Romanos 9
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NVI
1 Nili Kraist ami tunum kemin, ibakamin weng kaa bakan-umbi daa; ti faneng tituun-kup tabin weng kaata-kup bakan-umbi kaali, God ami Sinik Tambal ata nami aket fukunin ayo dong dokop-na utami ya, Weng kalawaali ti faneng tituun-kup bokolokomi no kalbi. Kemin, weng san iliwa.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Nali ti suunkup nalmi nak-tunum kusal Israel imi aket uluum awak kaata-kup kuluu-bomdila, utam yakyak talan-umbi.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Kemin, nalmi aket fukunin dukum kaali ti, God ata taba-lomda nami tunum miit maakup iyo im-taldang almi miit tem tiilak o, kebi no. Kemin, nali utami yi, Liip so kelu dinam, Kraist ami dik-daaliya, nata nam-kan-tiilala yak ban-ilomdi nami win ata disa kelule, ita im-taldang-daala nami abiin kuluu-lom tam abiil tikiin unin o, kalomi. Lale, kaa liip namti kabe disa kemin, kwin, kiiso kawi kala-laabi no!
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Kemin, God ali Israel kasel imi yim-buu bokoya-lomda: Ibi nami unang tunum ale, nalmi man o, kalale, God ayo titil so, dawang so, ayo kukuyila utamiwa yi, Awu, God ali nuso bombe kala, kalsip. Kemin, God ami weng kutiisa so, ami Lo so, tifan lotu kemin kukup kaaso aa, God ami kanolokomi kayi! kala kuka-daasa so, kii imi kuyilala, ilimi diim kulu bombuu.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Kemin, sawaayak kawu, tunum miit kaptoop ami man loop namti kaa-bilip ilmi diim kaptoowu God ami uldaa-dabuula tiltam kamokim ke-lom Kraist ayo tiltam tunum kese.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 La, nuli utamuwa, God ali Israel kayaak iyo alik ulelnala, tiltam almi unang tunum kensip disa yo, kalup namti, nuli ibokoya-lomdup: God ayo Abraham ami bokola-lomda: Kapni man loop kaptoop-ali yaapkan yaapkan ke-lokomip o, kala, weng kutiisa. Lale, alik ulelnin disa kemin, ali kasen-foko kelase no, kalolup ema? Kaali disa yo.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Abraham ami man loop kiili, alik God ami man disa; iip maakup maakup kiita-kup kemin, sawaayak kawu God ayo Abraham ami bokola-lomda: Kapni man kaa disa; kemin, kapni man Aisak ami loop kaptoop ata-kup kapni win ayo bokoyilila, kaltapni tunum miit ke-lokomip o, ansa.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Kemin, weng kalawaami iipyak tem namti kala bombe: God ami diim kaali, Abraham ami man fokosa kiili ti alik nalmi man o, kalsa disa; nami weng kuka-daali ilom fan tiltam abamnaya, man duubip kaata-kup nalmi man kayi! kala-lomda God ayo kanum bokosa.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 God ali Abraham ami weng kuka-daa bokola-lomda:
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Kaa kaata-kup daa; ma namti kala bombe: Rebeka umi man tunum man awaang imi aalap kulaa maakup kemin, ali numi awaalik Aisak.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Kemin, God ayo tunum ulamin kaami kukup aket fukun-ilomda, Tunum ami kukup tangbal kanuba kaata, atam-ilom ulduu dabuulokomi disa; ti nalmi aket kaata-kup, Awu kulaata naan-daala-lom ulduuliya, unang tunum iyo nami kukup uyo utamin o, kala-somdala kemin, man awaang alep iyo awak uyo imulula tiltam kukup mafak aye, kukup tangbal aye, ayo ma nuumin disa bom iliwa,
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 kamasi kawu, God ayo almi aket fukunin kaata-kup dap-mafiing daa talokoma niing kaata ulduu-lomda, awak Rebeka umi bokowa-lomda: Dap-mafiing daa talokoma niing kaata, asiik bon tem talokoma alaltap ke atam fik kaa tiin molokoma no, wansa ko.
