Gênesis 44
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVI
1 Yenna Yusef i amɣar n inaxdamen ennét : « Aṭker ibelbaḍ n ǎddunet wih, eǧ-asn awa eddoben. Er aẓref dɣ imawen n ibelbaḍ nsn.
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 Dɣ abelboḍ n wa meḍreyen, eǧ ds aẓref ennét, aked elkasin wa yeknen dɣ aẓref. » Yeǧa ǎwadem awa has yenna Yusef.
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Déndɣ d yeffo ahel wa heḍen, eglen Dg Yaƹqub entenéḍ d iheḍan nsn.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 Efelen aɣrem, beššan wr oǧeǧǧen animér, as yenna Yusef i amɣar n inaxdamen ennét : « Enker, aweḍ-tn, en asn : « Mafol as taǧǧem elɣib dɣ édeg n elxér wa teǧrewen ?
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Mafol tokerem elkas wa dɣ isas elwezer, elkas wa dɣ ilammed awa iǧen d awa hé eǧin ? Elɣib mǎqqeren a teǧem deh ! »
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Yosen in ales, illeɣet asn awa has yenna Yusef.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 Ennen as : « Ma yǎmos waɣ heret ? Xaram-aneɣ in neǧa awén-ɣ !
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 Ner-d aẓref wa newey s Kenƹan, wa nosa dɣ ibelbaḍ nnɣ. Ma-fol as éd naker aẓref méɣ oreɣ dɣ tǎɣǎhamt n ales wéndɣ ?
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Kud nosa elkas dɣ kaya n iyyen deneɣ, yemmetet ! Éd neqqel dédih éklan ennek. »
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 Yenna amɣar n elxeddamen : « Eɣbaleɣ. Beššan ǎmǎker ɣas a-hé yeqqelen akli hin, wi heḍnén esserexen, éd eǧlin ».
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 Esseɣseren kaya nsn hik, oren tn.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Yeǧǧeh ales asefferetwi, yebda s kaya n wa mǎqqeren, yezzehrey s wan wa meḍreyen. Yemesa elkas dɣ abelboḍ wan Benyamin.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 Ermaɣen, essenxeren iselsa nsn, erren kaya fol iheḍan nsn, emlellayen aqqelen aɣrem.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Eweḍen Yehuda d ayet ma-s ɣor Yusef : iha tǎɣǎhamt ennét animér. Erkeƹen dat-s udem yewaḍ ǎmǎḍal.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Yenna hasn Yusef : « Mafol taǧǧem awén-dɣ ? Wr teɣelem as ǎwadem hund nk yeddobet éd elmed awa iǧen ? »
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Yenna has Yehuda : « Ma hak éd nen dimaɣ ? Ma hak éd nen baš éd teflesed in wr neḍlem ? Messineɣ a haneɣ yermesen. Éd neqqel éklan ennek, nekkenéḍ d was nosa elkas dɣ abelboḍ ennét.. »
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Yenna Yusef : « Kela, Wr eddobeɣ éd egeɣ awén ! Wr éd awyeɣ ar was oseɣ elkas dɣ abelboḍ ennét. Wi heḍnén eqqelnet ɣor tisn dɣ elxér d esselamet. »
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Yoheẓin Yehuda sollan ɣor Yusef, yenna has : « Adobeɣ éd enneɣ tafert iyyet, wr-t key tzewweššen ? Key wa yolan d Ferƹaon.
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 Asihey wa yezzaren, tessestened aneɣ kud nela abba nnɣ animér d ǎmeḍray iyyen heḍen.
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 Nelleɣet ak n innin amɣar nnɣ yeddar, nela ǎmeḍray, yekreht abba nnɣ dɣ tewehre ennét, yere hullan. Berén mas ta eba, wr has-d yeqqim ar enta, aŋŋas ebat.
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 Tenned aneɣ : « Awyet id, ereɣ éd t-enyeɣ s teṭṭawenin ».
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 Nelleɣet ak innin wr neddobet éd t-id nawiy, kud wr-t in nerre, abba nnɣ éd t-iba.
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 Tenned aneɣ kud wr ti-d newey, kela wr d entaset, wr key éd neney.
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 Neqqel ɣor abba nnɣ, nenna has awa haneɣ tenned imda.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 As aneɣ yezmahel animér éd hin nawey isudar,
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 Nenna has : « Wr neddobet éd neǧel ar neddew d ameḍay nnɣ, fol as amɣar wan ǎkal, kud wr hin nose neddew ds, iǧaneɣ eššeɣel wan innin wr-t éd neney, wr haneɣ éd yerrexeb ».
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 Yenna haneɣ abba nnɣ : « Tessanem as tǎmǎṭ in Rašél, wr ds ekreheɣ ar essin arrawen.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Iyyen ebat ; tiǧenen ekšen-t exxuten, édét mn axarok wa iǧa eggeden isǎlan ennét.
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 Teram éd hi tawyim aked wa heḍen ! Kud yeǧrewt haret iyyen, nk éd emmeteɣ dɣ tewehre-hin ».
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 Dimaɣ, menek awa hé egeɣ éd eqqeleɣ ɣor abba hin sel arraw waɣ ? Tǎmeddort n abba nnɣ togda d awa hé yeǧrewen arraw waɣ
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 Éd t-iba kud wr hin neqqel neddew d arraw. Dɣ érét-nnɣ, s tewehre ta iǧa, éd iba abba-nnɣ.
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 Enneɣ as i abba-hin : « Kud wr d erreɣ arraw, nk as ǎnaḍlam ».
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 Inhod, ey ahi éd eqqeymeɣ déɣ, eṭṭefi nk, éd umaseɣ akli ennek, ey arraw éd iǧel, enta d ayet-mas.
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 Wr eddobéɣ éd eqqeleɣ ɣor abbahin sl arraw. Wr eddobéɣ ǎhenay n toẓẓért ta hé tegrewet abbahin. »
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.