Marcos 6

God Ami Alokso Weng (TIF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kemin, Yesus so, almi daang bakaalin tunum iso, nikil iyo abip kaa kela-lomdip din Yesus almi abip Nasaret kawu din unip.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Kemin, ayo tal bom ilale, God ami iintang am kaayo daanule, tam lotu am kaptamu God ami weng kaali, kufo-lomda unang tunum iyo bakayin-bam kukuyin-balala, unang tunum yaapkan iyo weng san: Kwin! kalaso kanum bakama kawi! kala-lomdip bokolip ko. Faneng, tunum kaami weng tangbal kaa kukuyinba kaata, doku ma kuluuse ni? Dok no-lom Yesus ayo aket fukunin tangbal kaali, dok no-lomda dik-daa-kuluuse ni? Kanta ma kukon-balala kanolin mirakel o kala kukup ulmi kusnum kusnum kaali kanuba ni?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Kemin, siin kaayo tunum kaali, abip kaltam-ami as kom bakela kutii-bam mafek mafek talalmin tunum ke-bamda bom ilsa kemin, kaali Maria umi man ale, kaali Jems so, Josis so, Judas so, Saimon aso, nikil imi fik kemin ale, alami nakal-unang yakal ti kuno abip kalawu bom-bilip, (kemin kaali, win finin tunum disa, kaali ti disa abip tunum kemin, kaami weng kaali weng sanalup dinim) o, kala-lomdipla daang ukolipla itaba-kup
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yesus akal bokoya-lomda: God ami profet o, kala weng tem bakayilin tunum ayo din abip malo ma kaami tam unokoma kaata, abip kaptam-ami kasel iyo boko-lomdip: Tunum kalawaayo, win finin o, kala ami weng baka-mokoma kaali ti, talalu weng san-kaa-mokomip. Lale, din almi abip tituun kaptamu unokoma kaata, almi abip kasel aye, almi aptum kusal aye, aa yak almi kiim anung aye, iyo ami weng kaali ma, weng sanokomip dinim o, yakale,
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Yesus ayo okok kemin tunum talangkal iyo yim-baali alep e kala una-una-kelin o, kala-lomda naan-daaya tal mepso tiliple, almi titil kaali, kuya-lomda bokoya-lom: Kibi nami win diim kaata sinik mafak mafak kiili fotabam-nipla, yak banemik o, kalba-kup kulaa
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 kipni yak abip ma ma kaami kanun-tal-une-mokomip kaali, (abip unang tunum iyo taba ibi dong dakaayokomip kemin,) kibi ima aye, men dukum aye, aa tuumon anang aye, kaali ma kulii-unemin daa; malal kaata-kup kulii-tal-une-mokomip.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Kemin, yaan-ilom kulaa, kuno diltoop tine unolip. Lale, siyot kaal kaali alep daa; maakup kaata-kup kulaak tinila kulaak tinila ke-lomdipla, unokomip.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kemin, ibi din abip ma din unip kaali, am maakup kaptamu bomdip abip unang tunum iyo kukuyinbi keyinbip-kup aa, yak abip ma ma ken-tal-unemalip.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Kanolin kemin, am kaptam bom-bilip aa, abip kasel aa, iyo im-tam daa tiin mo-bom kipni weng ayo weng san-kaamin dinim kelip namti, Juda nulmi kukup ma kaata, kuluu-lomdipla, abip kaptam ayo kambola unolip o. Nulmi kukup kaali, sung ilol tal aba yak kipni yaan diim tabuuba uyo diliit-mo kulaalip yak abip kasel imi lo kabamnula kawu, abip kaptam-ami unang tunum iyo utamiwa yi, Asuk ilom kaa maso tal nuli dong dokoyokomip dinim o, kalin o, kala Yesus ayo kanum bokoya ko.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Okok kemin tunum nikil iyo yakyak din unang tunum iyo bakayin-bamdip: Ibi aket fal-siki-lom kiltipni kukup mafak kaa kanubip kaata, kela-lomdipla yo! ke-bamdiple,
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 nikil iyo sinik mafak yaapkan iyo fotabe-bilip yak bane-biliple, kulaa angtiil diim ilikmin kaami marasin kaali, kuluu-lom unang tunum mafak-alin imi angtiil diim kaa ilik daaya-lomdip beten keya yam-talalulip taltam tangbal ke-bam kemip ko.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Kemin, Yesus ami win kaali, tiltam dukum-nule, King Herot akal kuno weng san kela kemin, malo ma iyo boko-lomdip: Yesus ali oksam ukaayin tunum Jon Baptis taanse ata kemin, kulu God ata dafola asuk tam tiin-ilomdala, kanolin titil kaali, kuluu-lomda mirakel o kala kukup almi kusnum kusnum kaali kanuba no, kemiple,
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 malo ma iyo boko-lomdip: Daa ya! Kaali sawaalak God ami profet o kala weng sawaa bakayin tunum Elaija biisa ata kulu tiltam talda kulu kanuba no, kemiple, malo ma ita boko-lomdip: Daa ya! Kaali Elaija disa, kaali ti God ami weng sawaa bakayin tunum kusnum kemin, sawaayak kaami weng sawaa bakayin-bisip iltap o, ke-bam, weng aal diki-bam una-tala-ke-bilipla,
