Atos 7
God Ami Alokso Weng (TIF) vs ARIB
1 Hetpris awem tunum imi dabom ayo Stiven ami bokola-lomda: Mep tunum kalawiimi weng kaali, fan bakap-timbip ema? akaya,
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Stiven asiik bakan-taba ko: Aatumen so, abaap kusal so, kipyo, nami weng ma bokoyon o, kali kemin, weng san iliwa! Sawaalak numi awaalik Abraham ayo din abip Haran din unin disa, Mesopotemia bokon kawu balaya, abiil kayaak God ayo tal Abraham atam fatawa,
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 boko-lomda: Abraham kapyo, kapni bokon so, abip kayaak iso, iyo keyilalap bilin bokon ma kukup-ti kabanan o, akala, kulaa,
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Kaldia kasel imi bokon Mesopotemia kawu, ayo kelala din abip Haran kawu bala bii, ami aalap ayo saaknaya, God ata dabaala tal nulmi bokon bom-bulup kulawu tal biisa.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 La, God ayo Abraham almi tawaal alik ma kolin disa; bokon daam katip aye ma kolin dinim. Yale, Abraham ami bokola-lomda: Bii-lom kaali, bokon kalawaali, kapni man loop alimal kipni atin kuyokomi no, ansa. La, Abraham ali man dinim.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 God ayo bokola-lomda: Bokon kama kuluulin dinim iliwa kawu bii-lom kaali, kapni man loop kiili, tawaal kusnum kawu bom-bilipla, tawaal kasel ita bokoya-lomdip: Ibi fatal man o, kala im-bak-mo sok de-yimuliwa, disa iip kawu okok ke-bam ale, kukup mafak mafak kukaayim-bilip, bom bii-lom wasital almi-kup 400 kiita duk-duulokomip.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Bii-lom tawaal kasel iyo taba-lom kipni yim-baak tibii-yokomip uyo, nakal kiiyo anuli atul duk-duulipla kawu, kapni man loop iyo bokon kaa kelalip tal bokon kalawu bomdiwa, fiyaap duup-nam-bam beten kamap-nokomip.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Kemin, kabi kaltapni man tunum unaak so, miining imi tunum man unaak so, imi ipnaal ayo boya-boya-kelip bii, fasuulip utamipla, God numi bokoya-lomda: Kapni bokop-ti kaa kanu-mokomi no, kalsa kala kalin o, kala-lom God ayo kanum bokolala, Abraham ayo man tunum Aisak duula bii am oklungkal kelale, man ami ipnaal ayo bo-kukan-tela bom bii, Aisak ayo Jekop duu-lom, ami ipnaal ukduu-kukan-tela, biila Jekop ali numi tunum miit talangkal fokolala, bom bii imi ipnaal ayo kukan-tiiyinsa no, kala Stiven ata kamok kamok imi bakaya ko.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Isip so, Kenan so, bokon alep kaa ol fuut am daanala, atin ti awak um-tal-daa-lomdip, numi awal kii kalok kano-lom, ima kaa kaloku kuluu inam-nolip dinim keliwa,
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 kulaa Jekop ayo weng sela yi, Isip kaptam-ata ima so kutiilip bombe kayi! kalale, kulaa almi man iyo yim-baala din Isip un-ilomdip, ima mo kulii-tilip im-bom ilomdipla,
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 kulaa asuk yim-baala din Isip itamipla Josep ayo almi sang kaa ku-fatap-daa bokoya-lomda: Nali iltipni niing Josep nalta te! Nali saaksi disa, kala bombii kaayo! yakaya kawu, Fero namti weng san utama yi, Josep ami nakal-fakal namti kaa-bilip, kalale,
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 — ausente —
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 — ausente —
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 imbii-din abip Sekem abip tii-lom ilmi awaalik ami tuum tem moyinsa kaptamu bululipla, tal-unsip. Kemin, tuum tem kaptam-ali siin kawu Abraham alta sisol kuluu Sekem kayaak Hamo ami man loop imi kuya mosa no, kala Stiven ayo kamok kamok imi kanum bakayin-bisa ko.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Kuno ti Stiven ayo weng ma kamok kamok imi bokoya ko: Jekop ami man loop iyo kulila tibipla, Israel-miin iyo Isip kawu bom-bilip bii man fokolip tunum miit oko dukumna una-bala butoop unipla, kulaata God ami weng kutiimin weng uyo sawaayak Abraham ami bokola-lomda: Ilom am ma daanokomu kaali, Kenan bokon kalawaali kapni man loop imi kuyokomi no, kalsa ayo mepso tulu. Kemin,
