Gênesis 26
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT
1 Temelt menna iyyet heḍet, seléd ta temelet awad t illa Ibrahim. Yekka Isḥaq Gerar ɣor Abimelek ǎmǎnokal n Filistiniten.
1 Uma fome terrível atingiu a região, como havia acontecido antes no tempo de Abraão. Por isso, Isaque se mudou para Gerar, onde vivia Abimeleque, rei dos filisteus.
2 Yemun-d Amaɣlol yenna has : « Wr tekkéd Maṣar, ɣeyem dɣ ǎkal was ak éd enneɣ.
2 O S enhor apareceu a Isaque e disse: “Não desça ao Egito. Faça o que eu mandar.
3 Ezzeɣ dɣ ǎkal wéndɣ, éd dk imhihiɣ, éd hak eǧeɣ elbaraka édét key d iheyawen ennek as eréɣ éd ekfeɣ ikallen wih emdan. Éd setbeteɣ elɣahed wa ǧéri d tik Ibrahim.
3 Habite aqui como estrangeiro, e eu estarei com você e o abençoarei. Com isso, confirmo que darei todas estas terras a você e a seus descendentes, conforme prometi solenemente a Abraão, seu pai.
4 Éd erreɣ iheyawen ennek eggeten, ojaden hund itran dɣ aǧenna éd tn ekfeɣ ikallen wih emdan. S térwa ennek, éd eǧeɣ elbaraka i ellametén emdanet dɣ edduniya.
4 Farei que seus descendentes sejam tão numerosos quanto as estrelas do céu e darei a eles todas estas terras. Por meio de sua descendência, todas as nações da terra serão abençoadas.
5 Édét Ibrahim ilkam i awalin, ilkam i eššeréƹeténin d elwaṣyaténin, elqanunenin d tinaḍénin. »
5 Farei isso porque Abraão me deu ouvidos e obedeceu ao que lhe ordenei: meus mandamentos, decretos e instruções”.
6 Yeqqim Isḥaq dɣ Gerar.
6 Portanto, Isaque ficou em Gerar.
7 Ahel iyyen essestenent kél Gerar fol hennis. Yenna welt mas a tǎmos. Wr yeré éd yen as Rébéka hennis a tǎmos édét yeksoḍ in éd-t eŋɣin dɣ érét ennét édét tǎhosey.
7 Quando os homens que viviam na região perguntaram a Isaque sobre Rebeca, sua mulher, ele disse: “É minha irmã”. Teve medo de dizer “É minha mulher”, pois pensou: “Ela é tão bonita que os homens vão me matar por causa dela”.
8 Iha Isḥaq ǎkal a ilan ékét. Ahel iyyen ǎmǎnokal n Filistiniten Abimelek yekyad s eṭṭaga yeney Isḥaq yeḍḍas Rébéka s éḍés wa wr iteǧ ales i welt mas.
8 Algum tempo depois, porém, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou pela janela e viu Isaque acariciar Rebeca.
9 Yeɣré yenna has : « Awén, tǎmǎṭ ennek a tǎmos. Mafol tennéd welt mak a tǎmos ? Yenna Isḥaq : « Édét eksoḍeɣ éd emmeteɣ dɣ érét ennét. »
9 No mesmo instante, Abimeleque mandou chamar Isaque e exclamou: “É evidente que ela é sua mulher! Por que você disse que era sua irmã?”. “Porque tive medo que alguém me matasse por causa dela”, respondeu Isaque.
10 Yenna Abimelek : « Ma hanɣ teǧéd deh ? Deroɣ-d yensa iyyen dɣ win ellamet ɣor hennik, dédih nemda as neḍlam. »
10 “Como você pôde fazer uma coisa dessas conosco?”, exclamou Abimeleque. “Um dos meus homens poderia ter tomado sua mulher e dormido com ela e, por sua causa, seríamos culpados de grande pecado!”
