Mateus 25
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARC
1 “Hin pongi atu, mauri atu God mo aulu hinia i pa sohen har̃ai maevo mo sangavulu sei la lavi na nora lamu potele la vano vara la tapai na tamlohi i pa lahi.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Mo lima hinira la rongorongo vono, ale mo lima la lelevosahi.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 Matan la haratu la rongorongo vono lara la lavi na nora lamu potele, la sopo lavi te wel matara,
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 pani la haratu la lelevosahi la lavi na potele wel peresi na nora lamu potele.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Ale tamlohi vara i pa lahi mo sopo mai vila, ale la har̃ai maevo tari atu la tapulo peka, ale la juruvi.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 Pani na livuha vutepongi la rongo na leo matea mo ulo mara, ‘Tamlohi i pa lahi nahai. Ha mai ha tapaia.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Ale la har̃ai maevo atu la kilau, ale la tai nar̃ihi na korukoru pingo ruru na nora lamu potele vara lamu la mele memera i r̃uhu.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Pani la haratu la rongorongo vono, la verea isan la haratu la lelevosahi lara, ‘Ha sile te nomim wel makomona isamam matan nomam lamu potele la lo tapulo mate.’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Pani la haratu la lelevosahi la r̃aramira lara, ‘Wel mo sopo tataholo hinir̃a mo isoiso. Ha vano na stoa ha voli te nomim!’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 Ale la pa lo vano vara la voli tea, tamlohi vara i pa lahi mo pala, ale la haratu la lo tatamahu la usuria la vano na hanhani lahi, ale la pelatihoro na matarua.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Mo sopo tuai la har̃ai maevo tinapua atu la pala lara, ‘Tamlohi tavera! Tamlohi tavera, o roi isamam!’
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Pani mo r̃aramira mara, ‘Varar̃uhu na verea isamim, na sopo levosahi kamim.’”
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Iesu mo mele verea mara, “Matan hinau atu ha tatamahu, matan ka sopo levosahia vara sava rani teni aoa Natun Tamlohi i pa mele mai hinia.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 Mo mele verea mara, “I pa sohena tamlohi matea mo vano na nona hahau matea. Mo tovi na nona slev, ale mo tau na nona hinahinau na limara.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 Isan matea, mo silea na selen mo lima. Selen matea hinira, mo tataholo mata voli tamlohi matea mata voko mata rani i tari vahatea (1,000). Ale isan matea mo sile na selen mo rua, ale isan matea mo sile na selen matea. Mo silea isara mo tataholo na nora er̃ia, moiso mo malue mo vano na nona hahau.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Haratu mo lo sile na selen mo lima isana tiroma, mo vano vahatea mo voko peresia, ale mo mele tikeli na selen mo lima tinapua.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Haratu mo lo lavi na selen mo rua mo sohena mo mele tikeli na selen mo rua tinapua.
17 Da mesma sorte, o que
18 Pani haratu sei mo lo lavi na selen matea, mo vano mo heli na koko matea na lepa mo tavuni jarohi mania atu non nona tamlohi tavera.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Rani matuvana la vano moiso, ale tamlohi tavera non la slev atu mo mele hilu vara i levosahia vara la vai na sava hin la mania atu.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ale haratu mo lo lavi na selen mo lima mo juha mai isana, mo lavi na selen mo lima tinapua hin la haratu mo lo lavira tiroma mo verea mara, ‘Tamlohi tavera, ko sileau na selen mo lima; ale na mele vai na selen mo lima tinapua.’
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Ale nona tamlohi tavera mo verea isana mara, ‘Ko vai na voko r̃uhu. Ko r̃omturu r̃ilangi na nom makomo hinau, ale nake a pa tauho o aulu na hinau mo mar̃ivi. O unu na avulahi tavera non nom tamlohi tavera.’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ale haratu mo lo lavi na selen mo rua mo juha mai isana, mo lavi na selen mo rua tinapua hin la haratu mo lo lavira tiroma mo verea mara, ‘Tamlohi tavera, ko sileau na selen mo rua; ale na mele vai na selen mo rua tinapua.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Ale nona tamlohi tavera mo verea isana mara, ‘Ko vai na voko r̃uhu. Ko r̃omturu r̃ilangi na nom makomo hinau, ale nake a pa tauho o aulu na hinau mo mar̃ivi. O unu na avulahi tavera non nom tamlohi tavera.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 Ale haratu mo lo lavi na selen matea mo juha mai isana mo verea mara, ‘Tamlohi tavera, na levosahia vara engko tamlohi r̃ilangi matea, ko lo lavi na vua pahai engko ko sopo lavoa. Ko lo takonahi na wit na jara engko ko sopo hapor̃ahi tea ea,
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 ale na matahu, na vano na jarohi na nom mania na lepa. Nahai, o mele lavi na sava enia nom.’
