Marcos 6
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NVT
1 Kemin, Yesus so, almi daang bakaalin tunum iso, nikil iyo abip kaa kela-lomdip din Yesus almi abip Nasaret kawu din unip.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Kemin, ayo tal bom ilale, God ami iintang am kaayo daanule, tam lotu am kaptamu God ami weng kaali, kufo-lomda unang tunum iyo bakayin-bam kukuyin-balala, unang tunum yaapkan iyo weng san: Kwin! kalaso kanum bakama kawi! kala-lomdip bokolip ko. Faneng, tunum kaami weng tangbal kaa kukuyinba kaata, doku ma kuluuse ni? Dok no-lom Yesus ayo aket fukunin tangbal kaali, dok no-lomda dik-daa-kuluuse ni? Kanta ma kukon-balala kanolin mirakel o kala kukup ulmi kusnum kusnum kaali kanuba ni?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Kemin, siin kaayo tunum kaali, abip kaltam-ami as kom bakela kutii-bam mafek mafek talalmin tunum ke-bamda bom ilsa kemin, kaali Maria umi man ale, kaali Jems so, Josis so, Judas so, Saimon aso, nikil imi fik kemin ale, alami nakal-unang yakal ti kuno abip kalawu bom-bilip, (kemin kaali, win finin tunum disa, kaali ti disa abip tunum kemin, kaami weng kaali weng sanalup dinim) o, kala-lomdipla daang ukolipla itaba-kup
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yesus akal bokoya-lomda: God ami profet o, kala weng tem bakayilin tunum ayo din abip malo ma kaami tam unokoma kaata, abip kaptam-ami kasel iyo boko-lomdip: Tunum kalawaayo, win finin o, kala ami weng baka-mokoma kaali ti, talalu weng san-kaa-mokomip. Lale, din almi abip tituun kaptamu unokoma kaata, almi abip kasel aye, almi aptum kusal aye, aa yak almi kiim anung aye, iyo ami weng kaali ma, weng sanokomip dinim o, yakale,
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 — ausente —
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Yesus ayo okok kemin tunum talangkal iyo yim-baali alep e kala una-una-kelin o, kala-lomda naan-daaya tal mepso tiliple, almi titil kaali, kuya-lomda bokoya-lom: Kibi nami win diim kaata sinik mafak mafak kiili fotabam-nipla, yak banemik o, kalba-kup kulaa
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 kipni yak abip ma ma kaami kanun-tal-une-mokomip kaali, (abip unang tunum iyo taba ibi dong dakaayokomip kemin,) kibi ima aye, men dukum aye, aa tuumon anang aye, kaali ma kulii-unemin daa; malal kaata-kup kulii-tal-une-mokomip.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Kemin, yaan-ilom kulaa, kuno diltoop tine unolip. Lale, siyot kaal kaali alep daa; maakup kaata-kup kulaak tinila kulaak tinila ke-lomdipla, unokomip.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Kemin, ibi din abip ma din unip kaali, am maakup kaptamu bomdip abip unang tunum iyo kukuyinbi keyinbip-kup aa, yak abip ma ma ken-tal-unemalip.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Kanolin kemin, am kaptam bom-bilip aa, abip kasel aa, iyo im-tam daa tiin mo-bom kipni weng ayo weng san-kaamin dinim kelip namti, Juda nulmi kukup ma kaata, kuluu-lomdipla, abip kaptam ayo kambola unolip o. Nulmi kukup kaali, sung ilol tal aba yak kipni yaan diim tabuuba uyo diliit-mo kulaalip yak abip kasel imi lo kabamnula kawu, abip kaptam-ami unang tunum iyo utamiwa yi, Asuk ilom kaa maso tal nuli dong dokoyokomip dinim o, kalin o, kala Yesus ayo kanum bokoya ko.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Okok kemin tunum nikil iyo yakyak din unang tunum iyo bakayin-bamdip: Ibi aket fal-siki-lom kiltipni kukup mafak kaa kanubip kaata, kela-lomdipla yo! ke-bamdiple,
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 nikil iyo sinik mafak yaapkan iyo fotabe-bilip yak bane-biliple, kulaa angtiil diim ilikmin kaami marasin kaali, kuluu-lom unang tunum mafak-alin imi angtiil diim kaa ilik daaya-lomdip beten keya yam-talalulip taltam tangbal ke-bam kemip ko.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kemin, Yesus ami win kaali, tiltam dukum-nule, King Herot akal kuno weng san kela kemin, malo ma iyo boko-lomdip: Yesus ali oksam ukaayin tunum Jon Baptis taanse ata kemin, kulu God ata dafola asuk tam tiin-ilomdala, kanolin titil kaali, kuluu-lomda mirakel o kala kukup almi kusnum kusnum kaali kanuba no, kemiple,
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 malo ma iyo boko-lomdip: Daa ya! Kaali sawaalak God ami profet o kala weng sawaa bakayin tunum Elaija biisa ata kulu tiltam talda kulu kanuba no, kemiple, malo ma ita boko-lomdip: Daa ya! Kaali Elaija disa, kaali ti God ami weng sawaa bakayin tunum kusnum kemin, sawaayak kaami weng sawaa bakayin-bisip iltap o, ke-bam, weng aal diki-bam una-tala-ke-bilipla,
