Lucas 8
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NVT
1 Ilom ale, Yesus ayo din abip dukum dukum so, abip katip katip so, kawu tal-une-bamda God ami weng tambal uyo bakayila-tal-une-bam ale bokola: Kiwe, kipni yang kabangu tiinaasip kaa kulaa-somdipla, tildang God ami miit tem tilin o! yakan-kaa-bam bakayin-balaya, almi kalaan tunum talangkal isole,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Tunum unang yaapkan ilmi abip ma ma kiiyo kela tal Yesus ami fanang tala-tala-ke-bilipla, Yesus ayo utama yi, Tunum unang iyo yaapkan kelip kala, kalba-kup, kulaa weng faldak-tiimin weng ma bakayila ko.
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 Kulaa, tunum ma ayo wiit o kala-laabip kaami san kaali, kulii-din langabip kawu sekelmon o kalala, una kemin, san kiiyo sekelale, san malo ma iyo sekela daak langabip kaptam-ami liip kulu-bamniple, awon ita tal inamnip, kuno unang tunum iyo tal-une-bamdip wiit san iyo kulaak saan tal-une-bilip tambal kelakin disa ke-lom atin ti mafaknip.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Kuno san malo ma kiili, sekelna daak tawaal tuum tip diim aba bikin-tibip. Katale, tuum diim kaali ok dinim kemin, taba-lom tam iip kuluba datnip.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 San malo ma kiita sekelna daak al mafak imi iipyak tem un-ilom tabamniple, abiltap-siik al mafak ita ita ke-lomdip, kuyak molip mafakniple,
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 malo ma kiita daak tawaal tambal diim aba tambal-kup taba-lom iyo abuu-bi-lomdip, 100 kup abuula abuula kelu no, imba-kup, bokola: Ibi abat disa; ipkal talang tem tambal kemin, mep weng kala bokoyi uyo talalu weng san-ilomdip atamin a! kala Yesus ayo kanum bakayila ko.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Yesus almi daang bakaalin tunum iyo ami weng uyo weng sandiwa, iyo dik-daalip ko: Kamokim kapyo, nuli kapni weng kaa ma talalu kaal kelin disa kelup kemin, kabi kabak-ami miit kaayo, ifii-lom bokoyan o! akipla,
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Yesus ayo bokoya ko: God alalta kipni aket tem ayo ifiiya kaal-kebip kemin, kipkal utam ale, Awu, Yesus ami faldak-tiimin weng bakayin-bamda faldak kulu tii fal taldak kulu tii ke-balala, nokol kaami miit kaa talalu bam-daa, Awu, kanolin kanolin kabak-ami miit kaata nu! kalale, uyo tiltam God ami miit tem talemin kaata no, kala utabip. Katale, tunum malo malo kiita, nami ok kala talalbi kaa, ilmi tiin alep alep utafiin-umbip. Katale, imi aket tem uyo ma talalu kaal-kesip disa; le, ilmi talang tem alep kii, nami faldak-tiimin eng kaali, weng san-kaan-umbip. Yale, faldak-tiimin weng miit kaa ma talalu weng san-kaan-umbip disa yo. Ti disa weng san-kaamin kaata-kup, kanun-umbip. Kemin, kaali dok kanolin kabak-ata disa, nalta faldak-tiimin weng ayo mep kanolin tunum kiimi bakayila-yaabi no, yaka ko.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Yesus ayo weng faldak-tii bokoyila kaami miit kaali, ku-fatap-daa bokoyila ko: Kaami miit namti kala bombuu: Wiit san kaali, God ami weng kuluuta te!
