João 11

God Ami Alokso Weng (TIF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tunum ma mafak-alin umuba ami win kaa Lasarus la, ali Betani kayaak kemin, ami unang alep ma bom-bilip kiili, Maria so, Mata so, iyo abip Betani kaa nikil maakup kaa kayaak kemin,
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria uyo Yesus ami yaan diim ok tang tabin tambal kaata, kuluu kabela-lomdu, ulmi dabom kon ta diliit molokomu kaa uta kemin, unang alep kiimi tunum ayo mafak-alin kuluuba kemin.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kula, unang alep iyo weng kulaalip din Yesus ami bokola-lomdip: Kamokim, kapyo, kapni kaptum aket kola-laabap tunum Lasarus ayo, mafak-alin kuluuba no, akipla,
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yesus ayo weng san-ilomda, fuku-daala kaali, taan-yaamin kaami mafak-alin daa; kaa unang tunum iyo utamiwa yi, God ami titil kaata-kup o, kala-lomda God ami win kaali, kufon-bam ale, God ami Man, nimi win kufup-nam-bam kemin, kaami mafak-alin kaata kuluuba no, kala ko.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesus ayo Mata so, neng Maria so, Lasarus inang nikil imi aket kaali, kuyinsa.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kemin, Yesus ayo weng sanaya, Lasarus ayo mafak-alin umula tiinba no, akipla weng san-ilomdala, mokop kawu bombii am alep kelaya,
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 kulu almi daang bakaalin tunum iyo bokoyila ko: Kalo! unip; nikil Provins Judiya bokon unum o, yakale,
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 kulaa daang bakaalin tunum isiik bokolip: Kukuyin tunum kapyo, asuk Provins Judiya unokomup o? Judiya kasel imi kamok kamok iyo tuum ta telum o, kalbip. Katale, asuk unokomap o? akiple,
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesus ayo weng do weng ma faldak-tii bokola ko: Taap kaali, okok kemin am daan-yaamin ale, nami okok kemin kaali, malang tinilin dinim, kano taap bombe ko. Tunum ali ma taap diim una namti, kaali falala kalba kemin, kaa kulaak daalokoma dinim, tambal-kup unokoma ale,
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 tunum ali ma kutamiip una namti, yokon dawong dinim una kemin, un-bomda kulaak daalokoma no, kala ko.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus ayo kanum bokoyinba-kup, weng ma bokola ko: Numi naktum Lasarus ayo akan-umba kemin, kulaali din dafoliya, tam tiinokoma naa! kalale,
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 ami daang bakaalin tunum iyo bokolip: Ali kanola akan-umba kulaali, tambal ke-lokoma no, kalip. Lale,
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesus ami weng kaa bokola kaami miit kaali, Lasarus ayo taanba no, kalale, ami daang bakaalin tunum imi aket fukunin kaata le, Lasarus ali akan-bom kun fan kaaba no, kalip ko.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kulaa Yesus ayo, nikil imi talalu weng ku-fatap-daa bokoyila-lomda: Lasarus ayo taanba te!
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Kemin, nali ipni aket kaata fukundiya, nimi mafek mafek kanolokomi kaali, utam-ilomdipla, Kaali God ami Man o nikin o, kalalila, Lasarus ayo kelila taanba kemin, nali Lasarus so ilin dinim bom-ili taanba. La, kaami fiyaap kaali, duubi. Kemin kalo! unum aa! kala ko.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Kulaa, Tomas ami win ma kaa Didimas kemin, ayo ap-tunum kusal imi bokoyila ko: Na! unip maakup aso una-bulupya, kuno nuyo yelip taanum aa! kala ko.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Kulaa Yesus ayo tal Betani abip kawu weng sana yi, Lasarus ayo taanala dibii-din tuum tem kaptamu dawaalip bombii am atalingkal kela no, kalipla weng sana ko.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Jerusalam kaali kela yakyak din abip Betani unemin kaa kilomita atalingkal kaa samaan daa kemin,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 unang tunum yaapkan iyo kawu tal Mata so, Maria uso, alap imi tunum taanba ami kom am tal bal-faka-bamdip bom-bilip kemin,
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Mata uyo weng sanu yi, Yesus ayo talaba no, kalip uyo weng sandu Yesus ami liip fen din atamule, neng Maria uta am kawu ilu,
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata uyo Yesus ami bokolu ko: Kamokim kapyo, dinam kabi kalawu bom-balap dinam, nimi tunum ayo taanama dinim. Yale,
