João 11

God Ami Alokso Weng (TIF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tunum ma mafak-alin umuba ami win kaa Lasarus la, ali Betani kayaak kemin, ami unang alep ma bom-bilip kiili, Maria so, Mata so, iyo abip Betani kaa nikil maakup kaa kayaak kemin,
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maria uyo Yesus ami yaan diim ok tang tabin tambal kaata, kuluu kabela-lomdu, ulmi dabom kon ta diliit molokomu kaa uta kemin, unang alep kiimi tunum ayo mafak-alin kuluuba kemin.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Kula, unang alep iyo weng kulaalip din Yesus ami bokola-lomdip: Kamokim, kapyo, kapni kaptum aket kola-laabap tunum Lasarus ayo, mafak-alin kuluuba no, akipla,
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Yesus ayo weng san-ilomda, fuku-daala kaali, taan-yaamin kaami mafak-alin daa; kaa unang tunum iyo utamiwa yi, God ami titil kaata-kup o, kala-lomda God ami win kaali, kufon-bam ale, God ami Man, nimi win kufup-nam-bam kemin, kaami mafak-alin kaata kuluuba no, kala ko.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yesus ayo Mata so, neng Maria so, Lasarus inang nikil imi aket kaali, kuyinsa.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Kemin, Yesus ayo weng sanaya, Lasarus ayo mafak-alin umula tiinba no, akipla weng san-ilomdala, mokop kawu bombii am alep kelaya,
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 kulu almi daang bakaalin tunum iyo bokoyila ko: Kalo! unip; nikil Provins Judiya bokon unum o, yakale,
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 kulaa daang bakaalin tunum isiik bokolip: Kukuyin tunum kapyo, asuk Provins Judiya unokomup o? Judiya kasel imi kamok kamok iyo tuum ta telum o, kalbip. Katale, asuk unokomap o? akiple,
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Yesus ayo weng do weng ma faldak-tii bokola ko: Taap kaali, okok kemin am daan-yaamin ale, nami okok kemin kaali, malang tinilin dinim, kano taap bombe ko. Tunum ali ma taap diim una namti, kaali falala kalba kemin, kaa kulaak daalokoma dinim, tambal-kup unokoma ale,
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 tunum ali ma kutamiip una namti, yokon dawong dinim una kemin, un-bomda kulaak daalokoma no, kala ko.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Yesus ayo kanum bokoyinba-kup, weng ma bokola ko: Numi naktum Lasarus ayo akan-umba kemin, kulaali din dafoliya, tam tiinokoma naa! kalale,
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 ami daang bakaalin tunum iyo bokolip: Ali kanola akan-umba kulaali, tambal ke-lokoma no, kalip. Lale,
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Yesus ami weng kaa bokola kaami miit kaali, Lasarus ayo taanba no, kalale, ami daang bakaalin tunum imi aket fukunin kaata le, Lasarus ali akan-bom kun fan kaaba no, kalip ko.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Kulaa Yesus ayo, nikil imi talalu weng ku-fatap-daa bokoyila-lomda: Lasarus ayo taanba te!
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Kemin, nali ipni aket kaata fukundiya, nimi mafek mafek kanolokomi kaali, utam-ilomdipla, Kaali God ami Man o nikin o, kalalila, Lasarus ayo kelila taanba kemin, nali Lasarus so ilin dinim bom-ili taanba. La, kaami fiyaap kaali, duubi. Kemin kalo! unum aa! kala ko.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Kulaa, Tomas ami win ma kaa Didimas kemin, ayo ap-tunum kusal imi bokoyila ko: Na! unip maakup aso una-bulupya, kuno nuyo yelip taanum aa! kala ko.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Kulaa Yesus ayo tal Betani abip kawu weng sana yi, Lasarus ayo taanala dibii-din tuum tem kaptamu dawaalip bombii am atalingkal kela no, kalipla weng sana ko.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Jerusalam kaali kela yakyak din abip Betani unemin kaa kilomita atalingkal kaa samaan daa kemin,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 unang tunum yaapkan iyo kawu tal Mata so, Maria uso, alap imi tunum taanba ami kom am tal bal-faka-bamdip bom-bilip kemin,
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mata uyo weng sanu yi, Yesus ayo talaba no, kalip uyo weng sandu Yesus ami liip fen din atamule, neng Maria uta am kawu ilu,
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mata uyo Yesus ami bokolu ko: Kamokim kapyo, dinam kabi kalawu bom-balap dinam, nimi tunum ayo taanama dinim. Yale,
