Romanos 9
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NTLH
1 Nili Kraist ami tunum kemin, ibakamin weng kaa bakan-umbi daa; ti faneng tituun-kup tabin weng kaata-kup bakan-umbi kaali, God ami Sinik Tambal ata nami aket fukunin ayo dong dokop-na utami ya, Weng kalawaali ti faneng tituun-kup bokolokomi no kalbi. Kemin, weng san iliwa.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Nali ti suunkup nalmi nak-tunum kusal Israel imi aket uluum awak kaata-kup kuluu-bomdila, utam yakyak talan-umbi.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Kemin, nalmi aket fukunin dukum kaali ti, God ata taba-lomda nami tunum miit maakup iyo im-taldang almi miit tem tiilak o, kebi no. Kemin, nali utami yi, Liip so kelu dinam, Kraist ami dik-daaliya, nata nam-kan-tiilala yak ban-ilomdi nami win ata disa kelule, ita im-taldang-daala nami abiin kuluu-lom tam abiil tikiin unin o, kalomi. Lale, kaa liip namti kabe disa kemin, kwin, kiiso kawi kala-laabi no!
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Kemin, God ali Israel kasel imi yim-buu bokoya-lomda: Ibi nami unang tunum ale, nalmi man o, kalale, God ayo titil so, dawang so, ayo kukuyila utamiwa yi, Awu, God ali nuso bombe kala, kalsip. Kemin, God ami weng kutiisa so, ami Lo so, tifan lotu kemin kukup kaaso aa, God ami kanolokomi kayi! kala kuka-daasa so, kii imi kuyilala, ilimi diim kulu bombuu.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Kemin, sawaayak kawu, tunum miit kaptoop ami man loop namti kaa-bilip ilmi diim kaptoowu God ami uldaa-dabuula tiltam kamokim ke-lom Kraist ayo tiltam tunum kese.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 La, nuli utamuwa, God ali Israel kayaak iyo alik ulelnala, tiltam almi unang tunum kensip disa yo, kalup namti, nuli ibokoya-lomdup: God ayo Abraham ami bokola-lomda: Kapni man loop kaptoop-ali yaapkan yaapkan ke-lokomip o, kala, weng kutiisa. Lale, alik ulelnin disa kemin, ali kasen-foko kelase no, kalolup ema? Kaali disa yo.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Abraham ami man loop kiili, alik God ami man disa; iip maakup maakup kiita-kup kemin, sawaayak kawu God ayo Abraham ami bokola-lomda: Kapni man kaa disa; kemin, kapni man Aisak ami loop kaptoop ata-kup kapni win ayo bokoyilila, kaltapni tunum miit ke-lokomip o, ansa.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Kemin, weng kalawaami iipyak tem namti kala bombe: God ami diim kaali, Abraham ami man fokosa kiili ti alik nalmi man o, kalsa disa; nami weng kuka-daali ilom fan tiltam abamnaya, man duubip kaata-kup nalmi man kayi! kala-lomda God ayo kanum bokosa.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 God ali Abraham ami weng kuka-daa bokola-lomda:
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Kaa kaata-kup daa; ma namti kala bombe: Rebeka umi man tunum man awaang imi aalap kulaa maakup kemin, ali numi awaalik Aisak.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Kemin, God ayo tunum ulamin kaami kukup aket fukun-ilomda, Tunum ami kukup tangbal kanuba kaata, atam-ilom ulduu dabuulokomi disa; ti nalmi aket kaata-kup, Awu kulaata naan-daala-lom ulduuliya, unang tunum iyo nami kukup uyo utamin o, kala-somdala kemin, man awaang alep iyo awak uyo imulula tiltam kukup mafak aye, kukup tangbal aye, ayo ma nuumin disa bom iliwa,
11 — ausente —
12 kamasi kawu, God ayo almi aket fukunin kaata-kup dap-mafiing daa talokoma niing kaata ulduu-lomda, awak Rebeka umi bokowa-lomda: Dap-mafiing daa talokoma niing kaata, asiik bon tem talokoma alaltap ke atam fik kaa tiin molokoma no, wansa ko.
