Gênesis 43
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 Teṣṣohet menna dɣ ǎkal n Kenƹan.
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 As yemmenda éred wa-d ifelen Maṣar ɣor Yaƹqub, yenna hasn i meddans : « aqqelet, zenhet aneɣ-d a nekša ».
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Yenna has Yehuda : « amɣar wéndɣ yenna haneɣ kud nosin sel ǎmeḍray nnɣ, wr haneɣ éd yekf ula enḍerren.
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 Kud toyed aneɣ éd nawiy Benyamin, éd d-neqel neway isudar ».
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Kud tuǧeyed, wr neǧle, édét ales wéndɣ, tinawt yenna haneɣ-tn : « kud amaḍray nwn wr dewn yeddew, wr hawen ilkem éd hi teynim ! »
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Yenna Yaƹqub : « Mafol a hi teǧem elɣib waɣ ? Mafol has tileɣum in telam ǎmeḍray ? ».
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Ennen as : « Enta a-haneɣ yessestenen fol ǎddunet nnɣ. « Tikwen yeddar ? Telam ǎmeḍray iyyen heḍen ? Newejeb as. Wr neɣel éd haneɣ yen éd d-nawiy ǎmeḍray nnɣ ».
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Yenna Yehuda : « Abba, ey Benyamin éd deneɣ yidaw. Ilzem éd neǧel, kud nera éd nedder, nekkenéḍ d ǎddunet nnɣ. Wr nere éd nemmet.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 Nk a-hé yekkelefin fol amaḍray nnɣ Benyamin. Kud wr hak t id erreɣ, nk a yeḍlamen ar abedǎh.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Dimaɣ kud wr haneɣ teṭṭefed, kud nera neǧa essin isikilen ».
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Yenna hasn Yaƹqub : « Adih eǧlet, beššan awyet hereten n ǎkal nnɣ aẓednen emdan i elmasri wéndɣ. Akfet ikrora d elɣetren d torawet d fustaq d elluz d tament.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Awyet aked aẓref wa tosem dɣ ibelbaḍ nwn, tiǧenen iyyen dsn a yeɣleḍen, sitet fol-s aẓref iyyen heḍen i awa hé-d t-zenhim.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Dimaɣ eǧlet, idawet d ǎmeḍray nwn.
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 É Messineɣ, key wan Ǎneddabu, a iǧen tamella dɣ ales waɣ baš éd kewen d yer kewenéḍ d imeḍrayen nwn Šimƹun d Benyamin ! Nk dédih kud ilkam éd hi exreken arrawenin, exrekenet ».
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Eglen aŋŋaten winǧam, ewayen aẓref waɣ imda d tihekkiwen, eddewen d Benyamin, osen Yusef dɣ Maṣar, ebdeden dat-s eket nsn.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 As yeney Yusef Benyamin, yenna has i amɣar n inaxdamen ennét : « Elwey ǎddunet win s teɣahamtin, eŋɣasen éɣef, éd umasen imeǧarenin, éd eklin ɣori ».
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Yeǧa amɣar wah awa has yenna Yusef, yelweten s tǎɣǎhamt n Yusef.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 As asn yehewel éd eǧǧehen, ermaɣen, ennen ǧér-essen : « Tiǧenen dɣ érét n aẓref wan asikel wa yezzaren. Aran éd haneɣ zuǧhin déɣ, baš éd erteken deneɣ, éd awyin iheḍan nnɣ, éd eneɣ eknin éklan ».
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 As deroɣ eǧǧehen, oheẓen-in ales wanǧam sollan, ennen as :
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 « Inhoḍ a haneɣ tesǧeded, kela-d d nosa déɣ dat ahel waɣ, enzanha isudar.
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 Dɣ ebaraqqa wan oɣul, nora ibelbaḍ nnɣ, ak iyyen deneɣ yosa dɣ innet aẓref was yezzenha isudar winǧam imda. Nerre hid aẓref wen.
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Newey-d aẓref iyyen heḍen i isudar wi hé-nzenh asihey waɣ. Wr nessen mi erren aẓref dɣ ibelbaḍ nnɣ ».
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Yenna hasn amɣar wah : « Kela kela, tǎhanint, wr termeɣem, wr teksoḍem, Messineɣ nwn, Messineɣ n abbaten nwn a ha wen yerren aẓref nwn dɣ ibelbaḍ, aẓref wan isudar ermeseɣ-t. » Yessegmeḍ asn-d ales Šimƹun dɣ tǎkormut.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Yezzoǧeh tn emdan ɣor Yusef. Egrewen aman éd serdin eḍaren nsn, iheḍan nsn eǧrewen iškan.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Ezwejjeden awa-d eweyen i Yusef, eqqelen as éd hin yas s terut édét elmeden as yeklin.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 As in yeǧǧeh Yusef, ekfent hereten winǧam. arkaƹen dat-s.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Yesseslem tn Yusef, ezzar yenna : « Ma hin iǧa amɣar nwn ? yeddar arwah ? »
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Ennen : « Ayoh, yegoḍey. » Arkaƹen dat-s animér.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Yeṭkel Yusef ǎsewaḍ ennét, yeney Benyamin, aŋŋas, wa terew mas, ezzar yenna : « Awah ǎmeḍray nwn was-i tennem. » Itter as : « É Messineɣ a key yoǧeẓen abaraḍin ! »
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Yusef teweḍt tamella n aŋŋas, yenker hik, yerwel, édét éwenen as imeṭṭawen dɣ téṭṭawén. Yeǧla yeslef ɣas ennét.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Yessered udem ennét, ezzar yeqqel-d. Yenna hasn i ǎddunet ennét éd d-awyin ameklu.
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Yos-d ǎmekši. Yeqqim Yusef ɣas ennét, ayet-mas yosen-d ǎmekši ɣas nsn. Elmesriten aked entenéḍ ekšen ɣas nsn, édét wr tihrin taɣahut d ƹibraniten, xaram fol-sn.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Yesɣeymen Yusef dat-s, mn wa mǎqqeren ar wa enḍerrenn, enmeswaḍen ǧérésn akirebben.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Yekfen Yusef imekšan wi t-ellenen dat-s. Beššan tafolt ta yekfa i Benyamin toǧer s semmos meren tiful tin wi heḍnén. Yeswa elboẓa yertay dsn, a-d ezhen.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.