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 San malo ma kiili, sekela daak liip kulu abamniple, awon iyo tal inamnip o, kali kaali, kalanolin tap o. Tunum malo ma ili God ami weng uyo weng saniwale, Setaan ali awon kiimi kukup alaltap ke tal-ilomda God ami weng yak aket tem un-ilomdu bombuu kaali, takan-tiiyilala iyo weng kaa lukuuyilula, dok kano-som God ami lak ayo duuliwa, talalu-yimulamu disa yo.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 San malo ma kiita, sekela daak tuum tip diim aba-lom bikin-taba datnu no, kali kaali, kalanolin o. Tunum malo ma iyo God ami weng ayo weng sanbip-kup, kutal-fuku fiyaap duu-mokomip. Katale, san ultiilap bikin-tabokomu. Yale, timtim disa kebu ultap kemin, kanola God ami weng kaali, kutal-fukulokomip. Katale, talalu fuku ku aket tem daalokomip disa; kemin, God ami lak ayo du kutal-fuku bom-iliple, Setaan ayo tal yam-kuku-mokoma kawu, kela yang banokomip o.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ale, yak san malo ma sekela daak al mafak imi iipyak tem unipla, al mafak ita kuyak molip, mafak-nokomip kaali, kanola tunum iip maakup maakup ma ili God ami weng ayo weng sanokomip. Yale, tawaal diim kaldaak-ami mafek mafek yaapkan imi aket kaata, aket yaapkan fukun-bam ale, moni aket fukun-bamale, mafek mafek iipnip kaami aket kaata-kup suunkup fukun-bam ale, disa fiyaap duumin kaami aket fukun-bam kemin kaata uta uta kelule, God ami weng kaami aket utale, kulaak bunu, God ami ok kaali, okok-mokomip dinim o.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Kemin ale, san malo ma kiita sekela daak tawaal tambal diim aba tambal-kup taba abuulip. Kemin, kaali ultap o. Tunum malo ma iyo God ami weng kaali, weng sanbip-kup, lukuuyokomu disa; ti kano dukum-kup kuyak aket tem daalokomip kaa, God ami okok kemin kaali, suunkup titil-foko kutal-fuku-bom nuu-mokomip. Kemin, kanolin kaali, wiit lap yaapkan abuulokomu kaa, 100 kup abuu-laamin alaltap o, kalala kanum bakayila ko.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Yesus ayo asuk faldak-tiimin weng akal kusnum ma kaata, bokoya-lomda: Nuyo ilaam ayo iilfo kuyak baket tem aye, iilfo kulaak bet umi minlo tem anang kawu tiilokomup disa; ti kutam asal ulumi baan diim kawu tiiluwa, am kaptam ayo iilfo falala-kup kala bom-balaya, unang tunum iyo tiltam-ilomdipla, ata-mokomip o.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Bom bi-lom am mafiing daan tiltam talokomu kawu mafek mafek alik sawaanasip iyo, God alalta yam-taltam fatap diim daalala, ibi kuu ita-mokomip o. Ultap kemin ale, bi-lom am mafiing diim daanokomu kawu, weng sawaansu kaali, God alta weng ku-fatap-daalala kawu, ibi weng sanokomip te!
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Kanolin weng kaa, bokoyili kaayo, ibi God ami weng alik kaali, talalu weng san bom iliwa yo, kala-somla ko. Tunum kanta ma nami weng kaali, weng san kaal-ke-lokoma namti, kaali God ata dong dakaan-balala, kaal ke yakyak kem-unokoma. Kemin ale, tunum kanta nami weng kaali, weng sanin disa ke-lomda kaata, Nali utamsi no, kala namti, kaami weng katip ma kaa utamsa kaali, abiltap-siik lokolokomu no, kala Yesus ayo kanum bakaya ko.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Kulaa, Yesus ami awak so, nakal so, aptil iyo Yesus ami fanang tal uliwa, Unang tunum yaapkan ita taba-lom Yesus ayo falala dabak-mobip kala, kalaliwa, aket fukunbi: Kwin! kaata dok liip yang-ilomdupla, Yesus ami mepso kaa yang unokomup i? kemip ko.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Kanumipla, tunum ma Yesus ami mepso bom-bilip ayo, Yesus ami bokola-lomda: Kapni nakal-aptil iyo tam daak abip kabaaku tal tola-bomdip titamum o, kebip te! akale,
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 asiik ami bokola-lomda: Unang tunum kanta God ami weng kaata, weng san-ilom kutal-fukulip namti, fan kiita nami akamen ale, nakal-fakal namti kiita ililtap o, kala kanum bokola ko.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Kulaali am ma daanule, Yesus so, almi daang bakaalin tunum iso, nikil iyo tam bot tem tiiniwa, Yesus ayo bokoya-lomda: Tilipla, nikil kulawa kela bot tem liip yak ok kumun dukum kaami malii kaptam unum o yakala, fan nikil iyo tam bot tem abalip unip.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Nikil iyo un-bomdiwa, Yesus ayo akan-unale, nikil iyo yakyak umbiyak ok daang iip-iip kawu unipla, inim aalap dukum ma amdu lo kawu taldaak ok daang diim aba-lomda, ok ayo langdu kulaala tiltam bot tem un-ilomdu, nikil anu-lon o, kemule,