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herot ayo weng sanba-kup bokola: Siin kaali, nami waasi dinin tunum ayo dabaali din-ilomda Jon ami dabom kaali, buk-dola-lom anse. Lale, kaata God ayo asuk dafolala, faneng tam tiinba no, kala ko.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Herodias ukol Jon ayo dok no-lomdi aali taanak o, kem-laabu kemin, Herot ami awak duusu kaami aket fukunin am kaali, daanula, Herot ayo almi dong dakaalin tunum so, almi waasi dinim tunum imi tiin molin so, Provins Galili kasel imi kamok kamok iso, iyo naan-daayilala, tal Herot am kaptamu ima waan in-bom fiyaap duu-bilipla,
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodias umi man unang uyo tiltam am taldu danis tangbal ayo ke-bulula, Herot so, tunum ima inbip iso, iyo utam-ilomdip unang man kuumi fiyaap kaali duu-un-bamdip king ayo unang man sii kuumi bokowa-lom: Kaali tangbal kemin, nali mafek mafek tangbal ma kup-ton o kebi kemin, kultupta bokop-na-lomdap, dok nolin kaami mafek mafek kaata ma kup-nan o nakap kala, kalalila, kulaata-kup kup-tokomi.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Kemin, nami weng kaali ti, faneng bokop-ti kemin, dok nolin mafek mafek katip aye, dukum aye, ale, mafek mafek sisol dukum kuluu-lom saanin aye, inang kaata kanola kubi kaami sang dik-daalap kaali, ti maaklo kup-tokomi no, ukale,
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 kulaa, unang man uyo abiltap tam-ilomdu awak uyo dik-daawulu: Akamen o. Nali awakim ami diim kaali, kanamin mafek mafek kaata ma kup-nan o, akokomi ni? ukule, kulaa awak uyo bokowa-lomdu: Tam ilom Herot ayo bokola-lomdap: Nami aket fukunin kaali, kapni waasi dinin tunum ayo ma dabaalap dindala, oksam wakayin tunum Jon Baptis kaami dabom uyo ukduu kulii-tal kup-nan o, kalbi no, kala kanum bokolapla yo, kala awak uyo kanum bokowulule,
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 kulaa man uyo abiltap tiltam am taldu king ami bokola-lomdu: Nami aket fukunin kaali, ti kamala kulawu kapni waasi dinin tunum ayo ma dabaalap dindala oksam wakayin tunum Jon Baptis kaami dabom ayo ukduu-lom ku kabas diim tii kulii-tal kup-nak o, kalbi no, akule,
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 kulaa king ayo weng san-ilomda, utama yi, Kaali atin ti kukup mafak kala, kalba-kup kulaa ami aket tem kaali ti mafakalule, Disa yo, kalokin. Katale, fanang daalala, Unang tunum yaapkan bom-bilip kalawiiyo, nami weng kutiili kaali, weng sanip kala, kalba-kup, Ayo, unba-kup,
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 king ayo almi waasi dinin tunum ayo bokola-lomda: Din Jon ami dabom kaali, ukduu kulii-talan o, akala din kalabus am un-ilomda Jon ami dabom kaali, ukduu-lomda kuu kabas diim tii
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 kulii-tal-ilomda unang man sii umi kuwa, uta kuluu-lomdu kulii-din awak umi kuuwu ko.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Kemin, Jon ami daang bakaalin tunum iyo kaami sang kaali, weng sanbip-kup, iyo tal Jon ami as kuli kaali, kulii-din buluusip ko.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Kulaa, Yesus almi kalaan tunum yim-baala alep e kala un-un-kesip iyo asuk tala-tala-ke-lom Yesus ayo bokola-lomdip: Kamokim kapyo! Weng alik kulu kuyap kulii-un-sulup kaali, yaan tem kanola talal-bamdup, yak kapni weng tangbal kaali, kukuyin-bam kem-solupla kala, tulup o, akip.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kemin, unang tunum yaapkan iyo tal aba unbip-unbip-ke-bilipla, bii-lom Yesus so almi kalaan tunum iso, nikil iyo kalawaali dok no-lomdup ima kaali, inam-nolup dinim kelup kala, kalba-kup Yesus ayo bokoya-lomda: Na! Unip nikil nulukis din tunum dinim disanang bokon kawu kun fan-kaamin katip ma funulin tap kelupla yo, yakale,
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 kulaa nikil ilakis tam bot tem tiinbip-kup, abip kaali kela ok kumun kaami daang kun diim liip yakyak din tunum dinim, disanang bokon ma unum o, kala-lomdipla, unip ko.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Kemin, ok kumun balang diim kaami abip ma ma kawu, kasel yaapkan iyo itamdip, Yesus nikil namti kulu bot tem liip tal-unbabip o, kala, itabip-kup, isiik abiltap tawaal liip dak-daa dibii-din tunum dinim disanang bokon kaali din bom iliwa,
