Gênesis 44
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Yenna Yusef i amɣar n inaxdamen ennét : « Aṭker ibelbaḍ n ǎddunet wih, eǧ-asn awa eddoben. Er aẓref dɣ imawen n ibelbaḍ nsn.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Dɣ abelboḍ n wa meḍreyen, eǧ ds aẓref ennét, aked elkasin wa yeknen dɣ aẓref. » Yeǧa ǎwadem awa has yenna Yusef.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Déndɣ d yeffo ahel wa heḍen, eglen Dg Yaƹqub entenéḍ d iheḍan nsn.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Efelen aɣrem, beššan wr oǧeǧǧen animér, as yenna Yusef i amɣar n inaxdamen ennét : « Enker, aweḍ-tn, en asn : « Mafol as taǧǧem elɣib dɣ édeg n elxér wa teǧrewen ?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Mafol tokerem elkas wa dɣ isas elwezer, elkas wa dɣ ilammed awa iǧen d awa hé eǧin ? Elɣib mǎqqeren a teǧem deh ! »
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Yosen in ales, illeɣet asn awa has yenna Yusef.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Ennen as : « Ma yǎmos waɣ heret ? Xaram-aneɣ in neǧa awén-ɣ !
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Ner-d aẓref wa newey s Kenƹan, wa nosa dɣ ibelbaḍ nnɣ. Ma-fol as éd naker aẓref méɣ oreɣ dɣ tǎɣǎhamt n ales wéndɣ ?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Kud nosa elkas dɣ kaya n iyyen deneɣ, yemmetet ! Éd neqqel dédih éklan ennek. »
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Yenna amɣar n elxeddamen : « Eɣbaleɣ. Beššan ǎmǎker ɣas a-hé yeqqelen akli hin, wi heḍnén esserexen, éd eǧlin ».
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Esseɣseren kaya nsn hik, oren tn.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Yeǧǧeh ales asefferetwi, yebda s kaya n wa mǎqqeren, yezzehrey s wan wa meḍreyen. Yemesa elkas dɣ abelboḍ wan Benyamin.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Ermaɣen, essenxeren iselsa nsn, erren kaya fol iheḍan nsn, emlellayen aqqelen aɣrem.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Eweḍen Yehuda d ayet ma-s ɣor Yusef : iha tǎɣǎhamt ennét animér. Erkeƹen dat-s udem yewaḍ ǎmǎḍal.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Yenna hasn Yusef : « Mafol taǧǧem awén-dɣ ? Wr teɣelem as ǎwadem hund nk yeddobet éd elmed awa iǧen ? »
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yenna has Yehuda : « Ma hak éd nen dimaɣ ? Ma hak éd nen baš éd teflesed in wr neḍlem ? Messineɣ a haneɣ yermesen. Éd neqqel éklan ennek, nekkenéḍ d was nosa elkas dɣ abelboḍ ennét.. »
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Yenna Yusef : « Kela, Wr eddobeɣ éd egeɣ awén ! Wr éd awyeɣ ar was oseɣ elkas dɣ abelboḍ ennét. Wi heḍnén eqqelnet ɣor tisn dɣ elxér d esselamet. »
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Yoheẓin Yehuda sollan ɣor Yusef, yenna has : « Adobeɣ éd enneɣ tafert iyyet, wr-t key tzewweššen ? Key wa yolan d Ferƹaon.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Asihey wa yezzaren, tessestened aneɣ kud nela abba nnɣ animér d ǎmeḍray iyyen heḍen.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Nelleɣet ak n innin amɣar nnɣ yeddar, nela ǎmeḍray, yekreht abba nnɣ dɣ tewehre ennét, yere hullan. Berén mas ta eba, wr has-d yeqqim ar enta, aŋŋas ebat.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Tenned aneɣ : « Awyet id, ereɣ éd t-enyeɣ s teṭṭawenin ».
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Nelleɣet ak innin wr neddobet éd t-id nawiy, kud wr-t in nerre, abba nnɣ éd t-iba.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Tenned aneɣ kud wr ti-d newey, kela wr d entaset, wr key éd neney.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Neqqel ɣor abba nnɣ, nenna has awa haneɣ tenned imda.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 As aneɣ yezmahel animér éd hin nawey isudar,
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Nenna has : « Wr neddobet éd neǧel ar neddew d ameḍay nnɣ, fol as amɣar wan ǎkal, kud wr hin nose neddew ds, iǧaneɣ eššeɣel wan innin wr-t éd neney, wr haneɣ éd yerrexeb ».
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Yenna haneɣ abba nnɣ : « Tessanem as tǎmǎṭ in Rašél, wr ds ekreheɣ ar essin arrawen.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Iyyen ebat ; tiǧenen ekšen-t exxuten, édét mn axarok wa iǧa eggeden isǎlan ennét.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Teram éd hi tawyim aked wa heḍen ! Kud yeǧrewt haret iyyen, nk éd emmeteɣ dɣ tewehre-hin ».
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Dimaɣ, menek awa hé egeɣ éd eqqeleɣ ɣor abba hin sel arraw waɣ ? Tǎmeddort n abba nnɣ togda d awa hé yeǧrewen arraw waɣ
30 — ausente —
31 Éd t-iba kud wr hin neqqel neddew d arraw. Dɣ érét-nnɣ, s tewehre ta iǧa, éd iba abba-nnɣ.
31 — ausente —
32 Enneɣ as i abba-hin : « Kud wr d erreɣ arraw, nk as ǎnaḍlam ».
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Inhod, ey ahi éd eqqeymeɣ déɣ, eṭṭefi nk, éd umaseɣ akli ennek, ey arraw éd iǧel, enta d ayet-mas.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Wr eddobéɣ éd eqqeleɣ ɣor abbahin sl arraw. Wr eddobéɣ ǎhenay n toẓẓért ta hé tegrewet abbahin. »
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.