Gênesis 43
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC
1 Teṣṣohet menna dɣ ǎkal n Kenƹan.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 As yemmenda éred wa-d ifelen Maṣar ɣor Yaƹqub, yenna hasn i meddans : « aqqelet, zenhet aneɣ-d a nekša ».
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Tornai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Yenna has Yehuda : « amɣar wéndɣ yenna haneɣ kud nosin sel ǎmeḍray nnɣ, wr haneɣ éd yekf ula enḍerren.
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele varão, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Kud toyed aneɣ éd nawiy Benyamin, éd d-neqel neway isudar ».
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Kud tuǧeyed, wr neǧle, édét ales wéndɣ, tinawt yenna haneɣ-tn : « kud amaḍray nwn wr dewn yeddew, wr hawen ilkem éd hi teynim ! »
5 mas, se não o enviares, não desceremos, porquanto aquele varão nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Yenna Yaƹqub : « Mafol a hi teǧem elɣib waɣ ? Mafol has tileɣum in telam ǎmeḍray ? ».
6 E disse Israel: Por que me fizestes tal mal, fazendo saber àquele varão que tínheis ainda outro irmão?
7 Ennen as : « Enta a-haneɣ yessestenen fol ǎddunet nnɣ. « Tikwen yeddar ? Telam ǎmeḍray iyyen heḍen ? Newejeb as. Wr neɣel éd haneɣ yen éd d-nawiy ǎmeḍray nnɣ ».
7 E eles disseram: Aquele varão particularmente nos perguntou por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Yenna Yehuda : « Abba, ey Benyamin éd deneɣ yidaw. Ilzem éd neǧel, kud nera éd nedder, nekkenéḍ d ǎddunet nnɣ. Wr nere éd nemmet.
8 Então, disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Nk a-hé yekkelefin fol amaḍray nnɣ Benyamin. Kud wr hak t id erreɣ, nk a yeḍlamen ar abedǎh.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não to trouxer e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Dimaɣ kud wr haneɣ teṭṭefed, kud nera neǧa essin isikilen ».
10 E, se nós não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Yenna hasn Yaƹqub : « Adih eǧlet, beššan awyet hereten n ǎkal nnɣ aẓednen emdan i elmasri wéndɣ. Akfet ikrora d elɣetren d torawet d fustaq d elluz d tament.
11 Então, disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos sacos e levai ao varão um presente: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias, mirra, terebinto e amêndoas.
12 Awyet aked aẓref wa tosem dɣ ibelbaḍ nwn, tiǧenen iyyen dsn a yeɣleḍen, sitet fol-s aẓref iyyen heḍen i awa hé-d t-zenhim.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro dobrado; e o dinheiro que tornou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Dimaɣ eǧlet, idawet d ǎmeḍray nwn.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos, e voltai àquele varão.
14 É Messineɣ, key wan Ǎneddabu, a iǧen tamella dɣ ales waɣ baš éd kewen d yer kewenéḍ d imeḍrayen nwn Šimƹun d Benyamin ! Nk dédih kud ilkam éd hi exreken arrawenin, exrekenet ».
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do varão, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Eglen aŋŋaten winǧam, ewayen aẓref waɣ imda d tihekkiwen, eddewen d Benyamin, osen Yusef dɣ Maṣar, ebdeden dat-s eket nsn.
15 E os varões tomaram aquele presente e tomaram dinheiro dobrado em suas mãos e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante da face de José.
16 As yeney Yusef Benyamin, yenna has i amɣar n inaxdamen ennét : « Elwey ǎddunet win s teɣahamtin, eŋɣasen éɣef, éd umasen imeǧarenin, éd eklin ɣori ».
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes varões à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes varões comerão comigo ao meio-dia.
17 Yeǧa amɣar wah awa has yenna Yusef, yelweten s tǎɣǎhamt n Yusef.
17 E o varão fez como José dissera e o varão levou aqueles varões à casa de José.
18 As asn yehewel éd eǧǧehen, ermaɣen, ennen ǧér-essen : « Tiǧenen dɣ érét n aẓref wan asikel wa yezzaren. Aran éd haneɣ zuǧhin déɣ, baš éd erteken deneɣ, éd awyin iheḍan nnɣ, éd eneɣ eknin éklan ».
