Marcos 6
God Ami Alokso Weng (TIF) vs ARA
1 Kemin, Yesus so, almi daang bakaalin tunum iso, nikil iyo abip kaa kela-lomdip din Yesus almi abip Nasaret kawu din unip.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Kemin, ayo tal bom ilale, God ami iintang am kaayo daanule, tam lotu am kaptamu God ami weng kaali, kufo-lomda unang tunum iyo bakayin-bam kukuyin-balala, unang tunum yaapkan iyo weng san: Kwin! kalaso kanum bakama kawi! kala-lomdip bokolip ko. Faneng, tunum kaami weng tangbal kaa kukuyinba kaata, doku ma kuluuse ni? Dok no-lom Yesus ayo aket fukunin tangbal kaali, dok no-lomda dik-daa-kuluuse ni? Kanta ma kukon-balala kanolin mirakel o kala kukup ulmi kusnum kusnum kaali kanuba ni?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kemin, siin kaayo tunum kaali, abip kaltam-ami as kom bakela kutii-bam mafek mafek talalmin tunum ke-bamda bom ilsa kemin, kaali Maria umi man ale, kaali Jems so, Josis so, Judas so, Saimon aso, nikil imi fik kemin ale, alami nakal-unang yakal ti kuno abip kalawu bom-bilip, (kemin kaali, win finin tunum disa, kaali ti disa abip tunum kemin, kaami weng kaali weng sanalup dinim) o, kala-lomdipla daang ukolipla itaba-kup
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesus akal bokoya-lomda: God ami profet o, kala weng tem bakayilin tunum ayo din abip malo ma kaami tam unokoma kaata, abip kaptam-ami kasel iyo boko-lomdip: Tunum kalawaayo, win finin o, kala ami weng baka-mokoma kaali ti, talalu weng san-kaa-mokomip. Lale, din almi abip tituun kaptamu unokoma kaata, almi abip kasel aye, almi aptum kusal aye, aa yak almi kiim anung aye, iyo ami weng kaali ma, weng sanokomip dinim o, yakale,
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Yesus ayo okok kemin tunum talangkal iyo yim-baali alep e kala una-una-kelin o, kala-lomda naan-daaya tal mepso tiliple, almi titil kaali, kuya-lomda bokoya-lom: Kibi nami win diim kaata sinik mafak mafak kiili fotabam-nipla, yak banemik o, kalba-kup kulaa
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 kipni yak abip ma ma kaami kanun-tal-une-mokomip kaali, (abip unang tunum iyo taba ibi dong dakaayokomip kemin,) kibi ima aye, men dukum aye, aa tuumon anang aye, kaali ma kulii-unemin daa; malal kaata-kup kulii-tal-une-mokomip.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Kemin, yaan-ilom kulaa, kuno diltoop tine unolip. Lale, siyot kaal kaali alep daa; maakup kaata-kup kulaak tinila kulaak tinila ke-lomdipla, unokomip.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kemin, ibi din abip ma din unip kaali, am maakup kaptamu bomdip abip unang tunum iyo kukuyinbi keyinbip-kup aa, yak abip ma ma ken-tal-unemalip.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Kanolin kemin, am kaptam bom-bilip aa, abip kasel aa, iyo im-tam daa tiin mo-bom kipni weng ayo weng san-kaamin dinim kelip namti, Juda nulmi kukup ma kaata, kuluu-lomdipla, abip kaptam ayo kambola unolip o. Nulmi kukup kaali, sung ilol tal aba yak kipni yaan diim tabuuba uyo diliit-mo kulaalip yak abip kasel imi lo kabamnula kawu, abip kaptam-ami unang tunum iyo utamiwa yi, Asuk ilom kaa maso tal nuli dong dokoyokomip dinim o, kalin o, kala Yesus ayo kanum bokoya ko.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Okok kemin tunum nikil iyo yakyak din unang tunum iyo bakayin-bamdip: Ibi aket fal-siki-lom kiltipni kukup mafak kaa kanubip kaata, kela-lomdipla yo! ke-bamdiple,
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 nikil iyo sinik mafak yaapkan iyo fotabe-bilip yak bane-biliple, kulaa angtiil diim ilikmin kaami marasin kaali, kuluu-lom unang tunum mafak-alin imi angtiil diim kaa ilik daaya-lomdip beten keya yam-talalulip taltam tangbal ke-bam kemip ko.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kemin, Yesus ami win kaali, tiltam dukum-nule, King Herot akal kuno weng san kela kemin, malo ma iyo boko-lomdip: Yesus ali oksam ukaayin tunum Jon Baptis taanse ata kemin, kulu God ata dafola asuk tam tiin-ilomdala, kanolin titil kaali, kuluu-lomda mirakel o kala kukup almi kusnum kusnum kaali kanuba no, kemiple,
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 malo ma iyo boko-lomdip: Daa ya! Kaali sawaalak God ami profet o kala weng sawaa bakayin tunum Elaija biisa ata kulu tiltam talda kulu kanuba no, kemiple, malo ma ita boko-lomdip: Daa ya! Kaali Elaija disa, kaali ti God ami weng sawaa bakayin tunum kusnum kemin, sawaayak kaami weng sawaa bakayin-bisip iltap o, ke-bam, weng aal diki-bam una-tala-ke-bilipla,
