Romanos 4
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs VC
1 Ale vara mo sohena, r̃a pa vere na sava matan hinau sei pir̃a Abraham mo vileia tuai?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Matan, vara Abraham mo tataholo na nahon God mata nona vavahinau, enia i pa hapahapa matana. Pani i sopo er̃i hapahapa na nahon God.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Retitapu mo vere na sava matana? ‘Abraham mo rasu God, ale God mo verea vara enia mo tataholo na nahona matana’. Gen 15.6
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ale isana tamlohi voko matea, volina mo sopo hina silesilea matea, pani enia voli nona voko.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pani isan haratu mo sopo vai te voko, pani mo tau na nona rasu hin God sei mo er̃i vai na tamlohi varama la mai la tataholo na nahona, ale God mo verea vara rasua non tamlohi atu mo vaia mo mai mo tataholo na nahona.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Mo sohen supe David mo verea matan avulahi tavera non haratu sei God mo hitea vara mo tataholo na nahona, mo sopo matan te hinau enia mo vaia:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Avulahi tavera nike enia non la haratu la tair̃alihi purongo? Mo vono, avulahi sei enia non la haratu la sopo tair̃alihi peresi la haratu la tair̃alihi, matan kama lo verea vara, ‘God mo verea vara Abraham mo tataholo na nahona mata nona rasua purongo’. Gen 15.6
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 God mo pa vaia sohena isan Abraham sohena sava? Mo vaia tiroma teni hitahu moiso mo pa tair̃alihi? Mo sopo hitahu, pani tiroma na nona tair̃alihi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Mo lavi na tair̃alihi sohena matamata matea mata vujangia vara enia mo tataholo mata nona rasua hin rani atu mo sopo lo tair̃alihi. Enia matan vara God i vaia i tama tamlohi tari sei la rasua, pani la sopo tair̃alihi, matan vara God i pa vaira la tataholo na nahona sohen Abraham,
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 ale mo vai Abraham mo taman la haratu la tair̃alihi, mo sopo mata tair̃alihi purongo, pani matan la lo hahau usuri na malele rasua non tamar̃a Abraham hin rani atu mo sopo lo tair̃alihi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Matan retitauhi sei God mo silea isan Abraham peresi na taniana mo verea vara varama i pa nora, mo sopo mai mata leu, pani mata rasua sei mo vai na tamlohi la tataholo na nahon God.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Matan, vara la haratu la lo usuri na leu la lavi na vuan retitauhi sei, rasua enia mo sopo te suihana, ale retitauhi atu mo vano hina purongo.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Matan leu mo lavi na talai lolokoru non God mata hehe mo mai isana tamlohi, pani vara i sopo lo te leu, i pa sopo te hehe.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Mo pa sohena matan mo turu na rasua purongo, matan vara sava retitauhi mo verea, mo mai mata r̃omr̃uhu, mo turu r̃ilangi mata taniana tari, mo sopo isan haratu mo lo usuri na leu purongo pani isan haratu mo rasua sohen Abraham mo lo rasua, enia tamar̃a enr̃a mo isoiso,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 sohena la ulia vara, ‘Enau na vir̃oniho vara engko o pa tama tamlohi jara matuvana’. Gen 17.5 Ale God mo hitea vara Abraham mo rasua vara enia i er̃i sile na mauri isana mate, ale mo retireti purongo ale hinau sei la sopo lo toho la pala.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraham mo lo r̃omtoho, hina purongo vara mo sopo levosahia vara i pa sohena sohena sava, pani mo lo r̃omtoho vara i pa tama mara jara matuvana usuri na sava God mo verea isana mara, ‘Ale taniam la pa matuvana sohena vitusarasara’. Gen 15.5
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nona rasua mo sopo jovi, hina purongo vara epena mo vajiaha mariviti i pa mate purongo matan taunina mo lo lavilavi na tauni mo ngavulu sangavulu (100), ale hina purongo vara Sarah mo aroaro.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Mo sopo r̃omkaka na retitauhi non God, pani mo ulua r̃ilangi na nona rasua, ale mo lo sile na oloolo isan God,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 mo levosahi mamahunia vara God i er̃i vai na sava mo retitauhi hinia.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ale matan nona rasua atu, ‘God mo verea vara enia mo tataholo na nahona.’
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Pani reti sei akerihi, ‘God mo verea vara enia mo tataholo…’ la sopo ulia matan Abraham hasena,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 pani matan nor̃a rasua sohena. God i pa verea sohena isan la haratu la lo tau nora rasua hin God sei mo sauteterahi Iesu nor̃a Moli na mateia.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Enia, God mo silea mata nor̃a hehe, ale mo sauteterahia matan vara i vair̃a r̃a tataholo na nahona.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.