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 kulaata tunum kusnum ma tiltam Isip kaptam-ami king kela. Lale, king kaali, Josep ami ok tangbal nuu-bisa uyo utamsa disa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Kemin, ali numi awal imi kasen-fokoya-lom, atin ti yam-mafak-daka-bamda: Man tunum fakan-unip iyo kuyang saak kawu tii-bilip taan-yaamik o, kala kaak foko-lom atul tiin baala kanu-bisip o.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Kanu-balaya kemin, Moses ami awak uyo Moses duuluya, God atamaya, Man kaa atin tangbalim ale, man kasaa kalalaya, ami fiyaap kaa duuba. Kemin, awak aalap ili, ilmi am kaptamu tiin-molip bii kayoop asuumalo duk duulala,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 dibii yang ok balang diim dap-tiiliwa, King Fero ami man unang uta tal atam dibii-din ulmi am daa-lom ulmi man duulin tap ke-lomdu, tiin mo ifamu ko.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Moses ayo skul ke-bamda, Isip kayak imi kukup aye, aket fukunin aye, ayo kaal keba-kup; weng tangbal baka-bam ale, ami kukup tangbal uyo titil-biki kelala, nuu-bisa kayi! kala Stiven ayo kanum bokoyinsa ko.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Stiven ayo weng ma uyo bokoya ko: Moses ali biilaya, ami wasital kaali, 40 kaata disa kelaya, fanang daa-lomda: Ni king ami am kaltam kelali, din nalmi kayaak Israel iyo itamon o, kala din bomdala,
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 itama yi, Isip tunum ma taba-lomda, Israel tunum ma dabaak-mo aa-bokoba kala kalale, Israel tunum ami lo una alep ke-lom, Moses asiik taba kaata, Isip kayaak an-kutiila taanala,
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moses ami aket fukunin ayo, Nalmi kayaak iyo nitamiwa yi, God ata Moses ali dabaala din Israel sok tal-daa-yim-baala unin kalalaya, Moses kaa dabaala taldaya, Isip tunum kaa aala, nokolip o, kala. Yale, ili talalu utamin disa.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Silip sintam kuno Israel tunum alep ilmi dinan-kulii-tabum e, Moses ayo tal itam fuk-duuya, Alep kulaa kela ku mim-daa yaap-kup ilin o, kala tal bokoya-lom: Nak-tunum kusal aa, alep ibi asuk Israel maakup kemin, kanimin o, kala alep iltipni dinan-tal-ababip? yaka.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Yale, tunum aptum aaba ata taba-lom Moses ami ilela yang banaya, bokola: Kabi kawanta bokop-ta-lom: Kabi Israel numi tiin-molin ke-lom, kot kaa weng san-kaamin tunum o, tamba ni?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Kanolin kemin, kabi sinla Isip tunum ma aalap taanba tap kep-non o, kalawa yo?
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 aka-lomda, Moses namti weng san suun-daa uka-daala, bilin Midian kayaak imi bokon kawu bom-ilom unang kuluu, man tunum alep fokosa no! kala Stiven ayo kanum bakayin-bisa ko.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Kanum bokoyilale, kuno Stiven ayo weng ma bokoya-lomda: Moses ayo kawu bombii wasital 40, kiita duk-duulaya, kulaa ayo tunum dinim bokon kawu bomda, tal amdu Sainai Tikiin mepso kawu bital kaba talale, as katip ma tolba kabaku as kiin-balala, ensel ayo ma tal as dawang tem kabaku tolba, kala
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moses ayo as atam-ilomda aket dukum fukun-bile, yang as kiinba mepso kawu aba atamon o, kala yang unaya, Dukum almi bon tem weng bokola-lomda:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Nali kapni kawil-fakal imi God Abraham sole, almi man Aisak ami man Jekop alimal kanolin imi God, kaa nata kayi! akaya, Moses ayo weng san binbin-kup keng-keng-taba suun-daa dabunala, Dukum ayo bokola-lomda:
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Kabi nami mepso kala tolbap kalawaali awem tem kelu. Kemin, baan yak kaltapni yaan ilom kaa dalela kutiilawa yo!