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 nali utamiya, Kabi dok nolin mafek mafek sang ma God ami dik-daalokomap kaali, kup-tokoma no, kebi no, akule,
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yesus asiik bokowa ko: Kupni tunum kulaali tam tiinokoma te! ukaya,
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Mata usiik bokola-lomdu: Nali utami yi, Ali am mafiing diim kawu asuk tam tiinokoma no, kalbi no, kalule
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Yesus ayo bokowa-lomda: Taan-ilom tam tiin-yaamin kaami miit kulaa ti nata-kup. Kemin, tunum ayo ma nami lak duula namti, ali taanokoma. Yale, ali asuk tam tiin kawong ke-lokoma.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Tunum ayo ma tiin kawong ilomda nami lak duula kaali, ali taanokoma disa. Kubi kaa, Fan o, kalbap o? ukale,
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Mata usiik Yesus ami bokolu ko: Ayo, nali titamiya, Kamokim, kabi God ami uldaa-tam-buusa tunum Kraist o kebip ale, kabi God ami Man namti kapta nu! taka-lomdila kemin, sawaayak kaa, God ayo tunum dabaala tawaal diim kalaba talokoma no, kalsip kaali, kapta no, tansi no, kalu ko.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mata uyo kanum bokonbu-kup, kulaa bina din neng Maria uyo umtama yang lo un-ilomdu kalaweng bokowa-lom: Kukuyin tunum kaali, tal-bomda kupni fenba no, ukule kulaali,
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria uyo Yesus ami sang uyo, weng san-ilomdu tola bina din Yesus ami fanang unu ko.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Yesus ayo tal abip talokin dinim, kano tal liip kawu bom-balala, Mata uyo din atam tulu kawu bom-ilaya kemin,
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Juda unang tunum iyo kom am tem kawu, Mata so, Maria uso, bom-bilip iyo itamipla, Maria uyo tola abiltap-kup tambanu kala, kalalip imi aket fukunip kaali, Uli din tunum ami kom tem kawu amamon o, kala unu nema yo? kalalipla, iso yak umi daang bakaalipla unip ko.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maria uyo din Yesus ami bombe ayo din atamule, Yesus almi mepso kulu tilik duung fekela daak tiin bokolu: Kamokim kapyo, kulawu bom-balap dinam, nami tunum ayo taanba dinim o, aku.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Akula, Yesus ayo utama yi, Maria so, unang tunum Maria uso tilip iyo aman duluum weng-kup taba tilip kala, kala-lomda, aket tem kaali, atin ti mafak kelula, aket uluum dukum dap-telule,
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 ayo dik-daaya-lomda: Ibi dibii-din doku dawaabip yoko? yakale, alap iyo bokolip: Kamokim kapyo, taldap ataman aa! akiwale
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 kula, Yesus ayo ama-balala
35 Jesus chorou.
36 unang tunum malo iyo bokolip ko: Ayo, ami aket konsa kemin, tiyak kala amaba kala, daatamin o! kemiple,
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 malo ita bokolip: Ali tunum tiin bikiilin iyo tiin baayase. Lale, kanimin o kala-lomda, tunum kalawaali dong dokolin dinim kelaya, taanba ni? kemip ko.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Kemin, asuk Yesus ayo aket tem uluum dukum-kup kelule, ayo yak aba din kom tem una. Kom tem kaptam-ali tuum tem kaptamu dawaa-silip kemin, buluu-lomdip tuum kom ta kulii-tal aba yak amitom kaa saal lii-silip.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Kemin, Yesus ayo bokoya-lomda: Yak tuum kom ayo kuluu kukan-daalin o, yakale, tunum taanba ami unang Mata uyo Yesus ami bokola-lomdu: Kamokim kapyo, ali buluulup bom bii am atalingkal kela kemin, fom tang kuyak daaba no, akule,
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Yesus asiik bokowa ko: Kamasi nimi weng bokop-tambi kaali yi? Bokop-ta-lomdi, nami lak kaali, duulap namti, God ami titil kaa uta-mokomap o, kaliya tulup kemin, nami lak kaata duulapla yo, ukale,
