Gênesis 27

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Weššer Isḥaq. Deroɣ-d ǎbas ihanney. Yeɣra rurés wa mǎqqeren Esayu yenna has : « Esayu », yekéwen yenna : « Nk deh. »
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Yenna Isḥaq : « Hanneyed as weššareɣ, wr esséneɣ menekét hi yeqqimen i tǎmeddort.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Dimaɣ, awi tǎɣayé d tinassabén. Egel, ek tinariwén, egdel ahid tǎweqqast,
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 eken ahi ǎmekši yeẓéden hund wi essimɣereɣ, awi ahit-id. Éd ds ekšeɣ ezzar éd hak eǧeɣ elbaraka imanin animér wr emmuteɣ. »
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Rébéka tesiǧed, a yekka Isḥaq yesséwel i rurés Esayu. Ezzar yegla Esayu yekka tinariwén éd yegdel tǎwaqqast, éd tt-d yawi.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Tenna Rébéka i rurés Yaƹqub : « Esléɣ i tik iganna i eŋŋak Esayu :
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 "Egel awi ahid isan egdalnén ezzar seŋŋahi tn, eknahi ǎmekši yeknan tǎẓudé. As ekšéɣ éd hak eǧeɣ elbaraka dat Amaɣlol arweh wr hi eba".
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Dimaɣ arrawin, seged ahi d teǧed awa hak éd enneɣ.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Ek éheré awid essin éɣeyden ǎhoseynén. Éd dsn ekneɣ ǎmekši yeknan taẓudé hund awast yessimɣer tik.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Awi tn i tik baš éd tn yekš ezzar éd hak yeǧ elbaraka arweh wr yemmut. »
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Yenna Yaƹqub i mas, Rébéka : « Esayu, eŋŋa, yeṭkar imẓaden, nk kela.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Kud abbahin yeḍes ahi, éd yelmed as esseɣleḍeɣt, dédih weggéɣ elbaraka a hi éd yekf, tilɣant ɣas a hi éd yesewer. »
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Tenna mas : « Éd awyeɣ tilɣant tah fol imanin. Seged ahi ɣas, arrawin, eǧel awid éɣeyden. »
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Yegla yéwey-d Yaƹqub awas as tenna mas. Tesseŋŋa imekšan eknan taẓudé wi yessimɣer tis.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Téwey iselsa win rurés wa mǎqqeren, wi ellenén ɣors, wi ǎhoseynén dsn, tesselsén i Yaƹqub rurés wa meḍreyen.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Teswert élem n éɣeyden fol ifassen d éri wa wr ewéren imẓaden,
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 teǧa dɣ ifassen n rurés Yaƹqub imekšan wi eẓédnen d tagella wi tesseŋŋa.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Yosa tis yenna has : « Abba » yenna has Isḥaq : « Nk deh, en ahi ma tǎmosed arrawin. »
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yenna Yaƹqub i tis : « Nk Esayu wa mǎqqeren dɣ meddank. Eǧéɣ awas i tennéd. Enker, as-d, ekš awa egdeleɣ ezzar eg ahi elbaraka ennek »
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Yenna Isḥaq i rurés : « Menék awa teǧéd toséd tǎweqqast hik arraw in ? » Yenna has Yaƹqub : « Amaɣlol, Messineɣ ennek yeǧé fol ǎbǎreqqa hin. »
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Yenna Isḥaq i Yaƹqub : « Aheẓ. Eréɣ éd key eḍseɣ arrawin baš éd elmedɣ as Esayu a tǎmosed méɣ kela. »
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Yoheẓ Yaƹqub tis Isḥaq, yeḍest tis ezzar yenna : « Ǎmesli waɣ in Yaƹqub beššan ifassen in Esayu. »
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Wr yezzey Yaƹqub édét ifassen ennét ewaren tn imẓaden hund win eŋŋas Esayu. Yeǧas elbaraka,
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 yessestent arweh : « Key arrawin Esayu a tǎmosed ? » Yenna Yaƹqub : « Ayoh awah nk. »
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Yenna Isḥaq : « Ekf ahi awa tegdeled arrawin, éd ekšeɣ ezzar éd hak eǧeɣ elbaraka. » Yekfé Yaƹqub ǎmekši, yekša, yekfé elboẓa, yeswa.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Ezzar yenna has tis Isḥaq : « Aheẓ mullet ahi, arrawin ! »
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yoheẓ Yaƹqub yemmullet as. Yesreɣ Isḥaq aḍu n iselsa ennét ezzar yekfé elbaraka ennét, yenna : « Aḍu n arrawin yola d aḍu n ǎmǎḍal yeborek Amaɣlol.