12 — ausente —
13 Bom bii-lom man awaang alep imi imulu fasuu-lomdip iyo bii-lom saaksip imi sang kaali, God ayo boko-lomda:
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Kanum bokosa kemin, kaa kanimin o, kalokomup i? Nuli boko-lom: God kaami unang tunum ulamin kaali ti yaap ma ulan-umba disa yo, kalokomup ema? Daa te!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 God ali Moses ami bokola-lomda:
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Kemin, God ami unang tunum ulamin kaami kukup kaa kanumin kemin, unang tunum ili boko-lomdip: Kapni unang tunum kelum o, kalbup kemin, kabi numi uldaa-yim-buulan o, kebip aye, kukup tambal kaata dukum-kup fukulupla, God ayo numi fiyaap-kup duu-bam uldaa-yim-buulak o, kebip aye, kii disa; God almi aket fukunin kaata-kup unang tunum iyo ulela-lomda, olen-daaya-laaba.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Kemin, God ami Sukon Tem kabak-ali boko-lomdu:
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Kanolin kemin, nokol kaa ti utamum, God ali tunum ma olen-daalalon o, kala kaa, tunum kaami ban kemin ayo telakin. La, kela-lom olen-daala-lomda kukup tangbal ata-kup kukaalokoma le, kuno tunum ma ami aket kufoliya, fuut-tabemak o, kala, kaa God ali sawaayak Isip kasel imi king ami aket kufolaya, ayo fuut-tabemsa tap ke kano kufolaya, ayo fuut-tabe-mokoma no, kalsa.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Kemin, kabi bokop-na-lom: Kanta ti God kaa dil molala, ami fanang saanin kanuba ayo asuk kelama disa; God ata tunum ami aket kufolaya fuut-taben-umba. Kemin, God ata tunum ami bokola-lomda: Ee, yak kanubap kaali, ban kebap o, ken-umba kaa faleluya kanum-laaba disa yo, kebap ema? Kaa disa yo!
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Kabi tifan tunum kemin ale, dok kano-lomdawa God ami titil tabin weng kaa bokolalap i? Faldak-tiimin weng ma kalawa utamum. Tawaal fuk-duu ima fuumin ket talalmin kaali, tunum almi sikiltup talalmin kemin, ket kaali, asuk tunum dotuba almi bokola-lomda: Kabi kanimin o, kala nali kalanola nam-talalubap yoko? akokoma nema?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Tunum tawaal fuk-duu-lom ima fuumin ket talalmin ayo tawaal ma fuk-duu-lomda talalulokoma kaali, ma kaptoop-ata ima tini-bam inin ket, suunkup fukumin disale; ket malo kiita ma kaptoop-ata almi ima suunkup fuu-bam inin ket. Yale, ami kanolin kukup kaa kanolokoma kaa tituun-kup tabin disa yo, kebap ema?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 God akal ti kanose. Kemin, ami aket kaali, Nami aket atul ayo kutaltam-daaliya, unang tunum alik iyo nami titil kaata, atamik o, kalalala, unang tunum nami aket atul tabemin ayo yak imi diim abamnu keyokomi yakal yam-mafak-daa kelon o, kalase. Yale, aket atul ayo abiltap-siik kuyin disa bomda fen-tabasa.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Kemin, ami aket kaali, Unang tunum iyo God nami abip atin ti falala-kup kalsu so, umi kiit kon so, kiita kukuyila utamin o, kala-lomda God almi kukup tambal kaata, unang tunum iip maakup maakup imi kuyokoma. Kemin, nuyo olen-daaya-lomda weng umuuya dotuya kesa.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Kemin, naan-daayase kaa unang tunum kiili, Kristen nuta kemin Juda kayaak nuta-kup daa; yak tunum miit kusnum iso naan-daayase.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Kemin, Hosea ami sukon ma dolsa kabak akal ti God ayo bokoya-lomda:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Aa, Hosea ayo weng ma boko-lomda:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 — ausente —
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Aisaya ayo kaami sang almi kaal-kemin weng ma bokoya-lomda:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Kanum bokosip kemin ale, kaali kanimin o kalokomup? Numi weng bokolokomup namti kala bombe. Yak unang tunum miit ma ma ili kukup tangbal kaata tabuuluwa, God ayo bokoya-lomda: Ibi tituun-kup tabin unang tunum o, yakak o, kala-lomdip dukum-kup kutal-fuku-biisip disa; ili God nami lak kaata duulip o, kalale, ayo bokoya ko: Kipni ban kemin kaami uluum ayo disa keyilula, tituun-kup tabin unang tunum kelip o, kalase.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Kemin ale, Israel kasel ili ti lo kaata kutal-fukulupla, God ata bokoya-lomda: Ibi ti tituun-kup tabin unang tunum kayi! yakak o, kal-bomdiwa lo kuuta-kup fuku-bom biisip. Lale, atin talalu soko kutal-fukulin disa biisip.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Kemin, ili kanimin o, kalaliwa, lo kaa kutal-fukulin disa biisip i? Kabak-ali numi Yesus lak dakaamin kaami liip kaata kayi! kalaliwa disa; kemin, numi kukup tambal kaali, dukum-kup fuku-laamin kaami liip kabangu God kaa bokoya-lomda: Ibi tituun-kup tabin unang tunum o, yakak o, kalalipla iyo titil-fak-daa bom ilsip. Kemin, imi kanu-bam ilsip kaali, imi liip tal-une-bamdip yaan dabom kuyak tuum diim mo bangbaang daa daak aba-lom aket atul taben-umbip tap ke, Yesus ami lak kaa duulup disa yo, ke-bisip.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Kemin, God ami Sukon Tem kabak-ali Yesus ami sang faldak-tiimin weng ma ayo boko-lomda:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.