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Herot ayo weng sanba-kup bokola: Siin kaali, nami waasi dinin tunum ayo dabaali din-ilomda Jon ami dabom kaali, buk-dola-lom anse. Lale, kaata God ayo asuk dafolala, faneng tam tiinba no, kala ko.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Herodias ukol Jon ayo dok no-lomdi aali taanak o, kem-laabu kemin, Herot ami awak duusu kaami aket fukunin am kaali, daanula, Herot ayo almi dong dakaalin tunum so, almi waasi dinim tunum imi tiin molin so, Provins Galili kasel imi kamok kamok iso, iyo naan-daayilala, tal Herot am kaptamu ima waan in-bom fiyaap duu-bilipla,
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Herodias umi man unang uyo tiltam am taldu danis tangbal ayo ke-bulula, Herot so, tunum ima inbip iso, iyo utam-ilomdip unang man kuumi fiyaap kaali duu-un-bamdip king ayo unang man sii kuumi bokowa-lom: Kaali tangbal kemin, nali mafek mafek tangbal ma kup-ton o kebi kemin, kultupta bokop-na-lomdap, dok nolin kaami mafek mafek kaata ma kup-nan o nakap kala, kalalila, kulaata-kup kup-tokomi.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Kemin, nami weng kaali ti, faneng bokop-ti kemin, dok nolin mafek mafek katip aye, dukum aye, ale, mafek mafek sisol dukum kuluu-lom saanin aye, inang kaata kanola kubi kaami sang dik-daalap kaali, ti maaklo kup-tokomi no, ukale,
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 kulaa, unang man uyo abiltap tam-ilomdu awak uyo dik-daawulu: Akamen o. Nali awakim ami diim kaali, kanamin mafek mafek kaata ma kup-nan o, akokomi ni? ukule, kulaa awak uyo bokowa-lomdu: Tam ilom Herot ayo bokola-lomdap: Nami aket fukunin kaali, kapni waasi dinin tunum ayo ma dabaalap dindala, oksam wakayin tunum Jon Baptis kaami dabom uyo ukduu kulii-tal kup-nan o, kalbi no, kala kanum bokolapla yo, kala awak uyo kanum bokowulule,
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 kulaa man uyo abiltap tiltam am taldu king ami bokola-lomdu: Nami aket fukunin kaali, ti kamala kulawu kapni waasi dinin tunum ayo ma dabaalap dindala oksam wakayin tunum Jon Baptis kaami dabom ayo ukduu-lom ku kabas diim tii kulii-tal kup-nak o, kalbi no, akule,
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 kulaa king ayo weng san-ilomda, utama yi, Kaali atin ti kukup mafak kala, kalba-kup kulaa ami aket tem kaali ti mafakalule, Disa yo, kalokin. Katale, fanang daalala, Unang tunum yaapkan bom-bilip kalawiiyo, nami weng kutiili kaali, weng sanip kala, kalba-kup, Ayo, unba-kup,
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 king ayo almi waasi dinin tunum ayo bokola-lomda: Din Jon ami dabom kaali, ukduu kulii-talan o, akala din kalabus am un-ilomda Jon ami dabom kaali, ukduu-lomda kuu kabas diim tii
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 kulii-tal-ilomda unang man sii umi kuwa, uta kuluu-lomdu kulii-din awak umi kuuwu ko.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Kemin, Jon ami daang bakaalin tunum iyo kaami sang kaali, weng sanbip-kup, iyo tal Jon ami as kuli kaali, kulii-din buluusip ko.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Kulaa, Yesus almi kalaan tunum yim-baala alep e kala un-un-kesip iyo asuk tala-tala-ke-lom Yesus ayo bokola-lomdip: Kamokim kapyo! Weng alik kulu kuyap kulii-un-sulup kaali, yaan tem kanola talal-bamdup, yak kapni weng tangbal kaali, kukuyin-bam kem-solupla kala, tulup o, akip.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Kemin, unang tunum yaapkan iyo tal aba unbip-unbip-ke-bilipla, bii-lom Yesus so almi kalaan tunum iso, nikil iyo kalawaali dok no-lomdup ima kaali, inam-nolup dinim kelup kala, kalba-kup Yesus ayo bokoya-lomda: Na! Unip nikil nulukis din tunum dinim disanang bokon kawu kun fan-kaamin katip ma funulin tap kelupla yo, yakale,
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 kulaa nikil ilakis tam bot tem tiinbip-kup, abip kaali kela ok kumun kaami daang kun diim liip yakyak din tunum dinim, disanang bokon ma unum o, kala-lomdipla, unip ko.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Kemin, ok kumun balang diim kaami abip ma ma kawu, kasel yaapkan iyo itamdip, Yesus nikil namti kulu bot tem liip tal-unbabip o, kala, itabip-kup, isiik abiltap tawaal liip dak-daa dibii-din tunum dinim disanang bokon kaali din bom iliwa,
