid Jesuse bénréh i ni, rénéfaa no mano, “I Lasarowe dumo tom séloyuk, fidong. Mangéyu diyo inok ulégé ku.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Atin i de kuyugén ménbéréh ro maro, “Amuk fidong, waléy adi-adi.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Endob i atag i bénréh Jesuse, ménléhu i Lasarowe, éndob énda énggésobutoy de kuyugén de. Marok tintu fidong.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Mélaw bénréh Jesuse fénkéntayén dob berowe mano, “Ménléhuén i Lasarowe.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Endob sabaf bé begome, mororu non énda diyou. Non wén i rigoné kuwe funa kom munur Begén. Enggomén, magéw tomén.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Atin ménbéréh i Tomase (féndawét so “Séfing”) dob de dumo no kuyugén mano, “Modor tom de inok méléhu tom so séréngan bé Jesuse.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Amun énggégumah ro diyo, énggélingoo Jesuse bé ménfotén gétérésangan i kélébéng ruwe bé Lasarowe.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 I ingéde Betania, gédét saén dob Jerusalem, téléw gékilomitroy kérayu ne.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Atin médooy de Judio ménangéy diyo inok féfiyoné roy de fédéw ro Martah brab Maria bé kéléhu i lagéy ruwe.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Amun énggélingoo Martahe gédét gumah i Jesuse, ménagéw bénalakén, éndob i Mariahe ménféled dob lawie.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Atin ménbéréh i Martahe dob Jesuse mano, “Kadnan, amuk dini go, énda damén ménléhu i lagéy guwe.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Endob gétiga ku fiyon fo ké béleewe ni, iray i Tuluse Beem i ati ongoté muwe de.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Tébule i lagéy me.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Atin bang Martahe, “Gétiga ku tébule moso beroy kéluhanay de étéw dob tamfaday de gai.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Séménumbul i Jesuse mano, “Begéney témbulee brab miraye umul. I étéwe munur Begén, fiyon fo ké méléhu, méuyag so.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Atin i méuyage étéw munur Begén, éndaén méléhuén. Munur go bé ni?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Atin séménumbul i Martahe mano, “Hoo Kadnan, munuru Beemey Kristowe, sani nongot-nongot geye Nga i Tuluse ménangéy dob duniyae ni.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Amun énggilid Martahe bénréh i ni, ménséfule mangéy dob Mariahe dumo no brab ménséguraw mano, “Enggumah i Maistérowe brab féntawagén beem.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Amun énggélingoo Mariahey ni, ménagayas témindég brab ménagéw bénalakén i Jesuse.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 (I Jesuse énda séna énggumahén dob ingéde, diyo séna dob gonoy bénalaka Martahe de.)
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Atin i de Judio diyo ro dob lawie émféfiyo bé fédéw Mariahe, amun énggito roy Mariahe ménagayas témindég brab ménagéw, ménfuray ro de. Marok mangéy kémérew dob lébénge.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Amun énggumah i Mariahe dob gono Jesuse, méntéléngkéb dob adafa nuwe brab ménbéréh mano, “Kadnan, amuk dini go, énda damén ménléhu i lagéy guwe.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Amun énggito Jesusey Mariahe kémérew brab de Judio ménodor de kémérew ro so, ménuray i na Jesuse brab toow fo méntete i fédéw ne.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Atin ménénginsa i Jesuse mano, “Hon i gonoy lénébéngo kome de?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tidéw béno, kéménrew i Jesuse.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Mélaw ménsébéréh-béréh i de étéw maro, “Téngténg gom, toow fo mégédaw i Jesuse bé Lasarowe.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Endob bang i de dumo de, “Enggéféadi-adino noy de motoy langaféne. Sedek énda énggéféadi-adino noy Lasarowe inok énda damén ménléhuén?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Atin amun énggégumah i Jesuse dob lébénge, toow fo méntete i fédéw ne. I ni lébéng takub, atin ténléb roy béngawa nuwe bé dakéle batéw.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Tidéw béno, ménbéréh i Jesuse mano, “Kéda kom i batéwa nan.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Atin ménbéréh man i Jesuse mano, “Bénréh gun dob beeme, amuk munur go, gito moy barakat i Tuluse.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Mélaw kénda roy batéwe dob béngaway lébénge. Atin i Jesuse léménéngag brab ménbéréh mano, “Abay, toow fo fésalamatu dob Beeme non fénggélingoém Begén.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Atin gétiga ku fégélingoé mo Begén sénga tékélid. Endob dasala kuy ni béleewe non bé de étéw géliwét Begén inok munur ro Beem i séménugue Begén.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Amun énggilid bénréhén i ni, ménbéréh toow fo métanug mano, “Lasaro, sut go!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tidéw béno, méntébule i Lasarowe brab ménsut. Atin méntabéd i de kémérén brab de sékéyén bé de safut fénggébaus bé lowoh ne, brab méntéléb i rangih ne bé munsalawe. Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Kéda kom i de fénggébaus de nan inok éndaén méfukétén.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Médooy de Judio ménangéy témukaw bé ro Mariahe, amun énggito roy rénigo Jesuse, ménunur ro dob Beene.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Endob i de dumo bero, ménangéy ro dob de Fariseo brab nuret roy rénigo Jesuse.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Mélaw i de odoroy de fadi brab de Fariseo, ménsélimud ro beroy de kéfédéway de Judio. Atin ménbéréh ro maro, “Ati rigoné tome? Non i Jesuse ni rémigo médoo do mékégaif.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Amuk fédayaé tom i ni rigoné no, kéluhanay étéwe munur dob Beene. Tidéw béno, waléy datu i de Judio atin mékérit i datu tome tidéw Roma. Tidéw béno, mangéy diniy de sundaloy de Romano inok binasané roy lawi i Tuluse gono tom méngadaf, loo soy ingéd tome.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Endob ménbéréh i Kayafase, sani gérotore fadi bé no bélintuwa mano, “Enda i lanték gom.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Aw énda ba gétiga kom de, labi na fiyo ké ségétéw saén i méléhue gémantinon bé kéluhanay Judiowe, inok énda mébinasay ingéd tome?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Bénréhén i ni békén tidéw dob kaane saén kéfégitung. Non beeney toowe gérotor fadi bé no bélintuwa, mélaw sénarigoy Tuluse émbéréh bé i Jesuse méléhu inok méuyag i de étéw Judio.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Atin békén say de Judio, non i funa Jesuse méléhu inok i kéluhanay de nga i Tuluse, sani de munur dob Beene, fiyon atiy gonone tidéwo ro, waléy ro sébaan.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Mélaw tidéw bé no gai, i de odoroy de Judio fégitungé roy ati kéféléhu ruwe bé Jesuse.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Mélaw éndaén féira-iray Jesuse dob Judea ké magéw. Yamula ménangéy Efraim gédét dob gonone énda i étéw de bati. Atin diyo ménbati beroy de kuyugén.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Amun gédétén i kékanduli i de Judio féndawét “Témara”, médooy de étéw tidéw dob de ségiyo-giyo gonon ménangéy Jerusalem. Diyo ro rénigoy adate féndawét “Félinis” inok géamung ro bé kandulie ni.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Atin sélédé roy Jesuse non énda énggito ro de diyo. Atin ménséfénginsa ro dob lawi i Tuluse maro, “Ati karang gome de, mangéy keey diniy Jesuse bé ni kékanduli, loo ké énda?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Non i de odoroy de fadi brab de Fariseo, bénréh ro dob de étéw buluk wén i ségétéw gégito bé gono Jesuse, béréhé no dob berowe inok gékéfoo ro.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.