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesus nikil iyo yak balang tem yak ilom, Yesus ayo talaala yi, Kwin, unang tunum yaapkan tala-tala-kebip kala, kala-lomda ti talalu dukum-kup olen-daayila-lomda: Kiili, sipsip imi tiin molin tunum iyo keyilala, ilikis bomdip, liip kaali, kela babon tal-unebip iltap ke-bam God ami tituun-kup liip kaali, atamin dinim ke-lomdip, kanta ma nuli dong dokoyokoma ni? kal-bom aket yaapkan fukun-unbip kala, kala-lomda, weng yaapkan kaali, bakayin-bamda kukuya ko.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kulaa, kukuyin-bala atan kaa tem unon e kem-sulule, Yesus almi okok kemin tunum iyo tal bokola-lomdip: Bokon kalawaali, unang tunum dinim ale, atin am tiin daa kela kemin,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 unang tunum kalawiiyo, fokolap din abip ma aye, bokon mep aye, iyo din un-ilomdipla kawu, ilmi inin-inin ma mo-lomdip inalipla siin o, kemiple,
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesus asiik bokoya-lomda: Nikil kipni inin-inin kiita ma kuyilipla yo, yakala kulaa, nikil isiik bokola-lomdip: Nuli moni almi-kup tu handret (200) inang ma kuliilip din bret kaali, mo-lom kulii-tal kuyupla, ina-lomdip siin o kalbap elile, kanimin o, kebap i? akiple, kulaa,
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 asiik bokoya-lomda: Ibi bret kaali, kanim kal ma bombe namti din atamin o, yakale, ding bokobip-kup tal bokola-lomdip: Bret katip katip kiita, awakal ale, aniing kiita alep-kup bom-bilip o, akipla, ataba-kup
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 unang tunum imi bokoya-lomda: Alik daak balaasaal kon tangbal diim kawu afetu kutii tiina tiina kelipla yo, yakale,
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 alik daak tiinip kaali, ma 100 kabaak tiinaala, ma kabaak-ata 50 tiinaaliple,
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 bret awakal ale, aniing alep ma iyo foko-lomda titam abiil daa, God ami yaap ke yo, anba-kup, bret so, aniing so, iyo bakela kutii-lomda almi daang bakaalin tunum imi kukaaya-tal-unemsi kulaalipla,
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 alik iyo kuluu inbi-lom tiiknip kemin,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 daang bakaalin tunum iyo bret so, aniing so, tanan-tanan-kebip kaali, afeta-tal-une-bi-lomdip basket almi-kup talangkal abuubi kutiilip kemin,
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 tunum deng ilmi-kup faiv tausin (5,000) iyo bret so, aniing so, kiiyo, inip ko.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Kemin, Yesus almi daang bakaalin tunum iyo bokoya-lomda: Nak-tunum kusal kipyo! Kipsiik tam bot tem kaali, tam tiin ok daang kun liip yak malii ababip-kup, abip Betsaida unipla kawu, nita unang tunum kalawiiyo, yim-baali unipla yo, yakala nikil unaalipla,
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 akal unang tunum iyo bokoyilala, unaaliple, akal yak aba tam amdu tikiin ma tam-ilomda God ayo beten kamaala ko.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kulaa, beten kaman-bala am malang tinilule, bot kaali umbiyak ok kumun iip-iip unula, kulaa akal alafin tildak tawaal diim kawu bomda,
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 tilii biyak daalala, Inim ta nikil iyo bot kuuso, yim-baala yak aba tildak aba ke-bilipla, titil-kup taba-lom as kom kuluu ok kaali dabela yakyak unabip kala, kem-salale, am daan daan talba salale, kuluwu daang bakaalin tunum imi fanang ok daang tip diim liip tol-tol-ke-lom akaaya-tal-unon o kalba. Lale,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 — ausente —
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Kemin, ok kumun iip-iip kaali, kela yak abip Genesaret umi mepso ok balang tem kawu yak ababip-kup, bot kaali kulii yak ok balang diim kawu tii-lomdipla sok ta buku kuk-diibip-kup,
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 kela din itamiple, abip kayaak iyo abiltap din atamipla, Kaa Yesus alta tala kala, kalalipla
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 iyo abiltap yang abip mepso kaali, tal-une-bamdip unang tunum mafak-alin kuluusip iyo biin de yim-bital ulipla, Yesus ayo yak abip ma abip ma bombe no, kalipla, ita yim-tal Yesus ami be kawu daalip.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Kemin, Yesus ami tal-uneba kaali, abip dukum so, abip katip so, yak maket abip aye kaaso din-une-bam, kem-tal-une-balala, unang tunum iyo aptum kusal mafak-alin kuluusip iyo kulii tiltam abip daal kawu yim-tiilipla, Yesus ami dukum-kup nen-bam bokolip ko: Kamokim kapyo! Kabi kuno kamboyawa yakal yak kapni ilim matum kulaata-kup malep-tiwa yaawa-yaamik o, kala bokoliwa, Yesus namti, Ayo! yakaya, unang tunum kawanta yak Yesus ami ilim matum diim malelip iyo yaawa-yaamip ko.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.