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Niyo itami yi, Nami unang tunum Israel kayaak iyo Isip kasel ita taba-lom kukup mafak kaa nuuya-umbip uyo, itam-som aa, ye-bilip aman-laabip ayo weng san kebi kemin, tildaakdila dong dokoyilila, yaap kelin kalali tili. Kemin, tam tolnawa, tam-baali asuk Isip un-ilomdap nami unang tunum iyo foko-kulii-tal o, kalbi kayi! kala Dukum ata kanum bokonsa kayi! kala Stiven ayo kanum bokoya ko.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Kuno Stiven ayo weng ma bokoya-lom: Siin kaali, Israel ili Moses ami aket atul kola-lom boko-lomdip: Kanta bokop-ta-lomda, Kabi Israel numi tiin mo-bom, kot weng san-kaayin tunum o, tamba ni? aka-lom daang ukoliwa, laaba. Yale, God ami ensel ma dabaala tal as katip kiinba ami iipyak tem kabaku bomdala, Moses ami bokola-lomda: Kabi asuk bilin Isip unan o, akaya, Moses ayo Isip dinda Israel kasel imi sok tildaa yim-baala ukadaa unemin tunum ale, kamokim ke, kesa.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Isip bokon ayo kelala, liip kukuyila yim-tama unbilin Ilem Ok Kumun mepso kawu ilanalala, yakyak bilin tunum dinim disanang bokon kawu bom-balaya, bii wasital almi-kup 40, kiita dakan-tiisa. Kemin, imi Isip kawu kanu-bisip so, Ilem Ok Kumun kawu kan-unsip so, disanang bokon kawu, kanun-bisip so, kaa Moses ali suunkup kukup akal almi kusnum kusnum o, kala mirakel iyo kukuyin-bisa.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Moses akal Yesus ami sang ayo Israel imi bokoya-lomda:
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Kemin, numi awil-fakal ili tunum dinim disanang bokon kawu, ang-de iliwa, Moses aso bomdiwa, tam amdu Sainai Tikiin unaya, God ayo ami ensel ami bokolaya, ata God ami suunkup ilin weng kaa Moses ayo bakaan-balaya, weng sandala, alta kulii tildaak ilomda, Israel unang tunum imi bakayinsa.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 La, numi awil-fakal kiili, Moses ami weng kaali, weng sanamup disa yo, kala-lomdip, maas kuno kela-bom, Isip biisip kaami aket ayo fanang daa-lomdip, Nuyo asuk Isip unum o, ken-umbip kemin,
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Moses ali amdu tikiin kawu bom-balala, ami fik Aron ami bokola-lomdip: Moses kaa numi im-tamala Isip kela talse kaa, nuli ma atamin disa kebup kaa ali dok banba? Yak kanoba kulaa, mafek mafek imi sinik ma dotuu ilawa, ita numi God keyiwa, nuyo aman dakayim-bulup, ita numi liip kukuyin o, kemip.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kemin, iyo kang, bulumaki man ami sinik ma talalu-lom, olti kulii-tal anu-lomdip, sinik ilmi sikil tup talalubip ami kolale, aman dakaayin-bam, fiyaap duumip kala yakalaya,
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 God ayo daang ukuya-lom kamboyilaya, atan aye, kayoop, biningok imi beten kamayip. Kemin, siin kaa God ami profet Amos ayo sukon ma dola-lom kabak-ami sang ayo boko-lomda:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Kipni sinik ma dotusip kaa, Molok ami sel am kulii-tal-une-bam beten kamaan-bam ale, sinik ma talalusip Refan akal kano kulii-tal-une-bam, biningok kup-ta tiin-mosap o, kala aman dakan-bam aye kemsip. Lale, ibi nali aman dakaap-nin disa; kipni sinik alep dotu-silip ita aman dakaayim-bisip o. Kanu-bisip o, kalaliya, keyili waasi ita taba-lom ibi im-bii-din abip Babilon imi daang tem tiiliwa, din kawu ilokomip kayi!