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Bom bii-lom man awaang alep imi imulu fasuu-lomdip iyo bii-lom saaksip imi sang kaali, God ayo boko-lomda:
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Kanum bokosa kemin, kaa kanimin o, kalokomup i? Nuli boko-lom: God kaami unang tunum ulamin kaali ti yaap ma ulan-umba disa yo, kalokomup ema? Daa te!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 God ali Moses ami bokola-lomda:
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Kemin, God ami unang tunum ulamin kaami kukup kaa kanumin kemin, unang tunum ili boko-lomdip: Kapni unang tunum kelum o, kalbup kemin, kabi numi uldaa-yim-buulan o, kebip aye, kukup tambal kaata dukum-kup fukulupla, God ayo numi fiyaap-kup duu-bam uldaa-yim-buulak o, kebip aye, kii disa; God almi aket fukunin kaata-kup unang tunum iyo ulela-lomda, olen-daaya-laaba.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Kemin, God ami Sukon Tem kabak-ali boko-lomdu:
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Kanolin kemin, nokol kaa ti utamum, God ali tunum ma olen-daalalon o, kala kaa, tunum kaami ban kemin ayo telakin. La, kela-lom olen-daala-lomda kukup tangbal ata-kup kukaalokoma le, kuno tunum ma ami aket kufoliya, fuut-tabemak o, kala, kaa God ali sawaayak Isip kasel imi king ami aket kufolaya, ayo fuut-tabemsa tap ke kano kufolaya, ayo fuut-tabe-mokoma no, kalsa.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Kemin, kabi bokop-na-lom: Kanta ti God kaa dil molala, ami fanang saanin kanuba ayo asuk kelama disa; God ata tunum ami aket kufolaya fuut-taben-umba. Kemin, God ata tunum ami bokola-lomda: Ee, yak kanubap kaali, ban kebap o, ken-umba kaa faleluya kanum-laaba disa yo, kebap ema? Kaa disa yo!
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Kabi tifan tunum kemin ale, dok kano-lomdawa God ami titil tabin weng kaa bokolalap i? Faldak-tiimin weng ma kalawa utamum. Tawaal fuk-duu ima fuumin ket talalmin kaali, tunum almi sikiltup talalmin kemin, ket kaali, asuk tunum dotuba almi bokola-lomda: Kabi kanimin o, kala nali kalanola nam-talalubap yoko? akokoma nema?
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Tunum tawaal fuk-duu-lom ima fuumin ket talalmin ayo tawaal ma fuk-duu-lomda talalulokoma kaali, ma kaptoop-ata ima tini-bam inin ket, suunkup fukumin disale; ket malo kiita ma kaptoop-ata almi ima suunkup fuu-bam inin ket. Yale, ami kanolin kukup kaa kanolokoma kaa tituun-kup tabin disa yo, kebap ema?
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 God akal ti kanose. Kemin, ami aket kaali, Nami aket atul ayo kutaltam-daaliya, unang tunum alik iyo nami titil kaata, atamik o, kalalala, unang tunum nami aket atul tabemin ayo yak imi diim abamnu keyokomi yakal yam-mafak-daa kelon o, kalase. Yale, aket atul ayo abiltap-siik kuyin disa bomda fen-tabasa.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Kemin, ami aket kaali, Unang tunum iyo God nami abip atin ti falala-kup kalsu so, umi kiit kon so, kiita kukuyila utamin o, kala-lomda God almi kukup tambal kaata, unang tunum iip maakup maakup imi kuyokoma. Kemin, nuyo olen-daaya-lomda weng umuuya dotuya kesa.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Kemin, naan-daayase kaa unang tunum kiili, Kristen nuta kemin Juda kayaak nuta-kup daa; yak tunum miit kusnum iso naan-daayase.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Kemin, Hosea ami sukon ma dolsa kabak akal ti God ayo bokoya-lomda:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Aa, Hosea ayo weng ma boko-lomda:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 — ausente —
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Aisaya ayo kaami sang almi kaal-kemin weng ma bokoya-lomda:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Kanum bokosip kemin ale, kaali kanimin o kalokomup? Numi weng bokolokomup namti kala bombe. Yak unang tunum miit ma ma ili kukup tangbal kaata tabuuluwa, God ayo bokoya-lomda: Ibi tituun-kup tabin unang tunum o, yakak o, kala-lomdip dukum-kup kutal-fuku-biisip disa; ili God nami lak kaata duulip o, kalale, ayo bokoya ko: Kipni ban kemin kaami uluum ayo disa keyilula, tituun-kup tabin unang tunum kelip o, kalase.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Kemin ale, Israel kasel ili ti lo kaata kutal-fukulupla, God ata bokoya-lomda: Ibi ti tituun-kup tabin unang tunum kayi! yakak o, kal-bomdiwa lo kuuta-kup fuku-bom biisip. Lale, atin talalu soko kutal-fukulin disa biisip.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Kemin, ili kanimin o, kalaliwa, lo kaa kutal-fukulin disa biisip i? Kabak-ali numi Yesus lak dakaamin kaami liip kaata kayi! kalaliwa disa; kemin, numi kukup tambal kaali, dukum-kup fuku-laamin kaami liip kabangu God kaa bokoya-lomda: Ibi tituun-kup tabin unang tunum o, yakak o, kalalipla iyo titil-fak-daa bom ilsip. Kemin, imi kanu-bam ilsip kaali, imi liip tal-une-bamdip yaan dabom kuyak tuum diim mo bangbaang daa daak aba-lom aket atul taben-umbip tap ke, Yesus ami lak kaa duulup disa yo, ke-bisip.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Kemin, God ami Sukon Tem kabak-ali Yesus ami sang faldak-tiimin weng ma ayo boko-lomda:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.