11 Yenna Abimelek awah i ǎddunet ennét emdan : « I yeḍesen ales d tǎmǎṭ tah, itbat as éd yemmet. »
11 Então Abimeleque declarou a todo o povo: “Quem tocar neste homem ou em sua mulher será executado!”.
12 Ǎwetay wéndɣ, yesseŋɣel Isḥaq ezzar yekreh téméḍé n awa yesseŋɣel édét Amaɣlol yekfé elbaraka.
12 Naquele ano, quando Isaque plantou lavouras, colheu cem vezes mais cereais do que havia semeado, pois o S enhor o abençoou.
13 Yeqqel ales n ǎnesbeɣor, tela ennét teqqel ti mǎqqeret ak ahel, yeqqel yeɣmar hullan.
13 Isaque prosperou e se tornou rico e influente.
14 Yekreh éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén d éklan ǎǧǧotnén. Osamen fols Filistiniten.
14 Adquiriu tantos rebanhos de ovelhas e bois e tantos servos que os filisteus o invejaram.
15 Enbelen unan wi eɣehen éklan n tis Ibrahim, eṭkeren tn ǎmǎḍal.
15 Por isso, os filisteus fecharam com terra todos os poços de Isaque, que tinham sido cavados pelos servos de seu pai, Abraão.
16 Yenna Abimelek i Isḥaq : « Teɣmered hullan, tokeyed anɣ, egel, eflaneɣ »
16 Por fim, Abimeleque ordenou que Isaque deixasse aquela terra. “Vá para outro lugar”, disse ele. “Você se tornou poderoso demais para nós.”
17 Yegla Isḥaq, yekka ɣor ǎɣǎher wan Gerar, yeqqim ds.
17 Então Isaque partiu de onde estava e se estabeleceu no vale de Gerar, onde armou suas tendas.
18 Yeɣeh unan win tis wi enbelen Filistiniten ḍeffer iba n Ibrahim. Yeǧa sn ismawen wi hasn iǧa Ibrahim.
18 Reabriu os poços que seu pai havia cavado e que os filisteus haviam fechado depois da morte de Abraão e lhes deu os mesmos nomes que Abraão tinha dado.
19 Ahel iyyen éklan n Isḥaq eɣehen dɣ ǎɣǎher osen aman wi kewalnén.
19 Os servos de Isaque também cavaram no vale de Gerar e encontraram uma fonte de água corrente.
20 Imǎḍanen win Gerar eknesen d win Isḥaq gannén : « Aman ineneɣ. » Yeǧa Isḥaq isem i anu Esek (elmeƹna ennét ǎkennas), édét eknesen fols.
20 Contudo, os pastores de Gerar entraram em conflito com os pastores de Isaque. “Esta água é nossa!”, diziam eles. Por isso, Isaque chamou o poço de Eseque.
21 Eɣehen éklan n Isḥaq anu iyyen heḍen eknesen fols aked enta. Igas Isḥaq isem Siṭna (elmeƹna ennét ihenǧa).
21 Em seguida, os homens de Isaque cavaram outro poço, mas, novamente, houve conflito por causa dele. Por isso, Isaque o chamou de Sitna.
22 Yefel édeg wéndɣ yeɣeh anu iyyen heḍen, waɣ wr eknesen fols. Igas isem Rehobot (elmeƹna ennét édeg wa feroren). Yenna : « Dimaɣ Amaɣlol yekfanɣ édeg wa feroren, yellil anɣ baš éd neɣmer dɣ ǎkal. »
22 Isaque abandonou esse poço e mandou cavar outro mais adiante. Dessa vez, ninguém discutiu por causa dele, de modo que Isaque o chamou de Reobote, pois disse: “Finalmente o S enhor criou espaço suficiente para prosperarmos nesta terra!”.