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Kemin, Stiven ayo weng ma kamok kamok imi bokoya-lomda: Ibi lotu am diilim kaami sang ayo dik-daalip kemin, ipyo, weng san iliwa! Numi awil-fakal iyo tunum dinim bokon biisip kawu, God ata Moses ami bokola-lomda: Nami lotu am kukup-tila, utamap ultap ma ibi delin o, yakala, sel am kaa desip. Am kaptam alik tala-tala-kelipya, God ata weng bakayin am kuuta ko.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Biilipla, Josua ayo liip kalfal kelaya, numi awil-fakal imi man loop iyo yakyak bilin Kenan bokon din uniwa, God ayo taba Kenan kayaak fotabamna sak fun unaalipla, imi tawaal ayo kuluu-lomdip, isiik lotu sel am ayo kulii-din ilmi mepso kuluwu delip tiin-bulula bom bii, Devit ayo tiltam king kelaya,
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 kukup tangbal nuu-balaya, God ayo Devit ami fiyaap don-bisa. Kemin, Devit ayo boko-lom: Nami awaalik Jekop ami God kapyo, Kabi kambop-nawa, kapni lotu am ma dep-tilila kawu ilan o, kalala, God ayo bokola-lomda:
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Daa yo kala kambolaya, Devit ami man Solomon asiik lotu am uyo densa.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Ya, Atin Win Tibin God ali tunum imi sikil tup delip kaptam-ali laaba disa yo, kala God ami profet o, kala weng ku-fatap-daa bakayin tunum ma ayo boko-lomda:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Dukum ali boko-lomda: Nali abiil so, tawaal so, alep kii kano bomdila, kamokim ke tiin mo laabi kemin, ibi am kaa kalok kanolin am uta ma dep-nokomip i? Nali dok kaptamu kun funulokomi ni?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Disa; nalmi sikil tup kaa mafek mafek kala dotusii. Kemin, ibi nami am uyo ma dep-nin o, kalbi disa,
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Kamok kamok kipyo, ibi God ami weng kaali, weng sanup daa yo kala-silip. Kemin, kipni aket tem so, talang tem so, kiili, God ami kolup disa yo, kala-silip. Kemin, suunkup God ami Sinik Tangbal kaa kipni aket tem kabak bomda kukuyon o, kala-balaya, ibi daa yo kemin-kup kem-tabasip. Kemin kaali ti iltipni kawil-fakal ililtap te!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Siin sawaayak kipni kawil-fakal iyo taba-lom, God ami profet alik weng ku-fatap-daa bakayin tunum biisip ili kukup mafak mafak kaa kukaayinsip. Kemin, maakup so ma kensip disa. Kanta awil-fakal iyo bokoya-lomdip: Yi! bom-bii-lom kaali, Tunum Tituun-kup Tabasa ayo talokoma kayi! ke-bisip ili anulip saaksip. La, kulaata Tituun-kup Tabin Tunum Yesus ayo tal bom-balaya, ibi ti kuno dap-fatap-daa dabaalip yak waasi imi sikil diim abamnala, aalip taanse.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Sawaalak kawu, ensel ita God ami Lo uyo numi awil-fakal imi bokoyipla, bakaya tam-tam kulii bital numi diim kula diilu utamsup. Yale, ibi fukulin disa kesip o, kala Stiven ayo kamok kamok imi kanum bakaya ko.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Kamok kamok iyo Stiven ami weng ayo weng san-ilomdip aket atul tabeyu kiil eng-kup dalet kalip.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Yale, God ami Sinik Tangbal ata Stiven ami dong dokolaya, titam abiil daalale, God ayo as dawang tap ke-balaya, talaalala, Yesus namti God almi sikil tingtup diim namti tolba kala atamale,
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 bokola ko: Ipkal titam abiil namti kaa tem kalulu kaayo, Dukum ami Man ayo God ami sikil tingtup diim kawu tolba kaali, atami no, kalale, kulaali
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 kwin! dukum-kup tuum bikinin tap ke-lomdip, talang tem akii-lom abiltap tola yak dap-tal-fuku-lomdip,
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 dabuu dabaalip tam daak saaklo abal akiim kawu abamnala, tuum ta kuluu binalip yak Stiven ami diim abem ale, tunum Stiven ami sang kasen-fokonbip iyo ilmi ilim saket dalela-lomdip, ku man tunum man kasaa ma ami win kaali, Sol o, akan kan-umbip ami diim katiilip tiin-mo ilala kawu, yak tuum namti binalip yak Stiven diim abamale,
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Stiven ayo aalum o, ke-bamdipla, tuum iyo bina-biliwa kawu, God ami beten kaman-bamda: Kamokim Yesus kapyo: Nami sinik kalawaali kuluulan o, kala-lomda,
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 katuun duung fakela daak tiin-ilomda, ayo dukum-kup naan-bam: Kamokim kapyo, kabi imi kukup mafak kanubip kaa, aket fuku-daa maan tiiya-yaamin disa yo, akan-kan toop taana ko.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.