João 11
God Ami Alokso Weng (TIF) vs ARIB
1 Tunum ma mafak-alin umuba ami win kaa Lasarus la, ali Betani kayaak kemin, ami unang alep ma bom-bilip kiili, Maria so, Mata so, iyo abip Betani kaa nikil maakup kaa kayaak kemin,
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria uyo Yesus ami yaan diim ok tang tabin tambal kaata, kuluu kabela-lomdu, ulmi dabom kon ta diliit molokomu kaa uta kemin, unang alep kiimi tunum ayo mafak-alin kuluuba kemin.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kula, unang alep iyo weng kulaalip din Yesus ami bokola-lomdip: Kamokim, kapyo, kapni kaptum aket kola-laabap tunum Lasarus ayo, mafak-alin kuluuba no, akipla,
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesus ayo weng san-ilomda, fuku-daala kaali, taan-yaamin kaami mafak-alin daa; kaa unang tunum iyo utamiwa yi, God ami titil kaata-kup o, kala-lomda God ami win kaali, kufon-bam ale, God ami Man, nimi win kufup-nam-bam kemin, kaami mafak-alin kaata kuluuba no, kala ko.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus ayo Mata so, neng Maria so, Lasarus inang nikil imi aket kaali, kuyinsa.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kemin, Yesus ayo weng sanaya, Lasarus ayo mafak-alin umula tiinba no, akipla weng san-ilomdala, mokop kawu bombii am alep kelaya,
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 kulu almi daang bakaalin tunum iyo bokoyila ko: Kalo! unip; nikil Provins Judiya bokon unum o, yakale,
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 kulaa daang bakaalin tunum isiik bokolip: Kukuyin tunum kapyo, asuk Provins Judiya unokomup o? Judiya kasel imi kamok kamok iyo tuum ta telum o, kalbip. Katale, asuk unokomap o? akiple,
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesus ayo weng do weng ma faldak-tii bokola ko: Taap kaali, okok kemin am daan-yaamin ale, nami okok kemin kaali, malang tinilin dinim, kano taap bombe ko. Tunum ali ma taap diim una namti, kaali falala kalba kemin, kaa kulaak daalokoma dinim, tambal-kup unokoma ale,
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 tunum ali ma kutamiip una namti, yokon dawong dinim una kemin, un-bomda kulaak daalokoma no, kala ko.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus ayo kanum bokoyinba-kup, weng ma bokola ko: Numi naktum Lasarus ayo akan-umba kemin, kulaali din dafoliya, tam tiinokoma naa! kalale,
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 ami daang bakaalin tunum iyo bokolip: Ali kanola akan-umba kulaali, tambal ke-lokoma no, kalip. Lale,
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesus ami weng kaa bokola kaami miit kaali, Lasarus ayo taanba no, kalale, ami daang bakaalin tunum imi aket fukunin kaata le, Lasarus ali akan-bom kun fan kaaba no, kalip ko.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Kulaa Yesus ayo, nikil imi talalu weng ku-fatap-daa bokoyila-lomda: Lasarus ayo taanba te!
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Kemin, nali ipni aket kaata fukundiya, nimi mafek mafek kanolokomi kaali, utam-ilomdipla, Kaali God ami Man o nikin o, kalalila, Lasarus ayo kelila taanba kemin, nali Lasarus so ilin dinim bom-ili taanba. La, kaami fiyaap kaali, duubi. Kemin kalo! unum aa! kala ko.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Kulaa, Tomas ami win ma kaa Didimas kemin, ayo ap-tunum kusal imi bokoyila ko: Na! unip maakup aso una-bulupya, kuno nuyo yelip taanum aa! kala ko.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Kulaa Yesus ayo tal Betani abip kawu weng sana yi, Lasarus ayo taanala dibii-din tuum tem kaptamu dawaalip bombii am atalingkal kela no, kalipla weng sana ko.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Jerusalam kaali kela yakyak din abip Betani unemin kaa kilomita atalingkal kaa samaan daa kemin,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 unang tunum yaapkan iyo kawu tal Mata so, Maria uso, alap imi tunum taanba ami kom am tal bal-faka-bamdip bom-bilip kemin,
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mata uyo weng sanu yi, Yesus ayo talaba no, kalip uyo weng sandu Yesus ami liip fen din atamule, neng Maria uta am kawu ilu,
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata uyo Yesus ami bokolu ko: Kamokim kapyo, dinam kabi kalawu bom-balap dinam, nimi tunum ayo taanama dinim. Yale,