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Herot ayo weng sanba-kup bokola: Siin kaali, nami waasi dinin tunum ayo dabaali din-ilomda Jon ami dabom kaali, buk-dola-lom anse. Lale, kaata God ayo asuk dafolala, faneng tam tiinba no, kala ko.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Herodias ukol Jon ayo dok no-lomdi aali taanak o, kem-laabu kemin, Herot ami awak duusu kaami aket fukunin am kaali, daanula, Herot ayo almi dong dakaalin tunum so, almi waasi dinim tunum imi tiin molin so, Provins Galili kasel imi kamok kamok iso, iyo naan-daayilala, tal Herot am kaptamu ima waan in-bom fiyaap duu-bilipla,
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Herodias umi man unang uyo tiltam am taldu danis tangbal ayo ke-bulula, Herot so, tunum ima inbip iso, iyo utam-ilomdip unang man kuumi fiyaap kaali duu-un-bamdip king ayo unang man sii kuumi bokowa-lom: Kaali tangbal kemin, nali mafek mafek tangbal ma kup-ton o kebi kemin, kultupta bokop-na-lomdap, dok nolin kaami mafek mafek kaata ma kup-nan o nakap kala, kalalila, kulaata-kup kup-tokomi.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Kemin, nami weng kaali ti, faneng bokop-ti kemin, dok nolin mafek mafek katip aye, dukum aye, ale, mafek mafek sisol dukum kuluu-lom saanin aye, inang kaata kanola kubi kaami sang dik-daalap kaali, ti maaklo kup-tokomi no, ukale,
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 kulaa, unang man uyo abiltap tam-ilomdu awak uyo dik-daawulu: Akamen o. Nali awakim ami diim kaali, kanamin mafek mafek kaata ma kup-nan o, akokomi ni? ukule, kulaa awak uyo bokowa-lomdu: Tam ilom Herot ayo bokola-lomdap: Nami aket fukunin kaali, kapni waasi dinin tunum ayo ma dabaalap dindala, oksam wakayin tunum Jon Baptis kaami dabom uyo ukduu kulii-tal kup-nan o, kalbi no, kala kanum bokolapla yo, kala awak uyo kanum bokowulule,
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 kulaa man uyo abiltap tiltam am taldu king ami bokola-lomdu: Nami aket fukunin kaali, ti kamala kulawu kapni waasi dinin tunum ayo ma dabaalap dindala oksam wakayin tunum Jon Baptis kaami dabom ayo ukduu-lom ku kabas diim tii kulii-tal kup-nak o, kalbi no, akule,
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 kulaa king ayo weng san-ilomda, utama yi, Kaali atin ti kukup mafak kala, kalba-kup kulaa ami aket tem kaali ti mafakalule, Disa yo, kalokin. Katale, fanang daalala, Unang tunum yaapkan bom-bilip kalawiiyo, nami weng kutiili kaali, weng sanip kala, kalba-kup, Ayo, unba-kup,
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 king ayo almi waasi dinin tunum ayo bokola-lomda: Din Jon ami dabom kaali, ukduu kulii-talan o, akala din kalabus am un-ilomda Jon ami dabom kaali, ukduu-lomda kuu kabas diim tii
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 kulii-tal-ilomda unang man sii umi kuwa, uta kuluu-lomdu kulii-din awak umi kuuwu ko.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Kemin, Jon ami daang bakaalin tunum iyo kaami sang kaali, weng sanbip-kup, iyo tal Jon ami as kuli kaali, kulii-din buluusip ko.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Kulaa, Yesus almi kalaan tunum yim-baala alep e kala un-un-kesip iyo asuk tala-tala-ke-lom Yesus ayo bokola-lomdip: Kamokim kapyo! Weng alik kulu kuyap kulii-un-sulup kaali, yaan tem kanola talal-bamdup, yak kapni weng tangbal kaali, kukuyin-bam kem-solupla kala, tulup o, akip.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Kemin, unang tunum yaapkan iyo tal aba unbip-unbip-ke-bilipla, bii-lom Yesus so almi kalaan tunum iso, nikil iyo kalawaali dok no-lomdup ima kaali, inam-nolup dinim kelup kala, kalba-kup Yesus ayo bokoya-lomda: Na! Unip nikil nulukis din tunum dinim disanang bokon kawu kun fan-kaamin katip ma funulin tap kelupla yo, yakale,
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 kulaa nikil ilakis tam bot tem tiinbip-kup, abip kaali kela ok kumun kaami daang kun diim liip yakyak din tunum dinim, disanang bokon ma unum o, kala-lomdipla, unip ko.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Kemin, ok kumun balang diim kaami abip ma ma kawu, kasel yaapkan iyo itamdip, Yesus nikil namti kulu bot tem liip tal-unbabip o, kala, itabip-kup, isiik abiltap tawaal liip dak-daa dibii-din tunum dinim disanang bokon kaali din bom iliwa,
