Gênesis 43
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT
1 Teṣṣohet menna dɣ ǎkal n Kenƹan.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 As yemmenda éred wa-d ifelen Maṣar ɣor Yaƹqub, yenna hasn i meddans : « aqqelet, zenhet aneɣ-d a nekša ».
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Yenna has Yehuda : « amɣar wéndɣ yenna haneɣ kud nosin sel ǎmeḍray nnɣ, wr haneɣ éd yekf ula enḍerren.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Kud toyed aneɣ éd nawiy Benyamin, éd d-neqel neway isudar ».
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Kud tuǧeyed, wr neǧle, édét ales wéndɣ, tinawt yenna haneɣ-tn : « kud amaḍray nwn wr dewn yeddew, wr hawen ilkem éd hi teynim ! »
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Yenna Yaƹqub : « Mafol a hi teǧem elɣib waɣ ? Mafol has tileɣum in telam ǎmeḍray ? ».
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Ennen as : « Enta a-haneɣ yessestenen fol ǎddunet nnɣ. « Tikwen yeddar ? Telam ǎmeḍray iyyen heḍen ? Newejeb as. Wr neɣel éd haneɣ yen éd d-nawiy ǎmeḍray nnɣ ».
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Yenna Yehuda : « Abba, ey Benyamin éd deneɣ yidaw. Ilzem éd neǧel, kud nera éd nedder, nekkenéḍ d ǎddunet nnɣ. Wr nere éd nemmet.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Nk a-hé yekkelefin fol amaḍray nnɣ Benyamin. Kud wr hak t id erreɣ, nk a yeḍlamen ar abedǎh.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Dimaɣ kud wr haneɣ teṭṭefed, kud nera neǧa essin isikilen ».
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Yenna hasn Yaƹqub : « Adih eǧlet, beššan awyet hereten n ǎkal nnɣ aẓednen emdan i elmasri wéndɣ. Akfet ikrora d elɣetren d torawet d fustaq d elluz d tament.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Awyet aked aẓref wa tosem dɣ ibelbaḍ nwn, tiǧenen iyyen dsn a yeɣleḍen, sitet fol-s aẓref iyyen heḍen i awa hé-d t-zenhim.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Dimaɣ eǧlet, idawet d ǎmeḍray nwn.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 É Messineɣ, key wan Ǎneddabu, a iǧen tamella dɣ ales waɣ baš éd kewen d yer kewenéḍ d imeḍrayen nwn Šimƹun d Benyamin ! Nk dédih kud ilkam éd hi exreken arrawenin, exrekenet ».
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Eglen aŋŋaten winǧam, ewayen aẓref waɣ imda d tihekkiwen, eddewen d Benyamin, osen Yusef dɣ Maṣar, ebdeden dat-s eket nsn.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 As yeney Yusef Benyamin, yenna has i amɣar n inaxdamen ennét : « Elwey ǎddunet win s teɣahamtin, eŋɣasen éɣef, éd umasen imeǧarenin, éd eklin ɣori ».
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Yeǧa amɣar wah awa has yenna Yusef, yelweten s tǎɣǎhamt n Yusef.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 As asn yehewel éd eǧǧehen, ermaɣen, ennen ǧér-essen : « Tiǧenen dɣ érét n aẓref wan asikel wa yezzaren. Aran éd haneɣ zuǧhin déɣ, baš éd erteken deneɣ, éd awyin iheḍan nnɣ, éd eneɣ eknin éklan ».
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 As deroɣ eǧǧehen, oheẓen-in ales wanǧam sollan, ennen as :
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 « Inhoḍ a haneɣ tesǧeded, kela-d d nosa déɣ dat ahel waɣ, enzanha isudar.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Dɣ ebaraqqa wan oɣul, nora ibelbaḍ nnɣ, ak iyyen deneɣ yosa dɣ innet aẓref was yezzenha isudar winǧam imda. Nerre hid aẓref wen.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Newey-d aẓref iyyen heḍen i isudar wi hé-nzenh asihey waɣ. Wr nessen mi erren aẓref dɣ ibelbaḍ nnɣ ».
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Yenna hasn amɣar wah : « Kela kela, tǎhanint, wr termeɣem, wr teksoḍem, Messineɣ nwn, Messineɣ n abbaten nwn a ha wen yerren aẓref nwn dɣ ibelbaḍ, aẓref wan isudar ermeseɣ-t. » Yessegmeḍ asn-d ales Šimƹun dɣ tǎkormut.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Yezzoǧeh tn emdan ɣor Yusef. Egrewen aman éd serdin eḍaren nsn, iheḍan nsn eǧrewen iškan.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Ezwejjeden awa-d eweyen i Yusef, eqqelen as éd hin yas s terut édét elmeden as yeklin.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 As in yeǧǧeh Yusef, ekfent hereten winǧam. arkaƹen dat-s.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Yesseslem tn Yusef, ezzar yenna : « Ma hin iǧa amɣar nwn ? yeddar arwah ? »
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ennen : « Ayoh, yegoḍey. » Arkaƹen dat-s animér.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Yeṭkel Yusef ǎsewaḍ ennét, yeney Benyamin, aŋŋas, wa terew mas, ezzar yenna : « Awah ǎmeḍray nwn was-i tennem. » Itter as : « É Messineɣ a key yoǧeẓen abaraḍin ! »
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Yusef teweḍt tamella n aŋŋas, yenker hik, yerwel, édét éwenen as imeṭṭawen dɣ téṭṭawén. Yeǧla yeslef ɣas ennét.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Yessered udem ennét, ezzar yeqqel-d. Yenna hasn i ǎddunet ennét éd d-awyin ameklu.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Yos-d ǎmekši. Yeqqim Yusef ɣas ennét, ayet-mas yosen-d ǎmekši ɣas nsn. Elmesriten aked entenéḍ ekšen ɣas nsn, édét wr tihrin taɣahut d ƹibraniten, xaram fol-sn.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Yesɣeymen Yusef dat-s, mn wa mǎqqeren ar wa enḍerrenn, enmeswaḍen ǧérésn akirebben.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Yekfen Yusef imekšan wi t-ellenen dat-s. Beššan tafolt ta yekfa i Benyamin toǧer s semmos meren tiful tin wi heḍnén. Yeswa elboẓa yertay dsn, a-d ezhen.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.