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 nali utamiya, Kabi dok nolin mafek mafek sang ma God ami dik-daalokomap kaali, kup-tokoma no, kebi no, akule,
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesus asiik bokowa ko: Kupni tunum kulaali tam tiinokoma te! ukaya,
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata usiik bokola-lomdu: Nali utami yi, Ali am mafiing diim kawu asuk tam tiinokoma no, kalbi no, kalule
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesus ayo bokowa-lomda: Taan-ilom tam tiin-yaamin kaami miit kulaa ti nata-kup. Kemin, tunum ayo ma nami lak duula namti, ali taanokoma. Yale, ali asuk tam tiin kawong ke-lokoma.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Tunum ayo ma tiin kawong ilomda nami lak duula kaali, ali taanokoma disa. Kubi kaa, Fan o, kalbap o? ukale,
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Mata usiik Yesus ami bokolu ko: Ayo, nali titamiya, Kamokim, kabi God ami uldaa-tam-buusa tunum Kraist o kebip ale, kabi God ami Man namti kapta nu! taka-lomdila kemin, sawaayak kaa, God ayo tunum dabaala tawaal diim kalaba talokoma no, kalsip kaali, kapta no, tansi no, kalu ko.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata uyo kanum bokonbu-kup, kulaa bina din neng Maria uyo umtama yang lo un-ilomdu kalaweng bokowa-lom: Kukuyin tunum kaali, tal-bomda kupni fenba no, ukule kulaali,
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Maria uyo Yesus ami sang uyo, weng san-ilomdu tola bina din Yesus ami fanang unu ko.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Yesus ayo tal abip talokin dinim, kano tal liip kawu bom-balala, Mata uyo din atam tulu kawu bom-ilaya kemin,
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Juda unang tunum iyo kom am tem kawu, Mata so, Maria uso, bom-bilip iyo itamipla, Maria uyo tola abiltap-kup tambanu kala, kalalip imi aket fukunip kaali, Uli din tunum ami kom tem kawu amamon o, kala unu nema yo? kalalipla, iso yak umi daang bakaalipla unip ko.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria uyo din Yesus ami bombe ayo din atamule, Yesus almi mepso kulu tilik duung fekela daak tiin bokolu: Kamokim kapyo, kulawu bom-balap dinam, nami tunum ayo taanba dinim o, aku.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Akula, Yesus ayo utama yi, Maria so, unang tunum Maria uso tilip iyo aman duluum weng-kup taba tilip kala, kala-lomda, aket tem kaali, atin ti mafak kelula, aket uluum dukum dap-telule,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 ayo dik-daaya-lomda: Ibi dibii-din doku dawaabip yoko? yakale, alap iyo bokolip: Kamokim kapyo, taldap ataman aa! akiwale
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 kula, Yesus ayo ama-balala
35 Jesus chorou.
36 unang tunum malo iyo bokolip ko: Ayo, ami aket konsa kemin, tiyak kala amaba kala, daatamin o! kemiple,
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 malo ita bokolip: Ali tunum tiin bikiilin iyo tiin baayase. Lale, kanimin o kala-lomda, tunum kalawaali dong dokolin dinim kelaya, taanba ni? kemip ko.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Kemin, asuk Yesus ayo aket tem uluum dukum-kup kelule, ayo yak aba din kom tem una. Kom tem kaptam-ali tuum tem kaptamu dawaa-silip kemin, buluu-lomdip tuum kom ta kulii-tal aba yak amitom kaa saal lii-silip.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kemin, Yesus ayo bokoya-lomda: Yak tuum kom ayo kuluu kukan-daalin o, yakale, tunum taanba ami unang Mata uyo Yesus ami bokola-lomdu: Kamokim kapyo, ali buluulup bom bii am atalingkal kela kemin, fom tang kuyak daaba no, akule,
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Yesus asiik bokowa ko: Kamasi nimi weng bokop-tambi kaali yi? Bokop-ta-lomdi, nami lak kaali, duulap namti, God ami titil kaa uta-mokomap o, kaliya tulup kemin, nami lak kaata duulapla yo, ukale,
