João 11
I Fiyowe Uret (TIY) vs ARA
1 Wén i ségétéwe lagéy déméruun, i dawét ne Lasaro, diyo bati dob Betania. I Mariahe brab Martahe do tuwaréyén libun bati ro so dob no ingéd.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Been i niy Mariahe léménuka bé fégéféamute dob de sékéy i Kadnane Jesus brab kénayasén bé buk ne. Atin i Lasarowe lagéyén déméruun.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mélaw i de libuno ménféuwit ro kébéréh mangéy dob Jesuse maro, “Kadnan, i toowe fo kégédawa mo dumo mo séloyuk, déméruun.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Amun énggélingoo Jesusey ni, ménbéréh mano, “Enda méléhu i Lasarowe bé nan déruun. Ménrigoy ni inok médayéw i Tuluse, atin tidéw so dob ni médayéw soy Begéne sani Nga i Tuluse.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Toow fo méimu i Jesuse bé de ni sétuwaréy ro Martah, Maria, brab Lasaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Endob fiyon fo ké énggélingoo Jesuse déméruun i Lasarowe, énda na ménagéwén tidéw dob gono nuwe bati taman énda féntibusén nay ruwowe gétérésangan.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tidéw béno, ménbéréh dob de kuyugén mano, “Séfule tom mangéy Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Endob bang i de kuyugén, “Maistéro, békén ba énda séna ménrugay i kétulamay de Judio diyo Beem méméléhu? Mélaw énda fatutén séfule gon man mangéy diyo.”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Séménumbul i Jesuse mano, “Aw békén ba folo bra ruwo géuras i ségéfuwehe? Atin énda gébangkud i étéwe magéw ké fuweh non gito noy géfékayae dob duniyae.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Endob i étéwe magéw ké kélungonon gébangkud non délémon.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nuret Jesusey binuwayae ni inok fégétiga no bé de kuyugén bé énda gésug-sugén diyo dob Judea non énda séna fénggilidén i galbék ne. Amun énggilid Jesuse bénréh i ni, rénéfaa no mano, “I Lasarowe dumo tom séloyuk, fidong. Mangéyu diyo inok ulégé ku.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Atin i de kuyugén ménbéréh ro maro, “Amuk fidong, waléy adi-adi.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Endob i atag i bénréh Jesuse, ménléhu i Lasarowe, éndob énda énggésobutoy de kuyugén de. Marok tintu fidong.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Mélaw bénréh Jesuse fénkéntayén dob berowe mano, “Ménléhuén i Lasarowe.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Endob sabaf bé begome, mororu non énda diyou. Non wén i rigoné kuwe funa kom munur Begén. Enggomén, magéw tomén.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Atin ménbéréh i Tomase (féndawét so “Séfing”) dob de dumo no kuyugén mano, “Modor tom de inok méléhu tom so séréngan bé Jesuse.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Amun énggégumah ro diyo, énggélingoo Jesuse bé ménfotén gétérésangan i kélébéng ruwe bé Lasarowe.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 I ingéde Betania, gédét saén dob Jerusalem, téléw gékilomitroy kérayu ne.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Atin médooy de Judio ménangéy diyo inok féfiyoné roy de fédéw ro Martah brab Maria bé kéléhu i lagéy ruwe.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Amun énggélingoo Martahe gédét gumah i Jesuse, ménagéw bénalakén, éndob i Mariahe ménféled dob lawie.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Atin ménbéréh i Martahe dob Jesuse mano, “Kadnan, amuk dini go, énda damén ménléhu i lagéy guwe.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Endob gétiga ku fiyon fo ké béleewe ni, iray i Tuluse Beem i ati ongoté muwe de.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Tébule i lagéy me.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Atin bang Martahe, “Gétiga ku tébule moso beroy kéluhanay de étéw dob tamfaday de gai.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Séménumbul i Jesuse mano, “Begéney témbulee brab miraye umul. I étéwe munur Begén, fiyon fo ké méléhu, méuyag so.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Atin i méuyage étéw munur Begén, éndaén méléhuén. Munur go bé ni?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Atin séménumbul i Martahe mano, “Hoo Kadnan, munuru Beemey Kristowe, sani nongot-nongot geye Nga i Tuluse ménangéy dob duniyae ni.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Amun énggilid Martahe bénréh i ni, ménséfule mangéy dob Mariahe dumo no brab ménséguraw mano, “Enggumah i Maistérowe brab féntawagén beem.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Amun énggélingoo Mariahey ni, ménagayas témindég brab ménagéw bénalakén i Jesuse.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (I Jesuse énda séna énggumahén dob ingéde, diyo séna dob gonoy bénalaka Martahe de.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Atin i de Judio diyo ro dob lawie émféfiyo bé fédéw Mariahe, amun énggito roy Mariahe ménagayas témindég brab ménagéw, ménfuray ro de. Marok mangéy kémérew dob lébénge.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Amun énggumah i Mariahe dob gono Jesuse, méntéléngkéb dob adafa nuwe brab ménbéréh mano, “Kadnan, amuk dini go, énda damén ménléhu i lagéy guwe.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Amun énggito Jesusey Mariahe kémérew brab de Judio ménodor de kémérew ro so, ménuray i na Jesuse brab toow fo méntete i fédéw ne.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Atin ménénginsa i Jesuse mano, “Hon i gonoy lénébéngo kome de?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Tidéw béno, kéménrew i Jesuse.