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 « É Yaḷḷah a key yekfen aman n aǧenna,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Ellametén eqqelnét éklan ennek,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 As yesmenda Isḥaq elbaraka ennét, yegmeḍ Yaƹqub. Déndɣ d yefel ɣor tis yefel-d eɲɲas Esayu ǎgǎddil.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Yekna ǎmekši yeẓéden aked enta, yéweyt i tis yenna has : « Enker abba, ekš awa hak d egdeleɣ ezzar éd hi teǧed elbaraka. »
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Yenna has tis Isḥaq : « Ma tǎmosed key ? » Yenna has : « Nk Esayu wa mǎqqeren dɣ meddanek. »
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Yeqqim Isḥaq yehikeḍkeḍ hullan ezzar yessestent : « Adih ma yǎmos wa hid yegdelen tǎweqqast, yéwey ahidt-id, ekšeɣt arweh wr-d toséd ? Enta as eǧéɣ elbaraka, éd teqqayem fols. »
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 As yesla awa yenna tis, yeǧa Esayu tǎɣerit mǎqqeret, teknat téẓawt. Yenna has i tis : « Inhod ahi teǧéd elbaraka aked nk Abba ! »
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Yenna Isḥaq : « Eŋŋak yesseɣleḍ ahi. Yéwey elbaraka ennek. »
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Yenna Esayu : « Awéndɣ as isem ennét Yaƹqub, édét yekkerres ahi essin iméren, yezzar, yéwey ahi tumast n ǎmahwar, dimaɣ yéwey ahi elbaraka hin ! » Ezzar yenna : « Wr hi yeqqim heret n elbaraka ? »
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Awa yenna Isḥaq i Esayu : « Adih, eknéɣ ds amɣar ennek ezzar eknéɣ dɣ ayet-mas emdan éklan ennét. Akféɣt éred d elboẓa. Ula hak eddobéɣ arrawin ! »
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Yenna Esayu i tis : « Wr teléd ar elbaraka iyyet ɣas ? Eǧ ahi elbaraka aked nk Abba ! » Yeslef hullan.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Yenna has tis Isḥaq :
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Tǎmeddort ennek, tǎkoba ennek ;
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Yeqqim Esayu yeṭkar dɣ Yaƹqub dɣ érét n elbaraka ta yeǧrew ɣor tis. Yenna dɣ iman ennét : « Abba hin deroɣ éd yemmet. Ahel héndɣ éd eŋɣeɣ eŋŋa Yaƹqub. »
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 As telmed Rébéka a was yera éd t yeǧ rurés wa mǎqqeren, teɣra Yaƹqub, rurés wa meḍreyen, tenna has : « Hékey, eŋŋak Esayu yera éd ismaḍ s téneɣé ennek.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Adih, seged ahi dimaɣ arrawin. Enker, ek ɣor eŋŋa Laban dɣ Haran.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Γeyem ɣors ezzeman iyyen, ad hin yeššem ǎweššen wan Esayu,
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 as yokey aweššen n eŋŋak, ezzar yettewet key. Dédih éd key-d erreɣ. Mafol éd hi teflim issenen éwn ahel iyyen ? »
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Tenna Rébéka i Isḥaq : « Wr hi egreẓen iman dɣ érét n tiḍulénin, Telḥethitén. Kud Yaƹqub aked enta yéwey Telḥethit n ǎkal waɣ, ǎbas hi éd teqqayem terha n iman ! »
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.