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesus nikil iyo yak balang tem yak ilom, Yesus ayo talaala yi, Kwin, unang tunum yaapkan tala-tala-kebip kala, kala-lomda ti talalu dukum-kup olen-daayila-lomda: Kiili, sipsip imi tiin molin tunum iyo keyilala, ilikis bomdip, liip kaali, kela babon tal-unebip iltap ke-bam God ami tituun-kup liip kaali, atamin dinim ke-lomdip, kanta ma nuli dong dokoyokoma ni? kal-bom aket yaapkan fukun-unbip kala, kala-lomda, weng yaapkan kaali, bakayin-bamda kukuya ko.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kulaa, kukuyin-bala atan kaa tem unon e kem-sulule, Yesus almi okok kemin tunum iyo tal bokola-lomdip: Bokon kalawaali, unang tunum dinim ale, atin am tiin daa kela kemin,
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 unang tunum kalawiiyo, fokolap din abip ma aye, bokon mep aye, iyo din un-ilomdipla kawu, ilmi inin-inin ma mo-lomdip inalipla siin o, kemiple,
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Yesus asiik bokoya-lomda: Nikil kipni inin-inin kiita ma kuyilipla yo, yakala kulaa, nikil isiik bokola-lomdip: Nuli moni almi-kup tu handret (200) inang ma kuliilip din bret kaali, mo-lom kulii-tal kuyupla, ina-lomdip siin o kalbap elile, kanimin o, kebap i? akiple, kulaa,
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 asiik bokoya-lomda: Ibi bret kaali, kanim kal ma bombe namti din atamin o, yakale, ding bokobip-kup tal bokola-lomdip: Bret katip katip kiita, awakal ale, aniing kiita alep-kup bom-bilip o, akipla, ataba-kup
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 unang tunum imi bokoya-lomda: Alik daak balaasaal kon tangbal diim kawu afetu kutii tiina tiina kelipla yo, yakale,
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 alik daak tiinip kaali, ma 100 kabaak tiinaala, ma kabaak-ata 50 tiinaaliple,
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 bret awakal ale, aniing alep ma iyo foko-lomda titam abiil daa, God ami yaap ke yo, anba-kup, bret so, aniing so, iyo bakela kutii-lomda almi daang bakaalin tunum imi kukaaya-tal-unemsi kulaalipla,
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 alik iyo kuluu inbi-lom tiiknip kemin,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 daang bakaalin tunum iyo bret so, aniing so, tanan-tanan-kebip kaali, afeta-tal-une-bi-lomdip basket almi-kup talangkal abuubi kutiilip kemin,
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 tunum deng ilmi-kup faiv tausin (5,000) iyo bret so, aniing so, kiiyo, inip ko.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Kemin, Yesus almi daang bakaalin tunum iyo bokoya-lomda: Nak-tunum kusal kipyo! Kipsiik tam bot tem kaali, tam tiin ok daang kun liip yak malii ababip-kup, abip Betsaida unipla kawu, nita unang tunum kalawiiyo, yim-baali unipla yo, yakala nikil unaalipla,
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 akal unang tunum iyo bokoyilala, unaaliple, akal yak aba tam amdu tikiin ma tam-ilomda God ayo beten kamaala ko.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Kulaa, beten kaman-bala am malang tinilule, bot kaali umbiyak ok kumun iip-iip unula, kulaa akal alafin tildak tawaal diim kawu bomda,
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 tilii biyak daalala, Inim ta nikil iyo bot kuuso, yim-baala yak aba tildak aba ke-bilipla, titil-kup taba-lom as kom kuluu ok kaali dabela yakyak unabip kala, kem-salale, am daan daan talba salale, kuluwu daang bakaalin tunum imi fanang ok daang tip diim liip tol-tol-ke-lom akaaya-tal-unon o kalba. Lale,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 — ausente —
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 — ausente —
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Kemin, ok kumun iip-iip kaali, kela yak abip Genesaret umi mepso ok balang tem kawu yak ababip-kup, bot kaali kulii yak ok balang diim kawu tii-lomdipla sok ta buku kuk-diibip-kup,
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 kela din itamiple, abip kayaak iyo abiltap din atamipla, Kaa Yesus alta tala kala, kalalipla
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 iyo abiltap yang abip mepso kaali, tal-une-bamdip unang tunum mafak-alin kuluusip iyo biin de yim-bital ulipla, Yesus ayo yak abip ma abip ma bombe no, kalipla, ita yim-tal Yesus ami be kawu daalip.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Kemin, Yesus ami tal-uneba kaali, abip dukum so, abip katip so, yak maket abip aye kaaso din-une-bam, kem-tal-une-balala, unang tunum iyo aptum kusal mafak-alin kuluusip iyo kulii tiltam abip daal kawu yim-tiilipla, Yesus ami dukum-kup nen-bam bokolip ko: Kamokim kapyo! Kabi kuno kamboyawa yakal yak kapni ilim matum kulaata-kup malep-tiwa yaawa-yaamik o, kala bokoliwa, Yesus namti, Ayo! yakaya, unang tunum kawanta yak Yesus ami ilim matum diim malelip iyo yaawa-yaamip ko.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.