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 kulaali iyo Yesus ayo dap-kafangale, bokolip: Numi Kamokim kapyo, nikil nuli mepso ti taanum o kalup kemin, baan tam tiinan o! Kala-lomdip dap-kafang-niple, kulaali tam tiin tola inim so, wok lang binala tiltam tele bokobu so, ayo bokola ko: Mep inim so, wok so, kunuubip kulaa, ditang kalin o! yaka-kem-salale, inim dulul so, wok so, iyo ditang kala dinimnip.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Duluma kem-siliple, kulaali Yesus ayo almi daang bakaalin tunum imi kanum bokoyila ko: Kibi nitamiwa yi, Kamokim ali nuso bombe kaali nuyo yaap o nimbip disa ema? Kanimin o kalalipla, inim so, ok so, kiimi atul uyo suunbip i? kalala kanum bokoyilale, kulu nikil iyo Yesus ami atam suun-daa-lom aket alik tam baneyilula, aket yaapkan fukun una-tala-ke-bam ale, bokolip ko: Tunum kalawaami weng boko-lomda, inim so, ok so, dukum-kup bokoyala, yakal ami weng-kup weng san-ilomdip, balit-kala-lom dulumnip kemin, tunum kalawaata dok kanolin tunum i? ke-bamdip nikil kanum bakamip ko.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Kulu Yesus nikil iyo Provins Galili ayo kambola bot tem liip nikil yakyak biyak ok kumun ami malii Gerasa kayaak imi bokon ayo yak aba-somdiwa,
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 kulaa, Yesus ayo bot tem kaptam kela daak ok balang diim tola kemale, abip kaptam kayaak tunum ma sinik mafak ta dap-mafak-daasip ayo Yesus ami fanang talale, siin sawaalak kaptoop ali tunum kaali, ilim mikimin disa; ale ali am sin-yaamin disa; kemin, kanola ayo din kom tem kawu, sin tal-unen-umba.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Kulaa, Yesus ayo dik-daala-lomda: Kapni win kaali, bokop-na taman, akale mep tunum kaa utama yi, Sinik mafak yaapkan kii nami iipyak tem kaldaaku tiinaasip kala, kalba-kup, bokola ko: Nami win kaali, Yaapkan Yaapkan o, kala kanum bokolala,
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 sinik mafak iyo Yesus ami dukum-kup naan-bamdip bokolip ko: Kabi nuli fotabam-napla, umbilup umbilaak tawaal tem abip mafak kabaak-ali unemin disa kayi! akip ko.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Akiwale, kang atin ti yaapkan kiili, yak amdu tikiin ami mepso kawu bomdip bak-fakabip. Kemin, sinik mafak iyo Yesus ami dukum-kup nen-bam bokola-lomdip: Kabi nuli, kuno kamboyap yak kang kuliimi tiling tem unum aa! akiple, Yesus ayo bokola: Ayo, yakale,
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 kulaa, sinik mafak iyo tunum kulaa kela-lomdip, iyo abiltap-siik tunum ayo kambola-lom, yang kang imi tiling tem uniwa, kulu kang-miin namti fanang mak-maak-uuyila abiltap bina dilila diim dap-kuldaak-mo yak aba umbilaak ok Galili Kumun tem un-ilomdip yan dong dokola taanip ko
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Kemin, kang tiin molin tunum yakal kii itamiwa yi, Kang iyo kano-lomdip taanip kala, kala-somdipla, ukatamalip bina bilin abip unang tunum imi bakayin-bam ale, yang ima lang bom-bilip imi yang bakaya-tal-une-bilipla,
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 unang tunum iyo din-ilom kanola kaa din atamum i! kala-lomdip iyo tal ulipla, Sinik mafak ayo tunum kulaa kela yak-banipla, kulaali ayo ilim mikile, ami aket ayo akal tambal ma keluya, tildang Yesus ami miit tem kulu tiinba kala, kalaliwa iyo suunip ko.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Unang tunum iyo Yesus ami kukup kanola atamip kaata, aptum kusal iyo bakayim-bam ale, tunum kaami sinik mafak ta dap-mafak-daasipla, Yesus ata dap-talalulala tambalna no, kalalip bakan-una-tala-ke-bilipla,
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Gerasa kasel unang tunum iyo atin ti suun-daa-lom Yesus ami bokola-lomdip: Kabi nuli keya unan o! akipla, fan Yesus ayo imi weng kaata-kup, weng sandala, asuk tam bot tem tiin-ilomda, unum o kalale,
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 — ausente —
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 — ausente —