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 nali utamiya, Kabi dok nolin mafek mafek sang ma God ami dik-daalokomap kaali, kup-tokoma no, kebi no, akule,
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesus asiik bokowa ko: Kupni tunum kulaali tam tiinokoma te! ukaya,
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata usiik bokola-lomdu: Nali utami yi, Ali am mafiing diim kawu asuk tam tiinokoma no, kalbi no, kalule
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesus ayo bokowa-lomda: Taan-ilom tam tiin-yaamin kaami miit kulaa ti nata-kup. Kemin, tunum ayo ma nami lak duula namti, ali taanokoma. Yale, ali asuk tam tiin kawong ke-lokoma.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Tunum ayo ma tiin kawong ilomda nami lak duula kaali, ali taanokoma disa. Kubi kaa, Fan o, kalbap o? ukale,
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mata usiik Yesus ami bokolu ko: Ayo, nali titamiya, Kamokim, kabi God ami uldaa-tam-buusa tunum Kraist o kebip ale, kabi God ami Man namti kapta nu! taka-lomdila kemin, sawaayak kaa, God ayo tunum dabaala tawaal diim kalaba talokoma no, kalsip kaali, kapta no, tansi no, kalu ko.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata uyo kanum bokonbu-kup, kulaa bina din neng Maria uyo umtama yang lo un-ilomdu kalaweng bokowa-lom: Kukuyin tunum kaali, tal-bomda kupni fenba no, ukule kulaali,
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Maria uyo Yesus ami sang uyo, weng san-ilomdu tola bina din Yesus ami fanang unu ko.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Yesus ayo tal abip talokin dinim, kano tal liip kawu bom-balala, Mata uyo din atam tulu kawu bom-ilaya kemin,
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Juda unang tunum iyo kom am tem kawu, Mata so, Maria uso, bom-bilip iyo itamipla, Maria uyo tola abiltap-kup tambanu kala, kalalip imi aket fukunip kaali, Uli din tunum ami kom tem kawu amamon o, kala unu nema yo? kalalipla, iso yak umi daang bakaalipla unip ko.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria uyo din Yesus ami bombe ayo din atamule, Yesus almi mepso kulu tilik duung fekela daak tiin bokolu: Kamokim kapyo, kulawu bom-balap dinam, nami tunum ayo taanba dinim o, aku.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Akula, Yesus ayo utama yi, Maria so, unang tunum Maria uso tilip iyo aman duluum weng-kup taba tilip kala, kala-lomda, aket tem kaali, atin ti mafak kelula, aket uluum dukum dap-telule,
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 ayo dik-daaya-lomda: Ibi dibii-din doku dawaabip yoko? yakale, alap iyo bokolip: Kamokim kapyo, taldap ataman aa! akiwale
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 kula, Yesus ayo ama-balala
35 Jesus chorou.
36 unang tunum malo iyo bokolip ko: Ayo, ami aket konsa kemin, tiyak kala amaba kala, daatamin o! kemiple,
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 malo ita bokolip: Ali tunum tiin bikiilin iyo tiin baayase. Lale, kanimin o kala-lomda, tunum kalawaali dong dokolin dinim kelaya, taanba ni? kemip ko.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Kemin, asuk Yesus ayo aket tem uluum dukum-kup kelule, ayo yak aba din kom tem una. Kom tem kaptam-ali tuum tem kaptamu dawaa-silip kemin, buluu-lomdip tuum kom ta kulii-tal aba yak amitom kaa saal lii-silip.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Kemin, Yesus ayo bokoya-lomda: Yak tuum kom ayo kuluu kukan-daalin o, yakale, tunum taanba ami unang Mata uyo Yesus ami bokola-lomdu: Kamokim kapyo, ali buluulup bom bii am atalingkal kela kemin, fom tang kuyak daaba no, akule,
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Yesus asiik bokowa ko: Kamasi nimi weng bokop-tambi kaali yi? Bokop-ta-lomdi, nami lak kaali, duulap namti, God ami titil kaa uta-mokomap o, kaliya tulup kemin, nami lak kaata duulapla yo, ukale,