18 Então, temeram aqueles varões, porquanto foram levados à casa de José e diziam: Por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos e a nossos jumentos.
19 As deroɣ eǧǧehen, oheẓen-in ales wanǧam sollan, ennen as :
19 Por isso, chegaram-se ao varão que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa.
20 « Inhoḍ a haneɣ tesǧeded, kela-d d nosa déɣ dat ahel waɣ, enzanha isudar.
20 E disseram: Ai! Senhor meu, certamente descemos, dantes, a comprar mantimento;
21 Dɣ ebaraqqa wan oɣul, nora ibelbaḍ nnɣ, ak iyyen deneɣ yosa dɣ innet aẓref was yezzenha isudar winǧam imda. Nerre hid aẓref wen.
21 e aconteceu que, chegando nós à venda e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada varão estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos.
22 Newey-d aẓref iyyen heḍen i isudar wi hé-nzenh asihey waɣ. Wr nessen mi erren aẓref dɣ ibelbaḍ nnɣ ».
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Yenna hasn amɣar wah : « Kela kela, tǎhanint, wr termeɣem, wr teksoḍem, Messineɣ nwn, Messineɣ n abbaten nwn a ha wen yerren aẓref nwn dɣ ibelbaḍ, aẓref wan isudar ermeseɣ-t. » Yessegmeḍ asn-d ales Šimƹun dɣ tǎkormut.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Yezzoǧeh tn emdan ɣor Yusef. Egrewen aman éd serdin eḍaren nsn, iheḍan nsn eǧrewen iškan.
24 Depois, levou o varão aqueles varões à casa de José e deu- lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Ezwejjeden awa-d eweyen i Yusef, eqqelen as éd hin yas s terut édét elmeden as yeklin.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 As in yeǧǧeh Yusef, ekfent hereten winǧam. arkaƹen dat-s.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que estava na sua mão; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Yesseslem tn Yusef, ezzar yenna : « Ma hin iǧa amɣar nwn ? yeddar arwah ? »
27 E ele lhes perguntou como estavam e disse: Vosso pai, o velho de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Ennen : « Ayoh, yegoḍey. » Arkaƹen dat-s animér.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça e inclinaram-se.
29 Yeṭkel Yusef ǎsewaḍ ennét, yeney Benyamin, aŋŋas, wa terew mas, ezzar yenna : « Awah ǎmeḍray nwn was-i tennem. » Itter as : « É Messineɣ a key yoǧeẓen abaraḍin ! »
29 E ele levantou os olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? Depois, ele disse: Deus te abençoe, meu filho.
30 Yusef teweḍt tamella n aŋŋas, yenker hik, yerwel, édét éwenen as imeṭṭawen dɣ téṭṭawén. Yeǧla yeslef ɣas ennét.
30 E José apressou-se, porque o seu íntimo moveu-se para o seu irmão; e procurou onde chorar, e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Yessered udem ennét, ezzar yeqqel-d. Yenna hasn i ǎddunet ennét éd d-awyin ameklu.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; e conteve-se e disse: Ponde pão.
32 Yos-d ǎmekši. Yeqqim Yusef ɣas ennét, ayet-mas yosen-d ǎmekši ɣas nsn. Elmesriten aked entenéḍ ekšen ɣas nsn, édét wr tihrin taɣahut d ƹibraniten, xaram fol-sn.
32 E puseram-lhe a ele à parte, e a eles à parte, e aos egípcios que comiam com ele à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Yesɣeymen Yusef dat-s, mn wa mǎqqeren ar wa enḍerrenn, enmeswaḍen ǧérésn akirebben.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o menor segundo a sua menoridade; do que os varões se maravilhavam entre si.
34 Yekfen Yusef imekšan wi t-ellenen dat-s. Beššan tafolt ta yekfa i Benyamin toǧer s semmos meren tiful tin wi heḍnén. Yeswa elboẓa yertay dsn, a-d ezhen.
34 E apresentou-lhe as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.