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Pani nona tamlohi tavera mo r̃aramia mara, ‘Engko tamlohi sasati, ko slev maloko vari. Ko r̃omi vara enau tamlohi r̃ilangi matea, ale na lo lavi na vua pahai na sopo lavoa, ale na lo takonahi na wit na jara na sopo hapor̃ahi tea ea?
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 Vara mo sohena, i pa mele r̃uhu jea vara o lo tau na mania isana tamlohi bank matan vara a mele pala a pa er̃i lavi na noku mania peresi haratu makomona bank i pa mele silea aulu na noku mania.’
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 Ale mo verea isan te nona slev tinapua mara, ‘Ha lavi nar̃ihi selen atu isana, ha silea isan haratu mo lavi na selen mo sangavulu,
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 matan isan la haratu la lavi te hinau, la pa mele silera hin te hinau, ale i pa masurere isana. Pani isan haratu mo lekoleko, sava enia nona tiroma i pa lavi nar̃ihia.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ale ha pulahi slev atu mo sopo r̃uhu hin te hinau hatea i vano na jara r̃or̃oha. Hin jara atu la pa tangtangi, ale la pa ngar̃ngar̃ori na hur̃ura mata hajhaji ea.’
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 Na rani vara Natun Tamlohi i mai na nona sasarami peresi na angelo tari, hin rani atu natu i pa sakele na nona jara sakele mata suiha nona Supe.
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Mara jara tinatinapua na varama la pa turu na nahona moiso i pa asera hatehateahi sohena tavui sipsip matea mo lo ase na pulana sipsip na nani.
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 Ale i pa tau na sipsip na matuana, ale nani na marauna.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Ale i pa verea isan la haratu na matuana vara, ‘Ha mai, kamim sei Tamaku mo ler̃uhu hin kamim! Ha lavi mauri atu God mo aulu hinia sei mo tau mamahunia matamim tuai tiroma moiso mo pa vai na varama.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Matan na marohati ka sileau na hanhani, na mar̃ohu ka sileau na inu, enau na vinano matea ka toviau na imamim,
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 mo sopo te noku ruru ka sileau na ruru, na rojo ka mai ka rohiau, na lo toho na ima r̃ilangi, ale ka mai ka hiteau.’
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Moiso la tamlohi tataholo atu la pa r̃aramia vara, ‘Moli, nangisa kama hiteho ko marohati, ale kama vahaniho, teni ko mar̃ohu, ale kama sileho na wai?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 Ale nangisa natu, kama pa hiteho ko vinano, ale kama toviho na imamam, teni ko malamala, ale kama ruruho?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Ale nangisa natu, kama hiteho ko rojo teni ko lo toho na ima r̃ilangi, ale kama rohiho?’
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Ale Supe i pa r̃aramira, vara ‘Varar̃uhu na verea isamim, na rani ko vaia te hinau mo r̃uhu isan te voraiku teni te vevorai rihirihi hatea, ko lo vaia isaku.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 Ale i pa verea isan la haratu na marauna vara, ‘Ha malue na nahoku, kamim ka lo toho na ruhuruhu lesati, ha unu na hapu matan tui tui atu na tatamahunia matan Tiapolo peresi na nona angelo sati,
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 matan na marohati, pani ka sopo sileau hin te hanhani, na mar̃ohu, pani ka sopo sileau hin te wai,
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 enau na vinano matea, pani ka sopo toviau na imamim, enau na malamala, pani ka sopo ruruau, na rojo, ale ka sopo mai vara ha rohiau, ale na lo toho na ima r̃ilangi, pani ka sopo mai isaku.’
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Ale enira sohena la pa r̃aramia vara, ‘Moli, nangisa natu, kama hiteho ko marohati, teni ko mar̃ohu, teni ko vinano matea, teni ko malamala, teni ko rojo teni ko lo toho na ima r̃ilangi, ale kama sopo tueniho?’
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Ale i pa r̃aramira vara, ‘Varar̃uhu na verea isamim, matan ka sopo vai te hinau r̃uhu isan te voraiku rihirihi hatea ka sopo vaia isaku.’
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Ale la haratu, la pa vano la unu na talai matan tui tui, pani la haratu la tataholo la pa unu na mauri tui.’” Dan 12.2
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.