João 11

I Fiyowe Uret (TIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wén i ségétéwe lagéy déméruun, i dawét ne Lasaro, diyo bati dob Betania. I Mariahe brab Martahe do tuwaréyén libun bati ro so dob no ingéd.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Been i niy Mariahe léménuka bé fégéféamute dob de sékéy i Kadnane Jesus brab kénayasén bé buk ne. Atin i Lasarowe lagéyén déméruun.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mélaw i de libuno ménféuwit ro kébéréh mangéy dob Jesuse maro, “Kadnan, i toowe fo kégédawa mo dumo mo séloyuk, déméruun.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Amun énggélingoo Jesusey ni, ménbéréh mano, “Enda méléhu i Lasarowe bé nan déruun. Ménrigoy ni inok médayéw i Tuluse, atin tidéw so dob ni médayéw soy Begéne sani Nga i Tuluse.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Toow fo méimu i Jesuse bé de ni sétuwaréy ro Martah, Maria, brab Lasaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Endob fiyon fo ké énggélingoo Jesuse déméruun i Lasarowe, énda na ménagéwén tidéw dob gono nuwe bati taman énda féntibusén nay ruwowe gétérésangan.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Tidéw béno, ménbéréh dob de kuyugén mano, “Séfule tom mangéy Judea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Endob bang i de kuyugén, “Maistéro, békén ba énda séna ménrugay i kétulamay de Judio diyo Beem méméléhu? Mélaw énda fatutén séfule gon man mangéy diyo.”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Séménumbul i Jesuse mano, “Aw békén ba folo bra ruwo géuras i ségéfuwehe? Atin énda gébangkud i étéwe magéw ké fuweh non gito noy géfékayae dob duniyae.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Endob i étéwe magéw ké kélungonon gébangkud non délémon.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nuret Jesusey binuwayae ni inok fégétiga no bé de kuyugén bé énda gésug-sugén diyo dob Judea non énda séna fénggilidén i galbék ne. Amun énggilid Jesuse bénréh i ni, rénéfaa no mano, “I Lasarowe dumo tom séloyuk, fidong. Mangéyu diyo inok ulégé ku.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Atin i de kuyugén ménbéréh ro maro, “Amuk fidong, waléy adi-adi.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Endob i atag i bénréh Jesuse, ménléhu i Lasarowe, éndob énda énggésobutoy de kuyugén de. Marok tintu fidong.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Mélaw bénréh Jesuse fénkéntayén dob berowe mano, “Ménléhuén i Lasarowe.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Endob sabaf bé begome, mororu non énda diyou. Non wén i rigoné kuwe funa kom munur Begén. Enggomén, magéw tomén.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Atin ménbéréh i Tomase (féndawét so “Séfing”) dob de dumo no kuyugén mano, “Modor tom de inok méléhu tom so séréngan bé Jesuse.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Amun énggégumah ro diyo, énggélingoo Jesuse bé ménfotén gétérésangan i kélébéng ruwe bé Lasarowe.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 I ingéde Betania, gédét saén dob Jerusalem, téléw gékilomitroy kérayu ne.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Atin médooy de Judio ménangéy diyo inok féfiyoné roy de fédéw ro Martah brab Maria bé kéléhu i lagéy ruwe.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Amun énggélingoo Martahe gédét gumah i Jesuse, ménagéw bénalakén, éndob i Mariahe ménféled dob lawie.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Atin ménbéréh i Martahe dob Jesuse mano, “Kadnan, amuk dini go, énda damén ménléhu i lagéy guwe.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Endob gétiga ku fiyon fo ké béleewe ni, iray i Tuluse Beem i ati ongoté muwe de.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Tébule i lagéy me.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Atin bang Martahe, “Gétiga ku tébule moso beroy kéluhanay de étéw dob tamfaday de gai.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Séménumbul i Jesuse mano, “Begéney témbulee brab miraye umul. I étéwe munur Begén, fiyon fo ké méléhu, méuyag so.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Atin i méuyage étéw munur Begén, éndaén méléhuén. Munur go bé ni?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Atin séménumbul i Martahe mano, “Hoo Kadnan, munuru Beemey Kristowe, sani nongot-nongot geye Nga i Tuluse ménangéy dob duniyae ni.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Amun énggilid Martahe bénréh i ni, ménséfule mangéy dob Mariahe dumo no brab ménséguraw mano, “Enggumah i Maistérowe brab féntawagén beem.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Amun énggélingoo Mariahey ni, ménagayas témindég brab ménagéw bénalakén i Jesuse.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 (I Jesuse énda séna énggumahén dob ingéde, diyo séna dob gonoy bénalaka Martahe de.)