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 tunum iyo weng san-ilomdip, yak tuum kom, kom tem uyo dak-duu kuyak tiiliwale, Yesus ayo titam abiil tikiin kawu daa-lomda boko-lom: Atok kapyo, yaap ke, nami beten kaali, weng sep-nap o.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Nali utamiya, Nami beten kaa, weng san-kaa-bamdap, nimi beten kaali, maan tiip-na-laabap o, kalsi. Yale, nimi beten kep-tili kaa ti, unang tunum kalawiili weng san-ilom utamiwa yi, Kaltapta nam-baalap talsi no, kalik o, kalaliya bokop-ti no, kala kanum boko beten kela ko.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ali weng kaa kanum bokoba-kup, dukum-kup naan-daa-lomda: Lasarus, kapyo! tam tiin tiltamba talan o, akan-kaam-salale,
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 tunum taanba ayo kulaata tiltam talala, ilim sok kuluu-lomdip ami dabom ang, yaan ang, sikil ang, sok de-falala dip-tii-silip kemin, Yesus ayo bokoya-lomda: Yak sok baa dip-tiilip tiltam abamnak o, yaka ko.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kemin, kulu Juda kasel unang tunum iyo Maria utamum o kala tilip kiili, tal Yesus ami kanola tunum ayo taana dafola kaami utamip kaa, unang tunum yaapkan iyo Yesus ami lak duulip. Kemin,
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 daa alep tap maakup tap ita din Yesus ami kanola kaami sang kaali, kutama din Falosi imi bokoyilip.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kemin, awem tunum imi kamok kamok sole, Falosi iso, iyo Kaunsol imi lafet daa im-tii-lomdip bokoyip ko: Ipyo, kalaali dok kanolokomup i? Tunum kaali, kukup akal alik akal alik kaali, kufun-tal-uneba kemin,
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 kanola nuyo kano ke-lokomup kaali, unang tunum alik iyo ami lak duulip namti, Rom imi aami imi aket kaa, waasi uyo ma dinum o, kalalipla tunum afetbip ema yo? kala-lomdipla, tal numi lotu am diildiil ku-mafak-daale, numi unang tunum iyo yam-mafak-daa ke-lokomip kemin, ami win kaayo, dinim kelaya yo, kemip ko.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Wasital kuluwaami diim kulu, tunum Kayafas ayo uldaa-dabuulip awem tunum imi kamok kamok imi kamokim dabom ke-bomda bombe kemin, ayo bokoya-lomda: Ibi babon-bamdipya talalu utamsip dinim o.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ti ibi talalu aket fuku-daalin. Nuli mafek mafek kaali ma, nolokomup disa kulaali, Rom kasel imi aami iyo tal unang tunum alik nuyo yelipla taanokomup. Kemin, kanolokomup kaata tambal kemin, tunum kaata, dabuulupla, ata ap-tunum kusal numi abiin kaali, kuluu-lomda ata-kup, taanaya nuta yaap kelum o, yaka ko.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ayo kanolin weng kaa, almi weng disa; kemin, wasital kuluwaami diim kulu tunum awem imi kamok kamok imi kamokim kese. Kemin, God ata taba-lomda weng kaal kemin kolaya, bokoya-lomda: Yesus ayo Judiya kasel numi abiin kuluu-lomda, ata-kup taanaya, nuli yaap ke-lokomup o, kalase.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Katale, Yesus ali Juda imi ban wakamin tem-kup din taanse dinim; kemin, ali unang tunum alik sekela una-tala-ke-silip ili, God ami man kelipla, alik afeta kumup daali miit maakup kelin o, kala-lomda kiimi ban kemin tem kaata din taanse ko.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Kemin, am kula daana kulaami diim kulu weng kaali, talalu bakam-sile, aalup taanak o, kemipya,
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Yesus ayo itam-ilomdaya, Juda imi tiin diim kaali, kamboyila almi daang bakaalin tunum iyo yim-tamala bilin abip Efraim kawu nikil ilip. Kemin, am bokon disanang ma abip kaami mepso kawu bombe no.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Juda imi Pasova iintang am o kala ima dukum tinimin inin am kaali, mepso daan talan-sulule, abip ma abip ma kasel kiimi unang tunum iyo din Jerusalam din-ilomdupya, wok-sam oka-lomdupla, nuli God ami tiin diim kawu tituun-kup tabin bom buluwa yo, kala-somdipla tala-tala-ke-lom
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Yesus ami talokin ayo, fen-bamdipla, iyo lotu am dukum diildiil abip kulu una-tala-ke-bam ale, bokola-una-tala-ke-bamdiple, ipni aket fukunip kaa, Yesus ayo numi ima tinimin am daanbu kaa, talokoma dinim ema yo? kebip o, kem-una-tala-kemip.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tunum awem kamok kamok so, Falosi iso, iyo weng kuka-daa bokolip ko: Tunum ayo atamipya, doku ma bombe no, kalip namti, kaali tal bokoyiliwa, din-ilomdup dap-tal-fuku sok de-dibii-tulum o, kala-lomdip iyo boko-una-tala-kemip ko.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.