Lucas 14

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ahel iyyen n essebet, yǎmosen ahel n tesonfat, ikka Ƹisa berén amɣar iyyen n Elfarisiten baš éd yekš ɣors. Wi-t ellenén déndɣ eknan as ǎkeyad.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Adih yeqqim dats ales yerinen, tehiḍeḍey taɣessa ennét.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesséwel Ƹisa, yessesten Elfarisiten d elƹulama win eššereƹa, yenna hasn : « Yessérrex anɣ méɣ kela éd nezuzey ahel n assebet ? »
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ǎqqimen essôsemen. Dédih yeḍes Ƹisa ǎméren, yezozey-t ezzar yenna has éd yegel.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ezzar yenna hasn : « Ma yǎmos dwn was kud ila rurés méɣ ésu yoḍen dɣ anu, wrn t-id éd yekkes hik aked ahel wan essebet ? »
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Aked déɣ wr essenen a has éd ennin.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 As yeney Ƹisa imegaren sanefranen ideggen wi ufenén éd dsn eqqeymin, yeǧa sn adih tangalt wah :
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 « As key yesimagaret iyyen dɣ aẓli, wr éd teqqeymed dɣ édeg wa yufen. Édét kud yera illé iyyen key yufen yetiweƹraḍ.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Éd key in yas wa yeƹraḍen éd hak yenn : -Ey as édeg waɣ-. Dédih s teɣaššimt éd teqqeymed dɣ édeg wa yehreyen.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Kela, as tetiweƹraḍed, ɣeyem dɣ édeg wa yehreyen, baš as éd yas wa yeƹreḍen, éd hak yen : -Ǎmidihin, eyow, aheẓ ahid-. Dédih éd hak yumas a yehoseyen dat imegaren emdan wi ɣork ellenén.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Édét éré yeṭkalen iman ennét, éd yeres, éré yesiresen iman ennét éd yeṭkel. »
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ezzar yenna Ƹisa i wa-t yeƹreḍen : « As teknéd ameklu méɣ amensu, uksaḍ éd teƹreḍed imidiwen ennek, ula ayet-mak, ula ǎddunet ennek, ula inaraǧen ennek wi eɣmernen, édét eddoben éd key eƹreḍen aked entenéḍ, éd hak errin awa teǧéd.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kela, as tkanned ǎmegaru mǎqqeren, yuf ak éd semmegured tilaqqiwen d inebdonen d wi asiketewnén d imeddorɣal.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Éd teddewéd édét wr eddoben éd hak eẓẓelen elxér wa hasn teǧéd. Éd terẓemed ahel wan tébeddé n wi ehenén ǎbǎreqqa yeẓẓalen. »
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 As yesla i awal wah, iyyen dɣ imegaren yenna i Ƹisa : « Tengeḍ i wa yeddoben éd yeqqayem dɣ Elmelek n Yaḷḷah, éd ds yekš ! »
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yegas Ƹisa tangalt tah : « Ales iyyen yekna ǎmegaru mǎqqeren, yenna éd isemmensu ǎddunet aggotnén.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 As yeweḍ émér n amensu yessewey akli ennét s imegaren, yenna hasn : -Eyawet, taɣera temda tekna-.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Beššan emdan s iyyen iyyen eqqimen eǧmayen ǎsaruf baš wr hin éd asin, wa yezzaren yenna has : -Ezzenheɣ ǎfǎraǧ, ilzam ahi éd-t aseɣ éd-t eyneɣ, inhod a hi tessorefed-.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Iyyen heḍen yenna : -Ezzenheɣ meraw éswan, ilzam éd dsn emhihiɣ, inhod a hi tessorefed-.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Iyyen heḍen yenna : -Nk ékét d eǧéɣ éhen, wr eddobéɣ éd hin aseɣ-.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Yeqqel akli ɣor messis, yegas isǎlan. Adih amɣar n tǎɣǎhamt wah, yewweššen, yenna has i akli ennét : -Enker, ek aɣrem hik, ek eẓẓegagen emdan, wi meḍruynén aked wi meqqornén, wr toyyéd tilaqqiwén ula inebdan ula wi asiketewnén ula imeddorɣal-.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 As yokey émér iyyen, yos-d akli yenna has : -Eǧéɣ awa hi tennéd, beššan yellé édeg arwah-.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Yenna has messis : -As ibereqqaten, ilal ifarran, en asn i ǎddunet éd-d asin s tekereṭ ad teṭker tǎɣǎhamtin.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ennéɣ awn tn adih, wl iyyen dɣ wi ezzarnén eƹreḍeɣ wr yelkém as yorem ǎmegaru !- »
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ǎddunet aggotnén eddéwen d Ƹisa. Yeznehlemin ssn, yenna :
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 « Wa dɣi yeddéwen, wrn yeksén d tis d mas d hennis d meddans d ayet-mas d eššét mas d aked iman ennét, dédih wr éd yumas ǎnalkamin. »
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Eré wrn yeṭkél tǎgettewt-nét, awén yewwijjed in éd yemmet hund nk baš éd hi yelkem wr yeddobet éd yeqqel ǎnalkamin.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Adih, kud iyyen dwn yera éd yebnu tǎɣǎhamt toggat, weggéɣ tǎɣimit a hé yeǧ éd iséḍen aẓref ennét, éd yessen yegdeh has baš ed isemmendu elbeni ezzar ?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 As wr iǧé awén, yessenta elbeni beššan yender as ǎsemmendu-nét, éd ds eḍsin ǎddunet.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Éd ennin : -Ales wah yessenta elbeni beššan yendar as ǎsemmendu-nnét !-
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Méɣ daɣ, kud ǎmenokal iyyen yera éd yek enmeŋɣi, weggéɣ tǎɣimit a hé yeǧ éd yessen ezzar kud yeddobet s meraw iǧiman n ales éd yeŋɣ ǎmiksen ennét ilan senatet temerwén n aǧim n ales ?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Kud wrt yeddobet, isiwyét ǎmahal i ǎmenokal wa heḍen animér yoggeg, éd yessen wr éd eǧin elɣafyet.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Fol awén, wl iyyen dwn wr yeddobet éd yeqqel ǎnalkamin kud wr itiy awa ila imda ḍeffers.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Tésemt tenfa. Beššan kud ǎbas tela ténḍé, menék awa hé neǧ éd has tt ner ?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ǎbas tenfa heret, wr tenfé ǎmǎḍal ula ezzebel, éd tt in nenḍew dɣ ténéré. Eré ilan tǎmeẓẓuk isegdét ! »
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.