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Kanolaya, unang tunum iyo Yesus ami fen-bom-bilipla, ayo asuk tal Ok Galili Kumun yak malii kawu talala, unang tunum iyo fiyaap duu-bam ale, weng umkaansip o.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 — ausente —
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 mep kiimi iipyak tem kabak daa-lom unabip kaa unang ma bombuu kuuli, suunkup ulmi am unemin-kup kem-laabu; uli dokta yaapkan iyo saan-bulula, dong dakawa-laabip. Lale, kanola tunum ma kaata taba-lomda umi mafak-alin ayo um-talaluma disa ke-bilipla, bombii wasital ulmi-kup talangkal dakan-tiisula kulaali,
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 unang tunum yaapkan iyo yam kayak kayak kem tal aba biyak Yesus mepso almi daang tem kulu tola aket fukunu yi, Ti Yesus maakup ata-kup nali dong dokop-nokoma kala, kalale, kulaa sikil kuyak Yesus almi ilim matum diim ayo malelule, kulaali maak fak-daalin tap umi mafak-alin uyo dinim kelula, kulaata utamula yi, Nalmi am unemin-kup ken-unbi kaali, disa kep-nulu kala, kemu ko.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Kemule, Yesus ayo bokola ko: Kaa kawanta tal malep-na ni? kemale, alik tal falala duubip iyo bokolip: Nali disa disa kemiple, Pita ayo bokola-lomda: Kamokim aa, unang tunum yaapkan iyo tal-ilomdip, iipyak tem daa tam-bak-mobip kaa kanimin o, kalalapla, kaa kanum bokolap yoko? aka kemale,
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 kulaa Yesus ayo bokola: Alik ili disa; kemin ale, nali utamila, Nalmi titil kuuta malo ma imi dong dokoyu no, kali kemin, nakal utamila, Atin maakup ma ta kanoliya dong dokop-nak i! kalalaya, tildak malep-nala, nami titil ta dong dokolu kala kali no, kala kanum bakamala,
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 unang ukol utamula, Maaklo kasentap sawaanami disa, Yesus ali ti fatap nitama kala kala-somdula, kulaali suun-daa walwaal-kup taptap tildang Yesus almi miit tem kuluwu tilik duung fakela tildaak tiinbu-kup, unang tunum imi tiin diim kulu bokolu ko: Nali nalmi am-kup unem-laabi kemin, nalmi sikil kulaata yak malep-tilila, kapni titil kulaata abiltap-siik, nayo talalu-namulala yaapni no, kemula,
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Yesus ayo bokowa-lomda: Nafalop kupyo, kubi aket fukunawa, Kulaata nam-talulokoma no, kala-lomdapla, kanolap tam-talaluli kemin, ti kupni aket tem kaa balili-kala-lom tambal-kup dindap tiin bom-balapla yo, waka ko.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Yesus ayo ti unang kuumi weng ayo baka-um-bam ilale, kulaa Jairus ami am kaptam-ami ok fukulin tunum ma tal Jairus ami bokola-lomda: Kapyo, kapni man unang kuluuli, taanu utamdi tili kemin, kabi God ami weng kukuyin tunum kaali, disa iip kawu dibii-talemin dinim o, akale,
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Yesus ayo weng san-ilomda, Jairus ami bokola: Kabi suunin disa kela, Ali ti yaap kanolokoma no! nakapla, kapni man uyo asuk tam tiip-tuk o aka.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Kemin, Yesus ayo din kamokim ami am mepso din abale, unang tunum aso tilip iyo bokoya ko: Ibi naso tam am kaptam-ali tam unemin daa yo, yakale, Pita so, Jon so, Jems nikil isole, man umi awak-aalap iso, ita-kup Yesus ayo yim-baala tam kamokim ami am kaptam unipla,
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 unang tunum ita abip kaldaak bomdip dukum-kup amamipla, Yesus ayo bokoya ko: Kiwe, amamin disa yo; man kuuli taanbu disa; uli akan-unbu te! kemale,
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 alik iyo utamipla, Unang man kuuli, atin taanu utabip kemin, ali kasen-fakayinba no, kal-bomdip aban kulil-teliwa,
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Yesus ayo kamboya tam am abale, man unang umi sikil kaali, fukuba-kup bokowa ko: Man unang kubi tam tiinan aa! uka kem-salale,
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 man umi sinik ayo asuk tal tiip-nula, kulaa unang man uyo abiltap tam tiinule, Yesus ayo unang man umi awak-aalap imi bokoya-lomda: Inin-inin ma man unang kuluuli kuuwip inamnuk o, yakale
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 man unang umi awak-aalap imi fanang uyo alik tam baneyilula, fiyaap duumip. Katale, Yesus ayo dukum-kup bokoya ko: Alep ibi din unang maakup tunum maakup kiili, bakayin dinim o, yaka ko.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.