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Atin i de Judio diyo ro dob lawie émféfiyo bé fédéw Mariahe, amun énggito roy Mariahe ménagayas témindég brab ménagéw, ménfuray ro de. Marok mangéy kémérew dob lébénge.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Amun énggumah i Mariahe dob gono Jesuse, méntéléngkéb dob adafa nuwe brab ménbéréh mano, “Kadnan, amuk dini go, énda damén ménléhu i lagéy guwe.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Amun énggito Jesusey Mariahe kémérew brab de Judio ménodor de kémérew ro so, ménuray i na Jesuse brab toow fo méntete i fédéw ne.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Atin ménénginsa i Jesuse mano, “Hon i gonoy lénébéngo kome de?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Tidéw béno, kéménrew i Jesuse.
35 Jesus chorou.
36 Mélaw ménsébéréh-béréh i de étéw maro, “Téngténg gom, toow fo mégédaw i Jesuse bé Lasarowe.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Endob bang i de dumo de, “Enggéféadi-adino noy de motoy langaféne. Sedek énda énggéféadi-adino noy Lasarowe inok énda damén ménléhuén?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Atin amun énggégumah i Jesuse dob lébénge, toow fo méntete i fédéw ne. I ni lébéng takub, atin ténléb roy béngawa nuwe bé dakéle batéw.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tidéw béno, ménbéréh i Jesuse mano, “Kéda kom i batéwa nan.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Atin ménbéréh man i Jesuse mano, “Bénréh gun dob beeme, amuk munur go, gito moy barakat i Tuluse.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mélaw kénda roy batéwe dob béngaway lébénge. Atin i Jesuse léménéngag brab ménbéréh mano, “Abay, toow fo fésalamatu dob Beeme non fénggélingoém Begén.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Atin gétiga ku fégélingoé mo Begén sénga tékélid. Endob dasala kuy ni béleewe non bé de étéw géliwét Begén inok munur ro Beem i séménugue Begén.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Amun énggilid bénréhén i ni, ménbéréh toow fo métanug mano, “Lasaro, sut go!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tidéw béno, méntébule i Lasarowe brab ménsut. Atin méntabéd i de kémérén brab de sékéyén bé de safut fénggébaus bé lowoh ne, brab méntéléb i rangih ne bé munsalawe. Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Kéda kom i de fénggébaus de nan inok éndaén méfukétén.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Médooy de Judio ménangéy témukaw bé ro Mariahe, amun énggito roy rénigo Jesuse, ménunur ro dob Beene.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Endob i de dumo bero, ménangéy ro dob de Fariseo brab nuret roy rénigo Jesuse.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mélaw i de odoroy de fadi brab de Fariseo, ménsélimud ro beroy de kéfédéway de Judio. Atin ménbéréh ro maro, “Ati rigoné tome? Non i Jesuse ni rémigo médoo do mékégaif.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Amuk fédayaé tom i ni rigoné no, kéluhanay étéwe munur dob Beene. Tidéw béno, waléy datu i de Judio atin mékérit i datu tome tidéw Roma. Tidéw béno, mangéy diniy de sundaloy de Romano inok binasané roy lawi i Tuluse gono tom méngadaf, loo soy ingéd tome.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Endob ménbéréh i Kayafase, sani gérotore fadi bé no bélintuwa mano, “Enda i lanték gom.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Aw énda ba gétiga kom de, labi na fiyo ké ségétéw saén i méléhue gémantinon bé kéluhanay Judiowe, inok énda mébinasay ingéd tome?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Bénréhén i ni békén tidéw dob kaane saén kéfégitung. Non beeney toowe gérotor fadi bé no bélintuwa, mélaw sénarigoy Tuluse émbéréh bé i Jesuse méléhu inok méuyag i de étéw Judio.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Atin békén say de Judio, non i funa Jesuse méléhu inok i kéluhanay de nga i Tuluse, sani de munur dob Beene, fiyon atiy gonone tidéwo ro, waléy ro sébaan.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Mélaw tidéw bé no gai, i de odoroy de Judio fégitungé roy ati kéféléhu ruwe bé Jesuse.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Mélaw éndaén féira-iray Jesuse dob Judea ké magéw. Yamula ménangéy Efraim gédét dob gonone énda i étéw de bati. Atin diyo ménbati beroy de kuyugén.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Amun gédétén i kékanduli i de Judio féndawét “Témara”, médooy de étéw tidéw dob de ségiyo-giyo gonon ménangéy Jerusalem. Diyo ro rénigoy adate féndawét “Félinis” inok géamung ro bé kandulie ni.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Atin sélédé roy Jesuse non énda énggito ro de diyo. Atin ménséfénginsa ro dob lawi i Tuluse maro, “Ati karang gome de, mangéy keey diniy Jesuse bé ni kékanduli, loo ké énda?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Non i de odoroy de fadi brab de Fariseo, bénréh ro dob de étéw buluk wén i ségétéw gégito bé gono Jesuse, béréhé no dob berowe inok gékéfoo ro.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.