23 Yefel déndɣ, yekka Beršéba.
23 Dali, Isaque se mudou para Berseba,
24 Yemun as-d Amaɣlol éheḍ wa ilkemen yenna has : « Ǎmoseɣ Messineɣ n tik Ibrahim. Wr teksoḍeḍ édét ǎddéweɣ dk, éd hak eǧeɣ elbaraka . Éd key sekreheɣ iheyawen ǎǧǧotnén dɣ érét n tik aklihin Ibrahim. »
24 onde o S enhor lhe apareceu na noite de sua chegada e disse: “Eu sou o Deus de seu pai, Abraão. Não tenha medo, pois estou com você e o abençoarei. Multiplicarei seus descendentes, e eles se tornarão uma grande nação. Farei isso por causa da minha promessa ao meu servo, Abraão”.
25 Yekna Isḥaq ǎsǎɣres dɣ édeg wéndɣ, yeƹbed isem n Amaɣlol. Yekres ds ihenan ennét, éklan ennét eɣehen anu iyyen heḍen.
25 Isaque construiu ali um altar e invocou o nome do S enhor . Armou acampamento naquele local, e seus servos cavaram outro poço.
26 Yefeld Abimelek Gerar baš edt yeney, yeddéw d ămidi ennét Ahuzat d Fikol amɣar n jonditen ennét.
26 Certo dia, o rei Abimeleque veio de Gerar com Auzate, seu conselheiro, e com Ficol, comandante do seu exército.
27 Yessesten tn Isḥaq : « Mafol tosem id édét teksanem dɣi, testaɣem ahi dɣ ǎkal nwn ? »
27 “Por que vocês vieram?”, perguntou Isaque. “É evidente que me odeiam, já que me expulsaram de sua terra.”
28 Ennen as : « Enhanney as Amaɣlol yeddéw dk ezzar nenna éd neǧ elƹahed ǧérénɣ dk. Éd neǧ téséq.
28 Eles responderam: “Podemos ver claramente que o S enhor está com você. Por isso, queremos fazer com você um acordo sob juramento, uma aliança.
29 Ǎheḍ as wr haneɣ éd teǧéd a yexlan édét wr hak neǧé a yexlan, wr hak neǧé ar awa yehoseyen ; noyyik tegléd dɣ esselamet. Dimaɣ teléd elbaraka n Amaɣlol. »
29 Jure que não nos fará mal, assim como nós nunca lhe fizemos mal. Sempre o tratamos bem e o despedimos em paz. E agora, veja como o S enhor o abençoou!”.
30 Yesmegaret tn. Ekšen, eswen.
30 Então Isaque lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam juntos.
31 Eknen iman nsn déndɣ-d yeffo, eǧen elƹahed ǧérésn. Yenna hasn Isḥaq ar essaɣet ezzar eglen dɣ elxér, dɣ esselamet.
31 Logo cedo, na manhã seguinte, cada um fez o juramento solene de não interferir com o outro. Isaque se despediu deles, e partiram em paz.
32 Ahel héndɣ éklan n Isḥaq osent-in eǧen as isǎlan fol anu wa eqqahen, ennen as : « Nosa aman. »
32 Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram lhe falar de um novo poço que tinham cavado. “Encontramos água!”, exclamaram.
33 Yeǧa Isḥaq isem i anu Šiba, fol awéndɣ as iǧa aɣrem isem Beršéba, ar ahel waɣ (elmeƹna ennét anu wan elɣahed).
33 Por isso, Isaque chamou o poço de Seba. E, até hoje, a cidade que se formou ali é conhecida como Berseba.
34 Ila Esayu ekkoẓet temerwén n ǎwetay as yéwey senatet Telḥethitén, Yehudit welt Béri d Basmat welt Elon.
34 Quando Esaú tinha 40 anos, casou-se com duas mulheres hititas: Judite, filha de Beeri, e Basemate, filha de Elom.
35 Éweynet-d tesemmé i Isḥaq d Rébéka.
35 Essas duas mulheres causaram grande desgosto a Isaque e Rebeca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.