35 Jesus chorou.
36 Mélaw ménsébéréh-béréh i de étéw maro, “Téngténg gom, toow fo mégédaw i Jesuse bé Lasarowe.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Endob bang i de dumo de, “Enggéféadi-adino noy de motoy langaféne. Sedek énda énggéféadi-adino noy Lasarowe inok énda damén ménléhuén?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Atin amun énggégumah i Jesuse dob lébénge, toow fo méntete i fédéw ne. I ni lébéng takub, atin ténléb roy béngawa nuwe bé dakéle batéw.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Tidéw béno, ménbéréh i Jesuse mano, “Kéda kom i batéwa nan.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Atin ménbéréh man i Jesuse mano, “Bénréh gun dob beeme, amuk munur go, gito moy barakat i Tuluse.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mélaw kénda roy batéwe dob béngaway lébénge. Atin i Jesuse léménéngag brab ménbéréh mano, “Abay, toow fo fésalamatu dob Beeme non fénggélingoém Begén.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Atin gétiga ku fégélingoé mo Begén sénga tékélid. Endob dasala kuy ni béleewe non bé de étéw géliwét Begén inok munur ro Beem i séménugue Begén.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Amun énggilid bénréhén i ni, ménbéréh toow fo métanug mano, “Lasaro, sut go!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tidéw béno, méntébule i Lasarowe brab ménsut. Atin méntabéd i de kémérén brab de sékéyén bé de safut fénggébaus bé lowoh ne, brab méntéléb i rangih ne bé munsalawe. Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Kéda kom i de fénggébaus de nan inok éndaén méfukétén.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Médooy de Judio ménangéy témukaw bé ro Mariahe, amun énggito roy rénigo Jesuse, ménunur ro dob Beene.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Endob i de dumo bero, ménangéy ro dob de Fariseo brab nuret roy rénigo Jesuse.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mélaw i de odoroy de fadi brab de Fariseo, ménsélimud ro beroy de kéfédéway de Judio. Atin ménbéréh ro maro, “Ati rigoné tome? Non i Jesuse ni rémigo médoo do mékégaif.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Amuk fédayaé tom i ni rigoné no, kéluhanay étéwe munur dob Beene. Tidéw béno, waléy datu i de Judio atin mékérit i datu tome tidéw Roma. Tidéw béno, mangéy diniy de sundaloy de Romano inok binasané roy lawi i Tuluse gono tom méngadaf, loo soy ingéd tome.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Endob ménbéréh i Kayafase, sani gérotore fadi bé no bélintuwa mano, “Enda i lanték gom.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Aw énda ba gétiga kom de, labi na fiyo ké ségétéw saén i méléhue gémantinon bé kéluhanay Judiowe, inok énda mébinasay ingéd tome?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Bénréhén i ni békén tidéw dob kaane saén kéfégitung. Non beeney toowe gérotor fadi bé no bélintuwa, mélaw sénarigoy Tuluse émbéréh bé i Jesuse méléhu inok méuyag i de étéw Judio.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Atin békén say de Judio, non i funa Jesuse méléhu inok i kéluhanay de nga i Tuluse, sani de munur dob Beene, fiyon atiy gonone tidéwo ro, waléy ro sébaan.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mélaw tidéw bé no gai, i de odoroy de Judio fégitungé roy ati kéféléhu ruwe bé Jesuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Mélaw éndaén féira-iray Jesuse dob Judea ké magéw. Yamula ménangéy Efraim gédét dob gonone énda i étéw de bati. Atin diyo ménbati beroy de kuyugén.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Amun gédétén i kékanduli i de Judio féndawét “Témara”, médooy de étéw tidéw dob de ségiyo-giyo gonon ménangéy Jerusalem. Diyo ro rénigoy adate féndawét “Félinis” inok géamung ro bé kandulie ni.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Atin sélédé roy Jesuse non énda énggito ro de diyo. Atin ménséfénginsa ro dob lawi i Tuluse maro, “Ati karang gome de, mangéy keey diniy Jesuse bé ni kékanduli, loo ké énda?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Non i de odoroy de fadi brab de Fariseo, bénréh ro dob de étéw buluk wén i ségétéw gégito bé gono Jesuse, béréhé no dob berowe inok gékéfoo ro.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.