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Yesus nikil iyo yak balang tem yak ilom, Yesus ayo talaala yi, Kwin, unang tunum yaapkan tala-tala-kebip kala, kala-lomda ti talalu dukum-kup olen-daayila-lomda: Kiili, sipsip imi tiin molin tunum iyo keyilala, ilikis bomdip, liip kaali, kela babon tal-unebip iltap ke-bam God ami tituun-kup liip kaali, atamin dinim ke-lomdip, kanta ma nuli dong dokoyokoma ni? kal-bom aket yaapkan fukun-unbip kala, kala-lomda, weng yaapkan kaali, bakayin-bamda kukuya ko.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Kulaa, kukuyin-bala atan kaa tem unon e kem-sulule, Yesus almi okok kemin tunum iyo tal bokola-lomdip: Bokon kalawaali, unang tunum dinim ale, atin am tiin daa kela kemin,
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 unang tunum kalawiiyo, fokolap din abip ma aye, bokon mep aye, iyo din un-ilomdipla kawu, ilmi inin-inin ma mo-lomdip inalipla siin o, kemiple,
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Yesus asiik bokoya-lomda: Nikil kipni inin-inin kiita ma kuyilipla yo, yakala kulaa, nikil isiik bokola-lomdip: Nuli moni almi-kup tu handret (200) inang ma kuliilip din bret kaali, mo-lom kulii-tal kuyupla, ina-lomdip siin o kalbap elile, kanimin o, kebap i? akiple, kulaa,
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 asiik bokoya-lomda: Ibi bret kaali, kanim kal ma bombe namti din atamin o, yakale, ding bokobip-kup tal bokola-lomdip: Bret katip katip kiita, awakal ale, aniing kiita alep-kup bom-bilip o, akipla, ataba-kup
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 unang tunum imi bokoya-lomda: Alik daak balaasaal kon tangbal diim kawu afetu kutii tiina tiina kelipla yo, yakale,
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 alik daak tiinip kaali, ma 100 kabaak tiinaala, ma kabaak-ata 50 tiinaaliple,
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 bret awakal ale, aniing alep ma iyo foko-lomda titam abiil daa, God ami yaap ke yo, anba-kup, bret so, aniing so, iyo bakela kutii-lomda almi daang bakaalin tunum imi kukaaya-tal-unemsi kulaalipla,
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 alik iyo kuluu inbi-lom tiiknip kemin,
42 Todos comeram à vontade,
43 daang bakaalin tunum iyo bret so, aniing so, tanan-tanan-kebip kaali, afeta-tal-une-bi-lomdip basket almi-kup talangkal abuubi kutiilip kemin,
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 tunum deng ilmi-kup faiv tausin (5,000) iyo bret so, aniing so, kiiyo, inip ko.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Kemin, Yesus almi daang bakaalin tunum iyo bokoya-lomda: Nak-tunum kusal kipyo! Kipsiik tam bot tem kaali, tam tiin ok daang kun liip yak malii ababip-kup, abip Betsaida unipla kawu, nita unang tunum kalawiiyo, yim-baali unipla yo, yakala nikil unaalipla,
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 akal unang tunum iyo bokoyilala, unaaliple, akal yak aba tam amdu tikiin ma tam-ilomda God ayo beten kamaala ko.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kulaa, beten kaman-bala am malang tinilule, bot kaali umbiyak ok kumun iip-iip unula, kulaa akal alafin tildak tawaal diim kawu bomda,
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 tilii biyak daalala, Inim ta nikil iyo bot kuuso, yim-baala yak aba tildak aba ke-bilipla, titil-kup taba-lom as kom kuluu ok kaali dabela yakyak unabip kala, kem-salale, am daan daan talba salale, kuluwu daang bakaalin tunum imi fanang ok daang tip diim liip tol-tol-ke-lom akaaya-tal-unon o kalba. Lale,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 — ausente —
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Kemin, ok kumun iip-iip kaali, kela yak abip Genesaret umi mepso ok balang tem kawu yak ababip-kup, bot kaali kulii yak ok balang diim kawu tii-lomdipla sok ta buku kuk-diibip-kup,
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 kela din itamiple, abip kayaak iyo abiltap din atamipla, Kaa Yesus alta tala kala, kalalipla
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 iyo abiltap yang abip mepso kaali, tal-une-bamdip unang tunum mafak-alin kuluusip iyo biin de yim-bital ulipla, Yesus ayo yak abip ma abip ma bombe no, kalipla, ita yim-tal Yesus ami be kawu daalip.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Kemin, Yesus ami tal-uneba kaali, abip dukum so, abip katip so, yak maket abip aye kaaso din-une-bam, kem-tal-une-balala, unang tunum iyo aptum kusal mafak-alin kuluusip iyo kulii tiltam abip daal kawu yim-tiilipla, Yesus ami dukum-kup nen-bam bokolip ko: Kamokim kapyo! Kabi kuno kamboyawa yakal yak kapni ilim matum kulaata-kup malep-tiwa yaawa-yaamik o, kala bokoliwa, Yesus namti, Ayo! yakaya, unang tunum kawanta yak Yesus ami ilim matum diim malelip iyo yaawa-yaamip ko.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.