Gênesis 44

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yenna Yusef i amɣar n inaxdamen ennét : « Aṭker ibelbaḍ n ǎddunet wih, eǧ-asn awa eddoben. Er aẓref dɣ imawen n ibelbaḍ nsn.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Dɣ abelboḍ n wa meḍreyen, eǧ ds aẓref ennét, aked elkasin wa yeknen dɣ aẓref. » Yeǧa ǎwadem awa has yenna Yusef.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Déndɣ d yeffo ahel wa heḍen, eglen Dg Yaƹqub entenéḍ d iheḍan nsn.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Efelen aɣrem, beššan wr oǧeǧǧen animér, as yenna Yusef i amɣar n inaxdamen ennét : « Enker, aweḍ-tn, en asn : « Mafol as taǧǧem elɣib dɣ édeg n elxér wa teǧrewen ?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Mafol tokerem elkas wa dɣ isas elwezer, elkas wa dɣ ilammed awa iǧen d awa hé eǧin ? Elɣib mǎqqeren a teǧem deh ! »
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Yosen in ales, illeɣet asn awa has yenna Yusef.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Ennen as : « Ma yǎmos waɣ heret ? Xaram-aneɣ in neǧa awén-ɣ !
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Ner-d aẓref wa newey s Kenƹan, wa nosa dɣ ibelbaḍ nnɣ. Ma-fol as éd naker aẓref méɣ oreɣ dɣ tǎɣǎhamt n ales wéndɣ ?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Kud nosa elkas dɣ kaya n iyyen deneɣ, yemmetet ! Éd neqqel dédih éklan ennek. »
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Yenna amɣar n elxeddamen : « Eɣbaleɣ. Beššan ǎmǎker ɣas a-hé yeqqelen akli hin, wi heḍnén esserexen, éd eǧlin ».
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Esseɣseren kaya nsn hik, oren tn.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Yeǧǧeh ales asefferetwi, yebda s kaya n wa mǎqqeren, yezzehrey s wan wa meḍreyen. Yemesa elkas dɣ abelboḍ wan Benyamin.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Ermaɣen, essenxeren iselsa nsn, erren kaya fol iheḍan nsn, emlellayen aqqelen aɣrem.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Eweḍen Yehuda d ayet ma-s ɣor Yusef : iha tǎɣǎhamt ennét animér. Erkeƹen dat-s udem yewaḍ ǎmǎḍal.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Yenna hasn Yusef : « Mafol taǧǧem awén-dɣ ? Wr teɣelem as ǎwadem hund nk yeddobet éd elmed awa iǧen ? »
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Yenna has Yehuda : « Ma hak éd nen dimaɣ ? Ma hak éd nen baš éd teflesed in wr neḍlem ? Messineɣ a haneɣ yermesen. Éd neqqel éklan ennek, nekkenéḍ d was nosa elkas dɣ abelboḍ ennét.. »
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Yenna Yusef : « Kela, Wr eddobeɣ éd egeɣ awén ! Wr éd awyeɣ ar was oseɣ elkas dɣ abelboḍ ennét. Wi heḍnén eqqelnet ɣor tisn dɣ elxér d esselamet. »
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Yoheẓin Yehuda sollan ɣor Yusef, yenna has : « Adobeɣ éd enneɣ tafert iyyet, wr-t key tzewweššen ? Key wa yolan d Ferƹaon.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Asihey wa yezzaren, tessestened aneɣ kud nela abba nnɣ animér d ǎmeḍray iyyen heḍen.
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Nelleɣet ak n innin amɣar nnɣ yeddar, nela ǎmeḍray, yekreht abba nnɣ dɣ tewehre ennét, yere hullan. Berén mas ta eba, wr has-d yeqqim ar enta, aŋŋas ebat.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Tenned aneɣ : « Awyet id, ereɣ éd t-enyeɣ s teṭṭawenin ».
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Nelleɣet ak innin wr neddobet éd t-id nawiy, kud wr-t in nerre, abba nnɣ éd t-iba.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Tenned aneɣ kud wr ti-d newey, kela wr d entaset, wr key éd neney.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Neqqel ɣor abba nnɣ, nenna has awa haneɣ tenned imda.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 As aneɣ yezmahel animér éd hin nawey isudar,
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Nenna has : « Wr neddobet éd neǧel ar neddew d ameḍay nnɣ, fol as amɣar wan ǎkal, kud wr hin nose neddew ds, iǧaneɣ eššeɣel wan innin wr-t éd neney, wr haneɣ éd yerrexeb ».
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Yenna haneɣ abba nnɣ : « Tessanem as tǎmǎṭ in Rašél, wr ds ekreheɣ ar essin arrawen.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Iyyen ebat ; tiǧenen ekšen-t exxuten, édét mn axarok wa iǧa eggeden isǎlan ennét.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Teram éd hi tawyim aked wa heḍen ! Kud yeǧrewt haret iyyen, nk éd emmeteɣ dɣ tewehre-hin ».
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 Dimaɣ, menek awa hé egeɣ éd eqqeleɣ ɣor abba hin sel arraw waɣ ? Tǎmeddort n abba nnɣ togda d awa hé yeǧrewen arraw waɣ
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 Éd t-iba kud wr hin neqqel neddew d arraw. Dɣ érét-nnɣ, s tewehre ta iǧa, éd iba abba-nnɣ.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Enneɣ as i abba-hin : « Kud wr d erreɣ arraw, nk as ǎnaḍlam ».
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Inhod, ey ahi éd eqqeymeɣ déɣ, eṭṭefi nk, éd umaseɣ akli ennek, ey arraw éd iǧel, enta d ayet-mas.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Wr eddobéɣ éd eqqeleɣ ɣor abbahin sl arraw. Wr eddobéɣ ǎhenay n toẓẓért ta hé tegrewet abbahin. »
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.