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 tunum iyo weng san-ilomdip, yak tuum kom, kom tem uyo dak-duu kuyak tiiliwale, Yesus ayo titam abiil tikiin kawu daa-lomda boko-lom: Atok kapyo, yaap ke, nami beten kaali, weng sep-nap o.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nali utamiya, Nami beten kaa, weng san-kaa-bamdap, nimi beten kaali, maan tiip-na-laabap o, kalsi. Yale, nimi beten kep-tili kaa ti, unang tunum kalawiili weng san-ilom utamiwa yi, Kaltapta nam-baalap talsi no, kalik o, kalaliya bokop-ti no, kala kanum boko beten kela ko.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ali weng kaa kanum bokoba-kup, dukum-kup naan-daa-lomda: Lasarus, kapyo! tam tiin tiltamba talan o, akan-kaam-salale,
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 tunum taanba ayo kulaata tiltam talala, ilim sok kuluu-lomdip ami dabom ang, yaan ang, sikil ang, sok de-falala dip-tii-silip kemin, Yesus ayo bokoya-lomda: Yak sok baa dip-tiilip tiltam abamnak o, yaka ko.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Kemin, kulu Juda kasel unang tunum iyo Maria utamum o kala tilip kiili, tal Yesus ami kanola tunum ayo taana dafola kaami utamip kaa, unang tunum yaapkan iyo Yesus ami lak duulip. Kemin,
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 daa alep tap maakup tap ita din Yesus ami kanola kaami sang kaali, kutama din Falosi imi bokoyilip.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Kemin, awem tunum imi kamok kamok sole, Falosi iso, iyo Kaunsol imi lafet daa im-tii-lomdip bokoyip ko: Ipyo, kalaali dok kanolokomup i? Tunum kaali, kukup akal alik akal alik kaali, kufun-tal-uneba kemin,
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 kanola nuyo kano ke-lokomup kaali, unang tunum alik iyo ami lak duulip namti, Rom imi aami imi aket kaa, waasi uyo ma dinum o, kalalipla tunum afetbip ema yo? kala-lomdipla, tal numi lotu am diildiil ku-mafak-daale, numi unang tunum iyo yam-mafak-daa ke-lokomip kemin, ami win kaayo, dinim kelaya yo, kemip ko.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Wasital kuluwaami diim kulu, tunum Kayafas ayo uldaa-dabuulip awem tunum imi kamok kamok imi kamokim dabom ke-bomda bombe kemin, ayo bokoya-lomda: Ibi babon-bamdipya talalu utamsip dinim o.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ti ibi talalu aket fuku-daalin. Nuli mafek mafek kaali ma, nolokomup disa kulaali, Rom kasel imi aami iyo tal unang tunum alik nuyo yelipla taanokomup. Kemin, kanolokomup kaata tambal kemin, tunum kaata, dabuulupla, ata ap-tunum kusal numi abiin kaali, kuluu-lomda ata-kup, taanaya nuta yaap kelum o, yaka ko.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ayo kanolin weng kaa, almi weng disa; kemin, wasital kuluwaami diim kulu tunum awem imi kamok kamok imi kamokim kese. Kemin, God ata taba-lomda weng kaal kemin kolaya, bokoya-lomda: Yesus ayo Judiya kasel numi abiin kuluu-lomda, ata-kup taanaya, nuli yaap ke-lokomup o, kalase.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Katale, Yesus ali Juda imi ban wakamin tem-kup din taanse dinim; kemin, ali unang tunum alik sekela una-tala-ke-silip ili, God ami man kelipla, alik afeta kumup daali miit maakup kelin o, kala-lomda kiimi ban kemin tem kaata din taanse ko.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kemin, am kula daana kulaami diim kulu weng kaali, talalu bakam-sile, aalup taanak o, kemipya,
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Yesus ayo itam-ilomdaya, Juda imi tiin diim kaali, kamboyila almi daang bakaalin tunum iyo yim-tamala bilin abip Efraim kawu nikil ilip. Kemin, am bokon disanang ma abip kaami mepso kawu bombe no.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Juda imi Pasova iintang am o kala ima dukum tinimin inin am kaali, mepso daan talan-sulule, abip ma abip ma kasel kiimi unang tunum iyo din Jerusalam din-ilomdupya, wok-sam oka-lomdupla, nuli God ami tiin diim kawu tituun-kup tabin bom buluwa yo, kala-somdipla tala-tala-ke-lom
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Yesus ami talokin ayo, fen-bamdipla, iyo lotu am dukum diildiil abip kulu una-tala-ke-bam ale, bokola-una-tala-ke-bamdiple, ipni aket fukunip kaa, Yesus ayo numi ima tinimin am daanbu kaa, talokoma dinim ema yo? kebip o, kem-una-tala-kemip.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tunum awem kamok kamok so, Falosi iso, iyo weng kuka-daa bokolip ko: Tunum ayo atamipya, doku ma bombe no, kalip namti, kaali tal bokoyiliwa, din-ilomdup dap-tal-fuku sok de-dibii-tulum o, kala-lomdip iyo boko-una-tala-kemip ko.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.