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 tunum iyo weng san-ilomdip, yak tuum kom, kom tem uyo dak-duu kuyak tiiliwale, Yesus ayo titam abiil tikiin kawu daa-lomda boko-lom: Atok kapyo, yaap ke, nami beten kaali, weng sep-nap o.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nali utamiya, Nami beten kaa, weng san-kaa-bamdap, nimi beten kaali, maan tiip-na-laabap o, kalsi. Yale, nimi beten kep-tili kaa ti, unang tunum kalawiili weng san-ilom utamiwa yi, Kaltapta nam-baalap talsi no, kalik o, kalaliya bokop-ti no, kala kanum boko beten kela ko.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Ali weng kaa kanum bokoba-kup, dukum-kup naan-daa-lomda: Lasarus, kapyo! tam tiin tiltamba talan o, akan-kaam-salale,
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 tunum taanba ayo kulaata tiltam talala, ilim sok kuluu-lomdip ami dabom ang, yaan ang, sikil ang, sok de-falala dip-tii-silip kemin, Yesus ayo bokoya-lomda: Yak sok baa dip-tiilip tiltam abamnak o, yaka ko.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Kemin, kulu Juda kasel unang tunum iyo Maria utamum o kala tilip kiili, tal Yesus ami kanola tunum ayo taana dafola kaami utamip kaa, unang tunum yaapkan iyo Yesus ami lak duulip. Kemin,
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 daa alep tap maakup tap ita din Yesus ami kanola kaami sang kaali, kutama din Falosi imi bokoyilip.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Kemin, awem tunum imi kamok kamok sole, Falosi iso, iyo Kaunsol imi lafet daa im-tii-lomdip bokoyip ko: Ipyo, kalaali dok kanolokomup i? Tunum kaali, kukup akal alik akal alik kaali, kufun-tal-uneba kemin,
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 kanola nuyo kano ke-lokomup kaali, unang tunum alik iyo ami lak duulip namti, Rom imi aami imi aket kaa, waasi uyo ma dinum o, kalalipla tunum afetbip ema yo? kala-lomdipla, tal numi lotu am diildiil ku-mafak-daale, numi unang tunum iyo yam-mafak-daa ke-lokomip kemin, ami win kaayo, dinim kelaya yo, kemip ko.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Wasital kuluwaami diim kulu, tunum Kayafas ayo uldaa-dabuulip awem tunum imi kamok kamok imi kamokim dabom ke-bomda bombe kemin, ayo bokoya-lomda: Ibi babon-bamdipya talalu utamsip dinim o.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ti ibi talalu aket fuku-daalin. Nuli mafek mafek kaali ma, nolokomup disa kulaali, Rom kasel imi aami iyo tal unang tunum alik nuyo yelipla taanokomup. Kemin, kanolokomup kaata tambal kemin, tunum kaata, dabuulupla, ata ap-tunum kusal numi abiin kaali, kuluu-lomda ata-kup, taanaya nuta yaap kelum o, yaka ko.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ayo kanolin weng kaa, almi weng disa; kemin, wasital kuluwaami diim kulu tunum awem imi kamok kamok imi kamokim kese. Kemin, God ata taba-lomda weng kaal kemin kolaya, bokoya-lomda: Yesus ayo Judiya kasel numi abiin kuluu-lomda, ata-kup taanaya, nuli yaap ke-lokomup o, kalase.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Katale, Yesus ali Juda imi ban wakamin tem-kup din taanse dinim; kemin, ali unang tunum alik sekela una-tala-ke-silip ili, God ami man kelipla, alik afeta kumup daali miit maakup kelin o, kala-lomda kiimi ban kemin tem kaata din taanse ko.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Kemin, am kula daana kulaami diim kulu weng kaali, talalu bakam-sile, aalup taanak o, kemipya,
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Yesus ayo itam-ilomdaya, Juda imi tiin diim kaali, kamboyila almi daang bakaalin tunum iyo yim-tamala bilin abip Efraim kawu nikil ilip. Kemin, am bokon disanang ma abip kaami mepso kawu bombe no.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Juda imi Pasova iintang am o kala ima dukum tinimin inin am kaali, mepso daan talan-sulule, abip ma abip ma kasel kiimi unang tunum iyo din Jerusalam din-ilomdupya, wok-sam oka-lomdupla, nuli God ami tiin diim kawu tituun-kup tabin bom buluwa yo, kala-somdipla tala-tala-ke-lom
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Yesus ami talokin ayo, fen-bamdipla, iyo lotu am dukum diildiil abip kulu una-tala-ke-bam ale, bokola-una-tala-ke-bamdiple, ipni aket fukunip kaa, Yesus ayo numi ima tinimin am daanbu kaa, talokoma dinim ema yo? kebip o, kem-una-tala-kemip.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Tunum awem kamok kamok so, Falosi iso, iyo weng kuka-daa bokolip ko: Tunum ayo atamipya, doku ma bombe no, kalip namti, kaali tal bokoyiliwa, din-ilomdup dap-tal-fuku sok de-dibii-tulum o, kala-lomdip iyo boko-una-tala-kemip ko.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.